Muse - Black Holes & Revelations (2006)

Dit album klinkt toch wat gelikter dan de eerste. Wel hitgevoelig, maar het mist wat warmte, het is te poppie voor mijn gevoel.

Al vind ik m bijzonder. De muziek is ergens heel ingewikkeld, terwijl ze toch makkelijke noten spelen. Ik vraag mezelf dan af: Waarom vind ik dit - perse - geniaal? Wordt mij dat onbewust ingesproken?

Er lijkt veel meer in de nummers te zitten, dan dat ik bewust waar kan nemen.

Nu heb ik voor het eerst ook kennisgemaakt met de muziek van Muse. jemig wat is dit goede muziek zeg, en wat zit het goed inelkaar geweldig gewoon, niet te hard niet te zacht geweldig gewoon. soms hoor ik wel riffs die tegen metal aanzitten. ik had deze muziek nog nooit beluisterd omdat ik altijd dacht dat het wat in de Coldplay/Radiohead hoek zat, maar het heeft er werkelijk helemaal niets mee van doen. deze band kan ik enorm waarderen itt Coldplay of Radiohead, die hebben soms nog wel leuke nummers maar is niet echt mijn ding. Nee Muse is echt een band wat in mijn straatje ligt. heel erg veel variatie en veel diepgang zit erin, volgens mij raak je hier ook niet snel op uitgekeken.

Mooi zo ricardo.

Muse is idd niet te vergelijken met Radiohead.

Ik heb Origin Of Symmetry nu ook beluisterd, maar dat klinkt veel minder gepolijst en ruwer dan deze plaat vind ik, ik vind dit album op alle fronten veel meer af en je kunt horen op dit album dat ze echt volwassen zijn geworden zonder dat ze hun stijl zijn verloren, want dat is onmiskenbaar uit duizenden te herkennen zowel op deze plaat als op Origin. Unieke band volgens mij Muse, een band die geheel zijn eigen ding doet en zich nergens wat van aan trekt, tenminste zo komt het bij mij over.

Voor mij zijn alle 4 de platen toppers. Deze nog iets meer dan de anderen.

Aaargh! Ik had deze CD samen met 4 andere gewonnen met een kwis. Na een jaar onaangeroerd in mijn kast te liggen heb ik hem nog eens opgezet en dit is echt de allerlaatste keer dat ik vrijwxillig iets van Muse beluister. Muzikaal zal het allemaal wel goed in elkaar steken, maar die stem! die stem! Laat me hier een dag naar luisteren en ik ben rijp voor de psychiatrie. Maar zoals Dave Grohl het al zei, Cheer Up Boys (Your Make Up Is Running)

Jij vind dit muzikaal wel goed inelkaar zitten, alleen de stem vind je niet goed dus. Heb je hem wel helemaal beluisterd dan van begin tot eind?

Spijtig genoeg heb ik deze plaat helemaal beluisterd ja, anders had ik hier ook geen reactie op gegeven. Ik doel er eigenlijk op dat de heren weten hoe ze een instrument moeten bespelen en noten kunnen lezen, dat is duidelijk. Het is echter hetgeen wat ze ermee aanvangen dat me totaal niet aanspreekt . Die overdreven pathos! die songtitels! Die zweverige teksten! Die overgeproduceerde sound! Mannen met make-up! Rock en opera! Neen, geef mij dan maar Chuck Bery, Little Richards of Jerry Lee. Dat is Rock 'n Roll!

Jammer ja, ik heb deze plaat nog niet zo heel lang geleden ontdekt, en hij bevalt mij uitermate goed. Ik ben dan ook vooral een liefhebber van Frank Zappa, King Crimson, Porcupine Tree, Tool, Rush en Pink Floyd. Ik denk dat deze muziek dan ook wel prima in dat straatje thuishoort. Je moet alles eens geprobeerd hebben, het ene slaat wel bij je aan het ander niet. Dat kan want smaken verschillen nu eenmaal. Dit vergelijken met Rock en Roll dan zit je overigens naar mijn idee ook niet goed vind ik. Ik vind dit meer in het vakje van de progrock/metal thuishoren. Het staat ver af van Rock en Roll vind ik.

