Roxy Music - Roxy Music (1972)

Ik vind dit wel een leuk album, alhoewel het allemaal hopeloos gedateerd klinkt. Van sommige nummers zijn flitsende covers (met mensen van Placebo, Sonic Youth, Radiohead) opgenomen voor de film Velvet Goldmine.

Hallo , het is uit 1972. Toen ik voor het eerst "Do the strand" hoorde en zag in toppop(ja met ad visser) moest de televisie uit van mijn vader. En toen had hij de nummers van deze plaat nog niet eens gehoord.
1 van de eerste platen met een echte (MOOG) synthesizer, misschien wel DE eerste.

Vette plaat ! Re-Make / Re-Model is de perfecte opener, echt een feestnummer. De eerste 6 nummers zijn erg sterk, daarna kakt de plaat een beetje in.

Dat het gedateerd klinkt, betekent niet dat ik er minder graag naar luister hoor.

Het is een mooi tijdsicoon. Glamrock hoog, sowieso! Mensen die dit een mooi album vinden, zouden het debuut van Brian Eno ook eens moeten proberen.

Wat vinden jullie eigenlijk van Virginia Plain? Ben helemaal waus van dat nummer.

Het straalt een bepaalde sfeer uit, kan het moeilijk uitleggen. Is de rest van het album te vergelijken met dit nummer? Ben hier wel heel erg benieuwd naar.

Dat dit niet in de top 250 staat is mij een raadsel

Mij ook!

Dat is verbijsterend inderdaad. Verrukkelijk album, een hoogtepunt van de glamrock en van de jarenzeventigrock in het algemeen.

Deze plaat bewijst maar weer eens dat een grote creatieve prestatie nooit gedateerd klinkt. Ik zou het geen exponent van een stroming willen noemen. Sommige mensen staan boven stromingen (m.n. Brian Eno). De plaat staat bol van creatieve uitspattingen en is toch zo'n geheel dat het inpassen van het op zich mooie "Virginia Plain" (zoals op mijn cd) wmb ongewenst is.

Precies. Het klinkt af en toe inderdaad een beetje gedateerd, maar dit is zeker een fijne plaat. Mijn favoriet is '2 H.B.' een ode aan een van mijn favoriete acteurs Humphry Bogart.

Dat album is zelfs nog een tikkeltje beter.

4* voor Roxy Music.

Natuurlijk klinkt het gedateerd...maar het heeft wel een tijdloze kwaliteit.Deze muziek is nog steeds niet voor ieder oortje bedoelt.

zeer spannend.....en saxofoons in rock? ik mis ze!!

zeer spannend.....en saxofoons in rock? ik mis ze!!
luister eens naar the zutons, fredje, zal je vast wel bevallen

Kijk, mooier kon ik het niet gezegd of geschreven hebben!

Ik geef deze toch 4 sterren ****

Voor mij de beste Roxy plaat en zeker geen meter gedateerd. Als ik deze luister zet ik meteen de geluidspegel omhoog. Helaas kan ik alleen twee favouriete tracks selecteeren en niet tien. "Virginia Plain" , ofwel een super song, hoort hier inderdaad niet bij. Was destijds een 7"singeltje uit de zelfde periode. De sound van Roxy was in 1972 absolut nieuw en verfrissend

Zonder de geniale Brian Eno is dan Roxy Music stets meer een Bryan Ferry bandje geworden ofwel een goede.

Goede plaat, ondanks de soms matige rock & roll composities staan hier ook een pak originele nummers op. Bij het eerste nummer moet ik altijd weer aan de stem van David Byrne denken waar Ferry op lijkt (of andersom) in dit nummer, maar gelijk al een lekkere binnenkomer. Ladytron is ook een typisch Roxy Music nummer, met die meanderende stem van Ferry van vragende naar ijle of berustende klanken. Maar prima nummer, een van de betere van de plaat. If There Is Something heeft grappige countrykantjes en schommelt ook van links naar rechts, een nummer waar je na verloop van tijd aan gaat wennen, heeft veel weg van Bowie. Virginia Plain is natuurlijk een heerlijk nummer, maar wat mij betreft wel wat overschat. RM heeft beslist betere nummers in hun oeuvre. 2HB is ook een lekker tussendoortje. The Bob heeft een meesterlijk begin, maar het nummer ontspoort een beetje in wat loze rock en roll halverwege. Chance Meeting is weer een juweeltje, hiervan had RM er wel meer mogen maken! Would You Believe is een behoorlijk cheesy rock & roll nummer, met heuze jaren 50 rockabilly verloop inclusief sax.. niet het soort nummers waar ik RM om waardeer, had er van mij af gemogen. Sea Breezes is een lekker psychedelisch nummer, met een heerlijke overgang (ik heb overigens een versie van ruim 7 minuten en geen 3:53 wat hierboven staat). Bitter's End tenslotte is weer zo'n raar cheesy nummertje, maar als eind wel toepasselijk op een bepaalde manier.
Al met al 4 sterren, niet helemaal top, maar zeker een plaat die ook niet snel verveelt.

