David Bowie - ★ (2016)

Op een gegeven moment is er alles over gezegd, lijkt mij. En... al draai ik ★ niet zo vaak meer en daar is ★ niet uniek in, ik blijf ★ een meesterwerkje vinden en het (her) ontdekken van enkele Bowies uit de laatste twee decennia was voor mij een openbaring en een fantastische luistertrip. Nog steeds! Het blijft zeker een verlies voor de muziekwereld als artiest en voor velen als mens en zijn oeuvre, zijn nalatenschap is... kom, is er een woord te vinden dat kan vertellen wat ik voel.... eh... nee, gewoon niet in woorden uit te drukken! ★

Als een geliefde artiest als Bowie heengaat en ook nog eens een plaat achterlaat als Blackstar is iedereen overweldigd. Ineens is hij de grootse van de grootse wat de muziekwereld ooit heeft voortgebracht. Deels is dat zo, maar de andere kant is dat de platen die Bowie vanaf 1990 maakte vrijwel geruisloos uitkwamen en op zijn best redelijk werden ontvangen en vaak matig verkochte. Hoewel die platen vaak erg goed waren, waren zelfs Bowie fans niet echt overtuigd van de kwaliteit. Na een pauze van 10 jaar, waarin hij niet echt werd gemist, was hij daar toch weer met The next day op de voet gevolgd door Blackstar. Zo zie je hoe de dood soms alles anders maakt.

Dat laatste ben ik niet met je eens. Hij leefde nog toen deze plaat uitkwam en de plaat werd direct lovend ontvangen.

Ik heb hem nu een aantal keer grondig beluisterd en damn dit is een echte Bowie!! Prachtige plaat zonder mindere nummers, eigenlijk zoals in zijn beste dagen. Het mooie is dat je er meteen al inzit vanaf de eerste paar keer en er geen moeilijke noot in voorkomt, maar dat je ondanks enkele rockclichées die wijlen heer Bowie hier door elkaar strooit je dit wél serieus neemt in tegenstelling tot bandjes die de kunst kennelijk niet beheersen. Hij mixt weer stevig met bestaande akkoorden en melodieën, maar in zijn volgorde maakt het weer frisse en unieke nummers. Het mooie is ook dat hij opbouwt met enkele vrij intense nummers en je het drama voorspiegelt van zijn aankomende dood (t/m Lazarus) en vervolgens ook weer overschakelt op enkele klassieke Bowie rockers en afsluit met ultieme contemplatie en rust, met name Dollar Days, wat een heerlijke comedown is en een beschouwing van zijn meer dan rijke leven. Het gevoel is complete catharsis. Ook het eindnummer sluit daar naadloos bij aan, alhoewel ik dat nog de matigste track vind. Hoogvliegers zijn natuurlijk het titelnummer en Lazarus (wat begint met een Joy Division loopje en eindigt met een Cure loopje, wat wil je nog meer?), maar Girl Loves Me is misschien nog wel mijn favoriet! "Where the fuck did Monday go?" Profetisch inmiddels. Ik hou van de plaat, maar tegelijkertijd doet het me ook ergens pijn dit te luisteren om begrijpelijke redenen. Zeker omdat de man kennelijk nog zoveel in zijn mars had (snapt u de verwijzing?). Artiest die heilig verklaart dient te worden, persoonlijk door het Vaticaan en andere zelfverklaarde instituties! Fenomenaal.

Mooi gesproken, orbit. En als heilig verklaren door de instituties niet tot de mogelijkheden behoort, dan toch op zijn minst een postuum "Sir".

Je moet eerst twee wonderen verrichten voordat je heiligverklaard kunt worden. Welke twee wonderen heeft Bowie verricht dan? En kom nu niet aanzetten met twee albums.

Niemand is heilig, ook Bowie niet ; alleen voor de 'fans' uiteraard. Bowie is wel een '70's icoon, maar meer niet.

Transfiguratie (diverse keren).
Genezing van bezetene (Lou Reed).

Dat zijn er zelfs meer dan twee.

Nee, natuurlijk is hij niet heilig in de strikte zin van het woord. Maar voor zijn oeuvre mag hij van mij best Sir. genoemd worden. Maar ja, wie ben ik...

Als hij daarmee in één adem genoemd kan worden met "Sir Elton John" of "Sir Tom Jones", dan zeg ik: laat maar.

