Muse - Black Holes & Revelations (2006)

Goed album! Ze zijn duidelijk aan het experimenteren, en dat bevalt me goed. Maar toch vond ik de 'hardere' nummers van hun beter.

Ook hier staan een paar fantastische nummers op, zoals:
- Map of the Problematique
- Take a bow
- City of Delusion
- Knights of Cydonia

Dat laatste nummer is echt geniaal!
Supermassive Black Hole vind ik ook wel oké, totaal andere stijl, maar toch nog goed. Eigenlijk zijn alle nummers goed, maar 'starlight' vind ik persoonlijk de minste.

4 sterren voor mij!

Er is nu een 2de nummer te beluister van The Resistance, namelijk The Uprising.

Hetzelfde hier, ik baal er echt van. Alleen Ahoy vervangen door Sportpaleis, maarja, het is ook uitverkocht, dus ik baal.

vorige keer was binnen ongeveer hetzelfde tijdbestek de Brabanthallen in Den Bosch uitverkocht, die nog eventjes wat groter zijn dan Ahoy. Tel daarbij op dat een paar dagen ervoor dit jaar heel de UK was uitverkocht binnen een paar minuten.
Makkelijk te voorspellen dus

Na OOS en Absolution iets minder album. Maar nummers komen live altijd beter tot hun recht, wat pleit voor ze vind ik. Naar Knights Of Cydonia op H.A.A.R.P. kan ik blijven luisteren inclusief intro. Gelukkig ben ik zo'n lucky bastard dat ik ze kan zien op 12 november in Londen (binnen 1 minuut 43 uitverkocht ongeveer) en twee dagen later in Ahoy. Ongeacht de kwaliteit van The Resistance, de live optredens zijn een 'must'.

Staat toch nog wel redelijk hoog in de top, terwijl ik altijd de minste berichten van Muse over dit album zijn, bijvoorbeeld: Hopelijk wordt The Resistance niet als BHaR, want dan heb ik er weinig zin in.

Ik zelf vind dit toch ook wel echt een lekker album! Map of the Problematique is geniaal.

Black holes and revelations.

Nu de nieuwste cd van Muse uitgekomen is, kijk ik terug op zijn voorganger. De cd die ik van mijn neef voor mijn verjaardag kreeg, waarvoor dank.

Ja, dit is natuurlijk een 5 sterren record. Oké, hij is wat toegankelijker geworden dan de vorige en de echt harde stukken zijn er wel uit(op een na dan). Toch is deze zeker geen slappe muzak maar een zeer veelzijdige alternatieve rockplaat. Muse heeft het weer geflikt om een inspirerend stukje muziek op cd en vinyl te krijgen.

Allereerst de cover. vier kalende mannen aan een tafel(en nee geen plaatselijke bingoavond in de buurt) in een woestijn. Maar wat betekent deze cover nou eigenlijk. Op wikipedia vond ik een redelijke verklaring. De 4 bingogasten blijken in werkelijkheid de ruiters van de Apocalyps(betrekkelijke overwinning, oorlog, honger/verderf, dood) te zijn. Een echte openbaring want het stelt de nummers toch in een ander licht. Elk van de nummers bespreekt de verschrikking van de krachten waar de vier paardrijders voor staan. bijv. oorlog(assasin) betrekkelijke overwinning(starlight) verderf: (map of the problematique) dood(soldiers poem). maar goed op naar het album.

Het eerste nummer genaamd take a bow begint. Gelijk is te horen waarom muse zo geweldig is: duister theatraal, en totaal over top. Ook leuk dat Muse wat elektronische invloeden in het nummer verwerkt. Een nummer waarbij je haast niet bij kan blijven zitten. de sfeer van het nummer is zowel luchtig als erg dreigend, erg knap gemaakt.

starlight is een popnummer en het werd dan ook op TMF gedraaid. Gelukkig verzand muse niet in popgedraai en verkoopgeilheid maar maakt gewoon een nummer dat zowel pakkend is als muzikaal verantwoord is. Het nummer heeft een beetje het zelfde effect als een Bliss. Slechts een maar heb ik aan het nummer, de drums klinken (zeker in het begin) wat minder.

Super Massive Blackhole was de eerste single van het album. veel muse-fans hebben niet veel op met dit nummer maar ik vind het echt geweldig. Het nummer klinkt een beetje funk-achtig en heeft een lekkere Flow(S.O.S misterfool gebruikt hiphoptermen). Alleen die gitaarsolo had wel wat langer mogen duren hoor. Kortom een strak nummer.

