Tool - 10,000 Days (2006)

is dit een strik vraag Malle?
Hoe vaak zie je Tool live! jij misschien wel heel vaak..
Het is toch hartstikke leuk om die Tool vibe weer even mee te maken..

Ik zie Tool zo vaak mogelijk ,na deze was dat 2 keer, en das ook genoeg

Na verschijnen van de nieuwe plaat, door het lange wachten iets om echt naar uit te kijken

Ik heb liever de origine iig, de werkelijke scheppers van die steengoeie muziek, al het andere blijft een slap aftreksel, hoe goed ook gedaan

A Perfect Tool ze waren erg goed (gisteren) ik kan ze aanraden!

Maar 1 ding valt me altijd op in 'Tool' concerten het publiek is altijd zo rustig, er zit geen beweging in.
Terwijl Tool muziek juist zo veel sterke opbouwende nummers heeft.
Zo veel opzwepende energie! hoe kun je daar nu rustig op blijven staan (biertje in de hand je kent ze wel...) ik kan daar niet bij...

Je wordt gewoon gehypnotiseerd door de muziek en raakt in trance.

Ik heb The Perfect Tool ook wel eens gezien en voor een coverband vond ik ze best goed.

ja maar met dans en korte bewegingen kom je nog meer in die trance!
zo ervaar ik het dan...

Ik sta in iedergeval niet compleet stil bij een optreden van TOOL!

Pas nu begin ik Rosetta Stoned echt te appreciëren, en ik ken dit album al zo'n 4 jaar. Wat een indrukwekkende trip vol atypische ritmes en veranderingen in toon, met als rode draad het bizarre verhaal van een junkie die beweert door aliens te zijn ontvoerd. Geniaal vind ik de snoeiharde riff die totaal uit het niets wordt ingezet halverwege de tiende minuut. Echt een pareltje dat zich aan mij pas zeer laat heeft geopenbaard.

Lateralus spant in mijn top 10 nu nog de kroon, maar ik weet niet hoe lang dat nog zal duren. Ik ken 10000 Days inmiddels een tijdje en heb het nu vele keren beluisterd en het wordt maar mooier en mooier. Aanvankelijk vond ik vooral Vicarious en The Pot goede nummers, deze zijn naar mijn mening ook het meest toegankelijk van het album, maar naarmate ik het album vaker in zijn geheel ben gaan luisteren gaan vooral de langere nummers echt groeien, zoals 10000 Days (Wings Part 2), Rosetta Stoned en Intension samen met Right in Two. Deze nummers begin ik steeds genialer te vinden en met iedere luisterbeurt die ik het geef wordt het genialer. De opbouw in ieder van die nummers vind ik fantastisch. Daarnaast is het gitaargeweld van grote klasse. Ook Jambi, Wings for Marie pt 1 kunnen mij zeer bekoren. Dan heb ik ook zo'n beetje ieder nummer gehad, alle nummers zijn geweldig, Viginti Tres in mindere mate, maar die moet je natuurlijk niet als nummer op zich luisteren...
Kortom, een echte groeier en ik ben nog láng niet uitgekeken...

