menu

Derek and the Dominos - Layla and Other Assorted Love Songs (1970)

mijn stem
4,10 (424)
424 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Blues / Rock
Label: Atco

  1. I Looked Away (3:03)
  2. Bell Bottom Blues (5:01)
  3. Keep on Growing (6:20)
  4. Nobody Knows You When You're Down and Out (4:56)
  5. I Am Yours (3:34)
  6. Anyday (6:34)
  7. Key to the Highway (9:37)
  8. Tell the Truth (6:37)
  9. Why Does Love Got to Be So Sad? (4:41)
  10. Have You Ever Loved a Woman (6:51)
  11. Little Wing (5:32)
  12. It's Too Late (3:48)
  13. Layla (7:02)
  14. Thorn Tree in the Garden (2:49)
  15. Mean Old World * (3:48)
  16. Roll It Over * (4:31)
  17. Tell the Truth [All Things Must Pass Version] * (3:23)
  18. It's Too Late [Live for the Johnny Cash Show] * (4:11)
  19. Got to Get Better in a Little While [Live for the Johnny Cash Show] * (6:34)
  20. Matchbox * (3:56)
  21. Blues Power [Live for the Johnny Cash Show] * (6:32)
  22. Snake Lake Blues * (3:33)
  23. Evil * (4:34)
  24. Mean Old Frisco * (4:04)
  25. One More Chance * (3:15)
  26. Got to Get Better in a Little While (Jam) * (3:44)
  27. Got to Get Better in a Little While * (6:04)
  28. Why Does Love Got to Be So Sad [Live at Filmore East] * (9:29)
  29. Got to Get Better in a Litlle While [Live at Filmore East] * (13:50)
  30. Let It Rain * (17:48)
  31. Presence of the Lord * (6:09)
  32. Key to the Highway [Live at Filmore East] * (6:25)
  33. Nobody Knows You When You're Down and Out [Live at Filmore East] * (5:50)
  34. Tell the Truth [Live at Filmore East] * (11:21)
  35. Bottle of Red Wine * (5:34)
  36. Roll It Over [Live at Filmore East] * (6:44)
  37. Blues Power [Live at Filmore East] * (10:29)
  38. Have You Ever Loved a Woma [Live at Filmore East] * (8:13)
  39. Little Wing [Live at Filmore East] * (8:13)
  40. Crossroads * (8:17)
  41. Jam I * (19:59)
  42. Jam II * (12:24)
  43. Jam III * (13:22)
  44. Jam IV * (12:21)
  45. Jam V * (18:24)
  46. Have You Ever Loved a Woman (Alternate Master No. 1) * (5:54)
  47. Have You Ever Loved a Woman (Alternate Master No. 2) * (4:59)
  48. Tell the Truth (Jam No. 1) * (9:38)
  49. Tell the Truth (Jam No. 2) * (13:47)
  50. Mean Old World (Rehearsal) * (11:55)
  51. Mean Old World [Band Version, Master Take] * (3:36)
  52. Mean Old World [Duet Version, Master Take] * (3:50)
  53. (When Things Go Wrong) It Hurts Me Too (Jam) * (1:56)
  54. Tender Love (Incomplete Master) * (2:42)
  55. It's Too Late (Alternate Master) * (4:05)
toon 41 bonustracks
totale tijdsduur: 1:16:25 (6:31:48)
zoeken in:
avatar van RoyDeSmet
5,0
Een intrigerende cover een legendarische titel
en tot mijn grote schrik had ik deze nog niet in mijn collectie!

Het meerendeel van de nummers kende ik al wel, maar niet allemaal.
Dit is een prachtig album waarop een relatief jonge Clapton zijn hart uitstort
betreffende zijn geliefde Pattie Boyd, natuurlijk.
Hij krijgt wat bijval van een geweldig arsenaal aan bevriende muzikanten
en het resultaat is dan ook fantastisch.

Een mooi, heart felt blues-rock album met een aantal echte pareltjes erop.
Als je het album in de tijd plaatst (Jimi Hendrix net overleden, vandaar Little Wing) en Clapton's gevoelens voor Pattie meerekent heb je een prachtig, 'echt' kunstwerkje van ruim vijf kwartier.

avatar van Ronald5150
5,0
Wat kan ik zeggen over dit album? Een ding is zeker, voor mij is dit de beste plaat allertijden en staat dan ook onbetwist op nummer 1 in mijn persoonlijke top 10.

Ondanks dat dit album wellicht geen pure blues plaat is, ademt deze plaat mijn inziens wel de essentie van de blues uit. Blues is verlangen, liefde, hartzeer, seks. Ook wordt wel eens gezegd "Anybody who's singing the blues is in a deep pit yelling for help" En vooral dat laatste ademt Layla and other Assorted Love Songs van begin tot eind uit. Het vertelt een verhaal. En wat een verhaal!

