Dream Theater - The Astonishing (2016)

Nee ik heb het over 2 discussies. Jij bent dus die ene die vindt dat een band moet stoppen omdat jij het niks vindt, terwijl er toch genoeg zijn die er erg van genieten blijkbaar. Die andere discussie was met iemand die de plaat amper gehoord heeft en er dan toch 0,5 ster aan geeft. Nu zeg je gewoon weer "stoppen, het beste voor iedereen". Ik vindt dat op zijn zachtst gezegd een hele vreemde en aparte opmerking. Je opmerking dat we vooral goed en eerlijk moeten luisteren is wellicht nog aparter.

Hier kan ik me wel in vinden. Van mij hoeft de band dan weliswaar niet gelijk te stoppen, maar een goede pauze zou best raadzaam zijn. Ik verhoog daarnaast zelf een halfje. Niet omdat het album gegroeid is, maar omdat het nog wel iets beter is dan een Love Beach van ELP.

Precies, wat mij betreft heeft Portnoy nog steeds gewoon gelijk en had de band na BC&SL een flinke pauze in moeten lassen. Maarja, zolang de fans de albums blijven kopen en naar de concerten blijven gaan ... geef ze eens ongelijk.

Zo is het. De Theaters zullen geen scheet minder laten om ons gekissebis.

Wat mij betreft kan LaBrie oprotten naar Winter Rose. Lekker samen met Richard Chyckie Dokken-achtige dingetjes doen. De band kan dan weer in zee met Charlie Dominici en dan ligt de weg open voor een nieuw intrigerend hoofdstuk in de geschiedenis van de band.

Kevin Moore weer terug halen zou ik ook wel toejuichen. Over Mike Portnoy heb ik geen mening. Behalve dat zijn achtergrondzang erg irritant is dan.

Misterfool waarom een pauze, ze doen aan de stemmen hier (en op andere plaatsten ) te zien veel liefhebbers plezier.
Je kunt de mening van Steven Mo wel delen, maar (zie zijn stemmen) die moet gewoon niets van dit soort muziek hebben (zie ook zijn bekeringspogingen bij andere albums).
Wij kunnen wel denken dat bv. Alt J, Radiohead of King Crimson beter is dan deze muziek, maar muziekbeleving is toch echt subjectief, dus liefhebbers genoeg die hier plezier aan beleven, ik niet zo.

Rudi S: Ik zou zeggen dat een pauze raadzaam is, omdat aan alles blijkt dat er een zeker soort automatisme in de muziek geslopen is. Het vuur is weg. er wordt enkel nog zoutloos gepield. Een pauze zorgt er nog wel eens voor dat een band zich heroriënteert: nieuwe ideeën opdoen, weet je wel.

Daarnaast vind ik de verwijzing naar de stemlijst van andere users, hoe dan ook, een zwaktebod: ik ben het enkel op dit punt met hem eens. Uiteraard is muziekbeleving subjectief, maar dan nog blijft mijn punt staan. Dit vind ik een verdomd zoutloos en beschamend plaatje voor een band die aan het voorfront van de progrock stond. Dus ja, de heren zouden van mij best eens een pauze mogen nemen.

Ze hebben toch net een pauze van 3 jaar achter de rug

Tussen Dream Theater en The Astonishing zit nog geen 2,5 jaar, met in die tijd twee live-dvds, twee tours en het schrijven + opnemen van dit album. Kan je moeilijk een pauze van drie jaar noemen.

Tja, als je tijdens een pauze echt helemaal niets mag doen.

Niks pauze. En stoppen is al helemaal uit den boze. Wat een geluk dat de band dat zelf bepaalt en niet de mensen die teleurgesteld zijn. Ik voel gewoon dat Carré magistraal gaat worden over een paar weken. Leuke concertperiode komt er toch aan zeg. Vrijdag Toto, DT de 22e en dan later nog Votum/Kingcrow en Progdreams (met Mystery!) in de Boerderij en Vanden Plas en Circle II Circle in Baroeg. O ja, en Evergrey 6 mei in Leiden.

Dan zul je teleurgesteld zijn. Volgens berichten spelen ze alleen The Astonishing integraal en verder niets. Ook geen toegift.....

Wat dacht je van samenwerken met andere artiesten. Een artiest als Robert Fripp, bijvoorbeeld ,heeft dat consequent goed gedaan. Het resultaat is dat de muziek fris blijft klinken. Dat is een stuk meer dan dat je van dit muffe, opgewarmde kliekje kan zeggen.

Hahaha, opgewarmd kliekje. Gelukkig worden sommige gerechten naarmate ze langer staan alleen maar lekkerder.

Ik heb van dit album maar stukjes moeten horen om te weten dat het niks voor mij is. Jammer, het vorige album vond ik goed meevallen. Bevrijd van Portnoy konden ze lekker hun gang gaan. Dat doen ze nu ook op The Astonishing, maar dan niet op een manier die mij bevalt. So be it. Want roepen dat de band moet pauzeren, stoppen, oprotten omdat ze je zinnetje niet doen vind ik een beetje kinderachtig. Gewoon links laten liggen, die plaat. En volgende keer misschien beter.

ondertussen een paar luisterbeurten achter de rug. Voorlopige conclusie is dat er best wel veel te genieten valt (die gitaarsolo op het einde van 'a new beginning' , 'moment of betrayal' ...). Even goed zijn er een paar minpunten. Om te beginnen de lange zit. Het is me nog niet gelukt het album in zijn totaliteit in één keer te beluisteren. Altijd is er wel iets dat mijn aandacht vraagt (en om aan mijn dochtertje van 3 te vragen om twee uur mij niet te storen is toch wel wat veel gevraagd ). Een ander minpunt is dat er (in mijn oren) een aantal tussenstukken gemaakt zijn die wel nodig waren voor het verhaaltechnische, maar die muzikaal weinig bijbrengen. Misschien dat dit in een live-setting beter meevalt. Laat ons hopen.
Voorlopig twijfel ik tussen een 3.5 en 4*. Ik hou het nu bij 3.5* en ik wacht de live-uitvoering af om eventueel bij te stellen.