En qua heilig (ook geen predikaat waar Frenz warm voor loopt, maar dat terzijde): Zou Iggy P. nog rondlopen zonder Bowie? Dattie nog rondloopt is op zich al een wonder van Keith R-achtige proporties.

Dat had hij niet gewild. Overigens, zou dame niet beter passen dan sir?

Ik wist niet eens dat die figuren ook de titel "Sir" hadden. Ik dacht zelf eerder aan Paulus Mkkaartnie. Maar goed, ik lees hierboven dat Bowie het zelf niet had gewild, dus dan houdt het sowieso al op..

Wacht maar tot september.

Dat zwart grijs gestreepte strakke pakkie komt toch van station to station. Daar staat hij in die outfit een kabbalah tekening te maken. Bowie heeft in zijn "oudere werk" meer referenties naar occulte zaken (crowley) . Ik mag hier geloof ik geen linkje zetten maar anders pm ik wel een linkje daarover mocht je het willen lezen.
Naar mijn weten is dat in zijn latere albums volgens mij niet echt meer het geval (???) maar de laatste dus weer wel. O.a de clip van Blackstar - die staat er bol van.

Dus ik vroeg mij af waarom hij op zijn laatste plaat weer naar iets uit de station periode lijkt te grijpen of verwijzen. In interviews was hij niet altijd lovend over die periode uit zijn leven. Vandaar.
Dat bedoelde ik dus te zeggen

Ben ik nu echt compleet fucktarted of draagt hij dat 'pakje' enkel in de clip van Lazarus en niet in die van Blackstar? Ja toch?

Ja, dat draagt hij enkel in Lazarus. Maar het punt is duidelijk en waar Spoelworm op alludeert, daar dacht ik ook aan. De clips van Blackstar én Lazarus staan beiden bol van symboliek waar je hoofd echt van op hol kan slaan als je niet stevig in je schoenen staat. Zo ook de hoofden van religieuze én bepaalde occulte groeperingen die al heel vroeg klaar stonden met alternatieve interpretaties.

Maar ik ben zelf inmiddels gestopt met het proberen te duiden van al die zaken, want je komt er toch niet uit en Bowie zelf kan er helaas niets meer over zeggen. Maar zelfs bij leven had hij dat ook niet gedaan denk ik. Ten tijde van The Next Day gaf hij ook al geen interviews meer.

Dat is toch de vrijheid van de toeschouwer/luisteraar om te mogen/kunnen interpreteren.

Dingen zijn toch nooit definitief, oh zo en zo en nu kunnen we er een punt achter zetten.

Iemand al de nummers achterstevoren beluisterd?

Hoezo obsessief, inderdaad Frenz . Maar goed, 2/3 van de Mume'ers zijn halve nerds, ik zit in die andere categorie....meh !

het zegt iig wel wat over jou als niet door hebt dat ik met die opmerking me juist distancieer van het geneuzel over vermeend occulte verwijzingen. Ik heb er net zoveel moeite als met artiesten die de Heer veelvuldig als onderwerp kiezen. Makkelijk voorbeeldje: Ik ben net als menigeen verschrikkelijk onder de indruk van Jeff B., maar die reli-associatie werkt bij mij behoorlijk negatief.

Zeker dat jij helemaal mee bent?

Cured heeft ze nog wel alle 5 op een rij hoor

Er had nog even 'inderdaad' bij gemoeten en dat ik bij deze). Het was niet voor jou bedoeld die reactie dus... (smileys werken niet). Jij bedoelde het ook spottend met een kwinkslag.

De knipoog zag ik wel, maar het kan maar beter duidelijk zijn waar we staan, of niet?

Jullie zijn allebei nerds. Zo dan? (zonder smileys).

Nee, wel de clip van Lazarus achterstevoren afgedraaid. Wat blijkt? Hij komt uit de kast...

Flauw...

Vind deze eigenlijk echt grappig

david bowie scoort postuum erg goed met dees plaat...en dat komt omdat hij postuum is..ik vind het eigenlijk nix byzonder...bowie heeft veel betere platen gemaakt die minder scoorden bij het grote publiek..de 1 zijn dood is de ander zijn..........

Helemaal niet waar, de plaat was in december al gelekt en de recensies waren al unaniem positief voor zijn overlijden.

Fraaie analyse. Heb je de eerste week van januari onder een steen doorgebracht?
Ik zou het jou niet kwalijk nemen, winterslaapjes krijgen te weinig waardering.