Vanaf map of the problematique begint dit album echt als een klassieker aan te voelen. dance invloeden in een rocknummer is altijd gewaagd maar muse komt er met gemak mee weg. het moet gezegd worden WAT EEN BELACHELIJK LEKKER NUMMER. Ook een van de nummers waar de stem van Bellamy gewoon goud waart is. Kan me niet voorstellen dat een andere zanger dit nummer zo zou kunnen vertolken. Geweldige tekst heeft dit nummer ook:



soldiers poem is niks anders dan een leuk intermezzo. wat invloeden van Queen(meerstemmigheid) die prettig aanvoelen. tekst is best ok. Gewoon een leuk nummer. there no justice in the World. and there never was.

invinicible word ook wel eens afgekraakt maar ik vind het weer een toppertje. het intro klinkt wat raar(niet negatief bedoeld) maar past wel erg goed bij de rest van het nummer. op het moment dat het nummer opbloeit is het genieten geblazen. De gitaarsolo is veel bekritiseerd maar word door mij bewonderd.

Assassin is gewoon een brok adrenaline. Echt een nummer waarbij de volume knop vol open moet. Niks tolerantie voor mijn toppers minnende buren. Muse gaat bij dit nummer de metalkant op en zoals gewoonlijk komen ze er met gemak mee weg. Heerlijk gitaargebrul met duistere en agressieve sfeer. een Perfect nummer voor de maandagochtend.



exopolitic heeft een heerlijke drumsound die goed aangevuld word door de gitaar. Leuke effecten worden uit de keyboard gehaald. het nummer heeft een lekkere bombastische rocksound zoals alleen Muse die kan maken. het meerstemmige couplet heeft heel vaag iets van Queen weg. een leuk rocknummer.

City of Deliusion is samen met map of the problematique het beste nummer op dit album. dit is een van die nummers die ik moeilijk in woorden weet te vatten. Het heeft iets groots en episch maar weet op het zelfde moment niet in virtuoze onzin te vervallen. De uitbreiding van het klanktapijt met viool en trompet is perfect uitgevoerd en past het nummer als een handschoen.

hoodoo is lekker mysterieus en doet mij heel gek een beetje aan de mars volta denken. Het heeft ook die Latin invloeden. Lekker zwoel nummer met aanzwellende instrumentatie. viool klinkt geweldig bij het stemgeluid van Bellammy. het nummer is wel op het randje van kitch.

knight of cydonia is gewoonweg kitch maar wel mooie kitch. Episch en haast onbedoeld grappig.knights of cydonia heeft geweldige gitaar en zangpartijen. kortom een zeer eigenzinnig nummer maar gelukkig ook heel erg mooi Weet je wat ik eigenlijk wel eens wel wil horen van Muse: Een progepic. Het epische aspect hebben ze gelukkig goed onder de knie. ik zou zeggen waarom niet, Matthew? bel toch gewoon eens labrie op!, jam eens samen. Maak eens een waarlijk epische nummer van over de 20 minuten.
.
Conclusie: tot nu toe vind ik dit de beste cd van Muse. Muse verweeft veel verschillende stijlen(dance metal, funk, pop) en verruimt hun sound doormiddel van andere instrumenten(viool, trompet) toch klinkt het album typisch Muse. Bombast is gelukkig overal aanwezig en nergens is een slecht nummer te bekennen. als ik heel kritische ben hoor ik op de achtergrond af en toe een verdwaalde drum of gitaarpartijtje maar dat zie ik maar wat graag door de vingers. het album heeft misschien niet de impact van OOS maar is daarentegen stukken veelzijdiger en genuanceerder. Misschien is dit wel een van de beste rockplaten van de jaren 00. Zonder aarzelen 5*.

beste nummers map of the problematique, assassin ,city of deliusion
slechtste nummer soldiers poem

Mooie en lange lap tekst. Zo'n berichten zijn echt prachtig om te lezen!

Ik haat het om een grammar nazi te zijn, maar ...

Ik begrijp het niet? In mijn post stond er toch geen grammaticale fout? Of heb je het over de lap tekst van Misterfool?

"Zo'n berichten" is gewoon vlaams.

Misterfool...

