Gnarls Barkley - St. Elsewhere (2006)
mijn stem
425 stemmen
Verenigde Staten
Soul / Hip-Hop
Label: Atlantic
-
Go-Go Gadget Gospel (2:19)
-
Crazy (2:58)
-
St. Elsewhere (2:30)
-
Gone Daddy Gone (2:28)
-
Smiley Faces (3:05)
-
The Boogie Monster (2:50)
-
Feng Shui (1:27)
-
Just a Thought (3:43)
-
Transformer (2:18)
-
Who Cares (2:28)
-
On-Line (1:49)
-
Necromancing (2:58)
-
Storm Coming (3:08)
-
The Last Time (3:26)
-
Crazy [Instrumental] * (3:00)
-
Go-Go Gadget Gospel [Instrumental] * (2:14)
-
Transformer [Instrumental] * (2:10)
-
The Boogie Monster [Instrumental] * (2:49)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur:
37:27
(47:40)
0
geplaatst: 23 mei 2006, 14:04 uur
ik vind hem ongelooflijk goed, had het niet verwacht, de top single 'Crazy' is natuurlijk de beste, niet te overtreffen track, maar dat was te verwachten, de andere nummers passen perfect op deze plaat, altijd mindere songs natuurlijk, begin bij 4 sterren
0
geplaatst: 24 mei 2006, 10:13 uur
Gisteren gekregen van m'n vriend, hij had 'm stiekem in m'n la achtergelaten ('Kijk eens in je la' zegt ie dan op msn 
)
Eindelijk heb ik 'm dan ook!
Ik heb die poster/lyrics zelfs al ingelijst en opgehangen, haha.
Ik ben groupie.
)Eindelijk heb ik 'm dan ook!
Ik heb die poster/lyrics zelfs al ingelijst en opgehangen, haha.
Ik ben groupie.
0
Jadoh
geplaatst: 24 mei 2006, 19:46 uur
Ik vind die clip vet ;d
Ga t album wel even van Planet halen.
Ga t album wel even van Planet halen.
0
Ziggy007
geplaatst: 26 mei 2006, 14:05 uur
Dat nummer Crazy wordt nu echt overal voor gebruikt.
Ik ben geen liefhebber van dit genre, maar dit nummer is wel erg prettig. Staan er meer van dit soort nummers op?
(objectief gezien hè).
Ik ben geen liefhebber van dit genre, maar dit nummer is wel erg prettig. Staan er meer van dit soort nummers op?
(objectief gezien hè).
0
geplaatst: 26 mei 2006, 15:23 uur
Mijn dame wist het treffend te brengen : "sinds wanneer draai jij dit soort vreemde muziek". Daarmee bedoelt ze dan niet dat het echt vreemde muziek is, want dat is t zeker niet (eerder gewoon) maar dat t voor mijn doen wat vreemd is. Dus alles wat hier onder staat mag je in dat licht lezen 
Op de cd staan inderdaad een aantal aardige soulnummers in het verlengde van Crazy die wat mij betreft ook op Blue Lines hadden kunnen staan. Prima dus. Evenzo staan er een aantal ronduit irritante nummers op waarop bijvoorbeeld een mijnheer meent door de muziek heen te moeten jengelen. Als dat dan ondersteund wordt door fluitjes (of wat t ook is) en nerveuze ritmes weet je dat je een bepaald niet homogeen en daardoor niet in zijn geheel te draaien album hebt. Niet als je alleen bent in de auto, want skipnummers, niet geconcentreerd luisterend met de koptelefoon op want skipnummers en ook niet als je bezoek hebt, want dezelfde skipnummers. Ik noem in deze het verschrikkelijke openingsnummer, de aan het tweede woord in de titel refererende Boogiemonster en Transformer. Een album vol met dit soort gedoe en de halve ster is binnen. Nu trekken topnummers als Crazy, Gone Daddy Gone en het titelnummer het geheel nog net naar een voldoende al blijft er na de programmeerknop nog maar 25 minuutjes acceptabele muziek over. Te weinig om de hype alhier te rechtvaardigen.