Naar aanleiding van bovenstaande (onderstaande) bericht ook weer eens beluistert
Te beginnen bij de hoes..jammer van die oogschaduw, maar verder zeker een +

-Re- make/ Re-model; Heerlijk nummer waarbij de sax met welhaast freejazz achtige structuur het geheel een opwindende vaart geeft 5*
-Ladytron Vind ik een beetje een bij elkaar geharkt nummer weinig spannend en het meest conventionele nr van dit album.
-If There is Something heeft inderdaad een grappige slidegitaar in het begin...( country?? ) De opbouw met de oboe (engelse hoorn) geeft een desolaat sfeertje ondersteunt door een steeds trager en zwaarder wordende baslijn en de "jammerende" stem van Ferry 5*
-2 H.B. idd een tussendoortje waar Bryan Ferry alvast wat van zijn latere crooner werk laat zien...aardig.
-The Bob bestaat uit een stukje theatrale bombast (eerste stukje) een instrumentaal stuk met oorlogsgeluiden (2e) luchtige rock (3e) en vervolgens weer de theatrale bombast (4e)....het eerst en laatste stuk hadden ze weg mogen laten
-Change Meeting is een prachtig avant-garde juweeltje..tijdloos.5*
-Would you Believe is na het vorige nummer lekker luchtig Als je het album als geheel beschouwd dan zie je het verschil in stijl maar ook onderwerp van de teksten tussen de opeenvolgende nummers.Dit zorgt ervoor dat het album dynamisch en afwisselend overkomt. Humor en ironie vormden een belangrijk onderdeel van de vroege Roxy Music stijl
-Sea Breezes is ook weer een fraai doch enigszins mistroostig liedje mooie klassieke elementen in dit nummer ook hier is weer de oboe te horen.
-Bitters End en dan eindigen we weer met een vrolijk (lijkend) stukje cabaret...voor de afwisseling idd.

Ik ga met een halfje omlaag, er staan toch wat teveel naar mijn smaak mindere nummers op. Als geheel blijft het een bijzonder album, zeker als je het in het licht van 1972 bekijkt. Ik heb op mijn lp overigens geen Virginia Plain staan. Ik ken het wel en ik zou er 4,5 ster voor over hebben. Ook naar mijn idee overgewaardeert dus maar het is dan ook een voor Roxy Music begrippen vrij standaard nr.

Al met al dus 4 sterren, niet helemaal top, maar.......etcetc

Waarom heb ik dit slechts op 3,5* gezet...
Wat is dit een goed album zeg, de eerste 4-5 nummers zijn echt .

Ik begin met een voorzichtige 3*. maar ik denk dat ik, wanneer ik het album wat beter ken, het aantal sterren wel zal verhogen.

Ik heb enkel de twee eerste albums. maar ik moet toegeven dat ik verkeerd zat met Roxy Music. Ik dacht eerst dat dat een banaal jaren '80 groepje was met commerciele bochtmuziek. Maar ik was dus verkeerd.

Re-make/Re-model en virginia plain zeggen al genoeg hoe lekker dit album wel niet wegluisterd.

Ik ga eens beginnen met hun volgende plaat For Your Pleasure!

Na de eerste 5 nummers(Virginia Plain meegerekend) dacht ik : "dit wordt een dikke 5* ". De intro van The Bob voorspelde veel goeds maar ik vond het daarna inzakken. Chance Meeting is weer een goed nummer(Eno duidelijk aanwezig in laatste minuut!). Would you believe doet daarintegen zwaar gedateerd aan. Hoewel ik zeker niks tegen gedateerde muziek heb - veel van mijn favoriete muziek is gedateerd - maar dit vind ik toch wat over the top. Sea Breezes vond ik dan weer geslaagd, al had die overgang naar dat übercoole middenstuk wat mooier gekund. Het laatste nummer is ook niet mijn ding maar ik vind het wel een goede afsluiter van de 2de - meer experimentele - helft.

Ik had eerst een 4* staan maar na een tijdje kon ik de b-kant beter waarderen en heb ik er toch 4,5* van gemaakt.
For your pleasure vind ik nog een klein tikkeltje beter.

Personal favourites : Ladytron en If there's something

Het debuut van Roxy Music is zonder twijfel één van de meest baanbrekende albums uit de jaren '70, een album dat zijn tijd ver vooruit was en nu helemaal niet gedateerd klinkt, integendeel. Dit album staat bol van experimenten en creatieve uitspattingen waarbij men de meest uiteenlopende muziekstijlen (rock, jazz, electronica) tot één smaakvol geheel wist te vormen, zeer sfeervol met sterke melodiën.
Roxy Music wordt trouwens beschouwd als één van de belangrijkste inspirators van de new wave.

Laat ik na bijna 2 jaar lurken ook eens proberen een albumreview neer te pennen.
Nadat ik The Best of Roxy Music grijsgedraaid had, heb ik me al hun albums aangeschaft, iets waar ik geen spijt van heb, integendeel.

