Tame Impala - Currents (2015)

Dit album heeft echt niks met r&b of miley cirus te maken. Ik weet niet hoe je hier bij komt, maar volgens mij beluister je het album met de verkeerde gedachtes in je hoofd.

Dit album komt trouwens pas echt goed tot zijn recht op een goed audio systeem. Zonder, mis je de helft.

Ik heb er als popliefhebber totaal geen moeite mee dat Parker zich durft te ontwikkelen hier een poppier geluid laat horen. De vergelijking van Ducoz dat sommige nummers raakvlakken hebben met het geluid dat Miley Cyrus en Rihanna produceren is zeker niet helemaal ongegrond. Maar moeten we dat erg vinden? Ik zie dit zelf absoluut niet als negatief. Nummers als Wrecking Ball, We Can't Stop, Diamonds en Stay behoren gewoon tot de sterkste hits van de afgelopen jaren. De overeenkomst is dat ze allen een sterke opbouw hebben en bovendien briljant geproduceerd zijn. Ik vind het veel te gemakkelijk om af te geven op alle populaire pop/R&B van dit moment. Het kan je ding niet zijn, maar niet alles wat qua sound daar iets van weg heeft is per definitie slecht. Wat Mark17 al zegt, dit album barst van de 'pure pop perfection', zie bijvoorbeeld nummers als 'Cause I'm a Man, Eventually en The Less I Know the Better. Het knappe is dat Parker hiermee verschillende groepen muziekliefhebbers lijkt te binden. Currents staat immers niets voor niets nu op #1 in de album Top 100.

Bij Pitchfork hebben ze het in ieder geval wel begrepen.


Het genre moet hier wel dringend aangepast worden, wat vigil e.a. al zeggen. Dit album heeft vrij weinig meer met rock te maken. Pop/rock of (bij voorkeur) pop moet het zijn, zeker niet alleen rock.

Pitchfork was de eerste site waar ik een positieve recensie over Innerspeaker las. Toen Lonerism me niet meteen aansprak, moest ik na enkele maanden vaststellen dat PF onmiddellijk de kwaliteiten had herkend en nu bombarderen ze Currents tot instant klassieker.
Ik heb zo een vermoeden dat ze er voor de derde maal recht op zitten

Ik begrijp de minder positieve reacties hier nu wel. Pop is op MuMe nu eenmaal minder geliefd als de traditionele mannenrock. Een beetje lijken op hitparademuziek is dan ineens een sterk minpunt...

Dat het bij vlagen wat poppier klinkt of misschien invloeden van r&b heeft (ik hoor ze zelf eigenlijk niet) kan best wel, maar dat er vervolgens namen als Miley Cyrus en Rihanna worden genoemd snap ik totaal niet.

PeterC86 .

Ik merkte laatst al dat de lijstjes op Musicmeter totaal afwijken van de mijne. Daar is niks mis mee. Misschien is dit wel de eerste keer dat er sprake zou kunnen zijn van een generatiekloof. De bands van nu spreken mij in de regel niet zo aan, uitzonderingen daargelaten (Allah La's, Pond, Jacco Gardner, Midlake, Jonathan Wilson, Temples, Ryley Walker bijv.). Allemaals bands of artiesten met een klassieke rock inslag. 'Currents' is zeker geen slechte plaat voor de huidige hipster generatie, integendeel. De plaat sluit alleen niet aan bij mijn muzikale belevingswereld.

Eens met Marjet : veel recycling , minder kwaliteit en weinig echte verfrissing in de pop/rock hoek.

Pardon? Recycling? Minder kwaliteit? Geen verfrissing? Hoe kom je hier bij? Het is juist het tegenovergestelde. Dit is avant-garde pop met een psychedelische electronische toetsinstrument 80s inslag. Geen verfrissing zeg je; luister hem nog een paar keer en let op hoe goed het in elkaar zit, vol detail, onverwachts en buiten de bestaande patronen.

Het is wel uitdagende, bijna haast drukkende muziek, waar je wel het moment voor moet pakken om er goed van te kunnen genieten.

