Tool - 10,000 Days (2006)

Maar, maar, maar...

Right in Two?

En Lost Keys / Rosetta Stoned ?

Nog een aanvulling: Intension? Ook een prima nummer vind ik.

idd, inzakken na de pot?

Lost Keys / Rosetta Stoned is wat mij betreft het absolute hoogtepunt met als extra hoogtepunt Right in two

Blame Hoffman.. schitterende humor. Rosetta Stoned is inderdaad tot één van de hoogtepunten te rekenen met die heerlijke hakkende openingsriff. Dit is tot dusver de enige Tool plaat die ik in één zit kan uitzitten.

ik heb dat juist weer niet

wings/ 10.000 days draai ik nooit

Hmmm... Toch even mijn mening een beetje her-herzien. Lost Keys/Rosetta Stoned en Intension heb ik na een paar keer nu wel gehoord, en gezien de hoge waardering voor Rosetta zal het wel aan mij liggen. De teksten lijken me vooral ook niet echt Tool-esque; het gebrabbel van iemand die serieus tript, boeit me nu eenmaal niet zo...

Right in Two lijkt me dan wel weer beter dan ik me herinnerde; de overgang die het nummer inleidt vind ik heel goed gedaan, echt sfeerzettend, van het dromerige van Intension terug naar het duistere. De opbouw is ook knap. Maar het mist mijns inziens nog wat intensiteit, één moment waarop alle stoppen doorslaan was genoeg geweest.

O, en inderdaad, Wings for Marie vind ik ook eerder saai. 10,000 Days beschouw ik feitelijk als een betere versie van het nummer.

Gevalletje 'toch nog een paar keer meer beluisteren'.

Nou, ik heb het in zijn geheel nu toch al 10 keer beluisterd, en de eerste nummers dan al 15-20 keer, en ik meen dat dat al genoeg is om me hier een gegronde mening over te vormen, niet?

Ruim het smaakt niet iedereen even goed. Heb ik bijvoorbeeld met Aenima

de nieuwe mastodon dan maar eens draaien

Ik tot voor kort ook niet, maar het zijn echt wel geweldige nummers... Heerlijk psychedelisch sfeertje tot wanneer alles open breekt: "It's time now, my time now! Give me my... give me my wings!", heerlijk!

10.000 days is zo'n album waarvan je wanneer je hem voor het eerst beluistert, helemaal geen idee hebt hoe goed hij is. Zelfs een tweede of een derde luisterbeurt zijn niet genoeg. Wat dat betreft is hij nog zwaarder te verwerken dan z'n voorganger.
Maar eens je er genoeg naar geluisterd hebt, besef je wat voor een briljante plaat het is.

Niet slecht, maar de nummers zijn lang niet zo pakkend als bijv. Lateralus.

tzijn ook 2 supernummers maar het blijft te lang in mijn kop zitten en ik leg der wakker van

deze heel lang niet gedraaid - paar maanden afstand van genomen,tot vorige week, en het beviel me deze keer weer erg goed

Bij mij zitten d'r altijd zo'n twee maanden tussen elke Tool luisterbeurt. Mening verandert nooit drastisch; 10,000 days bevalt goed, de rest sterk minder.

Bij mij is het juist andersom: het is altijd Lateralus die van begin tot einde boeit, bij AEnima durf ik wel 's een nummertje skippen (Jimmy bijv.), Undertow is consistenter, maar luister ik gewoon heel zelden en bij 10,000 Days geef ik vaak op na The Pot. Tool heeft geen slechte nummers, enkel songs die me minder boeien. De niemendalletjes van AEnima laat ik hier buiten beschouwing.

Ik ben dan ook geen Tool fan.

Dat was vroeger exact hoe ik het deed... Maar zo mis je Rosetta Stoned en Right In Two, twee héél sterke nummers...
Misschien is 10.000 Days geen plaat om in één ruk uit te luisteren, in tegenstelling tot zijn voorgangers. Maar dat maakt de nummers die erop staan niet minder briljant.

ik draai um nooit in zijn geheel

in fragmenten doetie het idd beter

Hij doet het het best als dubbel LP.

Side 1:
Vicarious
Jambi

Side 2:
Wings For Marie

Side 3:
The Pot
Rosetta Stoned

Side 4:
Intension
Right in Two

Zo beluister ik hem toch. Het is allemaal wat te veel (en de onderlinge delen zijn te verschillend) om in zijn geheel ten volle te doorgronden. Muzikaal is dit album dan ook nog pakken uitgewerkter dan de voorganger (denk maar aan de verborgen 'boodschappen' in Intension).

Geen doorkomen aan dus. toegegeven door een liefhebber...

zet je toch lekker dat opethgeneuzel weer op



creatieve interpretatie van mijn bewoordingen trouwens

hoe'st kronos, zal ik her en der nog eens wat posten zodat je ook daar weer ff op kunt reageren?

nah, nu ff nie, eerst Nadal eens aanschouwen, jawel, ook tennis vind ik boeiend

Dat merk ik ook, ja.

zegt iig weinig over de muziek zelf dan wel over degene die ut beluistert

Ik ben een liefhebber en ik draai 'm zo goed als altijd in zn geheel. Dus dat er zelfs voor liefhebbers geen doorkomen aan is, dat klopt ook niet echt Maar ik snap Joy wel.

de vraag is of het erg is

uiteraard niet, er bestaan geen gouden wetten die bepalen dat je een album van voor naar achter moet beluisteren in 1 keer en het zegt niet veel over de muziek zelf als je voorkeur naar een andere luistermethode uitgaat

de opmerking van kronos, geen doorkomen aan, lijkt me dan ook niet gerechtvaardigd, en gestoelt op het uitgangspunt dat dat wel zou moeten kunnen

bitches brew kom ik ook amper doorheen maar lijkt me toch een tamelijk geniale plaat

de setting waarin je beluistert speelt ook mee, sommige zappamuziek doet het goed tijdens het koken in huize joy, - apastrophe, you are what u is bijv - civilization draai ik bij voorkeur op koptelefoon, afgesloten van alles

tool doet het goed op de fiets en tijdens hardlopen, ik moe er niet rustig voor gaan zitten bijv, en zo kan ik wel doorgaan

Op een nummer als Right in Two kan ik ook niet rustig blijven zitten.

en ik nog minder

was vandaag een cursus aan't blokken, ook geen doorkomen aan, met het verschil da'k geen liefhebber ben van blokken

maar dit cdtje van tool opgelegd en het viel me al veel minder zwaar.

Wat off topic berichten over Opeth verwijderd.