Wilco - Yankee Hotel Foxtrot (2002)

Altijd leuk om te horen hoe iemand worstelt met Wilco.

En dan als kenner heel arrogant antwoorden "Probeer het over een half jaartje nog maar eens, zoon, je zult zien dat je je woorden dan nederig moet inslikken, haha" (mysterieuze glimlach)

De volgende halte is denk ik Summerteeth, Clor.

Ja Summerteeth doet misschien het vonkje overspringen, fantastisch album.

I Am Trying to Break Your Heart is wel bizar mooi. Maar ja ik blijf uncle toch wel wat toffer vinden.

Ik heb exact dezelfde ervaring. Nadat ik Sky Blue Sky een erg mooi album was gaan vinden besloot ik me in het oudere werk te gaan verdiepen en probeerde Yankee Hotel Foxtrot. Wat me zeer zwaar tegenviel. Overdone,pretentieus,te veel effecten!

Te goed!
Album nu 60 keer geluisterd, en verveeld voor geen moment.
heb heel erg veel zin in het optreden op 17 november in de effenaar.

5*

Gister meegenomen. Een keer geluisterd. Het doet me nog niet zo heel veel. Behalve dat ik Jeses Etc prachtig vind net als de cover. Eigelijk de reden waarom ik deze na Sky Blue Sky heb meegenomen. Ben benieuwd wat er verder van gaat komen.

Ik ben overtuigd. De volle mep (5*****) voor dit meesterwerk, dat blijft intrigeren en boeien. De soms bekritiseerde geluidseffecten geven de nummers een spannende en hallucinerende meerwaarde, vind ik. Want de songs blijven staan en verzanden door die effecten niet in oeverloze geluidsbrij. Prachtig album, dat zelfs nog zou worden overtroffen door z'n opvolger, omdat ik daar de songs net nog iets sterker vind.
Maar Wilco staat in mijn lijstje van absolute topartiesten, die meerdere sublieme albums hebben gemaakt. Want een band!

Geen band laat me zo heen en weer stuiteren in mijn opvattingen als Wilco. Waar ik allang uit ben, is dat deze groep fantastische muziek produceert en absolutt thuishoort in mijn kleine rijtje van absolute favoriete topartiesten: The Beatles, Neil Young, Tom Waits, Radiohead, dEUS en Wilco dus. Waar is steeds aan twijfel is de vraag: welke is beter: 'Yankee Hotel Foxtrot' of 'A Ghost Is Born'. Op dit moment voel ik me toch weer meer aangetrokken tot Yankee. Maar wat maakt het uit: 2 meesterwerken produceren, het is weinigen gegeven.

2 meesterwerken?

sky bluy Sky, Summertheeth, wilco (the album) en Kicking telivision zijn ook nog meesterwerken dus ik kom op 6 uit

Is het eigenlijk wel zo nodig dat je een bepaalde om altijd "de beste" van een groep of zanger te benoemen? Bijna altijd hebben albums een andere muziekstijl.Goede muzikanten blijven nou eenmaal niet "hangen" in een bepaalde stijl. Als ze dat wel doen hoor je er na een tijd meestal niks meer van. Ik vind Hotel Yankee Foxtrot van een heel andere orde dan bijvoorbeeld Sky Blue Sky of Wilco The Album. Allemaal steengoed!!!!

Pfff, deze cd voor Sinterklaas gekregen. Pittig hoor! Tot over een halfjaar.

Voor mij is Wilco één van de meest speciale bands en dit is het beste album van ze, echt puur genieten, alle nummers. Dikke 5*

Lekker dit, erg fijn. Veel van Wilco geluisterd, maar eigenlijk nooit deze favoriet bij velen. Begin op vier sterren, maar dat gaat denk ik wel hoger komen.

Ik zeg het al jaren, maar nu is het definief: De beste plaat van het decennium.

En terecht! Ben eveneens tevergeefs 7-8 jaar aan het wachten op iets wat dit zou kunnen overtreffen. Helaas.

