Adele - 25 (2015)

Of aan de kwaliteit?

Heb me niet kunnen bedwingen en het toch maar eens geprobeerd vandaag (2x geluisterd).
Indien ik stemde zou een 1,5* het absolute maximum zijn. Ik kan het écht niet hebben

Wat kijkt ze glazig op die hoesfoto.

Het varieert voor mezelf van 'best aardig' tot een enkel 'vier sterretjes'-nummer (en vergeleken met de gemiddelde Top 40-muziek van tegenwoordig flink boven de meute uit stekend), maar het voelt over het algemeen wat minder authentiek dan '19'. Ik voel de druk van de platenmaatschappij die er zeven jaar en vele successen later achter zit.

Ook de beste nummers van dit album zullen hier niet zo vaak opstaan als haar eerste singles.

0,5-sterretjes-waarderingen vind ik btw meer iets voor dingen van het kaliber Crazy Frog. Zelfs al houd je niet van Adele, dan verdient het nog steeds íets meer dan dat. Op z'n minst omdat er hoorbaar moeite is gedaan voor deze muziek.

.... natuurlijk een commercieel hoogstandje, helaas mij wat veel verbale dramtiek, pathos en lyriek dan inhoud en originaliteit, dat de stem het heeft ja dat inderdaad, maar het sluit waarschijnlijk niet aan op mijn muzikale smaak, en wat een somberheid en droefheid op het vermoeiende af. Heel mooi kunnen zingen kunt je ook beperken, een gevangenis, ik hoop dat Adele dat zelf niet zo ervaart. Ik hoop ook dat de plaat beter klinkt dan de mp3, het zal wel.

Het zou leuk zijn als Adele op de volgende plaat eens wat nieuws brengt dan nummers over haar zoveelste mislukte relatie.

Het vorige album van Adele heb ik echt vaak geluisterd en vond ik voor pop-maatstaven daadwerkelijk goed. Daarom was ik al vroeg benieuwd naar dit nieuwe album. 21 was natuurlijk een verdrietig 'break-up' album, en tegenwoordig heeft Adele weer een vaste relatie en heeft ze een kind, dus lag een vrolijker album in de lijn der verwachting.
Dat vind ik altijd lastig, want hebben gelukkige mensen nog echt iets te melden, of gaan ze dan à la Frans Duijts heel boos en verwijtend over een 'jij'-persoon zingen terwijl ze thuis een vrouw hebben zitten waar ze het prima mee naar hun zin hebben?
Ik ken weinig goede, 'gelukkige' nummers. Ik wilde Adele het voordeel van de twijfel geven.

Single 'Hello' vond ik behoorlijk inhoudsloos. Als het nou echt een 'antwoord' op Lionel Richie had geweest had het nog interessant geweest, maar zonder die invalshoek zakt het behoorlijk ineen.
Als volgende lied hoorde ik 'When We Were Young'. Het gebruik van minder standaard woorden zoals 'movie' moedig ik aan maar de vergelijking "you look like a movie/you sound like a song" vind ik hier zwak uitgevoerd. Ook op 'Send My Love' vind ik de herhalende zin "We both know we ain't kids no more" niet echt sterk.
Dat is wat me over het algemeen heel erg tegenstaat op dit album in vergelijking met haar vorige. De potentie is in sommige nummers aanwezig om op een diepere manier over deze thema's te zingen, maar ze blijft heel erg op de oppervlakte waardoor dit album niets anders te bieden heeft dan vrolijk of verdrietig klinkende popliedjes.
Als we dat nou als uitgangspunt nemen, dient wel gezegd dat die liedjes wat betreft opbouw en productie goed gelaagd zijn. Een echte hit hoor ik hier echter niet uit vandaan komen.

Als teleurgesteld jongetje vind ik de single inderdaad vre-se-lijk. Een blamage voor iemand die vroeger nog wel haar best deed. Het is al gezegd, Adele is de vrouwelijke Marco Borsato geworden: een formule, gericht op het bereiken van een zo groot mogelijk publiek. Natuurlijk zijn de verwachtingen hoog, maar dat is geen reden om de veilige (laffe) middenweg te kiezen. Alleen Coldplay is dit jaar erger downhill gegaan.

19 en 21 waren natuurlijk ook gewoon popmuziek, maar het was allemaal net iets beter dan de drek die je normaliter op de radio hoort. Nu ik 25 in zijn geheel minstens 1x beluisterd heb (disclaimer alert), kan ik wel zeggen dat dit (samen met Coldplay's laatste braaksel) de afgang van het jaar is. Het mist diepgang, verrast nergens, en is tekstueel te zwak voor iemand van dit kaliber.

