Jamie xx - In Colour (2015)

Als hij echt zou willen scoren bij het grote publiek had hij heel het album vol gezet met gastartiesten imo. Volgens mij gaf die in een interview aan dat hij verscheidende stijlen op zn album terug wilde laten komen.

Fijne track, past niet helemaal op het album.

Dat moment dat je, op een bloedhete dag, met heel in de verte het geroezemoes van zandkasteelbouwende kinderen, op het strand half in slaap sukkelt nadat je de vorige avond veel te hard hebt lopen feesten. Zo klinkt dit.

In bepaalde delen van de online dance community, is In Colour bestempled als een verraderlijke en uitbuitende farce die zijn wortels heeft verraden... zeg maar schepsnoep bij het Kruidvat waar je altijd teveel van neemt en met buikpijn als gevolg.

Ach, de negatieve kritiek die ik heb gelezen wordt grotendeels onderbouwd met de al lang en breed gedateerde idealen van originaliteit, authenticiteit en Hoge cultuur. Als dat je standaarden zijn kan ik me inderdaad goed voorstellen dat je dit niks vindt.

Als ik de voedselmetafoor even over mag nemen; een goede chef hoeft in mijn ogen niet naar de poelier en de Eco supermarkt om een geslaagd gerecht te maken, of een zo obscuur of vernieuwend mogelijk recept te gebruiken. Hij werkt met wat hij kent, wat hij tot zijn beschikking heeft, wat hij lekker vindt. Hij gebruikt zijn ervaring en de voor handen zijnde middelen om iets smakelijks te maken, en houdt daarbij helemaal geen rekening met originaliteit en authenticiteit. En in dit geval vind ik het resultaat hartstikke lekker.

Zoals jij het verwoordt, ben je duidelijk niet op de hoogte van culinaire trends. Wat je nu veel ziet is:
1. aandacht voor duurzaamheid; zoveel mogelijk alles van het dier gebruiken, al vergt dat veel kunde en vindingrijkheid van de chef;
2. werken met producten van lokale herkomst, veelal seizoengebonden;
3. kiezen voor kleinschaligheid;
4. verschuiving van focus op vlees of vis alleen naar mede-focus op groente.
5. geen supergrote porties meer, maar veelal veel kleine hapjes.

Hoe dit van toepassing is op dit album is mij een vraag. Maximaal zouden 2) - lokale 'musici' en 5) kunnen gelden (veel wisseling van 'gerechten' i.c. stijlen). Zo is o.m. Good Times zeker niet kleinschalig. Verder vind ik Chef Jamie XX zeker niet de creativiteit en down-to-earthness van naamgenoot Jamie Oliver benaderen.

Dat jij dit album lekker vind, is mij om het even - maar een pannenkoekjepraatje om dit te prijzen vind ik niet nodig. Als ik écht kritisch ga luisteren blijven 3-4 nummers overeind en de helft daarvan is al vergeven na het begin van het album. Geeft nix - leuke tracks voor op 12" is ook ok - ik leg nog maar even weg de link met Todd Terje's debuut (Norse was top), ook veel wazzelniet-tracks.

Het doet me te veel denken aan de stalenwaaier van de verfwinkel - lekker breed uitwaaieren, zodat je de juiste kleur kunt kiezen. Welnu, zoals ik zei zitten er hier 3-4 echte toffe bij; de rest is matigjes - vandaar 3*

Zet dit naast bijv Four Tet - There Is Love in You (2010) of (ietskens anders) John Talabot - DJ-Kicks (2013) en dan heeft Jamie toch maar zo 1,5 minuut achterstand op de kopgroep

Heb jij wel 's dat je niet begrepen wordt?

Culinaire site hebben we hier nog niet toch ?

Foodmeter?

Ha, dit kan wel eens de perfecte soundtrack van deze zomer worden.
Heeft wel een beetje hetzelfde sfeertje als chillwave van een paar jaar geleden, lekker loom en melancholisch.

Ik heb het ook totaal niet over culinaire trends, zo ver wilde ik de vergelijking met koken ook helemaal niet doortrekken. Ik heb het alleen over de idealen die veel worden gebruikt om dit album te beoordelen.

Ik bedoel dus te zeggen: als iemand dit niks vindt is dat helemaal prima, maar om dat te onderbouwen door te zeggen dat dit niet vernieuwend of origineel is vind ik onzin. Niks meer, niks minder.

Bedenk wel, dat - cultuurfilosofisch gezien - in het westen de traditie/norm van de zgn creatio ex nihilo, het volmaakt nieuwe in een (artistieke) schepping, overheerst. Ook al is dat nieuwe op postmoderne basis eclectisch samengesteld uit historische componenten. in het oosten wordt daarover anders gedacht, trouwens al is bekend muziekschijver Simon Reynolds daar wat negatief over link naar zijn mening.

Met zo'n metafoor als jij hanteerde, snap je natuurlijk wel dat je op je hoofd hebt, wat eigenlijk in de pan hoort: boter.

Mooi culipraat slaken om een hutspotalbum omhoog te praten; ongetwijfeld zal het album het goed gaan doen in div lijsten, maar om dat nou als een verdediging aan te voeren, da's wat zwak. Kwantiteit en kwaliteit hoeven niet op hetzelfde kussen te slapen: je ziet immers in menig huis vaker een ministeck-borduurwerk dan een reproductie van een Malewitsj of Picasso

Nogmaals - en ik zal verder geen argumenten aanvoeren (inzake creatief en innovatief); ik vind het een te pover album om een score hoger dan 3 te kunnen rechtvaardigen, voor mijzelve thats is. Dat menig rockist hiermee wegloopt, wekt ook enige twijfel.