Volgens mij is dat overtreffen er al: Sky blue sky.
Voor zover het Wilco betreft tenminste, want de beste van het decennium is nog wel heel iets anders.

Jemig de Pemig, krijg me daar een flashback-ervaring naar 'Big Star' / Alex Chilton bij het horen van 'Ashes On American Flags' (nr. 6).
So for 'Diggers of 'Ashes'': check Big Star all way back to tha Seventies!

Het kwartje is gevallen: wat een plaat is dit! Mooiste nummer én mooiste titel: I Am Trying To Break Your Heart. (Doet me denken aan wat Gerrit Komrij ooit omschreef als de "paradox van de verwensing": als je iemand vervloekt doe je dat eigenlijk maar om één reden - de ander houdt gewoon niet genoeg van je. Net zoals je dus iemands hart alleen maar wilt breken om een reactie op te roepen.)

Vind ik ook Ad. Ik vind het alleen maar voor een band pleiten als de albums niet te veel op elkaar lijken.
Het is dan ook niet verwonderlijk dat ik Sky Blue Sky meesterlijk goed vind, terwijl ik A Ghost Is Born juist weer wat minder vind. Dit Yankee Hotel Foxtrot zit daar voorlopig tussen in, maar neigt wel naar meer (richting meesterlijk goed).

Ben de naam Wilco vaak tegengekomen in relatie met muziek die ik mooi vind (bijv. gebroeders Finn) en heb zojuist de 4 best gewaardeerde nummers van de band geluisterd (I Am Trying to Break Your Heart en Jesus, Etc. van deze plaat, Via Chicago en Impossible Germany), maar nee ik kan er voorlopig niks mee, al was Impossible Germany wel een prima nummer.

Sorry, dan hebben we toch een rigoureus ander beeld van kwaliteit.

Ik vind Yankee Hotel Foxtrot het beste album van de jaren '00. Geen twijfel.
Sky Blue Sky vind ik daarentegen, voor Wilco-begrippen, een zwak album. Het is na Wilco (The Album) en A.M. mijn minst favoriet.
De productie is mooi, maar de kwaliteit van de liedjes vind ik, op enkele uitschieters na, onder de maat.
Dit in tegenstelling tot Yankee, waar geen één verkeerd nummer op staat.

Nou Weasel, je brengt het inderdaad wel heel rigoureus. Er zijn nogal wat mensen, waaronder ik, die Sky Blue Sky net wat beter vinden dan dit Yankee Hotel Foxtrot. Ze scoren beiden trouwens als hoogste hier op Musicmeter (van de Wilco albums) en dat is niet voor niets.

Wat ik echt niet snap, is wat jij over de kwaliteit van liedjes schrijft. Die is juist op beide albums erg hoog voor bijna alle songs.

Alleen al voor het wondermooie Jesus Etc. een dikke 4 waard.

Nou ja, de eerste 5 nummers op SBS zijn briljant waarna de CD toch wat aan momentum verliest (met als dieptepunt What Light, wss het slechtste wat ooit uit de Wilco-koker ontsproten is, on & on & on redt daarna evenwel nog de meubelen) terwijl YHF één van die zeldzame CDs is die front to back kunnen boeien. Om de één of andere reden wordt SBS trouwens hoger aangeschreven in de lage landen (door zowel pers en publiek) dan elders, waar toch vooral deze YHF als hét meesterwerk aanzien wordt, getuige ook de -terechte- hoge notering in menig decennium-lijstje. Desalniettemin zou ik het niet zo scherp stellen als Weasel, wat mij betreft heeft Wilco na A.M. alleen maar zeer goede tot briljante dingen uitgebracht. Met YHF uiteraard als primus interpares.

