The Moody Blues - Days of Future Passed (1967)

Nog maar 3 stemmen en geen enkel bericht bij deze klassieker!? Ik dan maar: 'Days of Future Passed' is een album, dat zijn tijd ver vooruit was. Het klinkt nog steeds als een klok. Ik heb het thuis in dts. Dat is nog mooier. Het bekendste nummer is natuurlijk 'Nights in White Satin' (The Night). Briljant gezongen door Justin Hayward en co.
The Moody Blues bestaan nog steeds en maken van tijd tot tijd ook nog mooie albums.

p.s.
Nummers staan hier dubbel vermeld.

Leuk verhaal over deze plaat Moody Blues waren feitelijk een beatgroepje (en als je de muziek beluistert zul je dat toch moeten beamen) die door hun platenmaatschappij werden verzocht om toch vooral een plaatje te maken met orkest waarmee met de voordelen van het nieuwe stereo opname systeem van Decca kon laten horen.

Ze moesten eigenlijk een bewerking maken van Dvorak's 9de Symfonie "Uit De Nieuwe Wereld". Ze bedongen echter dat ze niet werden lastig gevallen in de studio door de maatschappij en gingen toen met de dirigent om tafel zittten en spraken af samen een album op te nemen met originele muziek (de orkest muziek is van de hand van Peter Knight, de dirigent). Vervolgens liet men het resultaat aan de platenbaas horen die eigenlijk des duivels was maar niks anders kon dan het maar uitbrengen.

De rest is geschiedenis

Feit is in elk geval dat hij 38 jaar na dato voor mij overeind staat als een van dé symfo-pionierswerken. Weliswaar komen rock (beat) en symfonie meer naast elkaar voor dan dat er van echte integratie sprake is, maar daar is het dan ook een pionierswerk voor. The Afternoon en Evening vind ik de mooiste stukken. 4½*

Hè hè eindelijk wat beweging op MuMe voor dit magnifieke album van The Moody Blues. Naast 'Nights in White Satin' vind ik ook 'Peak Hour' en 'Forever Afternoon' erg sterk. 5*
Overigens zijn latere albums van deze band ook erg goed zoals The Present en Long Distance Voyager.

Jep, post je nou iets omdat je merkte dat ik hem in mn top 10 had gezet en 5* had gegeven? Ik heb sinds de top 2000 regelmatig geluisterd naar dit album en ik moet zeggen... Klinkt best wel redelijk heel erg goed Heb hem al bijna 2 jaar onder mn bed liggen samen met al mn andere van-pa-gekregen-lp's. Aangezien ik 'A question of Balance' en 'In search of the Lost Chord' 2 jaar geleden helemaaaal niet goed vond heb ik deze ook maar niet beluisterd... Achteraf dus een klein vergissingkje Nu toch maar eens luisteren of ik die 2 albums inmiddels een stukje beter vind.

Dit album vind ik eigenlijk wel een beetje een buitenbeentje in hun catalogus door de medewerking van het orkest. Maar het is natuurlijk wel een klassieke pop/progplaat.

Echter, latere albums laten veel meer het echte MB-geluid horen en dan met name albums als On The Threshold Of A Dream, To Children's Children's Children en A Question Of Balance.

Een schitterende klassieker. Een opdracht van de platenmaatschappij, die men naar eigen inzicht invulling heeft gegeven. Staat als een huis.
Het echte Moody Blues komt mogelijk na dit album met oa Search.., wat ook een tijdloos album is.

Inderdaad een opdracht van de platenmaatschappij. Die waren echter niet zo blij met het resultaat. De Moody Blues hebben het pas laten horen toen het al te laat was voor de platenbaas om het tegen te houden. Maar goed ook, want anders hadden we dit meesterwerkje misschien wel nooit mogen aanschouwen

Zeer sterk album van The Moody Blues. Omdat de plaat was opgenomen met The London Festival Orchestra vreesde ik echter het ergste. Maar de Moodies hebben het uitstekend aangepakt: geen overdreven bombastische symfonische stukken, enkel subtiele klassieke ondersteuningen en intermezzo's.
Voor mij vormt Days Of Future Passed echt een brug tussen het psych-genre ('the sun set') en de progrock ('peak hour'). Op naar de volgende MB!

Sluit me bij voorgaande aan. Ingetogen, subtiel en vloeiende overgangen van rock/pop naar klassieke orkestratie. Voor die tijd een unicum. Hoge kwaliteit composities, never a dull moment.
Topplaat. Punt uit. 5

Ik las dat dit album binnenkort ook op super audio cd wordt uitgebracht (net als aantal andere Moody Blues-albums). Ik heb het al in dvd-audio/dts format. In ieder geval hartstikke mooi om dit in surround sound te beluisteren.
Overigens: nog 5 stemmen te gaan en dan komt Days of Future Passed ook in een MuMe-lijst. Had er natuurlijk al lang in moeten staan.