Adele had gewoon niet zo snel, zo populair moeten worden, dan had ze zich niet zo bezig gehouden met haar reputatie en commerciele belangen. Weer een artiest die zich artistiek heeft laten ruineren door commercieel success. Net als Coldplay.

In tegenstelling tot Marco Borsato schrijft Adele wel mee aan haar nummers. De rest is al helemaal onzinnig. Lees je eens in voordat je tot conclusies komt als reputatie en commerciele belangen. En ja, bij iedereen moet de schoorsteen roken!

Knul, je reactie raakt kant nog wal. (i) Ik heb nergens beweerd dat Adele haar werk niet zelf schrijft. (ii) Mijn mening afdoen als 'onzinnig' (zonder dat te onderbouwen) is zwak. (iii) Verder is het raar dat je enerzijds moeite hebt met mijn verwijzing naar 'commerciele belangen', maar tegelijkertijd wel vindt dat de schoorsteen moet roken.

Er zijn nu eenmaal mensen die dit een slechte en/of teleurstellende plaat vinden. Deal with it.

Ik kan niet langer zwijgen. Van de week ving ik toevallig een gesprek op in een niet nader te noemen koffiehuis in een centrale plaats in Nederland. Ik zat een beetje, met opengeslagen krant, te mijmeren over de dingen des levens, welke soort vis te kopen op de markt, toen de deur openging en twee beoorde mannen binnenkwamen.

Ik dacht te maken te hebben met een lokale hoogwaardigheidsbekleder die even in dit vermaarde etablissement zijn caffeïnebehoefte kwam voldoen. Niets bleek minder waar, het was de grootste kindervriend van deze tijd, met staf en mijter. Sint ging zitten aan een nabuurtige tafel, vergezeld van enkele Pieten - ik laat hun kleur hier onvernoemd.

Omdat ik niet wilde meeluisteren, wendde ik me tot mijn dagblad. Alleen op een gegeven moment moest ik wel luisteren. Sint zei namelijk: "zeg Promopiet, luister eens" en een middelgrote Piet wendde zich met heldere blik naar de Sint "wat Sint bezighoudt, is dat ie het nieuwste album van Adele, 25, in hele grote hoeveelheden heeft ingeslagen en nu lijkt juist dat album op zo'n muziekliefhebbers-site de grond in geboord te worden".

"Nou Sint," zei Promopiet, "daar weet ik wel raad mee; ik roep ze allemaal ter verantwoording en desnoods, voorzie ik ze van duct tape en een jutezak. IK zorg er wel voor dat uw core-business, blij goede gaven uitdelen die nog welkom zijn ook, niet in gevaar komt".

Waarop Sint zei: "ach Promopiet ik wist dat ik je kon vertrouwen - Oost, west ook dit jaar wordt best. Ik zal je in gedachten houden bij het komende functioneringsgesprek".

****
Toen ik het hoorde, verslikte ik me zowat in m'n cappucino. Daarom roep ik nu iedereen op om niet zo laag te stemmen op dit album. De core business van Sinterklaas dreigt anders in gevaar te komen.

Jan Vollaard gaf dit album vandaag 4 * (van 5) in een recensie in NRCNext - en hij kan het weten, want hij is professioneel recensent. Wij hier zijn amateurs, zeg maar recensisten. Ik vrees eerlijk gezegd dat dit album NMD is, maar het voordeel is lp's passen toch niet in mijn schoen. En Sint weet dat nieuwe cd's hier niet meer gevraagd zijn.

Huh is dit de nieuwe Celine Dion??? Wat een pathos verschrikkelijk. Geef hier een 1.5je voor waar eigenlijk 0.5 op zijn plaats is.

Gewoon weer een prima, degelijk popalbum waarover de meningen toch sterk verdeelt blijken zo te lezen hier. Prima, ieder zijn/haar mening. Natuurlijk borduurt Adele keurig verder op 19 en het grote succes 21 en het zou naïef zijn om te denken dat haar label XL geen inspraak heeft gehad bij de nummerkeuze en productie. Als je succesvol bent wil je dat het succes voortduurt, zo simpel is dat. Ik ben daarentegen wel benieuwd ook wat de 0,5 stemmers en 1,0 stemmers WEL van dit album gehoopt/verwacht hadden? Natuurlijk, er is veel pathos in de power-ballads maar er staat toch zeker een aantal echt fraaie songs op zoals River Lea, Remedy, Water Under The Bridge en A Million Years Ago. Alleen All I Ask, dat ze samen met Bruno Mars schreef, trek ik echt niet maar voor de rest valt er genoeg te genieten. En voor wie het niets vindt is er nog een waslijst aan fantastische albums die dit jaar zijn uitgebracht:)

Veel pathos is een understatement, dit is gewoon tenenkrullend werk met als dieptepunt de Max Martin samenwerking waar het eigenlijk Adele goes Swift is (luister eens naar die Staccato ritmes). Bof, Water under the bridge vind ik een goed nummer. Maar al de rest is gewoon saai. Ja, ze kan zingen, maar zingen gaat soms ook over je inhouden op het juiste moment.

