The Slow Show - White Water (2015)

Hier druipt de klasse vanaf. Wat een heerlijk album. Ze weten bij mij precies de juiste snaar te raken. Schaar het album hoog in de top van releases in 2015. Kan nog niet echt een favoriete song aanwijzen maar het hele album zit echt in mijn hart. Fraaie ontdekking.

Ja, ongelooflijk he. Bij mij precies zo.
Probeer ze zeker ook live mee te maken want dan ervaar je dat nog harder. Ik heb het niet snel, maar gisteren in Haarlem kwam de emotie echt keihard aan.

Mooi he. Zo vreselijk veel muziek releases en dan ineens...boem. Had dezelfde ervaring met Benjamin Clementine (en dat is 'n blijvertje) Ga ze volgen en ben benieuwd naar beide EP's die ze hebben gemaakt. Staan op de longlist.

Die Slow Show boem had ik al in maart. Mijn partner is nooit zo van de hallelujah qua muziek maar hier dus ook. Er genieten er thuis dus twee volop van dit album.

De EP's zijn aanraders en de nieuwe single ook.

Ik weet nog niet wie ik op 1 moet zetten dit jaar: Slow Show of Benjamin. De laatste staat al sinds januari op de eerste plaats, maar ik begin nu te twijfelen.

Hoorde het album afgelopen week pas voor het eerst...terwijl de concerten in Nederland aan de gang waren. Shit. Te laat. Vergeet Destroyer niet, doet hier ook mee voor de bovenste plaatsen. Keuzes

Volgende tour zal voorjaar 2016 zijn, bij de release van 2de album.
Voor mij veel te ver weg. Ben afgelopen weekend 3 keer emotioneel omver geblazen.

Ik heb zaterdag (wederom) erg genoten van deze band, superaardige gasten ook.
Ook het album is prima, maar ik heb er nog steeds geen Hallelujah gevoel bij. Gewoon een zeer degelijke plaat en misschien zelfs een plekje in mijn top-10 van dit jaar, maar ze moeten zich naar mijn idee nog wat verder ontwikkelen. Ook de nieuwe nummers, die overigens erg mooi zijn, borduren wel voort op de sound van deze plaat. Ik sluit niet uit dat bij een volgende plaat the Slow Show pas echt een superband wordt, voorlopig hebben ze die status wat mij betreft nog niet, maar door binnen de lijntjes te kleuren wel een prima plaat gemaakt.

Album van het jaar.

Yep. Ook bij mij bovenaan de lijst voor 2015

Album van het jaar. Nog op zoek naar de nieuwe 12-inch. Gezien in Amsterdam - 2 meter sessies. Erg benieuwd naar album 2.

Hier op 2

Heb dat toen ervaren als een vrij matig optreden. En jij?

Hoi Angelin, ik was erg onder de indruk.Podiumpresentatie nog lekker bescheiden (dank je na elk nummer) maar muzikaal erg goed. En prima geluid (gegeven de zaal). Voor mij veruit beste band van 2015. Ik volg de band al sinds de EP Brother (wereldnummer). Helaas (nou ja, ik zat in Milaan, ook niet verkeerd) niet afgelopen week een concert kunnen meepakken.

Fijne ontdekking bij het samenstellen van mijn jaarlijstje. Deze prachtplaat gaat een mooi plekje krijgen.

Ik vond de stem van de zanger live niet zo heel goed uit de verf komen en de drums zaten wel erg op de voorgrond. Wel sympathieke gasten, maar muzikaal gezien voegt dat niks toe. Vond het wel erg gezapig. Gelukkig werd het op het einde beter met goede versies van Flowers to Burn en Bloodline.

Heb eigenlijk een beetje een haat/liefde verhouding met dit album. Er staan een aantal goede nummers op, maar het komt zelden voor dat ik het album in zijn geheel luister. Na 25/30 minuten heb ik het wel een beetje gehad. Waar ik bij andere albums die rond de 3,7 scoren bij mij erg enthousiast ben, blijf ik hier toch altijd met wat teleurstelling achter. Wellicht omdat er meer in had gezeten.... of misschien toch onbewust omdat het veel op The National lijkt, maar toch niet dat niveau haalt....

