Prince - HitnRun: Phase Two (2015)

If I want sax, I go to Candy....

Die cover zou je met wat kennis in 10 minuten in elkaar kunnen zetten. Een simpel grafisch programma is voldoende. Maar laten we het over de muziek hebben. Die is echt prima. Ik ben halverwege en voel me geboeid. De blazertjes en funky ritmes luisteren prettig weg. Prince klinkt alsof de tijd geen vat heeft gekregen op zijn stemgeluid, ik meen zelfs een voorzichtige knipoog naar zijn eerste albums te herkennen. Wat Aero ook al schreef. Prince volg ik onvoldoende om dit met talloze andere recente albums te kunnen vergelijken, maar al met al moet dit beslist een van de meest geslaagde uitgaven van de laatste tien jaar zijn, afgaande op alle reacties. En dat is ook gewoon te horen voor me.

De afwisseling, de productie (eerder ingetogen, nergens te uitbundig) en de geringe pretenties van veel nummers maken het een genietbaar album voor me. Deze gaat later nog eens op replay. En dan zal ik ook nog even deel 1 van HitnRun langs laten komen. Dat was er nog bij ingeschoten. Prince mag van mij nog even blijven. Zijn grillen op het digitale download-pad (Tidal) neem ik hem (anders dan veel anderen) ook niet kwalijk. Die eigenzinnigheid is ook wel te prijzen, eenheidsworsten hebben we in de moderne muziekindustrie al genoeg. Ook al is Prince op leeftijd, toch klinkt hij opvallend modern. Xtraloveable had ook uit het midden van de jaren negentig kunnen komen. En is die herkenbaarheid of gebrek aan vernieuwing slecht? Ik vind van niet.

Hieronder is mijn recensie te zien zoals ik 'm geplaatst heb op http://leosbloghuis.blogspot.nl/

Er werd al een tijd over gesproken dat er een phase 2 zou komen van dit album. Prince was de laatste dagen ook druk om wat nieuwe titels in de ether te gooiten via Twitter, en ineens was het album beschikbaar op Tidal gisteren. Toch weer die grillige Prince die met zó'n truukje op de proppen komt. Morgen heeft iedereen het er weer over. En zo heeft hij het steeds weer voor elkaar. Een 2e album dus in 3 maanden tijd, het zijn weer ouderwets fijne Prince tijden. Zeker als de man op de proppen komt met een album als dit.

1.Baltimore (4:33)
Toen dit nummer voor het eerst uitkwam (via het net in mei van dit jaar ter gelegenheid van zijn show in Baltimore) was ik niet zo onder de indruk van dit nummer. Als geheel op dit album vind ik het een stuk lekkerder klinken. Zeker het 2e deel, en het laatste stuk laten toch een ouderwetse Prince sound horen. Het is dat ik weet dat Clare Fisher niet meer leeft, anders had ik echt gedacht dat de klassieke arrangementen van hem zouden komen. Het nummer gaat over de rellen na het doodschieten van Freddie Gray in Baltimore, en is dus ook werkelijk dit jaar opgenomen en geschreven. De opener is lekker! Dit belooft wat goeds!

2.Rocknroll Loveaffair (4:01)
Dit nummer heb ik al in bezit op (maxi en cd) single sinds 2012. Het leek dus een single only release te zijn, tot gisteren. Deze versie heeft net wat meer blazers dan de versie uit 2012, en dat doet het nummer wel goed. Het is verder een niet echt hoogstaand nummer, maar zeker niet verkeerd. De lage, iets schore stem waarmee Prince het zingt geeft een lekker laidback gevoel aan het nummer.

3.2 Y. 2 D. (3:50)
Een funky nummer, met een zwaar klinkende sax die me meteen doet denken aan Girls & Boys van Prince and the Revolution - Parade (1986). In 2013 liet Prince dit nummer al eens horen tijdens een DJ set (van Rashida) Het is een nummer met de dames van 3rdEyeGirl. Ik kende het nummer nog niet, en dit bevalt me ook ernstig goed. Prince en funky, mooie combi. De aanwezigheid van de dames stoort me in dit nummer totaal niet.