Op de cd staan inderdaad een aantal aardige soulnummers in het verlengde van Crazy die wat mij betreft ook op Blue Lines hadden kunnen staan. Prima dus. Evenzo staan er een aantal ronduit irritante nummers op waarop bijvoorbeeld een mijnheer meent door de muziek heen te moeten jengelen. Als dat dan ondersteund wordt door fluitjes (of wat t ook is) en nerveuze ritmes weet je dat je een bepaald niet homogeen en daardoor niet in zijn geheel te draaien album hebt. Niet als je alleen bent in de auto, want skipnummers, niet geconcentreerd luisterend met de koptelefoon op want skipnummers en ook niet als je bezoek hebt, want dezelfde skipnummers. Ik noem in deze het verschrikkelijke openingsnummer, de aan het tweede woord in de titel refererende Boogiemonster en Transformer. Een album vol met dit soort gedoe en de halve ster is binnen. Nu trekken topnummers als Crazy, Gone Daddy Gone en het titelnummer het geheel nog net naar een voldoende al blijft er na de programmeerknop nog maar 25 minuutjes acceptabele muziek over. Te weinig om de hype alhier te rechtvaardigen.
0
geplaatst: 26 mei 2006, 16:01 uur
Ik vind de ontvangst hier juist uitermate lauw. Iedereen staat altijd te springen om het zoveelste rockbandje uit Engeland terwijl een echt origineel album als dit blijkbaar niet begrepen wordt. Een van de meest terechte hypes in jaren.
Overigens is The Last Time om onduidelijke redenen steeds meer een favoriet nummer van me geworden.
Overigens is The Last Time om onduidelijke redenen steeds meer een favoriet nummer van me geworden
.
0
geplaatst: 26 mei 2006, 19:23 uur
Ik vind de drumachtige beats wel relax. Het album luisterd heerlijk weg voor zover ik hem ken 4*
0
geplaatst: 26 mei 2006, 19:26 uur
BoordAppel schreef:
Een van de meest terechte hypes in jaren
Een van de meest terechte hypes in jaren
Misschien best gek, maar met deze stelling kan ik het niet eens helemaal oneens zijn.
0
geplaatst: 29 mei 2006, 21:13 uur
Tja, echt alles klopt aan dit plaatje. Echt bijna griezelig goed voor een debuut. En op vinyl klinkt hij nog beter 
0
geplaatst: 30 mei 2006, 13:52 uur
VanDeGriend schreef:
Mijn dame wist het treffend te brengen : "sinds wanneer draai jij dit soort vreemde muziek". Daarmee bedoelt ze dan niet dat het echt vreemde muziek is, want dat is t zeker niet (eerder gewoon) maar dat t voor mijn doen wat vreemd is. Dus alles wat hier onder staat mag je in dat licht lezen
Op de cd staan inderdaad een aantal aardige soulnummers in het verlengde van Crazy die wat mij betreft ook op Blue Lines hadden kunnen staan. Prima dus. Evenzo staan er een aantal ronduit irritante nummers op waarop bijvoorbeeld een mijnheer meent door de muziek heen te moeten jengelen. Als dat dan ondersteund wordt door fluitjes (of wat t ook is) en nerveuze ritmes weet je dat je een bepaald niet homogeen en daardoor niet in zijn geheel te draaien album hebt. Niet als je alleen bent in de auto, want skipnummers, niet geconcentreerd luisterend met de koptelefoon op want skipnummers en ook niet als je bezoek hebt, want dezelfde skipnummers. Ik noem in deze het verschrikkelijke openingsnummer, de aan het tweede woord in de titel refererende Boogiemonster en Transformer. Een album vol met dit soort gedoe en de halve ster is binnen. Nu trekken topnummers als Crazy, Gone Daddy Gone en het titelnummer het geheel nog net naar een voldoende al blijft er na de programmeerknop nog maar 25 minuutjes acceptabele muziek over. Te weinig om de hype alhier te rechtvaardigen.