Ik heb echt zin in een heerlijke, vette hamburger.

*Zet I Know There's Gonna Be (Good Times) op

Nice Goede tomaten ook.

Wat jammer nou.

Nou vooruit dan: op 27/5 noemde ik het o.m: "een lichte tegenvaller, flets"; twee dagen later: "een net-niet plaat" en "not my vibe-of-life". En hamburgerende mupu's hebben daar blijkbaar geen beeld bij.

Voor zommigen lijkt dit een ideaal food/beverage intake album te zijn, waarschijnlijk omdat dit album vanwege het hap-slik-weg-karakter de menselijke peristaltiek activeert. Elders noem ik dit ook wel kattenbrokmuziek - kattenliefhebbers die voor hun kat vast voedsel (zoals hart) afwisselen met kattenbrokken weten ongetwijfeld waarop ik doel.

't is ook weer niet zo dat ik vanwege de verkeerde financiële investering, teleurstelling, de haren uit het hoofd ruk, maar iets verrassenders/consistenters was welkom geweest. Maar da's mijn mening - over het geheel genomen (check Metacritic) krijgt het album lof.

Aan de negatieve kant:
Op 1/6 schreef Resident Advisor: What we're left with is an uneven album that's rarely as profound or as meaningful as it tries to be.

en The Quietus op dezelfde datum: In Colour is ultimately too tidy and, Young Thug features aside, afraid to take risks, and is therefore all the more beige for it.

Goed album, ik ben nog steeds helemaal ondersteboven van Gosh, wat helaas wel meteen de beste track op het album is.

Een dikke 3,5.

Zonde inderdaad, zo'n lekker nummer maar veel te kort.

Zwakste nummer vind ik I Know There's Gonna Be (Good Times) maar nog niet storend, de rest van het album is gewoon heerlijk.

I know there's gonna Be (Good Times) doet me denken aan Inner Circle's Sweat (a la la la la long) wat dus NIET goed is!

Off-topic berichten verwijderd.

Best wel een goede plaat! Ik hoop dat dit de zomer gaat halen. ik denk toch gauw dat deze plaat 3 sterren verdiend.

De zomerplaat. Wie beter suggesties heeft, shoot.

Noujah, 'beter' is dan meteen zo'n dingetje, maar Maribou State - Portraits mag hier wel even genoemd worden als zomertip (het had immers al mijn stempel). Check bv de track Rituals

Een paar hele aardige nummers maar als geheel is het me toch wat te ééndimensionaal. Prima als achtergrond bij een fijne zomerse avond maar veel meer dan dat zit er jammer genoeg niet in.

De deluxe 3LP set is hier binnen, met 3 kleuren vinyl in 6 kleuren binnenhoezen. En wat blijkt: ook nog eens op 45 RPM: het klinkt als een klok en ziet er prachtig uit allemaal. En de cd bleek er ook nog eens bij te zitten.

Ook prettig zijn de 2 bonustracks: 2 mooie instrumentals van Stranger In A Room & Loud Places.
Het is trouwens het eerste album wat ik ken waar nergens een overzicht van de tracks staat. En ik speelde The Rest Is Noise op 33RPM en dan klinkt 'ie ook goed (en duurt lekker lang). Ergens anders las ik dat dit voor SeeSaw ook opgaat (edit: dat klopt ook wel). Dat is nog eens een multifuntionele plaat!

Ik had nog nooit van de beste man gehoord en wist niets van waar ik aan begon, behalve dat het zeer goed gewaardeerd wordt door de mensen hier, getuige de rotatielijst.

Het is niet mijn lievelings muziek. Elk nummer heeft wel een aardig stuk, maar tegelijkertijd zit iets irritants in. Het is aardig, chill voor op de achtergrond als je met wat vrienden in de zon een biertje drinkt, maar ik zet dit niet op om mezelf drie kwartier bezig te houden.

*3

Ik weet niet wie dat is maar ik weet wel dat ik I Know There's Gonna Be (Good Times) het enige tenenkrommende nummer vind. Verschrikkelijk. De rest luistert lekker weg. Even kijken of het beklijft.

Een in Amerika zeer populaire commerciële rapper. Ik kan het me goed voorstellen dat je er niks mee kan hoor.

Verdomme, dacht ik net dat ik I Know There's Gonna Be (Good Times) een kutnummer vond, blijf ik het al drie dagen non-stop in m'n hoofd hebben. Ik blijf volhouden dat die schreeuwerige stemmen in het couplet en de totaal oncharmante tekst het nummer afhouden van genialiteit, maar toch klinkt het soms nogal lekker.

Wat is Sleep Sound toch werkelijk waar een briljant nummer . Heerlijke melodie, aangrijpende opbouw en een meeslepende sfeer. Kan maar zo eens mijn lievelingsnummer van dit jaar worden. Voor de rest heb ik bij dit album, zo ver een mens op de eerste luisterbeurt mag afgaan, een beetje hetzelfde als bij XX- XX(2009). Bepaalde nummers die er echt bovenuit schieten en nummers als;I Know There's Gonna Be (Good Times) die bij mij niet aanslaan.

Wat is Good Times een lekker nummer zeg! Hij kan beter maar voor altijd alleen muziek produceren. Met The XX destijds was het maar saai.