Ik ook. Altijd groot fan geweest, maar de band raakt nu in verval

Extra zakgeld gekregen

Nee joh Neal Peart, heel veel dividend ontvangen op m'n beleggingen . Vanden Plas en Circle II Circle kosten maar EUR 15. Dat is het mooie van een zaal als Baroeg en dan ook nog gratis parkeren voor de deur.

De 4,0 maar eens veranderen in 4,5.

Lekkere plaat wel.
Het verhaal kan me echter gestolen worden.

Sorry in dit geval wordt het OUD BROOD. Jeetje man wat een ellende als er maar 4, 5 nummers goed zijn van de 34(!). Graag Kevin Moore en Mike terug en ga allee
maal eerst eens solowerk doen en maak de koppies leeg!

Komop Neal, niet teveel en te vaak terug verlangen naar vroeger. Welke band maakt nu 20 of meer jaren alleen maar toppers? Niemand toch?
Dus ogen en oren open en laat maar komen die nieuwe bands! Laat je verrassen.
Misschien dat DT ook weer eens een verbluffend fris album uitgeeft. Tot die tijd is er genoeg anders leuks te horen. Deze langspeler zal ik zelf iig niet vaak luisteren.

Leptop deels geef ik je gelijk, maar nu vind ik het verval (TE) groot. Het valt gewoon op dat er in 4 (!)nummers van de 34(!) een goede gitaarsolo te horen is. Sorry, maar ik heb ze heel erg hoog zitten, maar ze vallen nu van hun paard met teveel shit of niets zeggende nummertjes. DAT valt mij enorm tegen. Ik hoop alleen maar dat dit eenmalig is.
Ze hebben misschien (heel) veel naar RUSH geluisterd en gekeken, maar zo'n verval is bij mij hen nog nooit voorgekomen.

Bijzonder om de tegenstrijdigheden te lezen waar soms, wederom, leuk haantjesgdrag naar voren komt

Goed nieuws voor DT medefanboys (proud to be one!): Dream Theater Nabs First No. 1 on Top Rock Albums | Billboard.

Een serie antwoorden op de vraag wie er 20 jaar lang geen slechte albums maakt verwijderd, en tevens wat slowchat.

Valt me niet mee dit album. DT fan van het eerste uur maar ik heb het met de laatste albums wel wat moeilijk. Toegegeven ik heb het album nog maar een keer of 4 geluisterd maar ik vermoed dat het niet gaat groeien. Ik ben geen liefhebber van Jordan Rudess (en z'n tingeltangel, honkietonk passages) en ik heb het idee dat hij hier de boventoon voert. Veel te lang, te weinig hoogtepunten. Jammer.

Ondertussen een 6 luisterbeurten verder, opeens is het niet zo erg als je ver van je werk af woont haha.

Mijn 4,5 blijft nog steeds staan, en whaaaaa wat heb ik een ongelooflijke zin in aankomende week Carre.

Ik vind het ook niet zo verkeerd hoor .. niet alles even sterk maar kan het over de hele lijn wel waarderen .. (veel) meer hoogte- dan dieptepunten .. 4 sterren ! Met hulde aan de 24 bits 96000 hz files die klinken werkelijk subliem !

Met Scenes of a Memory had ik meteen iets. Ik merk vaak in het begin meteen of een album mij ligt. Ik moet veel moeite doen dit op te zetten al weet ik dat het een kwalitatief goed album is. Het steekt vakkundig in elkaar en er zijn veel nummers die erg goed zijn. Maar hoe je het ook went of keert is het een te lang stuk werk dat de heren hier leveren naar mijn smaak. Natuurlijk moet je ook wat tijd uittrekken voor Scenes, maar dat is overzichtelijker en ook wat minder bombastischer dan the Astonishing.

Ik weet ook niet of dit nu een werkje is dat de tand des tijds overleeft. Tot dusver is de rating niet bijster enthousiast hier. Voelt voor mij alsof ze hun hand verspeeld hebben door te ambitieus een project in elkaar te knallen. de Portnoy dagen voelen definitief afgesloten hier. Nee, dit is niet iets dat ik snel nog eens zal luisteren helaas.

Ik was vroeger fan van Dream Theater. Images and Words, Awake.
Maar na dat tijdperk is het vnl in mijn ogen rommel wat ze maken. Voel er absoluut niets bij.
Zit geen lijn in, het rammelt maar wat op gitaren. En het moet allemaal majesteus en geweldig emotioneel zijn of zo. Misschien is dat ook de commercie.
Her en der hoor ik nog wat glimpen van mooie muziek maar het is veel te weinig.
En elk nieuw album wat ze maken lijkt met dat niveau op de vorige. Erg jammer. Vraag me niet waarom hoe zoiets kan. Zijn stem en het gitaarwerk zijn op zich nog steeds ok.

Moet ook eerlijk bekennen dat ik ook metal liefhebber meer ben oid, wordt ouder he