David Bowie - ★ (2016)

Die hiphop beat op Blackstar vanaf 0:55, dat moment dat 'ie daarheen gaat. Blijft vet, hoe vaak ik het ook hoor.

Het schijnt dat David Bowie naar To Pimp A Butterfly van Kendrick Lamar, en Black Messiah van D'Angelo luisterde tijdens de opname sessies van Blackstar. Een beetje hiphop invloed zou dus nog best wel kunnen kloppen.

Hebben we net een hele genre-discussie gehad, maak je het nog ingewikkelder. Wat is hiohop nou weer

Nou vind ik het album nog elke keer als ik het hoor, steeds beter worden, omdat ik nog steeds nieuwe dingen hoor, zoals mooie subtiliteiten. Dat geeft de muziek nog wat verdere verdieping, dus maar met een halfje verhoogd. Het wordt steeds prachtiger, ongeacht waar het onder valt.

Ach ja die discussie was natuurlijk om te huilen, volwassenen die zo te keer gaan tegen elkaar, dat heeft weinig met discussiëren te maken. Bowie verweefd gewoon veel genres en stijlen met elkaar, zoals wel meer artiesten doen. En het resultaat is prachtig, daar gaat het toch om.

De 'houding' van blazers (kan het niet beter omschrijven) op Blackstar doen me meer dan eens denken aan die op Lamars 'Alright'.

Ook ik moet door de knieën gaan en verhogen. Damn you, David, hoe doe (deed ) je het toch?!

Ik vind Sue steeds beter. Beide uitvoeringen overigens. Geweldig nummer. Lichte voorkeur voor de versie van Nothing has Changed.

Vrijdag 8 januari vierde David Bowie zijn 69e verjaardag. Hij deed dit net als in 2013 met nieuwe muziek. Toen kwam er na jaren stilte een nieuw nummer uit van zijn album The Next Day wat 8 maart 2013 uitkwam. Nu verscheen er een compleet album, Blackstar. Dit hing al een tijdje in de lucht en naar nu blijkt, is het zijn afscheidsalbum. Op maandag 11 januari kwam plots het bericht dat Bowie was overleden na een gevecht van 18 maanden tegen kanker. De wereld was verrast en geschokt. Hij had dit heel goed geheim weten te houden. Als je met deze kennis naar het album luistert, vallen er ineens puzzelstukjes op zijn plek. Het is een donker, somber album waarop Bowie zijn eigen dood aankondigt zonder het met zoveel woorden te zeggen. Absoluut hoogtepunt voor mij is het nummer Lazarus. Dit nummer kwam ook als eerste naar buiten. Toen nog zonder clip, die is er inmiddels wel en is bijzonder indrukwekkend. We zien Bowie liggend op bed met een doek voor zijn ogen waarop twee knopen zitten als ogen. En dan de tekst: “Look up here, I’m in heaven. I’ve got scars that can’t be seen. I’ve got drama, can’t be stolen. Everybody knows me now.” Bij mij kruipt het nummer, ook door de clip, onder mijn huid en laat het me niet los. Ook de titeltrack heeft een onheilspellende ondertoon en grijpt je bij je keel. In het laatste nummer lijkt hij zich te verontschuldigen voor het feit dat hij zijn ziekte niet openbaar heeft gemaakt, I can’t give everything away. Alsof hij wil zeggen, ik heb jullie alles gegeven maar dit kon ik niet delen. Ook in het nummer Dollar Days zit een verwijzing naar zijn naderende dood. Het is een taalkundig handigheidje maar in het refrein zit de tekst: “I’m dying too. I’m trying to.” In het Engels kan je dit dus letterlijk opvatten, maar ze zeggen het ook als ze iets graag willen (bv I’m dying to go there). Achteraf valt het dus allemaal op zijn plek. Ik ben geen die hard Bowie fan maar ben toch erg onder de indruk van dit album en van het feit dat hij er nog zin in had terwijl hij zo ziek was.

Lazarus..... 'Closer to Joy Division'

De beluistering na de bekendmaking van zijn overlijden blijft een ervaring die ik niet snel zal vergeten. Bovendien zag ik op die dag ook voor het eerst de videoclip Lazarus. Het is dan niet alleen de muziek, maar ook soms de momenten, waar, wanneer, hoe. in het moment zelf.
Bowie zorgde in zekere zin voor een betekenisvol groots afscheid, zowel een persoonlijke als ook een unieke collectieve ervaring. Ik koester dat moment en met velen denk ik.

Kan niet anders dan verhogen tot 5 sterren.

Tja. . De mirror... net als de telegraaf een grote onzin krant. Zou dit slecht geschreven bericht niet al te serieus nemen. ..

Niets nieuws dus. Ordinair demo's op een plaatje drukken. Nergens word vermeldt dat Bowie hiermee heeft ingestemd. Overigens heeft Bowie al heel lang niet meer de hitlijsten echt geregeerd de afgelopen tien tot 15 jaar... dus dat statement is letterlijk vertaald 'we willen de komende jaren gewoon heel veel geld verdienen en de Bowie cashcow draaiende houden'. Spijtig. Net als de postuumalbums van Michael Jackson.

Waarom snapt trouwens niemand dat ''Im dying to'' niet ''Ik ben ook stervende'' is, maar ''ik wil graag''

Niet dat daar een bewuste keuze aan ten grondslag ligt, het is meer onbewust maar op een of andere manier geraakt het luisteren naar ★ hier toch wat op de achtergrond. Hoe zou dit album deze zomer klinken, als het warm en zonnig is. Kun je dit opzetten als je in de tuin ligt te zonnen?
Hoef het nu eigenlijk even niet zo te horen.
Voorlopig vermaak ik me nog prima met Station To Station en zelfs Let's Dance. Toen ie nog volop leefde.

