David Bowie - ★ (2016)

Kreeg bij het inloggen een attendering van het MuMe-hoofdgebouw dat m'n rotatielijst 'verlopen' was en of je svp een nieuwe rotatielijst wilt indienen.
Nou, er stonden twee Bowie-albums in de versie van gisteren en die twee staan er in de nieuwe versie vandaag nog steeds in. Blackstar niet. Dat album wordt nog wat dit jaar. Heb het luisteren voorlopig uitgesteld tot de prikkelende voorjaarszon doorbreekt, en alles in groei en bloei komt. Nieuw leven.
(Juist) dan ga ik opnieuw Blackstar,en wellicht voor het eerst veelvuldig, luisteren.
Crue misschien.
Maar in het winterseizoen kan ik het even niet aan. Of heb er 'gewoon' geen zin in.
Een intrigerend album, maar ik bepaal zelf wel of ik luister. Al is het de hele dag op het journaal, buizen gaat het momenteel even niet luisteren.
Dit dagelijks BowieBlackstarJournaal volg ik overigens wel.

Af en toe draai ik een nummer. Soms moet je een album voor even een mooie herinnering laten en dat is Blackstar voor mij op dit moment. Fijn is wel dat ik de rotatielijst nog zelf kan invullen en mag mijn luistergedrag afwijken.

Inderdaad het openingsnummer is echt super. Daar zit alles in wat Bowie in huis heeft ( had)

Openingsnummer zou je ook als een soort samenvatting kunnen zien van alle elementen die in deze plaat verwerkt zitten. Na die tien minuten worden de deelaspecten in de separate songs die volgen nog verder uitgediept, zowel muzikale als lyricale aspecten.

Maar misschien doe ik het openingsnummer hiermee tekort, want het grijpt je meteen bij de keel..

Bij mij is hij naar de tweede plaats; verdrongen door Reality van dezelfde artiest. Wat een door mij schromelijk onderschat album was dat zeg, dat ben ik nu ruimschoots aan het goedmaken!

Maar eerlijk is eerlijk, ik draai Blackstar nog bijna dagelijks, maar niet meer dan één keer per dag. Ik merk nu al dat als ik een dagje oversla hij daarna nog even beter binnenkomt..Ik geniet met mate dus

Dank je wel voor dit bericht, erg mooi om te lezen!

Blackstar is een waardig einde van een fenomenale carrière. Bowie hoorde ik voor de eerste maal met zijn single The laughing gnome. Hij was een vernieuwer en trendsetter in de popmuziek. Zijn Berlijnse tijd beschouw ik, met als hoogtepunt Station to station, als een creatieve topperiode. Helaas ben ik daarna afgehaakt, zijn creatieve bron was in mijn ogen duidelijk opgedroogd. Velen vonden Let's dance een geweldige comeback, maar alleen zijn concert in dat jaar in de Rotterdamse kuip vond ik toen te pruimen. Blackstar is geen makkelijke plaat. De muziek en teksten kruipen na verloop van tijd onder je huid en prikkelen je zinnen tot het uiterste. Davy Jones RIP!

Station to station is toch niet uit zijn Berlijnse periode? Low heroes en lodger noemen ze de Berlijnse albums.

Klopt, station to station is gewoon in LA opgenomen in 1975 (release 1976).

Bowie woonde in Berlijn 1976-1978, maar nam Low in Frankrijk op (mixen in Berlijn Hansa).
Lodger (1979) is weer opgenomen in Zwitserland.
Maar Low-Heroes-Lodger worden idd de Berlijnse albums genoemd, Heroes is wel Berlijn (Hansa).

Bring Me The Disco King! prachtnummer

Overigens vind ik dat Lodger muzikaal niet bij de Berlijnse periode hoort, maar dat terzijde.

Lodger hoort er in die zin nog bij dat het Brian Eno aan boord heeft, maar daar is alles zo'n beetje wel mee gezegd. Gevoelsmatig vind ik Lodger veel meer aanleunen tegen de opvolger Scary Monsters (And Super Creeps). Maar die opvolger vind ik ook sterker..

Ok kan nog steeds niet wennen aan deze cd. Luister nu al minimaal voor de tiende keer maar het kan me nog niet boeien.

Dat kan natuurlijk. Of het is niet je cup of tea, of er zit iets anders in de weg wat het luisteren/op je in laten werken bemoeilijkt..

Ben je goed bekend met de rest van Bowie's repertoire?

