Siouxsie and The Banshees - Juju (1981)

Ik heb mijn stem ook verhoogd, maar dat kwam ook wel omdat ik haar solo album vond tegen vallen, vervolgens deze maar weer geluisterd.

Ik begrijp dat je dit niet zo openlijk kan toegeven

Grapje hoor, het gemiddelde stijgt weer wat en dat zie ik graag gebeuren! Als ik trouwens zo eens naar de stemgemiddelden kijk van de S&TB-platen op de artiestenpagina, dan vind ik de gemiddelden toch wel betrekkelijk tegenvallen. Mijn andere favoriet, Tinderbox staat ook maar op 3,67 en hun ronduit prachtige debuut The Scream staat zelfs maar op 3,47 gemiddeld

De eerste 3 nrs met Night Shift zijn zeer goed.
Wat een geweldige dynamiek in de opname van Arabian Knights,
een lust om naar te luisteren.

Gelukkig heb ik dit album in CD vorm weer in mijn bezit en heb ik het wederom in zijn geheel kunnen beluisteren.

Wat een magisch jaar was 1981 toch voor ons Wavies!

Spellbound, Voodoo dolly en Arabian Knights zijn van dit album mijn favorieten.

4,5*

26 jaar oud alweer......

Denk alle hekserij en vleermuizen mensen met zware oogmascara en die overigens graag dood willen sfeer rond deze plaat weg. wat overblijft is een schitterende plaat, die één van de beste jaren 80 platen is (samen met Get happy van Elvis Costello).

Prachtige plaat hoor en vernieuwend in '81 alleen jammer dat het daarna een gedaan was met de banshees. De volgende platen zijn meer een maniertje en de stem is hard achteruit gestaan. Maar deze en de voorgaande staan en vervelen voor mij nooit. Toveren met klanken die niet uit een gitaar horen te komen, lekker wegdromen. Live nog beter zelfs.

Ben er nog niet toe gekomen om deze volledig te beluisteren, maar als alles van het niveau Arabian Knights en Voodoo Dolly is, dan hoor je mij niet klagen, integendeel zelfs. Bangelijk goeie groep.

Ik heb dit nu een aantal keer geluisterd en ben er nog niet helemaal uit wat ik er nu exact van moet vinden. Muzikaal pakt het me volledig, dankzij de sfeer die gecreeerd wordt, maar de stem bezorgt me af en toe de kriebels. Ik zet in op 3,5*. Of dit in de toekomst hoger of lager wordt? Geen idee, het kan beide kanten opvallen.

Freddze en Orbit schreven het al mooi neer. Dit is inderdaad een fantastische plaat. Geen enkel nummer valt er van tussen of past niet in het rijtje, aan de andere kant vind ik dan weer Arabian Knights, Voodoo Dolly én Monitor er wat uitsteken. Wat een prachtige songs. Wat een sfeer. Muziek én stem. Siouxsie klinkt alsof ze je als een donkere elf komt halen om samen met haar af te dalen in donkere afgronden waar het licht nog nooit geschenen heeft. Brrr....

Voor mij is dit gewoon een naam. Een naam die je niet kunt vergeten omdat hij zo speciaal klinkt.
Ik heb de eighties heel bewust meegemaakt, maar helaas haast nooit een nummer van deze band gehoord, toevallig kende ik geen fans in mijn vriendenkring...
Hun muziek blijft voorlopig dus voor mij een groot geheim, misschien heb ik iets gemist... en misschien zou het ook mijn ding niet geweest zijn, ik kom er wel achter...

als je gelijksoortige bijdrages gaat plaatsen bij alle platen die je niet kent ... dan ben je wel even bezig !

Neen, doe ik niet, maar ik blijf wel nieuwsgierig naar dit bandje... moet dit toch eens proberen te ontdekken, al is het rijkelijk laat!

De gitaarsolo van 'Nightshift' staat in m'n top 3 gitaarsolo's. Siouxsie riep John Mcgeogh uit tot haar favoriete gitarist en daar ben ik het wel mee eens.