Zullen ze Moody-angst hebben ?

Tja we hebben het hier wel over muziek die dik 35 jaar geleden werd uitgebracht en wil je een beetje bekend met de albums zijn dan moet je wel in de 40 zijn en ik vermoed dat de meesten op deze site toch jonger zijn
Je zou eens een lijst moeten maken van de leeftijd van de gebruikers. Vrij jonge lijst vermoed ik . Bijna 6000 gebruikers en dan dit album nog maar 16 stemmen?
Toen dit album uitkwam was ik trouwens 8.....

Ik ben 18 en ken het toch .

Dan is klassieke muziek ten dode opgeschreven...Uhum

Was de eerste echte pop lp die mijn broer in huis haalde. Het was eigenlijk de eerste lp van de dubbelaar destijds met de titel the great moody blues. De tweede lp was in search of de lost chord. Voor mij zijn deze twee lp's voor altijd onlosmakelijk met elkaar verbonden en hebben voor mij een tijdloze inleiding gegeven voor de muziek van de Moodies. Nog altijd een band die m.i. zwaar ondergewaardeerd is in de betekenis van de ontwikkeling van de popgeschiedenis. Luister maar naar Days of future Passed en de latere 6 albums en u zult moeten toegeven dat de Moodies qua geluid hun tijd ver vooruit waren.

Wat ik eigenlijk altijd zo bijzonder heb gevonden aan deze band is dat praktisch alle bandleden ook daadwerkelijk nummers hebben geschreven. Ieder met zijn eigen karakter dat wel. Mijn favoriet is altijd Hayward geweest en Ray Thomas kon ik nooit zo goed plaatsen. Maar ik ken eigenlijk geen andere band die zo werkte

Styx bijvoorbeeld... kwam de consistentie vaak niet echt ten goede.

Willen alle moody liefhebbers ook stemmen op de andere juweeltjes uit de begin jaren 70?.
Zoals on a treshold of a dream, seventh sojourn, every good boy deserves favour, question of ballance, in search of the last chord, to our children, children children om een paar te noemen
Kunnen ze ook worden opgenomen in de toplijsten van musicmeter.

Een echte klassieker deze plaat!

Wat een geweldig inhoudelijk sterke discussie met mooie verhalen!! Ik ga de komende tijd in de platenbakken eens wat intensiever onder de "M" neuzen!! Jullie hebben me nieuwsgierig gemaakt!! Ik ken alleen de 7'28 minuten versie van "Nights..." en die is zo ongelofelijk briljant. Is de rest net zo goed..??

Ik mocht twee favorieten aanvinken en daar zat Nights in white satin niet tussen...

Wat een geweldige cd zeg! (vooral de laatste drie stukken: heerlijk!) Echter net geen 5*. Het laat me achter met het gevoel dat het nóg beter had gekund, met name in de overgang tussen bepaalde stukken (de fade-outs zijn natuurlijk niet erg sjiek).

leuk album

Helemaal mee eens.
Eerste gedeelte van Evening

Ik ga ook eens met Moody Blues beginnen Ken natuurlijk de hits van deze band, maar ben erg nieuwsgierig naar de volledige albums van deze superband. Dit gaat mijn eerste aanschaf worden en ben echt ontzettend benieuwd hoe dit allemaal gaat klinken! Welke kan ik het beste nemen na deze?

Ik twijfel een beetje of dit een goed advies aan jou is, maar ik vind zelf de begin jaren '80 albums van The Moody Blues ook erg goed. En dan bedoel ik m.n. Long Distance Voyager en The Present. Op dat laatste album staat mijn Moody Blues' favoriete nummer 'Running Water'.

Na deze lijkt me To Our Children's Children's Children de perfecte keus, friek, die vind ik net zo goed als deze.
Maar ik ben ook nog maar op ontdekkingsreis, heb verder alleen nog maar In Search of the Lost Chord gehoord.

het zou je moeten liggen, de complete albums.
ze zijn wel een beetje overdreven orkestraal, als je mij vraagt.

En dat is nou precies wat ik heerlijk vind. Kan mij niet orkestraal genoeg Mijn moeder had van eind jaren zeventig een aantal albums, kon ze als kind goed verteren, alleen die heb ik dus al in 20 jaar niet meer gehoord..