Mijn dame wist het treffend te brengen : "sinds wanneer draai jij dit soort vreemde muziek". Daarmee bedoelt ze dan niet dat het echt vreemde muziek is, want dat is t zeker niet (eerder gewoon) maar dat t voor mijn doen wat vreemd is. Dus alles wat hier onder staat mag je in dat licht lezen
Op de cd staan inderdaad een aantal aardige soulnummers in het verlengde van Crazy die wat mij betreft ook op Blue Lines hadden kunnen staan. Prima dus. Evenzo staan er een aantal ronduit irritante nummers op waarop bijvoorbeeld een mijnheer meent door de muziek heen te moeten jengelen. Als dat dan ondersteund wordt door fluitjes (of wat t ook is) en nerveuze ritmes weet je dat je een bepaald niet homogeen en daardoor niet in zijn geheel te draaien album hebt. Niet als je alleen bent in de auto, want skipnummers, niet geconcentreerd luisterend met de koptelefoon op want skipnummers en ook niet als je bezoek hebt, want dezelfde skipnummers. Ik noem in deze het verschrikkelijke openingsnummer, de aan het tweede woord in de titel refererende Boogiemonster en Transformer. Een album vol met dit soort gedoe en de halve ster is binnen. Nu trekken topnummers als Crazy, Gone Daddy Gone en het titelnummer het geheel nog net naar een voldoende al blijft er na de programmeerknop nog maar 25 minuutjes acceptabele muziek over. Te weinig om de hype alhier te rechtvaardigen.
Juist een geweldige beat en vette drums in het openingsnummer.
0
geplaatst: 30 mei 2006, 14:59 uur
Heerlijk album, Crazy is goed, maar mijn favoriete is Just a Thought. Er zijn nummers die ik iets minder vind, maar niet echt veel minder, het is een goed geheel en de muziek van DangerMouse is om van te smullen.
4*
4*
0
geplaatst: 30 mei 2006, 16:45 uur
"Gnarls Barkley moe van hit
dinsdag 30 mei 2006 15:45
Het Amerikaanse duo Gnarls Barkley haalt haar wereldwijde hit ‘Crazy’ uit de omloop. De beide heren beweren simpelweg moe te zijn van het nummer. Een woordvoerder van de band laat de Britse krant Mirror weten: “ ‘Crazy’ deed het geweldig, maar we willen niet dat mensen er moe van worden. We trekken het nummer daarom terug.”
Met ‘Crazy’ schreef Gnarls Barkley overigens geschiedenis. Zo had de track de nummer 1 positie van de Britse hitlijst bereikt zonder dat er ooit één exemplaar van is verkocht in de winkel."
SCHITTEREND, waar zie je dit nog?
dinsdag 30 mei 2006 15:45
Het Amerikaanse duo Gnarls Barkley haalt haar wereldwijde hit ‘Crazy’ uit de omloop. De beide heren beweren simpelweg moe te zijn van het nummer. Een woordvoerder van de band laat de Britse krant Mirror weten: “ ‘Crazy’ deed het geweldig, maar we willen niet dat mensen er moe van worden. We trekken het nummer daarom terug.”
Met ‘Crazy’ schreef Gnarls Barkley overigens geschiedenis. Zo had de track de nummer 1 positie van de Britse hitlijst bereikt zonder dat er ooit één exemplaar van is verkocht in de winkel."
SCHITTEREND, waar zie je dit nog?