Nou dat is hier toch al heel vaak opgemerkt hoor.

Prachtige cd!

Helemaal waar, hoewel het 'to', als je de tekst niet voor je neus hebt, ook 'too' kan zijn, waardoor de betekenis volkomen anders is. Dubbel te interpreteren dus. Iets wat met Blackstar deels gebeurt.
De plaat was al opgenomen en afgemixed toen Bowie te horen kreeg niet meer beter te worden. Tijdens de opnames kwam hij soms kaal van de chemo de studio binnen, maar ging hij er volgens zijn producer gewoon van uit beter te worden. Een plaat tussen hoop en vrees gemaakt,

Nergens wordt vermeld dat Bowie hiermee niet heeft ingestemd. Er wordt gerept over een plan, daar kan hij van hebben geweten, maar ook niet. En mogelijk klopt (ook) dit bericht niet.

Niet alleen dat, maar ook de coupletten waar het gezongen word geven totaal geen aanleiding om 'im dying too' te zingen alsof het er cold turkey even uit moet. Don’t believe for just one second I’m forgetting you, I’m trying to, en oh ik ben trouwens ook stervende by the way, haha.

Stel nou eens dat jij je vergist, dan kan dit behoorlijk cynisch overkomen.

Hij vergist zich niet. Hij vertelt een logisch verhaal.

Een nieuw album hoeft voor mij niet. Een mooier punt achter je oeuvre dan Blackstar kun je als artiest bij leven haast niet wensen. Maar goed, het was natuurlijk wachten op de aasgieren (als het bericht überhaupt klopt).

Wat ik overigens wél prettig zou vinden is een compilatie met alle non-album singles + B-kanten en zeldzame tracks uit zijn gehele oeuvre. Een beetje á la Join The Dots van The Cure, maar dan ook met de A-kanten. Nummers als John, I'm Only Dancing, This Is Not America en zo...Ik heb namelijk de oude albums in hun 1999-remaster, zonder bonustracks dus...

Waarom noem je dat nu gelijk aasgieren? Wat is dat? Voor hetzelfde geld heeft Bowie met zijn nabestaanden besproken dat de opgenomen muziek uitgebracht mag worden mocht hij tegen die tijd er niet meer zijn.

Helemaal mee eens! Leuke gebruikersnaam ook

Ja, zou kunnen. Maar de volledige controle heeft hij natuurlijk niet meer. Ik bedoel: Heeft hij dan ook het artwork, tracklisten (volgorde) al klaar? Wist hij al precies welk nummer hij wel en welk nummer hij niet uitgebracht wil zien? En gaan de nabestaanden/verantwoordelijken daar integer mee om, namelijk dat ze ook precies uitvoeren zoals Bowie het wilde?

Hij kan niet meer "handhaven" natuurlijk....Ik sta daar een beetje sceptisch tegenover. Maar goed, het kan altijd nog een mooi album worden natuurlijk..

Helemaal mee eens. Ik hoop echt dat er nu niets meer komt. Dit is zo'n indrukwekkend slot, die beleving moet je intact houden.

Niks mis met nieuw Bowie werk, maar de impact van Blackstar is nu heel bijzonder en eigenlijk zou dat zo moeten blijven. Zelfs als Bowie het helemaal zelf heeft geregeld (waar ik niet van zou opkijken)..... maar goed, ieder zijn/haar beleving uiteraard.

Haha! Overtuigd van je eigen gelijk? Dat kan je niet zijn in dit geval. Daarvoor is te weinig bekend. Dat probeer ik aan te geven. Er is minstens ruimte voor interpretaties van alle teksten, waardoor het naar mijn idee goed is om te denken dat je het wel eens goed kan hebben, maar dat je daar niet zeker van kan zijn. Eigenlijk best mooi.

Er is inderdaad te weinig bekend. Wat ik zei over Dollar Days is mijn interpretatie van de tekst. Bowie was een meester in letter en woord en ik ging/ga er vanuit dat hij iets als zijn naderende einde niet zo open en bloot in het nummer zou verwoorden. Tijdens het opnemen van het album was hij ook nog in de overtuiging dat het wellicht niét zijn einde zou zijn. Ook Lazarus is subtiel al een beetje zijn overlijdenisnummer dus zou het eigenlijk raar zijn als hij op Dollar Days het maar gewoon uit de doeken doet. Maar goed, wat je zelf ook al zegt: we weten het niet. Het mooie aan dit album en aan muziek in het algemeen is dat men kan speculeren, interpreteren en dat we er lekker zinloos over kunnen babbelen, ik vind het heerlijk.

Wat betreft de plaat die (wellicht) komt ben ik nog steeds van mening dat bijna ieder postuum album dat uitkomt geldklopperij is, helemaal als Blackstar Bowie's zwanenzang was en dat lijkt erop. Wellicht heeft David dit zelf bedacht en ligt er inderdaad een plan waarin hij heeft meegedacht.
Ik hoop met je mee!

Wil nog toevoegen wat ik vaker heb gezegd. Echt een steek in het hart die saxofoon in het begin van
I Can't Give Everything Away...
A New Career in A New Town
In a new place
Look up here man
Im in Heaven...