4.Look at Me, Look at U (3:27)
Nog een track die ik niet kende. Het lijkt ook een nieuw nummer, totaal ingespeeld door Prince zelf (al twijfel ik aan de sax partij, ik heb Prince nooit sax horen of zien spelen, en weet ook niet of ie dat wel speelt?) Er is een mooie jazzy saus over het nummer gegoten, en de bas partij is heerlijk. Door het jazzy gevoel doet het me wat denken aan Prince - The Rainbow Children (2001) wat alleen maar een goed teken is.

5.Stare (3:45)
Prince verbaasde de stream music liefhebbers door alles van Spotify af te halen, en zijn catalogus op Tidal te zetten. Een paar weken daarna kwam Prince met één nummer voor Spotify. En zo houdt de man de gemoederen steeds bezig, en wordt er over hem gesproken. Heel slim allemaal. Leuke verwijzingen naar oude songs als Kiss en Sexy dancer in dit nummer. Het basloopje wat het nummer opent, en door de hele track te horen is, doet ook erg oldschool Prince aan. Stare was in de zomer van dit jaar meteen een favoriet van me, en ik was ook lichtelijk teleurgesteld dat ie niet op Prince - HitNRun (2015) stond. Dat wordt nu dus goed gemaakt. Het past ook wel erg goed op dit album. Weer erg lekker nummer dus!

6.Xtraloveable (5:00)
Dit nummer draaide ik als klein ventje al. Het is een nummer wat Prince al in 1982 had klaar liggen voor de dames van Vanity 6, maar werd nooit opgenomen. Wel bestaat er een versie van Prince zelf die ik nog steeds heel erg graag hoor. Die is wat sneller dan deze versie, en muzikaal totaal anders. In 2011 bracht Prince het nummer ineens uit om zijn Welcome2America tour luister bij te zetten. Dat was in grote lijnen al deze versie. Hierin zat een rap van Andy Allo, die er godzijdank later weer werd uitgehaald, wat dus resulteerde in deze versie. Deze versie is in 2013 als download op 3rdeyegirl.com beschikbaar geweest. Het blijft een sterk nummer, maar als ik mag kiezen, dan is de oude versie van begin jaren 80 toch echt mijn favoriete versie. Echter is deze nooit uitgebracht, dus we moeten het hiermee doen. Het swingt wel de pan uit.

7.Groovy Potential (6:16)
ook dit nummer is eerder beschikbaar geweest op 3rdeyegirl.com. Het is een lekker swingend nummer met een wederom iets schorre Prince die heerlijk zingt. De blazers zorgen voor een typische Prince sound. De vocalen maken dit nummer echt lekker, en als geheel op dit album bevalt het nummer me een stuk beter, dan als eenzame losse flodder track. Zo komen alle puzzle stukjes toch nog bij elkaar. Het einde had van mij nog wel een paar minuten mogen duren, lekkere funky groove!

8.When She Comes (3:45)
Hoor ik daar een accordeon? Dat zou de eerste keer zijn op een Prince nummer. De titel doet me vermoeden dat de man zijn stoute teksten nog niet kwijt is. Maar naar mate het nummer vordert denk ik dat ik meer degene ben met stoute gedachten, want ondanks dat de man vast wel iets dubbelzinnigs in gedachten had, blijft het nummer wel heel netjes.. Maar "when she comes, how sweet it tastes, the tears from her face...'ja... grappig, net op tijd weer recht getrokken... Mooi nummer in de stijl van Satisfied.

9.Screwdriver (4:15)
De vreemde eend in de bijt. Qua stijl past dit nummer totaal niet op dit album. Ik had m al verwacht op Prince & 3rdEyeGirl - Plectrumelectrum (2014). Daar past ie perfect op. Begin 2013 verrastte de man ons ineens met onder andere dit nummer. Er zou een mooi jaar volgen werd er gezegd. Uiteindelijk duurde het dus 1 jaar voor er überhaupt 2 platen (dat dan wel) uitkwamen, en dit nummer deed er dus nog een jaar langer over om het daglicht te zien. Lekker rock nummertje, maar geen hoogvlieger. Het nummer ging destijds online met een videoclip. de Screwdriver zou de nieuwe dans worden was het bericht een beetje... dat werd het niet.