0
geplaatst: 1 juni 2006, 11:16 uur
Gister gekocht, vandaag tot briljante plaat uitgeroepen door mij! Muzikale genialiteit en gekte á la Screaming Jay Hawkins/George Clinton/Prince/Andre3000
Muzikale genialiteit en gekte á la Screaming Jay Hawkins/George Clinton/Prince/Andre3000 
0
geplaatst: 1 juni 2006, 11:51 uur
Voila.. ondertussen heb ik 'em al besteld... had de tracks al gedownload via iTunes, maar... nu dus "the real thing' besteld 
Wellicht dra (op misschien PRINCE na dan) het enige schijfje in mijn collectie... in dit 'genre"
Wellicht dra (op misschien PRINCE na dan) het enige schijfje in mijn collectie... in dit 'genre"
0
geplaatst: 1 juni 2006, 12:34 uur
Wat een heerlijke plaat!! De opener Go-Go-Gadget is misschien wel één van de allerbeste openingsnummers ooit!! Wat een enthousiasme uit de speakers!!! En dan natuurlijk gevolgd door de krakert Crazy. Gnarls Barkley staat dan al met 7-0 voor en speelt een gewonnen wedstrijd. Dat er halverwege de plaat een paar keer door een counter tegen wordt gescoord mag de pret niet drukken want met de laatste twee nummers lopen de heren weer uit naar een glorieuze en niet eens geflatteerde 25-4. Wat bij mij dus neerkomt op 4 dikverdiende sterren...
(mmm, volgens mij ben ik al iets te veel in WK sfeer...)
(mmm, volgens mij ben ik al iets te veel in WK sfeer...)
0
Jadoh
geplaatst: 1 juni 2006, 18:24 uur
Net gekocht.
Ben nog niet verder gekomen dan nummer 5 maar vind m nu al geweldig!
Wat ik wel vervelend vind is dat nergens vermeld staat hoelang een nummer duurt :S En aan gezien ik geen supersonish stereotoren heb geeft ie dat daar ook niet aan.. Maar daar hebben we natuurlijk musicmeter voor om dat op te zoeken
Ga weer even verder luisteren.
Ben nog niet verder gekomen dan nummer 5 maar vind m nu al geweldig!
Wat ik wel vervelend vind is dat nergens vermeld staat hoelang een nummer duurt :S En aan gezien ik geen supersonish stereotoren heb geeft ie dat daar ook niet aan.. Maar daar hebben we natuurlijk musicmeter voor om dat op te zoeken
Ga weer even verder luisteren.
0
geplaatst: 1 juni 2006, 23:43 uur
Justinx schreef:
Nee, totaal niet onder de indruk. Te flauw en te makkelijk...
Nee, totaal niet onder de indruk. Te flauw en te makkelijk...
Leg uit. Energiek en vol ideeën noem ik deze plaat namelijk.
0
geplaatst: 1 juni 2006, 23:56 uur
Je kunt inderdaad heel veel zeggen over dit album, maar makkelijk en flauw is het beslist niet!
Ik begin er al meer in te geloven dat dit misschien gewoon wel mijn album van het jaar wordt. Want wat gebeurt er ontzettend veel in (vrijwel) alle nummers, het zit uitermate ingenieus in elkaar. En het is dan ook nog eens redelijk toegankelijk, kom daar nog maar eens om tegenwoordig...
Ik begin er al meer in te geloven dat dit misschien gewoon wel mijn album van het jaar wordt. Want wat gebeurt er ontzettend veel in (vrijwel) alle nummers, het zit uitermate ingenieus in elkaar. En het is dan ook nog eens redelijk toegankelijk, kom daar nog maar eens om tegenwoordig...
0
geplaatst: 4 juni 2006, 20:58 uur
In een euforische stemming (vooral door Crazy) 4,5 ster gestemd op dit album. Had hem toen 1,5 keer geluisterd. Vandaag toch maar eens wat nader onder de loep genomen en er zitten dus echt irritante nummers tussen. Vooral 'Transformer' werkt me enorm op de zenuwen, net als 'Gone Daddy Gone'. Staan ook een paar geweldige nummers op. Zoals 'Crazy' dus en 'Smiley Faces'.
Vind het eerste nummer en 'Who Cares' ook erg lekker. Maar mijn euforie is toch gedaald, net als mijn stem.
Vind het eerste nummer en 'Who Cares' ook erg lekker. Maar mijn euforie is toch gedaald, net als mijn stem.
0
Electro_
geplaatst: 5 juni 2006, 20:57 uur
Ja, maar die zeggen het ook niet altijd precies. Ik hoor er ook wel een hoop electronische dingetjes in.
* denotes required fields.