Public Enemy - It Takes a Nation of Millions to Hold Us Back (1988)

Ik zit dus nu voor de zoveelste keer te luisteren he en het is toch fucking schandalig dat dit niet eens in de top 250 staat. Met alle respect voor de shit die er wel in staat maar dit is echt zulke brute vette muziek. ONBEGRIJPELIJK!!!!

Net gekocht voor 7 eurootjes...koopje natuurlijk

Kan ik me goed in vinden.

Dit album zal inderdaad wel veel impact hebben gehad in die tijd, al was ik toen niet eens geboren toch heb ik wel een soort gevoel bij dit album. Flavor Flav vind ik echt hilarisch. Ik vind het alleen soms te drukke muziek en de manier van rappen is nou ook niet heel indrukwekkend, gelukkig zijn de teksten dit wel. Achter dit hele album schuilt een boodschap en dat is heel duidelijk te horen. Discriminatie speelt in die tijd natuurlijk een grote rol in de Verenigde Staten, en vandaag de dag is dat helaas nog steeds niet veranderd. Ik herken ook regelmatig geluiden van dit album die gesampled zijn in andere nummers waarvan ik soms ook de naam niet eens weet maar dan komt iets gewoon heel bekend voor. Ik vind dit een heel mooi album want dit voel ik gewoon echt, alleen wordt het me soms te druk. 4,5* voor dit album en dit is naar mijn mening echt één van de aller beste hiphop albums ooit.

Public Enemy was een statement in die tijd. Rap en politiek verenigd. Eerder gedaan door de Last Poets. Volwassen HipHop die ergens over gaat. Porbeer de onderliggende boodschappen te horen en bespeur de genialiteit.

Die geluiden van dit album blijven ook echt de hele dag in me hoofd zitten en ook die stem van Flavor Flav "Yeahhhh Boooy!".

Besteld besteld!!!

Nog eens goed geanalyseerd en mijn stem herzien. Van 4.5 naar 5*
De beats zitten ingenieus goed in elkaar en helemaal voor die tijd. Heden ten dage klinken beats anders omdat men vaak gebruik maakt van synthesizers en kant en klare beats. Als je nagaat hoe men toen beats maakte: Drumcomputer, sampler, draaitafels dat waren de bealngrijkste ingredienten voor een goede plaat. Zij waren indertijd een van de weinigen die multiple samples te gelijk gebruikten. Indertijd hadden sample machines niet zoveel geheugen als nu, dus mocht je blij zijn als je al een stuk of 10 samples tegelijk kon laten afspelen. Dit vergete al heel wat geheugen. Misschien wel 10 MB!!! Als het niet meer was! De meeste groepen in dien tijd maakten vaak maar gebruik van een paar samples tegelijk en soms zelfs een hoofdsample met een paar kleintjes er overheen. De rkacht vand e beats van PE was dat zij juist heel fragmentarisch gebruik maakte van veel samples en deze naadloos lieten opgaan ind e nummers. Dit dankzij Da Bombsquad. Ook nu is er geen enkele artiest die dit heeft geevenaard.

Ik vind wel dat ze soms net een "geluidje" teveel gebruiken als je bergrijpt wat ik bedoel. Ik vind de beat van Night Of The Living Baseheads trouwens wel heel vet of dat begin van Terminator X To The Edge Of Panic

Het leuke is dat je om de zoveel tijd een nieuwe favoriet hebt .

Misschien ligt het aan mijn bui maar ik vind dit album opeens een stuk minder goed als een paar weken/maanden geleden. Aan de ene kant is dit wel een vette klassieker met nummers als Bring the Noise, Terminator X en Don't Believe the Hype die ik ook allemaal wel vet vind maar aan de andere kant zijn de beats niet helemaal mijn ding. Het was misschien allemaal wel heel vernieuwend maar bijna 20 jaar later luister ik toch liever naar A Tribe Called Quest of Nas. Dit album kan me geen 57 minuten boeien.

3.5*

Misschien wordt dit nog wel hoger als het echt aan mijn bui lag (ik hoop het maar)

4* Heel goed album soms wat te vol

Hoe komt het dat er zo weinig op het discussieboard wordt gepost? Volgens mij is PE een groep bij uitstek waarover gediscussieerd kan worden.

Ja sorry de tijd dat ze nog echt bekend waren was een beetje voor mijn tijd
Maar dit album vind ik zeker goed.