Re-make/Re-model: Leuke opener. Op het eerste gehoor een gewoon rocknummer, maar ik hou ervan hoe het vol vreemde geluiden zit. Ook de outro is verrassend.
Ladytron: Die geluiden in het begin moeten in 1972 vast heel futuristisch geklonken hebben. De openingszin klinkt fantastisch en meteen is de toon gezet. Net zoals het vorige nummer eindigt het in een aangename kakofonie.
If There Is Something: Mijn favoriet op dit album. Drie nummers voor de prijs van één. Het stuk waarin Ferry zo gepassioneerd over zijn patatten zingt, is heerlijk, net als het stemmige einde met het koortje dat ‘when you where young’ declameert en de mellotron die strijkers na-aapt. Is het iemand trouwens al opgevallen dat er hier uitstekend gedrumd wordt?
Virginia Plain: Een verdiende klassieker, ik hou erg van die futuristische synths op het einde. Over het algemeen vind ik Eno’s bijdrage aan dit album (en aan het volgende) heel bepalend voor de sfeer. Bekijk ook de video van Top of the Pops eens, waarin het publiek niet goed weet hoe hierop te dansen.
2 HB: Aardig liedje, mooie piano, maar niets wereldschokkends.
The Bob (Medley): Ik weet niet goed wat ik hiervan moet denken… Spannende intro, maar wat erna komt, vind ik heel wat minder, vooral dat onduidelijk gerommel dat bombardementen moet voorstellen. Toch een eerste minpuntje.
Chance Meeting: Het naast elkaar plaatsen van die dramatische zang en redelijk conventionele piano eenderzijds en die rare, dissonante klanken anderzijds vind ik heel geslaagd. Een bevreemdende maar interessante luisterervaring.
Would You Believe?: Blijkbaar niet zo populair hier, maar ik vind het één van de beste nummers. Zowel de trage als snelle stukken vind ik apart super en samen werkt het nog beter.
Sea Breezes: Sorry, maar dit vind ik gewoon saai. Skipmoment.
Bitters End: Hmmm, ik weet dat dit ironisch bedoeld is en zo, maar ik weet het toch niet hoor. Het klinkt me net iets te knullig.
Pyjamarama, dat hier niet op staat, maar als single gereleased is, is ook de moeite waard.

De eerste helft vind ik duidelijk beter dan de tweede, maar gemiddeld komt ik toch aan dikke 4.
Jammer toch dat er zo weinig naar Roxy Music geluisterd wordt, terwijl andere groepen uit de jaren zeventig, zoals Pink Floyd en Led Zeppelin, veel populairder zijn. Iemand een idee waaraan dit ligt? (Misschien ligt het gewoon aan mij, want ik vind niet veel aan PF en LZ. )

Ik heb mijn best gedaan om iets degelijks neer te typen. Hopelijk heeft iemand er iets aan.

Prima recensie Brecht, en ja, de eerste plaatkant is duidelijk superb terwijl kant 2 ietsje minder is , maar als debuut lp van roxy was dit ongewoon goed en ver zijn tijd vooruit vroeger en na meer dan 30 jaar nog niks verouderd , integendeel ik vind hem nog beter !

Ik ook wel

Uitstekend debuut van Roxy Music. Gebracht in een periode dat er veel gebeurde op het vlak van popmuziek.
Er was Symfo, hardrock, countryrock en de glamrock had net zijn intrede gedaan.
De glam was er zeker bij ''Roxy'' alleen ging het net even wat dieper en minder toegankelijk. Virginia Plane is een catchy single, en met recht 1 van de betere hits uit de 70er jaren . Maar de albumtracks, met Eno als voortrekker als het om ongebruikelijke sounds ging, zijn over het algemeen wat donkerder en gecompliceerder.
Neem Ladytron met die typische oosterse sfeer in het begin,en het freaky, maar uiterst herkenbare Re-make/Re-model.(heerlijk met al die breakjes op het eind.)
Het laatste gedeelte is misschien iets minder evenwichting, maar kent genoeg eigenzinnigheid om als geheel te blijven boeien.
For Your pleassure, het volgende album, is in totaliteit sterker, en in mijn ogen hun kunststukje.

Wat een prachtige plaat is dit. Zo'n plaat waarbij alle instrumentatie met elkaar in balans is.
Het is geen psychedelica, geen glamrock en al helemaal geen symfo of prog. Roxy Music stond boven dit alles en had een zeer eigen stijl en levert hier een van de meest spannende en avontuurlijke albums aller tijden af.

Neem nou zo'n overgang rond 1:48 in If There Is Something, wauw. En deze plaat staat er vol mee.

Ik sluit mij helemaal aan bij alle lovende kritieken hierboven, veel valt er niet meer voor mij aan te vullen. Ook niets aan, als je het met iedereen eens moet zijn.

Ik denk dat Roxy music in aanmerking komt voor het allerbeste debuut aller tijden.

Gewaagde uitspraak, maar dat mag.