Avant-garde pop? In welk parallel universum leef jij? Op Currents staat niks dat vernieuwend is, het is gewoon goed. Uitdagend is het ook niet, aangezien ik dit de makkelijkst beluisterbare plaat van Tame Impala vind tot nu toe. Bij het eerdere werk moest je namelijk echt door een waas heen, nu zit de plaat heel erg gelaagd in elkaar, maar is door de extreem heldere productie alles zeer goed van elkaar te onderscheiden. De plaat begint op zijn hoogtepunt met Let It Happen, dat vind ik zelfs een van de beste tracks van het jaar tot nu toe. De psychedelica van het voorgaande werk wordt op een andere invalshoek ingezet en dat is helemaal geslaagd. De constant hoge falsettostem van Kevin Parker die op een hele weeïge manier zingt gaat mij bij het einde van de plaat opbreken. De instrumentals maken heel veel goed, want Kevin Parker weet waar hij mee bezig is, maar een plaat die veel lagen bevat hoeft geen vernieuwende plaat te zijn. Dat dit waar muzikaal vakmanschap is hoor je er wel aan af.

Mijn opmerking was meer over de hedendaagse muziek en op marjet's reactie.

Daarnaast vind ik het een tegenvallend album en niet echt sterk compositorisch.

Nooit gedacht dat ik de term avant-garde pop nog eens tegen zou komen bij een album van Tame Impala. Als het iets niet is, dan is het avant-garde pop.

Muziek gaat altijd om emotie.
En veel beleving zit hier echt niet in. Ze hebben zich meer beziggehouden met het draaien aan de knopjes tijdens de productie. Meer aandacht gegeven aan geluidjes en effectjes en opbouw dan aan de inhoud van het lied, misschien om de mindere kwaliteit van de liedjes te verdoezelen?
Er zijn, na twee additionele luisterbeurten al een paar extra lichtjes opgegaan bij enkele nummers dus misschien komt het nog goed. Trouwens: het is dankzij die 80's knipoog dat ik blijf luisteren. Lekker...

Wat een discussie over genres.

Bij RYM zijn de meestgebruikte omschrijvingen Psychedelic Pop, Synthpop en Neo-Psychedelia.
Ik kan me dat bij deze muziek wel voorstellen.

Dat recyclingverhaal paste je onlangs ook al toe op Funeral, Turn on the Bright Lights en Lost in the Dream. Beetje goedkoop om steeds met ditzelfde argument te komen. Uiteindelijk heeft elke band enige inspiratiebronnen uit het verleden en is het los van de electronica lastig om heden ten dage nog super vernieuwend bezig te zijn. Dat is helemaal niet erg. Ik ken zat artiesten van nu die een 80s, 70s of 60s sound hebben en toch verfrissend klinken.

Precies zoals het is.....juist opgesomd , Gretz. . Overigens vind ik zeker TOTBL een voorbeeld van beter goed gejat, dan slecht gemaakt.

Recentere pop/rock als genre vermelding hier op MM leeft ook minder in verhouding /niet zo erg door desinteresse of gewoon omdat de meerderheid het minder vindt dan pre - 2000 ; zie maar een de deelname bij de K.O. albums 2005-2009....nog minder dan 5 man en een paardekop.

Ik zelf heb maar 2 albums uit mijn top 10 bewust meegemaakt als beleving van die tijd, de rest achteraf; ook een teken dat ik de pre-2000 muziek over het algemeen beter vind.

Als laatste: ik zou me niet zo druk/sappel maken hoe ik of een ander bepaalde muziek beoordeel(t)/vind(t). Doe ik ook niet en het in zinloos en tijdverspilling; geniet liever van wat jij zelf wel mooi/goed vindt....Viva La Musica !

The End.

Mee eens.

Goeie plaat, maar Let It Happen steekt toch wel érg boven de rest uit - aan dat nummer lijkt geen einde te komen en dat wil je ook helemaal niet. Maar bij andere nummers komt dat einde, soms abrupt, soms lijkt het alsof iemand gewoon vrij willekeurig de fadeknop heeft ingedrukt (Disciples bijvoorbeeld) - een ultrakort nummer als Gossip is dan weer prima. Hiermee is het wel een redelijk onderhoudend en ook wel gevarieerd album , maar ik verkies wel duidelijk de langere tracks boven de kortere.

Gister voor het eerst geluisterd en klinkt heerlijk. Terwijl ik van de eerste twee albums niet echt enthousiast werd.

hier omgekeerd, vrees ik. dit is bewust pure pop. let it happen beloofde nochthans iets meer.