Kan dus niet helemaal de vinger op de zere plek leggen en hoop stiekem dat het met de komende donkere tijd voor de boeg toch nog groeit naar 4 sterren.

Ik begrijp uit mijn omgeving dat niet iedereen direct valt voor het stemgeluid van Rob. Daar moet je je wel aan willen overgeven, want hij is natuurlijk de kern van the Slow Show omwikkeld door toetsen en gitaar. De ingehouden spanning en emotionele onderlaag moeten de rest doen. Die heb je niet te pakken na 2 luisterbeurten.
Ik ben wel ingepakt, strik eromheen, album van t jaar.

Ik word heel erg lacherig van deze muziek. Dat zal vast niet de bedoeling zijn.

Het is mij te gezwollen en te theatraal.

Fantastisch album. Heerlijke stem.
Deze band live zien is echt een genot...
Waardoor je nog meer geniet van dit album.

Dit is alles wat ik zoek in muziek. Een intrigerende stem, een gelaagd klankentapijt, gevoel en melancholie. Bij vlagen opbeurend maar vooral breekbaar en mysterieus. De eerste klanken van zijn stem in Dresden zijn een prachtige opener voor een ingetogen en fascinerend plaatje. Een album om heerlijk te luisteren tijdens een wandeling door de donkere straten. Het vat ook precies mijn gevoel weer van de afgelopen dagen, ook wel weken. Maandag veel verloren, maar vandaag wonderbaarlijk genoeg allemaal teruggevonden... This is Okay... I'm just having a Bad Day.

De stem moet je grijpen, maar wanneer dat gebeurd heb je een prachtige soundtrack voor de overpeinzingen van het afgelopen jaar.
Een voor de bovenste regionen van het jaarlijstje.
4 sterren.

En score verhoogt. Deze vanochtend in de trein weer eens in zijn geheel beluisterd en dan komt hij nog harder binnen. Dresden zo melancholisch waarop eigenlijk een prachtig nummer als Long Way Home hóórt te volgen, ik zie die nummers bijna als geheel. Dan het mooie Bloodline waarin een van de schaarse climaxen aan het einde volgt met de trompets. Het prettige Testing is een mooie opvolger terwijl Bad Day echt bezwerend blijft hangen samen met Brother. Grappig, ik luister het album altijd gewoon zonder op de titels te letten, was tot nu in de veronderstelling dat het nummer Augustine juist Walk Esteem heette, bijzonder. Dat nummer begint heel anders dan het nummer zelf in elkaar steekt, dat maakt dat het perfect past binnenin deze plaat. De samenzang in Paint you Like a Rose geeft weer een nieuwe impuls mocht je aandacht verslapt zijn. Een prachtige zachte vrouwenstem die samen met Goodwin je door het nummer heen loodst. Flowers to Burn is eigenlijk het enige nummer waarvan ik een dansbaar gevoel krijg bij het refrein, dat is zeer welkom en doorbreekt de wat melancholische sfeer iets. Natuurlijk zal aan dat nummer niets vrolijks zijn, maar de toon is wat optimistischer te noemen. Lucky Me, Lucky You is van zo'n waanzinnige schoonheid, had voor mij de afsluiter van de plaat mogen zijn. God Only Knows is het enige nummer dat nog moet landen voor mij. Dit zorgt voor de vier en een halve ster, maar dit word waarschijnlijk nog een vijf.
De rest is magistraal, pure klasse. Wat schiet de Slow Show hier met hun debuut meteen naar een onnavolgbare hoogte. Ik zal nog even wachten maar deze plaat kan zeker in mijn top 10 terecht komen. Het maakt niet uit hoe oud een plaat is, of waar hij op lijkt qua artiesten, het gaat om de impact, en die is er zeker.
Meesterlijk.