10.Black Muse (7:21)
Dit nummer werd in 2010 al live gespeeld tijdens de tour in Amerika, maar werd gezongen door de 3 dames uit de band. Prince nam het nummer wel op in 2010, maar wordt dus 5 jaar later pas vrijgegeven. Het is een funky track wat ook zo van Stevie Wonder had kunnen zijn (dat komt mede door de solo halverwege het nummer) . Ik hoor de stem van Shelby J, en dat is een beetje mijn Prince trauma van de laatste jaren. Ik vind dat ze veel te veel ruimte kreeg op platen, maar zeker tijdens de shows. Eindelijk was ik van haar af, en nu komt de nachtmerrie toch weer een beetje terug. Ook op dit nummer hoor ik haar weer te overheersent terug. Dat vind ik jammer, want in potentie is dit een heerlijk nummer. Shelby verpest het een beetje voor mij. Het 2 deel van het nummer (vanaf de solo) bevalt me dan ook een stuk beter. Toch zal dit nummer een skipnummer voor me worden. Het irriteert me teveel, net als Chelsea Rodgers op Prince - Planet Earth (2007) dat doet.

11.Revelation (5:21)
Voor mij het hoogtepunt van dit album. Een ballad in de stijl van Adore. Het nummer werd al eens gedraaid tijdens de album presentatie van Prince & 3rdEyeGirl - Plectrumelectrum (2014) en Prince - Art Official Age (2014) en maakte toen ook al indruk. Nu eindelijk dus een goede versie in mooie kwaliteit. Marcus Anderson speelt sax op het nummer, en dat geeft net dat extra mooie romantische tintje aan dit geweldige nummer. Prince zijn vocalen bezorgen me echt kippenvel. Prince zoals het hoort!

12.Big City (6:26)
Weer een nummer uit 2013, en helaas ook weer Shelby die te horen is. Niet zo dominant als op Black Muse, maar dit nummer doet me ook niet zo heel veel. Het is een vrolijk nummer, maar haalt 't niveau van de andere songs op dit album niet. Muzikaal gezien is het wel een lekker dansbaar nummer. De blazers zijn net zo funky als in Billy Jack Bitch van Prince - The Gold Experience (1995). Aardige track.

Waar Prince - HitNRun (2015) wel aardige songs bevatte, maar veel te kort was, en veel te veel overgeproduceerd was, is dit album veel meer Prince zoals Prince hoort te klinken. Gewoon funky, jazzy, sexy en goed. Dat is wat dit album gewoon is. Ja, het bestaat voor een deel uit (voor de fans) oude al bekende songs, maar ze zijn dusdanig goed uitgezocht dat het als geheel een hele fijne eenheid brengt. De oudere nummers kwamen nog niet eerder uit op een plaat in deze vorm, en dus kunnen we gewoon over nieuw werk spreken. Prince is en blijft grillig, maar gooit er zo aan het einde van het jaar wel even een album uit die ervoor zorgt dat ik mijn eindejaars lijst kan gaan aanpassen. Ik ben er zeer blij mee, en vind het zijn beste werk sinds Prince - The Rainbow Children (2001). Alles wat er tussentijds kwam is ook echt goed te pruimen, maar dit staat daar gewoon boven. Prince kan het nog!!

Leerzame bijdrage lennon! De verhalen en informatie geven de nummers tijdens het luisteren echt meerwaarde. Screwdriver is wel lekker even, maar is ook wel een vreemde eend in de bijt ja... Maar klinkt niet verkeerd, zeker niet.

Prachtig verhaal lennon, met goede info!