Ik bedoelde eigenlijk art pop, was stoned en kon niet op het juiste woord komen. Ik heb trouwens mijn beoordeling iets naar beneden bijgesteld. Er staan twee op die ik echt niet kan waarderen. Een normaal album, in plaats van een dubbelalbum, was een geweldig album geweest imho, nu nog steeds een meer dan fijn album. Van mij mogen ze voor de volgende echter wel weer een nieuwe weg inslaan.

Ik maak me daar verre van druk van. Ik wilde je alleen vragen - in het oogpunt van de discussie - om je stelling over recycling (been there, done that) wat verder te onderbouwen. Of om andere inhoudelijke argumenten te geven waarom Currents voor jou persoonlijk tegenvalt. Ik lees uitgesproken stellingen vaak met alle plezier, maar zie dan wel graag dat ze ook hard gemaakt worden. Op jouw manier kun je in principe zo'n beetje elk nieuw album afkraken (is je goed recht), maar kijk er dan niet van op dat er vervolgens opmerkingen bij geplaatst worden.

Al met al een lekkere zomer plaat. Toch niet de verrassing die Innerspeaker en Lonerism wel voor mij waren. Het nieuwe geluid van de band vind ik niet erg revolutionair, maar het is zeker welkom dat de band een nieuw geluid aanboort. In eerste instantie was ik niet erg onder de indruk van de eerste single "Let it Happen" maar deze ben ik inmiddels meer gaan waarderen. Ik hoop dat dit met de rest van het album ook het geval is, momenteel gaat het half om half op. Enkele toffe tracks vind ik "Eventually", "The Less I Know the Better", "Disciples", "Love/Paranoia" en "New Person, Same Old Mistakes". De overige nummers doen mij (met uitzondering van de hiervoor genoemde tracks) niet zoveel. De tijd zal het leren, voorlopig hou ik het op een 3,5*

Ik hoor op Currents trouwens (bij vlagen wellicht) invloeden van The Flaming Lips (Eventually!) in terug (in tijde van hun beste album: "Yoshimi Battles the Pink Ro...") Ook al zo'n gave pop/electronica plaat!

Inmiddels de coloured versie (LP) in bezit!

Pas het aan zou ik zeggen

Ik heb de correctie al ingediend, toen is het dus pop/rock geworden. Zou nog liever zien dat het alleen pop wordt, maar blijkbaar horen anderen er toch nog rockelementen in.

Oh ja dat rock snap ik ook niet. Gladdere sound kan niet. Zo glad heb ik rock nog nooit gehoord. Dikke pop natuurlijk. Top 40 materiaal zelfs

Hou toch op. D'r staat niks op deze plaat die maar in de buurt komt van wat er in de top 40 staat. En de genreaanduiding is gewoon juist. Dit is pop met wat rock-invloeden in. En als dat niet zo zou zijn, dan mogen we 3/4 van wat er op deze site staat corrigeren. En het is maar een genreaanduiding, dus waarom dit het belangrijkste onderwerp is ontgaat me ook volledig.

Het leuke van deze site. Ieder z'n mening en dat is maar goed ook.

The Less I Know The Better is een super vette track. Hotshot bij StuBru. Doet het goed in huis.

Nou laat ik 'em dan 'ns geven, na drie luisterbeurten. Ik vind het een fris, verrassend en prettig wegluisterend album. Doet regelmatig aan de 60s denken (Love Affair, Turtles etc). Retro mag, is ook hommage aan het verleden.

Zou je negatief willen zijn noem je dit de ideale soundtrack voor een Vinex- wijk die immers volgens retro-architectuur is gebouwd. Daarmee doe je het album dan wél tekort - het is slim gemaakt, goed geproduceerd en uiterst draaibaar.

Wil wel graag deze compilatie aanbevelen als luistervoer voor de jongere muziekvrinden Nuggets (1972) om dat evt als uitgangspunt te gebruiken voor verdere muzikale verkenningen.

Zou me niets verbazen als dit hoog gaat scoren op de eindejaarslijstjes

En het andere leuke van deze site is dat als je iemands mening bullshit vindt je daar gewoon mag op reageren.