Ik geef geen punten aan muziek die ik echt niet kan smaken, dus ik geef hier geen punten aan.

Adele: 25 live review – tell us what you think of the album
The Guardian



En dan nog dit...

25 review

Gelukkig zijn we hier op MuMe nog wel kritisch

Pfft, eerste luisterbeurt erop zitten. Fijn! Dat wil zeggen; niet het album, maar dat ik het tot einde heb uitgehouden. OMG, wat een gekrijs! (oké, wel zuiver gekrijs).. Maar waarom? Adele heeft een fijne stem, waarom dat constante uithalen? Ze heeft het niet nodig. Niet voortdurend in ieder geval. Het ondermijnt de echte/ bedoelde emotie en dynamiek in haar muziek.

Over het stemmen. Alle punten; van laag tot hoog, zijn - op dit moment - 'sentiment stemmen'. Ik kan me altijd prima inhouden met het geven van een waardering (in punten) als ik er al aan toekom. De sterren bij een album vind ik al tijden niet meer boeiend. Ik lees liever goed onderbouwde reviews. En sowieso, waarom moet het geven van sterren bij velen perse op de dag van de release? Leden die 4 of 5 sterren geven doen dit veelal ook niet of amper onderbouwd. Ook dat lijkt meer op het geven van een statement, met het voorbehoud dat men het later altijd nog kan bijstellen (in de meeste gevallen omlaag).

Het is natuurlijk heel simpel. Als iets een hype wordt zoals onze lieve Adele kan je der donder op zeggen
dat mensen die haar naam iets te veel horen gaan denken dat dat de kop moet worden ingedrukt.
Het is natuurlijk veel leuker om te luisteren naar een zangeresje die maar 1000 ceedeetjes verkoopt want dan zal het wel beter zijn dan iemand die er 100000 verkoopt. Het Coldplay effect zeg maar
Het Pitchfork syndroom is misschien nog beter uitgelegd.

Je krijgt dan mensen die naar aanleiding van de single al een heel album beoordelen of doormiddel van het doorskippen van het ceedeetje denken dat ze al een mening kunnen vormen over de uitingen van deze artiest.
Haat stemmen plaatsen enz..
Jammerlijk. Ik moet bekennen dat ik niet de grootste Adele liefhebber ben maar zeker wel de kwaliteit hoor in haar albums. Zo ook deze nieuwe.
Het is daarom denk ik ook niet aan mij om hier een stem te plaatsen.
Wel vind ik na het beluisteren van dit album dat een 2,8 hier belachelijk is vooral als je ziet wat voor andere crapmuziek hier torent boven de 3,5 en soms 4.

Nou ja, dat wou ik even kwijt.

Hmm ik weet het ook nog niet zo. Ik vind het een beetje te geknutseld klinken. Wat ik juist bij haar eerste twee albums niet vond. Daar geloofde je de ballads en teksten gewoon oprecht. Tenminste ik wel. Ook heel veel zinnen lijken niet lekker te lopen in de teksten. Bijv. Our Love Ain't Water Under The Bridge. Ik heb nog nooit van die uitdrukking gehoord en klinkt ook helemaal niet catchy of lekker in het gehoor.

Zo zullen er nog wel veel uitdrukkingen zijn waar jij nooit van hebt gehoord. Gelukkig moeten artiesten zich niet beperken tot uitdrukkingen waar jij wel van hebt gehoord.

Ieder zijn mening. Maar pertinente onzin is het niet.
En het zal mij een worst wezen hoe hoog het album uiteindelijk eindigt dus ik maak me zeker niet ongerust.

Heb hier een beetje het Oasis - Be Here Now-gevoel bij. Beiden de derde plaat van de bewuste artiest, beiden volgend op een gigantisch succesalbum, beiden bombastisch geproduceerd, beetje pretentieus groots, en beide platen verkochten erg snel erg veel exemplaren.