Ik zou bijna m'n stem voor dit album verhogen van 4* naar 5* bij het lezen van je recensie. Thumbs up.

En "map of the problematique" is inderdaad een belachelijk lekker nummer.
En dit is voor mij ook het beste album van Muse vanwege hetgeen je in de conclusie schrijft.

Weer wat geleerd. Bij deze mijn excuses

Prima plaat. Wat minder dan Showbiz, maar netjes rond het niveau van z'n twee voorgangers. Hét nummer van deze plaat is voor mij Take a Bow. Elke keer weer kippenvel. Andere toppers: Starlight, Assassin, Exo-Politics en, natuurlijk, Knights of Cydonia.

Mijn eerste plaat van Muse en hij bevalt me heel goed! Ik heb dit gekocht omdat ik Knights of Cydonia kende wat echt een geweldig nummer is. Ik hou wel van die grootse en volle geluiden. Het enige minpunt aan dit album is Hoodoo, want dat is gewoon een saai nummer. Andere hoogtepunten buiten de afsluiter zijn City of Delusion en Map of the Problematique.

Het komt dan toch nog! Het besef na liefst 50 luisterbeurten, dat ook deze plaat een meesterwerk is en wel degelijke een waardige opvolger van Absolution.Ik verhoog naar 4,5

Ik bewonder je geduld .

[quote=

Ik bewonder je geduld . [/quote]

Tja, Muse is niets voor niets mijn favoriete band. Deze cd vond ik tot nu gewoon goed, ideaal als achtergrondmuziek. Laten we zeggen dat ik van die 50 luisterbeurten er 10 intensief heb beluisterd. En bij de 10de is het kwartje helemaal gevallen

Ik snap wat je bedoelt hoor. Ik begin ook van steeds meer nummers het idee te krijgen van: 'hé, dit is eigenlijk óók een geweldig nummer'. Ik neig naar stemverhoging...

Ik neig bij Muse juist naar het tegenovergestelde.

Goed album. Ik zet het zo nu en dan eens op, maar er zijn nog altijd enkele nummers die ik skip. Soldiers Poem zegt me echt niks, en Invincible spoel ik altijd door naar ergens in het midden. Exo- Politics zat vroeger ook bij de skippers, maar ik ben er wel fan van geworden. De drums en de solo maken veel goed. Eigenlijk is dit écht een Muse-nummer, raar dat ik er dan wat moeite mee had aanvankelijk.
Het begin van Hoodoo is geweldig, maar dan is het nummer alle spanning kwijt, ook een skipper.

Toppers zijn: Take a Bow (geweldige opbouw), Supermassive Black Hole (lekker funky), Map of the Problematique (ode aan Depeche Mode zonder ze te kopiëren), Assassin (volle gas) en Knights of Cydonia (leuk ritme, veelzijdig, origineel).

Nog een speciale vermelding voor Glorious. Blijkbaar een bonus-track, maar moet gewoon op elke versie staan. Heel mooi nummer!

Al bij al een goed album, maar toch geen meesterwerk als OOS.

Knights of cyndonia is wel tof

Geweldig, geweldig!

Zeker een goed album, een aanrader.

Supermassive Black Hole is echt geniaal, en blijft dat ook altijd!

Muse weet het toch steeds weer voor elkaar te krijgen om een album te maken waar 2 à 3 nummers op staan die ik echt top vind en waar de rest van het album me gestolen kan worden

Ja, dit is echt een goed album van muse the sound klopt en echt wel anders echt een andere richting maar i like it

Prachtig album: map of the problematique, take a bow, supermassive black hole zijn echt de toppers van dit album.

Ik wordt altijd blij als ik het nummer knights of cydonia hoor .. echt een streling voor de oren.

De nummer soldiers poem en hoodoo kunnen me niet bekoren en daarom beluister ik ze ook nooit

Na 'Origin Of Symmetry' wel de beste Muse-plaat. Ik zal nooit 100% fan worden van het geluid: te gezwollen, bombastisch, etc. De bekende kritiek. Maar in dat genre is dit gewoon een goede plaat. Energiek gespeeld en de songs blijven lekker hangen.

Ben ik de enige die het idee heeft dat de drums bij 'Knight of Cydonia' zijn gebaseerd op ridders op galopperende paarden?
Ik kan het nummer niet meer luisteren zonder hordes paarden in mijn gedachte voorbij te zien razen. Blijft wel een lekker nummer