Toch maar verhogen naar 4,5 ik zit op dit moment echt te genieten en dr drukte die ik eerst een nadeel vond vind ik nu wel lekker eigenlijk.

Ik had nooit gedacht dat ik deze nog eens zou verlagen, maar ik doe het nou toch. Van 5 naar 4,5 ster. Sommige nummers hebben toch net niet dat beetje extra's dat deze cd 5 ster verdient.

Dit is echt het album voor mij. Het rare was dat de eerste keer dat ik dit beluisterde ik dacht: wat is dit voor rotzooi? Ik luisterde toen ook nog maar half naar de teksten en dacht dat ik de hip-hop man was aangezien ik luisterde naar dr. dre, snoop dogg en 2Pac. Maar na een paar maanden probeerde ik het toch nog een keer en toen vond ik het opeens een heel vet album! Het moest nog steeds groeien maar het kwam wel tot een punt dat ik dit het beste album ooit vond. Dit heeft samen met een paar andere albums mij zelf ook geinspireerd om zelf de mic te pakken. Ik vind Chuck D een van de vetste stemmen hebben in de rap-game en die gebruikt hij ook goed met z'n anti-R&B en anti-systeem teksten.

*5

Een paar leuke weetjes:

The album was mixed with no automation. That’s right: The most intricate album of digitally sampled music was recorded on analog tape and then painstakingly mixed by hand. Fab 5 Freddie recalled visiting the studio while they were mixing “Night of the Living Baseheads”: “They needed me to grab a bunch of faders.”

Those beat snippets like “S1W” (which eventually became hit records for Madonna and Teddy Riley) were added for a reason: “Chuck and I wanted both sides of the cassette to be exactly the same time” to avoid pauses, said Hank. So the beats were inserted strategically to even out the programs.

You know the breakdown in “Bring The Noise” where the kick drum goes nuts over “Funky Drummer”? Mistake. The wrong sequence came up in the SP 1200, and Hank not only decided to keep it, but convinced Chuck to rewrite his rhyme to fit the pattern (“Soul-on-a-roll-but-you-treat-it-like-soap-on-a-rope…”). “We don’t correct mistakes,” Hank said. “We work with them.”

.

Mooie weetjes

Ik verlaagde hem gewoon naar 4,5. Wat dacht ik wel niet. Nou maar weer naar de 5 ster. Blijft heerlijk dit album.

Cosign!

Dit is een absolute classic en een van de beste hiphopalbums allertijden, samen met Nas' 'Illmatic' , Eric B & Rakim's 'Paid In Full' en Paris' 'The Devil Made Me Do It' (de laatste is een absolute aanrader voor degenen die PE diggen).

Wellicht een van de meest gesampelde platen.
Ik vind de lyrics echt super.
De sound is wel een beetje aan tijd gebonden.
Nieuwkomers zoals de Scroobius Pip vind ik ook leuk.

Raaskallende bling bling houdt ik niet zo van.

Vandaag in de FRS gekocht voor 5 euro . Enkele nummers ken ik al lang, maar vroeger nooit de tijd genomen om heel de plaat te gaan beluisteren. De beat van Black Steel In The Hour Of ... (leuke clip) blijft geniaal en dan nog wel in '88 gemaakt ,

I got a letter from the government
The other day
I opened and read it
It said they were suckers
...

Beoordeling volgt later, maar dit zal zeker 4* of meer worden.

Zoals al vaker gezegd, is die beat gesampled uit Hyperbolicsyllabicsesquedalymistic van Isaac Hayes (uit 1969 als ik me niet vergis).

Klopt. En op een dusdanige manier dat 99% van de props van die productie ook echt naar Isaac moet.

Mensen hebben altijd gelijk hun favoriete nummers als ze albums de eerste paar keer luisteren. Dat heb ik ook bij dit album. Maar de nummers die ik eerst wat minder vond (nog steeds goed maar nog niet geniaal) worden ook steeds beter. Zoals Louder Than A Bomb wat ik ineens zo'n vet nummer vind.

je hebt volkomen gelijk. ik was deze ook even vergeten. heb ik goed gemaakt met 4 sterren!

Jeezus!!! Wat een energie ,
Als ik de plaat beluister zie ik voor mij gewoon een hels publiek uit hun dak gaan met allemaal moves vanuit will smith's Bell air periode
Maar de Plaat is ook tegelijk enorm uitputtend, wat het grote minpunt is.
3.5*

Hoor ik nou een sample van slayer's angel of death op she watch channel zero, of zit ik erg fout ?

Nee.