Alleen ben ik bij jou weer verbaasd als het over Black Muse gaat, een grote favoriet hier. Alleen het fraaie begin van dat nummer al... is Shelby soms jouw Kenny G?

Jouw skipnummer is mijn favoriet (samen met Groovy Potential) lennon en jouw favoriet mijn skipnummer. Het kan verkeren

En wil je nooit, maar dan ook echt nooit meer zo'n prachtnummer als Adore in 1 adem noemen met dat Kenny G zeurnummer? Thanks

Willen we in een topic over een Prince plaat aub heel rapidoi Kenny G. overboord lazeren!!!

OIk heb me tot nu toe kunnen beheersen om te luisteren, omdat ik het zo leuk vind om dat te doen met een fysiek product in handen, maar ik verwacht dat ik het niet lang meer volhoud.

Ik zou snel stoppen met dat volhouden Funky Bookie.

De hoes oogt als een of andere verzamelaar met lounge, rustige house en allerhande spiritueel bedoeld spul uit pakweg 2000/2001 (t'is dat de naam Prince erop staat). Meer retro dan deze heb ik ze dit jaar nog niet gezien, als het om recente releases gaat.

Fraaie recensie lennon! Heerlijk album waarop ook een aantal oudere, bij de fans bekende nummers eindelijk op een album wordt gezet. Al met al een prima revanche na het toch wat matige Phase One, met de terugkeer naar de old school Prince, met ouderwets funky blazers. Over blazen gesproken, laten we inderdaad niet te vaak de naam Kenny G gaan noemen, straks komt er een Kenny G revival en daar zit werkelijk NIEMAND op te wachten!:) Revelation is, zelfs (of juist) met die solo, één van zijn beste ballads sinds jaren. Xtraloveable en Groovy Potential en Big City swingen op hun eigen unieke wijze de pan uit, Stare is FUNK met hoofdletters, 2 Y 2 D is lekker vuig en er is heerlijke jazz in Black Muse en Look At Me Look At U. Screwdriver had inderdaad beter op Plectrum Electrum gepast met 3rdEyeGirl. Ik mis alleen Free Urself, maar hopelijk zien we dat weer terug op een fraai conceptalbum volgend jaar. Fijn pre-kerst 'cadeau' van Prince!!

Ik ben voor de bijl.
Eerste luisterbeurt net achter de rug. Een flink aantal bekende nummers, maar de eerste indruk is beter dan bij de laatste albums.
Revelations is een pareltje en Stare tot nu het hoogtepunt.

Ik niet. Ik deel je waardering voor stare en revelation, maar verder is het magertjes. Ik kom tot 3 sterren. Ik ben nu bezig met een speellijst waarin ik van phase 1 en 2 één enkel album maak. Die zou hoger scoren.

Voel je vrij die lijst te delen als je klaar bent

Stelletje Kenny G adepten hier

Als jij nog één keer die naam noemt, word je gebant!

Kenny G.........

Gerapporteerd!

Leuke verassing zeg! Waar Phase One bij mij totaal niet aan wil slaan, gaat dit vervolg erin als zoete koek. Heel fijn om die uiteenzetting van lennon erbij te hebben trouwens. Heel coherent vind ik deze plaat niet, maar bijna alle elementen die ik waardeer aan Prince komen min of meer wel naar voren.
Ik ben een redelijke laatbloeier op het gebied van Prince en zag hem voor het eerst (en laatst?) 2 jaar terug in Paradiso (het kan slechter!). Misschien dat ik Screwdriver daarom wél een gaaf nummer vind, dat kwam die avond in ieder geval lekker binnen. Vond zijn project met 3rdeyegirl in ieder geval Live meer dan geslaagd.
Qua favoriet schaar ik me achter aERodynamIC Black Muse blijft vrolijk door mijn hoofd spelen, terwijl Revelation ook bij mij wat minder beklijft.

En nu snel Phase One nog maar eens proberen.

Oh, als je laatbloeier bent en je gaat terug luisteren en dat je dan anno nu nog pareltjes als SOTT en PR mag ontdekken....wat een genot!!!!!