Van het eerste tot het laatste nummer wordt je meegezogen in de pijn, liefde en vooral het verdriet van Clapton ten aanzien van zijn "verboden" liefde met Patty Boyd, de partner van vriend en Beatle George Harrison. Uiteindelijk wint hij haar toch voor zich en loopt het verhaal goed af, maar daar merk je bij het beluisteren van deze plaat niets van. Luister bijvoorbeeld naar "Have You Ever Loved a Woman". Ik ken geen betere manier om liefdesverdriet in woorden uit te drukken:

Have you ever loved a woman? So much, that you tremble in pain?

Naast de teksten, waar de emotie vanaf druipt, wordt het verhaal versterkt door een magistrale band, waarbij Eric Clapton en Duane Allman elkaar tot grote hoogte stuwen met hun gitaarspel. Clapton hoeft niet alleen maar de gitaarheld uit te hangen om God te zijn. Allman's slide gitaarpartijen geven een extra dimensie aan de emotie.

Hoogtepunten zijn (moeilijk kiezen, maar vooruit): "Nobody Knows when You're Down and Out", "Anyday", "Key to the Highway", "Have You Ever Loved a Woman", "Little Wing" (Hendrix kan trots zijn, wat een prachtige uitvoering) en natuurlijk "Layla".

Ook de albumhoes is er eentje van pure schoonheid. Ik weet dat de albumhoes niets zegt over de kwaliteit van de muziek, maar een mooie albumhoes heeft voor mij toch iets magisch. En als ik naar de cover van Layla kijk, dan voel ik weer de emotie van de 14 nummers. Over het geheel is nagedacht en daar hou ik van. Voor mij bestaat er geen mooier voorbeeld van een conceptalbum.

Na dit alles kan ik deze plaat alleen maar belonen met 5 sterren.

avatar van Blokkie
5,0
Prachtige recensie.

avatar van BoyOnHeavenHill
5,0
Ronald5150, ik waardeer je passie voor deze plaat, en hoewel ik hem niet in die mate deel kan ik me hem wel voorstellen aangezien dit echt een plaat is waarin je je helemaal kan verliezen, maar het moet me toch van het hart dat dit album bij Key to the highway tien minuten lang even helemaal stilstaat.

avatar van Ronald5150
5,0
BoyOnHeavenHill schreef:
Ronald5150, ik waardeer je passie voor deze plaat, en hoewel ik hem niet in die mate deel kan ik me hem wel voorstellen aangezien dit echt een plaat is waarin je je helemaal kan verliezen, maar het moet me toch van het hart dat dit album bij Key to the highway tien minuten lang even helemaal stilstaat.


@BoyOnHeavenHill: bedankt voor je mening, en die respecteer ik volledig. Ik kan me je mening ten aanzien van " Key to the Highway" ook wel voorstellen. Je moet er echt van houden. Gelukkig doe ik dat, en ik zie het dan ook niet als een obstakel. Dat dit een plaat is waarin men zich kan verliezen deel ik volledig met je.

Blokkie schreef:
Prachtige recensie.


@Blokkie: dank voor het compliment

avatar van Deren Bliksem
5,0
Mooi omschreven inderdaad, eigenlijk een beetje zoals ik de plaat ook voel.

4,5
Op de gok gekocht en ik ben verbaasd, wat een fenomenale plaat! Dat ik dit niet eerder ontdekt heb

avatar van jellecomicgek72
Damn wat is dat einde van Layla toch mooi Doet me altijd weer denken aan de film Goodfellas.

MatthijsBudding
En de man die het bedacht schoot z'n moeder dood , luister je er heel anders naar ineens

avatar van Stijn_Slayer
4,5
Ik mis de humor even van een schizofreen persoon die z'n moeder vermoord. Diep triest dat iemand die met alle sterren uit de jaren 60 en 70 heeft gespeeld zo moet eindigen.

MatthijsBudding
Nja is natuurlijk ook enorm triest, maar over welke erge zaken worden nou geen grappen gemaakt? Het was niet eens een grap, denk dat je op de smileys doelt.

avatar van Stijn_Slayer
4,5
Ja, ik vond de smileys wat misplaatst. Goed om te horen dat het niet zo bedoeld was.

avatar van Leeds
3,5
Hoe vaak ik ook deze plaat kon beluisteren, Layla blijft absoluut het hoogtepunt van deze plaat .

avatar van Snakeskin
5,0
Heel langzaam vergaardt de plaat haar punten, kan op de lange termijn in de Top 250 verschijnen

avatar van BoyOnHeavenHill
5,0
Helaas, deze plaat kan punten vergaren zoveel hij wil, maar de top-250 wordt "samengesteld uit de persoonlijke top 10-lijsten van de MusicMeter-gebruikers, en dus niet via de stemgemiddelden"... 29 gebruikers hebben deze plaat in hun eigen top-10 staan, waaronder zes op nummer 1, maar kennelijk is dat nog niet genoeg.