Voor de liefhebbers: Ze hebben 2 nieuwe nummers op Spotify gezet:
- Hopeless Towns
- Breaks Today
Vooral dat eerste nummer had op deze plaat gemogen, werkelijk wonderschoon.

Werd ook op vinyl verkocht tijdens de laatste concerten: prachtnummers, vooral Breaks Today.
Hopeless Town is ook mooi maar had van mij nog best wat langer mogen duren

Live had me dit wel aardig geleken. Vind het om thuis te luisteren toch wel erg verstild. Zou wel willen dat de stoker af en toe wat meer kolen op het vuur gooide, omdat het imo iets te veel voortkabbelt.

Mooi album, maar ik heb een beetje hetzelfde als Mjuman. Aan de zang ligt het deze keer in ieder geval niet. De mooie stem valt helemaal in de smaak en deze band staat bij mij in hetzelfde kastje als o.a. I like Trains. Met de laatste genoemde band heb ik dit overigens een enkele keer ook. Het kabbelt idd soms net wat te veel voort, waardoor het steeds meer gaat kriebelen. Dan wil ik zelf die kolen op dat vuur gaan gooien. Ik sta echter nog wel in dubio om The Slow Show de Top 10/2015 in te slingeren of misschien toch maar... nèt niet? We hebben nog een paar dagen!

Alicia doe eens gek

Nee dit moet je ook echt live meemaken, luister de nieuwe single op de live versie van Breaks Today
The Slow Show - Breaks Today (Haldern Pop Festival 2015) - YouTube - m.youtube.com and You Know What I mean.

Kost geen moeite, ben al maf genoeg... hahahaha!

Ik denk dat bij bepaalde gelegenheden/stemming/sfeer dit inderdaad prachtig zal klinken. De kwaliteit is er zeker, de zanger heeft mooie stem en de muziek is sfeervol. Wat mij betreft zal het hier voorlopig bij blijven. De andere tip van jou spreekt mij meer aan... dat is muziek met de wat meer spreekwoordelijke kolen op het vuur!

Het is juist de ingehouden spanning die dit bijzonder maakt. Kan me herinneren dat ik daar in t begin ook aan moest wennen. En telkens een ontlading verwachte die niet komt. Maar dat is nu juist de kern dat ik zonder enige reserve, volledig om ben. De bijzondere life ervaringen bij de concerten doen de rest.

eens!

                                                                          *** S *** K *** A *** I ***

Klinkt als ... slappe oploskoffie ... door de filter gehaald door de heer Berringer c.s. die zelf weer een verwoede poging deden om te klinken als mijnheer Stuart A. Staples en vrienden.

En ik heb nog altijd liever espresso dan nescafé !

The Slow Show is duidelijk geen allemansvriend. Diegene die White Water beluisteren en een pittig gitaargeluid verwachten, vinden dit niet, omdat ze simpleweg geen gitaarband zijn. Ze zijn veel meer geïnteresseerd in een blaasarrangement of een stemmig achtergrond koor.
Wees dus gewaarschuwd. Dan zijn bovenstaande inhoudsloze meldingen ook niet nodig.

Voor mij is White Water de meestgedraaide plaat van en in 2015. Een geweldig album, met name door het constant hoge niveau. De stem van zanger Rob Goodwin is voor mij bijna betoverend, helemaal na het live-optreden van deze sympathieke band in de Patronaat eind 2015. De nummers zijn zowel groots als ingetogen en dat bevalt mij uitstekend. Daarnaast voelen de teksten reflectief aan, niet direct diepgaand maar wel bedachtzaam.

Als ik toch hoogtepunten moet opnoemen, dan is het wel opener Dresden (het koortje, de rust en de drums), Testing (de breekbaarheid) en Augustine (de opbouw). Je kunt het goed sentiment noemen en effectbejag noemen, maar bij mij werkt het.