Tja, de namen die je daar opgeeft zijn dan ook niet echt mijn favorieten, al kan ik de vroege Pink Floyd en King Crimson zeker waarderen. Ik probeer wel elk genre uit, maar Progrock is nu eenmaal mijn ding niet. Ik heb het meer voor Soul, rechttoe-rechtaan Rock 'n Roll en funky/jazzy toestanden. Wat niet wegneemt dat ik een andere mening best wel kan respecteren.

Dan zou je Zappa denk ik ook wel kunnen waarderen, is ook erg funky/jazzy georienteerd vaak.

wat is knight of cydonia toch een brilliant nummer

Ik ga volledig mee in wat Zinulzki hier zegt, vooral die stem van de zanger roept braakneigingen op bij mij.

En dat schrijft iemand met Slayer en Death hoog in zijn top10... De zangers van die bands lijken vooral zélf braakneigingen te hebben tijdens het zingen...

Maar goed, het blijft toch telkens weer een terugkerend thema - de zanger Matthew Bellamy: Love it or hate it - en niks er tussenin...

I love it!

Tja, dat blijven kwesties van smaak he.

Dit album vrijwel gelijk nadat het in de schappen lag gekocht, vervolgens een paar keer geluisterd en daarna in een hoekje gedrapeerd. Zo af en toe met de schoonmaak het laagje stof verwijderd. Nu zag ik hem laatst staan en ik dacht verrek, dat is lang geleden, dus heb ik 'm weer eens opgezet.
En warempel, de tijd doet toch wonderbaarlijke dingen In het begin vond ik supermassive black holes dikke stront en knights of cydionia fantastisch. De rest van de nummers deden me indertijd weinig tot niets. Nu ik 'm nog een keer luister is mijn mening veranderd van 'bleh' naar 'zo hee!' Bijna ieder nummer vind ik de moeite waard, zelfs supermassive black holes (hoewel ik dit toch nog wel een buitenbeentje blijf vinden).

voor nu: bijzonder fijne plaat, 4*

Tja, Muse. Ze zijn uniek, en hun nummers ook. Maar is dat altijd goed?

Nouja, niet altijd. Sommige nummers zijn niet zo geslaagd, gaan teveel uit van hetzelfde motiefje en zijn te, ahem, te HARD om echt leuk te zijn. Ongeïnspireerd zelfs.

Maar wat daar wel niet tegenover staat!

Sommige nummers zijn briljant, schitterend, geestverruimend. Ik noem een Exo-Politics, een Knights of Cydonia. Een rustiger geval als A Soldier's Poem. En het mooie is dat er in ieder liedje wel iets geweldigs te vinden is. Muse is wel zo'n band die je van je stoel weet te krijgen, weet te laten opgaan in de muziek. Dit maakt veel nummers het beluisteren en herbeluisteren meer dan waard. Neem een Supermassive Black Hole, die valt wel in de categorie te HARD waar ik het over had. Maar toch heeft het nummer wel iets. Een paar zanglijntjes die echt schitterend zijn. En zo weten ze ieder nummer de moeite meer dan waard te maken! Dit album rockt dan ook volledig. Dat ze een coole bandnaam en smaak voor coverhoezen hebben is mooi meegenomen.

4* (Exo-Politics is een wereldnummer)

Zelfde gevoel! Vrij fantastische plaat.

Map of the Problematique is geweldig.

Én het enige nummer van de plaat dat ik nog niet live gezien heb

De songteksten van dit album zijn geweldig. Ik had Absolution al, die was goed. Alleen was er volgens mij te veel gegil aanwezig. Toen kwam ik donderdag dit album tegen voor €6,-(!) en toen kon ik hem niet laten liggen. Top plaat

Starlight vond en vind ik een dijk van een song. Die heeft net dat beetje extra, noem het hitpotentie. Aanstekelijke melodie, gecontroleerde zanglijnen en uitbundig refrein die het in de alternatieve danstenten nog weleens goed wil doen. De rest is ook prima maar toch is Muse het voor mij net niet. Ik hoor alle potentie maar het poortje naar mijn ziel, met uitzondering van Starlight, hebben ze nog niet gevonden.