avatar van Snakeskin
5,0
Zo somber zie ik dat niet in. Van het aantal stemmers hebben bijna dertig deze in de top 10 opgenomen. Dat biedt best wel perspectieven. Het is een plaat die echt klassiek is in de zin dat hij de tands des tijds heeft doorstaan en die telkens weer nieuwe bewonderaars aantrekt en daarom stemmen en punten blijft trekken zodat de top 250 steeds dichter in zicht komt.

avatar van Kos
3,5
Kos
Wat is Evil toch ook een briljante track.

kistenkuif
Even een tip tussen de regels: onlangs zijn de twee eerste solo-albums van Bobby Whitlock, met een topbezetting, op één schijfje heruitgebracht. Het album Layla etc. zou anders hebben geklonken zonder zijn toetsenspel, vocalen én cruciale bijdrage aan het merendeel van de songs/composities. De schijnwerpers staan bij dit album altijd gericht op Eric Clapton en in mindere mate Duane Allman maar het was Whitlock die als gedreven én clean jonkie de grote meneren muzikaal en als band op de rails hield. Waarvan akte.

avatar van Vinck
Het is allemaal niet slecht maar gaat me na een tijdje tegensteken...misschien ben ik gewoon niet in de juiste stemming?

Edit: denk toch niet dat het aan mij ligt...wat zien jullie hier in godsnaam in? De nummers duren veels te lang, de opnames klinken verschrikkelijk en variatie in de nummers is ook niet te bespeuren. Ik hoor enkel gezeur en dezelfde bluesriffjes die tot in de droefenis worden gerecycleerd. Layla is een wereldnummer en de eerste twee liedjes zijn ook prima maar verder is dit een gewoon '70s rockplaatje hoor.

avatar van Stijn_Slayer
4,5
Nee, het ligt toch aan jou.

avatar van Ronald5150
5,0
Ik sluit me volledig bij Stijn aan

kistenkuif
Gister maar weer eens opgezet en geprobeerd te luisteren met hedendaagse onbevangen oren. Niet eenvoudig want ik ken ongeveer elke noot. Door het illustere gitaristenduo, door de media uitvergrote thematiek van verloren liefde en door de hoes, heeft dit album de status van een icoon. Toch geef ik Vinck een beetje gelijk want op met name de bluescovers ervaar ik ook de sleet. Maar de overige songs blijven voor mij staan als een huis: ruig, rafelig en onontkoombaar.

avatar van BoyOnHeavenHill
5,0
Bovendien lijkt Clapton zich hier voor het eerst bewust van (en vol vertrouwen over) de mogelijkheden die de snik in zijn stem biedt in nummers als Bell bottom blues, Why does love got to be so sad en het titelnummer.

avatar van BlueVelvet
5,0
Vinck schreef:
denk toch niet dat het aan mij ligt...wat zien jullie hier in godsnaam in? De nummers duren veels te lang, de opnames klinken verschrikkelijk en variatie in de nummers is ook niet te bespeuren. Ik hoor enkel gezeur en dezelfde bluesriffjes die tot in de droefenis worden gerecycleerd.
Herhaling is nu eenmaal een kenmerk van blues. Er is inderdaad veel 'gezeur', daar kan ik ook niet altijd even goed tegen (dus dat hangt inderdaad van je stemming af). Als je in de stemming bent, versterken het gezeur en de herhaling juist de beleving: geestelijk lijden is toch vaak een slepende kwestie Natuurlijk komt daarbij dat dit een ongelofelijk virtuoze uitvoering van deze elementen is...echt geen gewoon '70s rockplaatje, hoor.

avatar van spinout
4,0
Eric zingt goed op deze plaat.

avatar van Broem
4,0
Heb de lp al vele, vele jaren in mijn collectie staan. Wellicht al 25 jaar niet meer gedraaid. Waarom weet ik eigenlijk niet. Gebrek aan echte erkenning! Kreeg het album onlangs als een mooie hi res download binnen. Prachtige geluidskwaliteit en toch maar weer eens goed voor gaan zitten. 25 jaar verder en daarom een stuk genuanceerder. Van niet slecht naar best goed. Prachtalbum en leuk om nieuw te ontdekken. Waar al die heruitgaves wel niet goed voor zijn.

avatar van goldendream
Een vraagje over drie nummers: Roll It Over, Mean Old Frisco en Evil.
Zijn dat nummers uit de Layla-sessions, uit de sessions voor het niet-verschenen 2de album of nog van ergens anders?

avatar van Stijn_Slayer
4,5
Volgens mij van het tweede album.

avatar van goldendream
Evil en Mean Old Frisco komen inderdaad uit de sessies voor het tweede album van 1971. Heb wat gezocht op het net. Roll It Over is de B-kant van een single, maar weet niet welke en van welk jaar.

avatar van BoyOnHeavenHill
5,0
Van Tell the truth uit 1970, zie Discogs. (Ik heb het zelf leren kennen via Claptons Rainbow Concert uit 1973.

Gast
geplaatst: vandaag om 19:17 uur

geplaatst: vandaag om 19:17 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.