Heb de belangrijksten hier wel liggen. Maar ook daar kom ik niet verl verder dan de hits. Uitzondering is 'the rise and fall'

Okee, dat is duidelijk. Dan kan ik je misschien deze aanraden (want Bowie heeft aan iedereen gedacht ): David Bowie - Nothing Has Changed (2014)

Alle belangrijke hits in omgekeerd chronologische volgorde in een hele mooie package.

Heb deze al

David Bowie - The Platinum Collection (2005)

Ja, dat lijkt me wel voldoende dan. Maar ik denk, als ik je uitleg zo lees, dat Blackstar het niet echt gaat worden voor je. Het is niet bepaald hitgevoelig of catchy. Lazarus nog wel enigszins..Het is niets geks of zo, ik ken ook in het echte leven ook mensen die niets met Blackstar kunnen, ondanks dat ze veel uit het verleden kennen. Het moet ook maar net aansluiten op je referenties. Ook zijn er mensen bij wie het album juist iets te hard binnenkomt, vanwege zijn dood en de thema's die bezongen worden. Die laten hem om die reden even liggen. Ook dat kan ik heel goed begrijpen...

Dat maakt me niets uit, het gaat mij om wat ik hoor.

Deze laatste van Bowie is enigzins geïnspireerd door Jazz en dance(Drum & Bass). Misschien is het een idee om de wat toegankelijkere jazzplaten als: Kind of blue te beluisteren om je de "taal"(mischien niet helemaal de juiste term voor een muziekstijl gebaseerd op improvisatie) machtig te maken. Het kan ook gewoon zijn dat het album je niet ligt: dan is het een gevalletje: "Jammer, maar helaas!"

Ik kan je advies om naar kind of blue te luisteren niet helemaal plaatsen.

Omdat het een toegankelijk jazz-album is en deels door het bericht van Robertus bij dat album. Mijn suggestie is simpelweg dat hij als wat meer van de muziekstijlen beluistert die blackstar geïnspireerd hebben dat hij dan wellicht wat minder moeite heeft met dit album. Ik hoor op dit album wel degelijk enige jazz-invloeden. Zou niet zo snel een specifieke artiest kunnen noemen, daarvoor heeft Bowie zich de invloeden te veel eigen gemaakt. Een andere artiest waar volgens Visconti wel enige invloed uit is geput is: Kendrick Lamar. Dat is misschien een betere tip..

Het lijkt me hoogst onwaarschijnlijk dat iemand ★ beter gaat waarderen door Miles Davis te luisteren. Muzikaal hebben beiden ook bitterweinig met elkaar te maken, ik zou die jazz-invloeden dan ook niet overschatten. Je raadt een mens waarschijnlijk nog beter aan eens goed naar The National Anthem van Radiohead te luisteren, indien per se vergelijkingen moeten worden gemaakt.

Als ik er zoveel moeite voor moet doen kan ik net zo goed iets pakken wel ik wel meteen lekker vind klinken.

Daar had ik nog niet bij stilgestaan, maar daar zeg je wel wat, ja. Dat komt wellicht nog het meest in de buurt.

Misterfool: Blackstar triggerde mij om (opnieuw) Miles Davis te beluisteren, omgekeerde beweging dus. Maar om Miles Davis te beluisteren om Blackstar op waarde te kunnen schatten..Het zou misschien kunnen, maar is niet het eerste waar ik aan zou denken. Het is wel toegankelijke jazz, dus wel een prima instapplaat voor eenieder die zich op de jazz wil storten..

(Tussen haakjes, ik zit er ook aan te denken om me eens te gaan verdiepen in het werk van o.a. Donny McCaslin en/of Mark Guilana of de gehele band; kortom interesse voor jazz is gewekt)

Wat gaar, zeg.
Ik zit zo eens de Nederlandse Itunes albumlijst te bekijken en dan staat Blackstar rustig al op nummer 12 met een zooi prut dat allemaal hoger scoort...

Ik vind dat heel wat anders dan Nothing Has Changed.
Laatstgenoemde beslaat een album of 10 meer.

Tsja, dat is de macht van de meerderheid hé: lowest common denominator. Ik was al blij verrast dat ik Lazarus laatst op de radio hoorde.

Insinuaties over dubbelaccounts en reacties daarop verwijderd.

Where the fuck did monday go?
I go to the spiekerboks show

Ik ben even weg en meteen moet blijkbaar de mod weer ergens tussenbeide komen en loopt het topic leeg. Iedereen massaal naar de spiekerboks show? En ik weet van niks?

I'm sitting in a chestnut tree
Who the f*'s gonna mess with me?