Mijn beste ontdekking van het jaar tot nu toe!
Dit album heeft me echt overtuigd dat hiphop echt goed kan zijn. Dat er meer is dan het spul dat je op MTV ziet. Ik kende hiervoor alleen Paul's Boutique van de Beastie Boys, een album dat ik niet echt als pure hiphop zie, en het debuut van Snoop Dogg, een album dat ik tegen alle verwachtingen in best goed vond, maar ik zag daar ook de dingen in die mtv-hiphop zo slecht maken. Ik dacht: die man heeft zoveel talent dat hij gewoon hiphop goed luisterbaar kan maken
Heel kortzichtig natuurlijk, MTV-rock kan ik ook niet aanhoren, maar toch is er zoveel goede rockmuziek gemaakt. Toen hoorde ik het nummer C.R.E.A.M., de sfeer van dat nummer is echt geweldig. De piano, het soul deuntje op de achtergrond, de productie is geweldig.
Ik ben meteen de rest gaan luisteren. Dat ging er allemaal niet zo makkelijk in als C.R.E.A.M. in het begin, dingen als Bring da Ruckus en Wu-Tang Clan Ain't Nuting Ta F' Wit vond ik toch wat te agressief. Een tweede keer luisteren en ik was verkocht.
Bring da Ruckus begint met een sample van een of andere Kung-Fu film, wat meteen de sfeer zet. Donker, dreigend, en vreemd. Door de raps en de beats van de nummers heen hoor je gezoem, doffe toeters, en andere geluiden die allemaal net niet helemaal lekker met de muziek lopen. Dat vind ik goed, als t zeg maar wat 'schokt', niet helemaal lekker loopt met wat je verwacht. En dan dat stukje op 2:50 in het eerste nummer!
En ik ben heus niet vergeten dat dit een rap album is hoor

Deze rappers hebben echt allemaal talent. Ze hebben allemaal hun eigen stijl, en hun eigen plek in de clan in de teksten. De vetste stemmen vind ik Method Man en Ol' Dirty Bastard. Allebei lage lome stemmen, Method Man brengt zijn raps met humor, heel donkere humor, dat wel, en ODB perst de vreemdste geluiden uit zijn keel, hij hijgt, schreeuwt, slist, piept en spuugt. Zoals Kill Illuminati al zei: Psycho

En wat lyrics betreft vind ik Inspectah Deck heel goed:
"I smoke on the mic like smokin Joe Frazier
The hell raiser, raisin hell with the flavor
Terrorize the jam like troops in Pakistan
Swingin through your town like your neighborhood Spiderman
So uhh, tic toc and keep tickin
While I get ya flippin off the shit I'm kickin
The Lone Ranger, code red, danger!
Deep in the dark with the art to rip charts apart
The vandal, too hot to handle
Ya battle, you're sayin Goodbye like Tevin Campbell
Roughneck, Inspector Deck's on the set
The rebel, I make more noise than heavy metal"
Verder vind ik het jammer dat de paar keer dat Clan in da Front hier genoemd wordt, het bijna altijd negatief is. Ik vind die track echt goed! Een duister dreigend intro, met een beat die klinkt als een soort dreigend bijengezoem (Wu-Tang Killa Beez), en dan die "Wu! Wu! Wu! Wu!" op de achtergrond, over een diepe bas. De donkere sfeervolle piano samen met het geweldig gerapte refrein maken het af. De raps zijn, zoals eigenlijk overal op dit album, gewoon ook heel goed. Heel dreigend, en af en toe ook wat zwarte humor, maar die versterkt alleen maar de donkere sfeer. Met als beste voorbeeld natuurlijk het intro van het Method Man solo nummer waarin Method Man en iemand anders (weet niet wie) gezellig ideeen uitwisselen over hoe je het beste iemand kan martelen. Natuurlijk heeft Method Man het geniaalste idee:
I'll fuckin
I'll fuckin
sew your asshole closed, and keep feedin you
and feedin you, and feedin you, and feedin you
Gewoon iets wat je moet horen, hoe hij het brengt, en hoe over "and feedin you, and feedin you" de beat begint.
Dit album is een aanrader voor iedereen, niet alleen de hiphop liefhebber, maar ook gewoon de muziekliefhebber in het algemeen.
Door dit album ben ik wat meer into hiphop geraakt. Ik ben de laatste tijd veel op zoek naar meer goede hiphop-albums, maar dit zal waarschijnlijk de beste blijven op eenzame hoogte.
5*