Minste album van Muse.
Dit album is veel meer gepolijst en minder ruw dan OOS en bevat niet de dromerige melodien van Absolution, die al beetje minder ruw was dan OOS, maar dit ruimschoots goedmaakt door de magie die er rondzit.
Dit album bevat geen van opgenoemde elementen. Het zijn wat meer commerciële nummers, de sound is veel poppiër en ik vind dat Muse hierdoor zijn eigenheid wat verliest.

Take a bow is een lekker electronisch experiment (naar Musenormen) . Hier haalt Bellamy nog een paar keer uit met zijn stem waardoor dit nummer ondanks de electronica toch een echt typisch Muse-nummer is. Experiment geslaagd
4,5

Starlight is op zich nog een goed nummer. Maar dit zou evengoed van een groep als Keane kunnen komen. En dat vind ik nogal een verontrustende ontdekking....
3

Supermassive Black Hole kon ik eerst niet horen, maar stilletjesaan ben ik dit nummer toch een beetje weten waarderen, ook al blijft het moeilijk te aanvaarden dat Muse dit geproduceert heeft
3,5

Map of the Problematique is het beste nummer op deze CD
Fantastische drums en een beklijvend sfeertje. Dit is de Muse die ik
wil horen
5

Soldier's Poem is niets speciaal. Het doet mij niet veel, maar irriteren doet het mij evenmin
3

Invincible vind ik wel een goed nummer. Bevat een uitstekende tekst en een geniale solo.
4,5

Assasin: Geniale drums dat wel, maar na verloop van tijd begint dit nummer toch wat te verbleken tegen het andere werk van Muse
4

Exo Politics is een leuk nummer, maar ik vind het absoluut geen wereldnummer. Het is iets te poppy naar mijn gevoel...
4

City of Delusion
Prachtige song, één van de betere op dit album.
4,5

Hoodoo
Leuke piano, mooie tekst
4

Knights of Cydonia
Doet mij niet zoveel. Ik hou gewoon meer van de ruwe harde rock songs à la Stockholm Syndrome, Plug in Baby. Dit klinkt mij weer iets te poppy...
3,5

Hopelijk hebben ze eerst een stap achteruit gezet om bij het volgende album 2 stappen vooruit te gaan, want de vaststelling dat Muse van een groep met een eigen geniale stijl geëvolueerd is naar een band die nummers maakt die evengoed door een andere groep zouden kunnen geproduceerd worden vind ik verontrustend.
Toch nog een 4 omdit dit album op zich wel goed is

Bij Assasins zit er rond 1:13 een raar geluidje. Precies of je hoort Shh Shhh SHHHHT! Niemand anders opgevallen?

Inderdaad, dit nummer is doorspekt met tweede en derde stemmen. Gaaf!

Helemaal mee eens. Is volgens mij het beste nummer op de plaat

Ik wilde er zo graag bij zijn in ahoy, wist niet dat het zo snel uitverkocht zo raken. verdomme!!!!.

Map of the Problematique is inderdaad geweldig!
De live-versie op HAARP vind ik wat minder.

Ik heb zo lang moeten wennen aan die stem van de zanger...

Maar nu dat gelukt is, kan ik niets anders zeggen dat Muse een van de beste Alternative Rock bands is van deze jaren. En dan prefereer ik toch dit album, dat bekend staat als het "popachtige" album. Dat klopt natuurlijk wel ergens, omdat er nummers als "starlight" opstaan, die doet mij niet zoveel, maar ik noem het nog steeds kwaliteitspop. Supermassive Black Hole vind ik wél erg sterk. De mooiste/beste voor mij zijn toch...

- Map of the Problematique
- City of Delusion
- Knights of Cydonia

Het doet me verder denken aan Queen. Bijv. dat stukje v.a. de 3e minuut in Knights of Cydonia.

Beste album van Muse voor mij. Waarom weet ik niet. Het zal de afwisseling tussen de nummers zijn, dat bevalt me erg goed. Het blijft boeien tot het laatste nummer.

Nee, dit is hem ook niet. Vorige twee albums geprobeerd en die vond ik ook al niet heel geweldig, maar deze vind ik nog wat minder. Sowieso ligt die stem me niet echt en ik kan me ook totaal geen beeld vormen bij dit soort muziek, gewoon niet mijn band.