Je had inderdaad slechter kunnen starten dan 2 jaar geleden in Paradiso

Bijna een jaar lang ben ik er van overtuigt geweest dat Blur - The Magic Whip (2015) mijn nummer 1 zou worden in de top 2015 top 10. Maar ik ga toch dit album daar neerzetten.

Elke luisterbeurt wordt ie lekkerder en lekkerder...

Final Phase:
1. Stare
2. Ain't about to stop
3. June
4. Black Muse
5. Big City
6. X's Face
7. Hardrocklover
8. Shut this down
9. This could b us
10. Revelation

Ik ben zelf nog steeds wat verrast door 'this could be us', maar als je dat nummer een paar maal goed luistert zit het behoorlijk goed in elkaar.
****

Het juiste citaat ware: If I want sax, I call Candy

Prins gaat niet naar, Prins belt en ontbiedt; en is zich tevens heel bewust van zijn woordspel

Die Kenny G aanbeveling alleen al is voldoende voor ...

Zijn er overigens meer mensen die bij de start van Black Muse aan Kiss (de band) moeten denken. Ik denk steeds dat i was made for loving you o.i.d. wordt ingezet.

Ik kende prijsnummer 'Xtraloveable' al van de 'Extraloveable Reloaded' downloadversie uit 2011 en ben blij dat het nu eindelijk een release krijgt op een album. Daardoor gaat het nummer voor mij echt waarde gaat krijgen, t.o.v. zo'n betekenisloze download (er vanuit gaande dat er een fysieke release komt). Dat dit fantastische, de pan uit swingende, nummer tussen nog eens 11 andere sterke nummers staat maakt het alleen maar fijner.

Prince maakt op dit album veelvuldige gebruik van blazers, waardoor het geheel voor mij wat aandoet als een tribute richting Stevie Wonder, die ook nog eens bij naam wordt genoemd. Om die reden zijn nummers als 'Groovy Potential' en 'Stare' favorieten. Maar ook '2 Y. 2 D.', 'Rocknroll Loveaffair', 'Black Muse' en 'Big City' behoren tot de positieve uitschieters voor mij.

'Baltimore' begint als een radiojingle, maar blijkt een lekkere opener te zijn. 'When She Comes' en 'Look at Me, Look at U' zijn prima, maar ik hoor liever een funkende en rockende Prince. Het al bekende 'Screwdriver' bevalt me dus goed, al had het beter op het 3rdeyegirl-album gepast.
Het enige nummer dat minder in mijn straatje ligt is 'Revelation'. Ik hou gewoon niet van die slijmerige, slome Prince nummers. De laatste 1,5 minuut wordt het nummer overigens wel wat sterker, als ik dan nog niet ben weggezapt.

Maar na voor mij twee zwakke albums met 'Art Official Age' en 'HitNRun: Phase One' is Prince voor mij als recording artist weer helemaal terug met 'HitNRun: Phase Two'.

Voor Prince wel, ik moet echter naar haar toe.
Je moet de groeten van haar hebben Mju.

Denk dat ik haar vaker heb gesproken dan jij

Jarenlang in A'dam gewerkt, op meerdere locaties - eerste plek was achter 't Vondelpark - we haalden vaak broodjes bij de bakker op de Koninginneweg, naast Boekhandel Godfried, waar - je raad het al - regelmatig Candy achter de balie stond; ergens in de periode '86 - '88.

Overigens zaten we ooit in het Vondelpark te lunchen toen Madonna in een zwarte outfit met petje langs kwam joggen, met 2 of 3 lijfwachten

Ik heb een tijdje op de Koninginneweg gewoond en dan gingen we ook naar die bakker. Overigens zijn we tegelijk met Candy verhuisd naar de binnenstad en zag ik haar regelmatig bij de Appie aldaar. Eén keer was Prince daarbij (dat laatste is niet waar.... )

Blijft een mooi verhaal, ook al is het niet waar.

Hij zei nog: hé ouwe west man, what's up?