Mijn kennismaking met Tool is via mijn 13 jarige zoon. Deze bevind zich al een poosje in metal sferen en Tool is het voor hem helemaal.
Toch nieuwsgierig geworden en eens meegeluisterd, en dit valt dus helemaal niet tegen.
Het is zware kost... deze heren gaan behoorlijk diep, zowel muzikaal als tekstueel.
Het is ook zeker geen album die mij meteen bij de lurven pakte, maar de drukkende sfeer vond ik wel al gelijk uniek.
Muzikaal zit het op alle fronten goed inelkaar. Er wordt ritmisch razend knap uitgepakt en gitaristisch afwisselend stevig(zeer pakkende riffs) en wat zweveriger.
Vicarious is een droomopener, zelden zo'n band al gelijk zo binnen horen komen. Feitelijk blijkt het 1 van de toegankelijkste songs.
Daarna blijft het een plaat vol hoogtepunten waar de spanning op een geweldige manier wordt op en uitgebouwd.
De titelsong is waarschijnlijk mijn favoriet, drukkend, sferisch en spannend.
Rosetta Stoned is een luisterervaring apart. Noem het psychologische rock, diepzinnig en donker tot op het bot.
Tool verstaat de kunst om progmetal in al zijn elementen ten toon te stellen. De band neemt er ook uitgebreid de tijd voor, stoeit met muzikale hoogstandjes, maar zal het nooit ten kosten laten gaan van de song. De feel blijft het belangrijkste, en zo hoor ik het graag.
Een soort stevigere King Crimson hoor ik hier wel in terug, zeker de eigenzinnigheid, maar Tool is voornamelijk helemaal zichzelf.
ateetje geeft het al terecht aan; Dit is een groeier,dus het kan alleen maar beter worden.
Zoonlief heeft smaak.

Leuk om te lezen Bikkel. Een vader die muziek leert kennen via de zoon. Dat werkte in mijn tijd niet zo en mijn kinderen zijn de k3 fase nog niet voorbij.

Ik krijg direct zin om 10.000 Days weer eens op te leggen. Na de 3 voorgangers was vond ik deze wel ietsiepietsie minder. Met name het titelnummer en Wings For Marie die voor mijn gevoel maar niet op gang willen komen veroorzaakten die hele lichte teleurstelling. Maar wie weet valt dat kwartje nog wel eens en gaan die nummers voor mij ook eens leven zonder dat ze in elkaar geschoven hoeven te worden.

Het is inderdaad leuk dit via mijn zoon te leren kennen. Had al op vroege leeftijd een aparte smaak en dat waardeer ik. Ik laat 'm ook dingen horen die ik geweldig vind en ook dat pikt hij vaak op.
Hij was eerst in de ban van Slipknot , maar daar kan ik niet veel mee.
Maar Tool is echt een verrassing voor mij. Hij heeft ook nog 2 andere albums in bezit van de groep, daar ga ik zeker mee aan de gang.

Dat je niets met Slipknot kan, ligt niet aan jou.

Iemand nog enig nieuws over een nieuwe plaat, of ie nog voor de eeuwwisseling verschijnt?

Gelukkig maar !! Wat een t####herie !!

@Bikkel:

Je bent nieuwsgierig geworden naar de andere albums, neem ik aan?

Ik denk dat het een goed idee zou zijn om bij het begin te beginnen, dwz. de ep Opiate.
Daarop hoor je een jeugdige, eigenwijze alternatieve rockband met groeipotentie.

Het leuke daarvan is dat je gaandeweg gaat ontdekken hoe ze tot dit punt zijn gekomen.

Mijn zoon heeft verder : Ænima en Lateralus naast 10.000 Days, maar gaat de albums Undertow, Opiate en de Salival DVD aanschaffen.
Hij is het meest onder de indruk van dit album, vandaar dat ik ook nieuwsgierig werd.
Ik word er dus vanzelf mee geconfronteerd, maar ga voor die tijd de EP beluisteren.
Bedankt voor je tip.

Overigens heeft Tool in Februari wat concerten gedaan, maar zoals het er nu naar uitziet lijkt het dat er weer side-projects gedaan gaan worden.

Een geweldig en vooral overdonderend album van Tool. Alleen de nummers Wings for Marie en 10.000 al achterelkaar. Die opbouw en die heerlijke loodzware bas. Zo spannend. Echt verslavend. Omhoog met dat album in die toplijst. Klassieker gaat ie worden. Zeker weten.

Voor mij is het ook het titelnummer dat mettertijd mijn favoriet geworden is. Hoewel ik de meer toegankelijke nummers als Jambi, Vicarious en The Pot eerder kon appreciëren, is die stevig doorgegroeid tot ik er helemaal weg van was. De bas zet een donkere sfeer neer die de perfecte achtergrond vormt voor het zeer persoonlijke verhaal dat Maynard vertelt over de relatie met zijn overleden moeder. Geweldig hoe de storm op de achtergrond letterlijk aanzwelt om dan tot dat fenomenale hoogtepunt te komen.