Nu was er aanvankelijk veel goodwill voor Be Here Now bij pers en publiek. Toch kwam er al na een paar maanden een backlash op gang. Het grote publiek was de plaat erg snel spuugzat geworden. Te pretentieus, te bombastisch, te veel vorm en te weinig inhoud. De Gallaghers vielen van hun troon, en zouden nooit meer zo groot worden als ten tijde van hun eerste twee platen, hoewel ze zich best nog goed gerevancheerd hebben uiteindelijk.

Zou dat met deze 25 van Adele ook gaan gebeuren? De gelijkenissen zijn treffend wat mij betreft, maar de tijd zal het leren.

Erg veel off-topic-ruis rond dit album . Uit de reacties die wel degelijk op de muziek ingaan, kan ik inmiddels opmaken dat ik me niet aan beluistering hoef te wagen. Merci. Ik vind het overigens een aardig mens, afgaande op de interviews maar dat doet weinig terzake. Veel plezier ermee.

Tja...ik kon niet lager waarderen dan een half. Nul was nog beter geweest. Want het mooie van de muziek van Adele is dat je, als je 1 album van haar kent, niets meer hoeft te beluisteren om een oordeel te geven. Wat een zeikmuziek.

Het publiek is tekeer gegaan tegen de Gallaghers vanwege hun arrogantie, de Engelsen houden niet van grootsprakerigheid. Zover zie ik het niet gaan met Adele als ze bescheiden blijft.

Inderdaad, da's ook het grote verschil tussen de twee scenario's denk ik. De grote valkuil voor Adele wordt voorspelbaarheid, denk ik. Is het niet met dit album, dan zeker met het volgende (tenzij ze daarmee iets frisser voor de dag komt)

Poe. Het is hierboven inderdaad de Hogeschool van de Psychologie. En de grote "ik vind dit en ik vind dat" show. Wel vermakelijk leesvoer op deze heerlijke rustige avond alhier.
Ik begrijp dat er mensen zijn die e.e.a. wat plat en voorspelbaar vinden. Dat vind ik ook bij vlagen. Maar terwijl Ellie Goulding ten onder ging op haar eigen feestje en stilletjes in de hoek zat terwijl de producers met haar zojuist gekregen speelgoed aan de haal gingen, blijft Adele fier overeind naar mijn bescheiden mening. Ja, de verrassing is er af, maar ik vind dit KwaliteitsPop met een hoofdletter K en P. De breekbare liedjes naar het einde toe vind ik trouwens ook best nog wel gedurfd: ze had het zichzelf makkelijk kunnen maken met wat meer Kurstin/Max-werk, maar ze stelt zich kwetsbaar op met feitelijk alleen haar stem als wapen.
Mooie materie. Hype of niet. Haters of niet.

Flink gebezemd hier. Met de eindeloze discussie over of iemand 0,5* mag uitdelen of niet, houden we nu op. Die is al tientallen malen gevoerd en heeft verder niets met deze plaat te maken.

Zoals verwacht brengt dit album veel discussies tot stand, haalt zelfs het 8 uur journaal omdat Adele het vertikt om het uit te brengen op streaming media. Zij heeft de centjes net zoals Taylor Swift toch al binnen. Ik weiger een cd te kopen, ik maak alleen nog gebruik van Spotify en geef veel geld uit aan concerten. Ik "heb" het album toch en vind het duidelijk minder dan 21 maar ga geen stem geven.
Haar stem hoe technisch goed doet me nog steeds weinig, voorlopig is alleen Remedy echt goed.

Beetje kortzichtig om iets wat de meute mooi vind negatief te beoordelen. Luister gewoon objectief

En dit is dus een fenomeen in de popmuziek waar ik me al langer aan stoor. Dynamisch zingen is al jaren 'uit', je longen eruit schreeuwen is 'in'. Die discussie werd ook gevoerd bij het overlijden van Whitney Houston, die dame heeft het krijsen bij popzangeressen populair gemaakt, en overal in de popmuziek hoor je het terug. Vol gas, vol volume, continu. Nauwelijks wordt er in de mainstream popmuziek nog ingetogen gezongen. Lana del Rey en Amy Winehouse zijn volgens mij prettige uitzonderingen op de regel.

Dynamiek is van groot belang in het overbrengen van emotie en in de mainstream pop is men dat bijna volledig uit het zicht verloren. Rihanna, Beyoncé, Mariah Carey, en nu dus ook Adele krijsen meer dan dat ze daadwerkelijk zingen. Doodzonde.

Pfff wat belachelijke vertoning van Adele. Bezit je zo'n goede stem maar het klinkt allemaal erg cliché en de samenhang is ver te zoeken. Ben blij dat ik deze plaat niet heb gekocht.

+