Bijna mee eens.

1. Dave Fielding - Chameleons
2. Rowland S. Howard - Birthday Party
3. John McGeoch - Banshees

Siouxsie mocht met McG. inderdaad al niet klagen, maar dat ze de beste drummer in het genre ook nog eens in de line-up had maakte het echt helemaal te mooi om waar te zijn. Parkietje is de koning van de catacombenroffels!

Inderdaad, Budgie kan er wat van, Paul Ferguson van Killing Joke komt ook in de buurt vind ik. Tribal drums

Yessir!!! En dan zet ik gelijk Geordie op 4!!!!

Mijn top 4
1-John McGeogh
2-Daniel Ash
3-Robert Fripp
4-Robin Guthrie

Bij the Chameleons kan ik er niet aan uit wie (Reg/Dave) welke partijen speelt, vind ze beiden goed.

Siouxsie kan zelf ook een (héél) klein beetje gitaar spelen, op de intro van Sin in my heart oa, is wel een grappig zicht trouwens, zie youtube.

Off-topic (my favourite!!!) maar goed;
Bij de Chams zijn de galmende, echo-ende gitaarwaaiers van Dave, de korte staccato riffjes en de distortion powerakkoorden van Reg.

Vwb Siouxsie, ze staat daar met een gitaar, maar daar is dan ook alles mee gezegd. Onze Icequeen, ze is echt Royalty!!

Spellbound en Arabian knights zijn mijn favoriete nummers van dit album. Die tribal drums waar MartinBasso het over had geven inderdaad net dat beetje extra. Beste Siouxsie plaat wat mij betreft.

Draaide monitor HELEMAAL grijs....lekkerrrrrrrr

Het kon nog mooier want ze zijn in elkaars armen beland.

Inmiddels is het sprookje uit en is Siouxsie van de vrouwenliefde.

Ook beslist een van de nummers die er hier voor mij uitspringen, en dat tussen een toch al zeer sterk bezette lijst..

De perfecte balans (en overgang) tussen het uitstervende punkrock en de opkomende gothgeneratie. Subliem meesterwerk! John McGeoch laat zijn gitaar als een synthesizer klinken met Into the Light... De man was geniaal, de god van de gitaareffecten!

Yep. He could bash out a tune or two.
En toen-ie het voor gezien hield kregen ze Robert S.
Die was eerlijk genoeg om toe te geven; " I'm trying to play McGeoch's guitarparts. And failing.... "

Is geen blamage. Ik probeer het al 25 jaar. En I'm failing rather miserably as well...

4,5 sterren, waarom?, de new-wave punk-achtige stijl begin jaren tachtig spreekt me geweldig aan, niet alleen bij Siouxsie maar in het algemeen.
Favorieten op dit album, met voorsprong Monitor gevolgd door Spellbound, Arabian Knights en Nightshift.
Boeiend, donker, sinister mystiek en toch ook poppy top-album.

fantastisch album van perfecte voodoo dolly siouxsie , vol angstaanjagende muziek , roffelende drums met een hypnotische saus erboven en dan de meesteres die meehuilt , prachtig !

Ik luister nu voor het eerst een volledig Siouxsie-album, maar dit soort gedreven ietwat blikkerige post-punk bevalt me erg goed. Het debuut van Cocteau Twins en sommige nummers van Kiss Me, Kiss Me, Kiss Me van The Cure hebben datzelfde gevoel, maar Siouxsie was nog wat eerder.

Misschien is Siouxsie trouwens nog een leuk typetje voor Wendy van Dijk, moet ik ineens denken.

Denk maar even niet hè.

Leg je vinger eens op het woordje leuk. Hij zal kleverig worden van het cynisme.

(Het ging me om het grapje Ushi, Dushi en Siouxsie, wat uiteraard de horror zou zijn).

Ik ben niet bekend met die types.

Ik vind het wel geweldig dat je dit album hebt ontdekt!

Maar je hebt punkdiva's en nederlandse TV tutjes en die kan je echt niet in één adem noemen.