Inderdaad. Tool weet hier een drukkende onheilspellende sfeer neer te zetten.
Het overlopende Wings For Mary/ 10.000 Days zijn bijzondere stukken.
Je hoort de emotie van Maynard , die echt uit zijn tenen lijkt te komen.
Ritmisch is het ook smaakvol. De Drummer Danny Carey is een zeer originele en begaafde slagwerker. Hij vult het als een haast volleerd percuccionist in.
In dit genre muziek is hij absoluut uniek. Stevig waar het stevig moet zijn, maar evengoed subliem en met flair.

Laatste nieuws wat ik hierover gelezen heb is dit...



Link

Ik geloof het allemaal pas als de nieuwe plaat thuis op de platenspeler ligt

Op de website van de band worden laatste weken foto's geplaatst van de bandleden in de loft waar ze nieuw materiaal zijn aan het schrijven.

Recent interview met MJKhttp://vimeo.com/46516728(deel 1) en JRE #246 - Maynard J Keenan, Brian Redban (PART TWO) on Vimeo (deel 2).

Ze nemen alles op op ouderwetsche tape. Nou da's dan lekker; één flinke magneet en we hebben 6,5 jaar voor niets gewacht.

Als Tool hun nieuwe plaat of 1 december uitbrengt en dat album heeft dezelfde speelduur als 10.000 days, dan hebben ze 45744 minuten uitgetrokken voor elke minuut muziek op hun album.

Een speelduur van 10.000 days. Dat zou best wel lang zijn.

Het laatste reguliere album van Tool dat ik nog moest leren kennen en bij deze is dat gedaan.
Ik kende al wat nummers van deze plaat maar had hem nog nooit in zijn geheel gehoord en Tool klinkt wederom weer lekker. Je weet wat je kunt verwachten bij deze mannen. Progressieve metal van de beste soort en complexe riffs en drumpartijen die je alle hoeken laten zien. Ook de zang en teksten zitten er weel knal op. MJK is zowiezo de beste zanger die Tool ooit zou kunnen hebben. Onheilspellend, tonnen charisma en inlevingsvermogen op het podium en voorzien van een strot die je mond laat openvallen. Ik moet wel in de mood zijn voor deze groep. soms draai ik ze maanden niet om daarna alleen maar 1 week te luisteren naar Aenima, Lateralus of undertow en vanaf nu deze dus Vicarious, the pot, Jambi & rosseta stoned zijn de favorieten nu maar ervaring met tool heeft mij geleerd dat de echte prijsbeesten zich pas later tonen als ze wat gerijpt zijn in de oren...3,5* voor nu

... en dan toch maar 3.5 sterren? Dat je er niet altijd voor in de stemming bent, is normaal. Dat geldt voor de beste muziek, de beste films en de beste wijn.

Ik heb altijd even tijd nodig om in een album te geraken. mij zal je na 1 tot 3 beluisteringen nooit een 4,5 of 5 zien geven aan een album. Die zijn weggelegd voor degene die na vele draaibeurten niets aan kracht inboeten. Het probleem tussen mij en Tool is dat ik het soms ook wat te veel vind, te druk. Aenema is met 4* de hoogste alhoewel Lateralus daar ook sterk naar neigt. De 2de helft van een album is allesbepalend voor hoge scores bij mij Alleen degene met goede songs tot het einde krijgen 4 en meer in mijn scoreberekeningen...

Tot nu toe de enige CD die ik ken van Tool maar deze heeft alles wat ik zoek in dit genre: goede songs, uitstekende zanger, agressieve stijl maar af en toe ook niet te beroerd om de voet even van het gaspedaal te halen.
Beste nummer voor mij: Rosetta Stoned. Holy shit wat een nummer.

Op wiki las ik dat er na deze CD niets meer is verschenen. Is dit een project of zo? Of houden ze niet van touren/cd's maken?