Wow, hier moeten we nog een keer flink ruzie over gaan maken bij de juiste plaat

Tuurlijk slaan SBS en WTA meer aan. Het wordt zelfs op Radio 2 gedraaid, dat was in 2001 (ten tijde van YHF) totaal ondenkbaar. Dat het wat commerciëler is en toegankelijker boeit mij écht geen ster. Wat ze in hun begindagen deden was óók heel behapbaar voor een groot publiek. Maar die liedjes hadden een noodzaak in zich. Je hoorde Tweedy knokken voor een fucking-goed nummer. Dat mis ik op die laatste platen. Het wordt een Tin Pan Alley manier van werken. Dat merk je ook aan het feit dat hij plots in genre's en stijlen praat. "We wilden welles een duet doen" of "ik wilde graag een Harrison-achtige rocker schrijven". Dat hij dat kan, was voor niemand een verrassing. De beste songwriter van de laatste 15 jaar (dat is 'ie voor mij tenminste) hoeft niets te bewijzen.

Afgezien van "Jesus etc." is YHF gewoon een stuk minder behapbaar. Ligt niet alleen aan de onconventionele productie en soundscapes, maar ook aan de songstructuur en de lome manier waarop Tweedy zingt. Het is niet catchy, het luister niet lekker weg. De plaat kost, zeker in het begin, een hoop moeite om te omarmen. Ik kan het weten, want bij mij duurde het ruim een jaar voordat ik er überhaupt iets in hoorde.
De latere platen zijn wat dat betreft veel meer recht-toe-recht-aan. Ook de liedjes en de structuur ervan. Er zitten goeie nummers tussen, maar bij veel van die nummers denk ik ook: Zo kan Tweedy er elke week een album uitpoepen. Nummers als What Light, You Never Know, Wilco (The Song)... Hij schrijft ze waar je bij staat. Het is een bepaald vormpje dat hij invult, er mist bezieling.

Dat is een zeer schril contrast met YHF, waarbij je hoort dat 'ie het zichzelf niet makkelijk heeft gemaakt.

Maar zoals Jeff al gekscherend riep in de Effenaar vorig jaar: "Wilco conquered the world! Whoohoo!". Een grapje, maar toch zit er een wens in. Wilco wil groot worden, en daarvoor heb je platen als SBS en WTA nodig.
Hopelijk kunnen ze het zich straks veroorloven weer iets meer eigens te maken.

Ik moet zeggen Weasel, dat je jouw mening prima onderbouwt: wat een betoog!
Echter, ik hoor het verschil tussen Yankee Hotel Foxtrot en Sky Blue Sky niet zo. Jij geeft aan dat je er een jaar over deed om iets in YHF te horen, bij mij ging dat veel sneller. Ook geef je aan dat SBS veel commerciëler is: ook dat vind ik iets te rigoureus gesteld.
Misschien klinkt SBS wat gemakkelijker in het gehoor dan YHF, maar dat is het wel wat mij betreft. Maar goed, je ziet, zeker in de muziek: ieder zijn mening.

Overigens: vanavond ga ik naar Spoon in Paradiso. Spoon vind ik muzikale buren van Wilco en om eerlijk te zijn vind ik ze 'overall' zelfs net wat beter. Ze zijn nog wat consistenter in hun hele hoge niveau op al hun albums dan Wilco. Ken je Spoon al?

Spoon, gisteren ook al iemand over gehoord.
Fijne tip! Bedankt daarvoor, ik ga ze even opspeuren zometeen.
Kan vanavond helaas niet, dus hoop niet dat ik ze nu heel gaaf ga vinden

Andere tip. Wilco treedt eind september in Duitsland op, ook hier:
Mo, 20.09.2010 Tonhalle Düsseldorf. Voorverkoop is net gestart. Ik zit - echt waar - eerste rij vooraan.

Na nog een paar keer luisteren gaat 'ie inderdaad omhoog Yankee Hotel Foxtrot: 4,5*

En nu ik toch met 'tips' bezig ben: de 2 LP versie met CD van Yankee Hotel Foxtrot uit 2008, 180g High Performance Vinyl, is momenteel maar 19,- euro thuisgestuurd op amazon com....