Pink Floyd - The Dark Side of the Moon (1973)

Mee eens met herman, "Dark Side of the Moon" zie ik meer als een ijkpunt en hoogtepunt van Pink Floyd dan echt baanbrekend of revolutionair, hun debuut uit 1967 en dat van Roxy Music dat een jaar eerder verscheen was dat meer het geval. "Dark Side of the Moon" moet het vooral hebben van de technische perfectie en de sfeer.

Bij dit soort discussies bemerk ik toch vaak dat mensen de neiging hebben om hun eigen favorieten als 'baanbrekend' en 'revolutionair' te beschrijven. Ik heb het gevoel dat je erbij moet zijn geweest om te kunnen bepalen hoe baanbrekend iets werkelijk was. Iemand die nu 20 is kan nooit met de oren van iemand die 20 was in 1973 luisteren naar dit album.
Zo kan ik me nog herinneren dat ik Daydream Nation van Sonic Youth voor het eerst hoorde. Dat maakte indruk. Niet omdat ik het nu direct zo verschrikkelijk mooi vond, maar omdat het anders klonk dan alles wat ik tot dan toe had beluisterd. En dat zegt dan weer iets over mij: want ik zat niet zo in die hoek van de muziek.

Volgens mij juist wel, want een 20 jarige hoort het nu eenmaal als een 20 jarige toch.

Zal ik als 16 jarige er dan maar wat zinnigs over zeggen. Toen wij vroeger op vakantie gingen draaiden we tot de teleurstelling van mijn moeder vaak Frank Zappa, King Crimson, Genesis of PF in de auto, soms de beatles ofzo als het aan mij lag. Maar ik ben dus een beetje opgegroeid met progressive rock. Dus toen ik voor de eerste keer zélf dit album aandachtig luisterde was het niet zo dat het nou helemaal nieuw was voor mij. Maar wel speciaal, alhoewel ik WYWH mooier vind.

Hé Ricardo, je bent even oud als mijn opa

Mee eens met Nicci, ik geloof ook dat je daadwerkelijk die periode moet hebben meegemaakt om te kunnen bepalen of iets baanbrekend is.
Overigens vind ik een album niet prachtig omdat het al dan niet baanbrekend is, maar omdat ze mij veel te bieden heeft (melodie, sfeer en/of emotie, originaliteit) en daar hoort deze "Dark Side of the Moon" zeker bij.

K, simpel is hier msh wel slecht gekozen. Ik bedoel gewoon dat deze liederen door iedereen zo gekent zijn, dat het een evidentie is dat iedereen ze kent en de melodiëen zo kan meezingen.

Het is maar op welke manier je het bekijkt, het intro van dit album bestaat uit 2 akkoorden. Oftewel, muzikaal is het niet altijd zo ingewikkeld, het zijn vrij simpele schema's vaak, maar met de vele lagen en prachtige instrumenten weten ze toch altijd maar "wonderschone" "symfonieën" op te bouwen.

Schoonheid zit em in de eenvoud.

Zondermeer een klassieker

Tis toch fantatstisch dat je op die leeftijd al van zulke mooie muziek houdt Er ligt nog een heleboel voor je klaar ik vind persoonlijk ook WYWH (zie top 10...) mooier maar eigenlijk zijn die twee weer niet met elkaar te vergelijken. Maar Pink Floyd 'bashers" zul je altijd houden maar daar is het dan wel weer een musicforum voor.

Kan mij niet heugen dat ik PF revolutionair hebt genoemd maar dat anderen dat wel doen kan ik wel in komen. Eigenlijk is niets geen enkele artiest revolutionair het gaat maar om muziek niets meer niets minder. Als het beestje maar een naam heeft, revolutionair, goed, mooi , gaaf, prachtig, fantatisch, fabeltastisch, super, eigen sound, vet, cool, lauw, flex, baanbrekend, trendsetters, neo, retro en enz,enz, enz.....en nog wat ook toplijsten (wordt geopperd) zeggen mij niets, ik wordt wel nieuwsgierig als een CD hoog genoteerd staat en goede recenties krijgt. Na minimaal 5 luisterbeurten maak ik dan een beslissing. (aanschaffen of nooit meer beluisteren)

Volgens mij snap je de betekenis van het woord revolutionair niet zo goed in deze context... Structureel vernieuwend, van de gebaande paden af.. en ja, er zijn wel degelijk artiesten die dat waren/zijn. Pink Floyd ook met hun debuut. Deze is echter veel meer voor de mensen die van een gerijpt en uitgekristaliseerd geluid houden, niet voor de vernieuwers. Qua productie zitten hier wel mooie vondsten in, maar ook daar waren een aantal bands toch echt al eerder mee (Beatles oa.).
Dat DSOTM niet zo vernieuwend is, is verder toch niet zo erg? Als hij maar goed is

Denk dat de invloed op de muziek scene niet overtrokken moet worden......maar de invloed op de mensen (luisteraars) des te meer.

Ik zie dit album ook echt werkelijk overal in grote getalen opduiken. Alsof ze niet genoeg hebben verkocht.

Uitgesproken over dit album raak je toch niet. Het staat al jaren op een voetstuk, en dat terecht.

Ik heb in mijn leven al behoorlijk wat muziek gekocht, zeg ik bescheiden, maar ik heb nooit de behoefte gehad Dark Side Of The Moon te kopen. En echt slecht vind ik 'm toch niet, maar zeker ook niet geweldig. Zou ik naar een dokter moeten??

Nee hoor Ad, je hoeft je voor niets te schamen. Ik kom ook veel mensen tegen met halleluja verhalen over bepaalde cd's waarvan ik Bij God niet weet waar dat op kan zijn gebaseerd.

Breek me de bek niet open, we zitten hier bij The Dark side of the moon.
Het is toch moeilijk erg kritisch te zijn over deze cd, in z'n algmeenheid. Maar wil je nu zeggen dat je hem nog steeds niet hebt gekocht of gehoord? Of vind je hem al sinds 1973 matig?

Ach, ik had vrienden, die hem al hadden. Ik geloof dat ik 'm op een cassettebandje heb gehad (die goeie ouwe tijd). Maar de drang om hem zelf te kopen heb ik nooit gehad. Terwijl ik andere Pink Floyd albums wel kocht. Zelfs The Final Cut. Een plaat waar ik achteraf niks aanvond en een zachte dood stierf in een stoffig hoekje van mijn platenkast. Misschien wilde ik dat DSOTM besparen.

Joh Ad, jij met je gigantische platenverzameling, daar kan The Dark side of the moon toch ook nog wel bij? Ze vragen voor het Pink floyd werk tegenwoordig (eindelijk) ook niet meer de hoofdprijs. Ik zal de laatste zijn om je van alles aan te smeren, maar deze klassieker blijft er toch één waar je wél regelmatig naar teruggrijpt. En als je kasten uitpuilen, dan doe je inderdaad The Final cut maar weg.

Ad, jij als 'nestor' hier....dat kán niet ....dat mág niet..... ...(tsss..op een oud cassettebandje..nou ja zeg....). The Final Cut is ongeveer wat de titel zegt , maar DSOTM (geheel anders) moet jij toch hebben !!

Nou, komen jullie op het lustrum feest? Dan laat ik me misschien, na een paar overheerlijke pilsjes, ompraten. Dan zal ik bij Arend in de zaak deze klassieker kopen. Ik dacht dat hij daar ook al afgeprijsd lag, dus hou ik nog wat euri over om daarna nog een paar pilsjes te nuttigen om van die gebeurtenis te bekomen. (Het lijkt wel een uitgestelde ontmaagding)

of je pakt direct alle pilsjes, ook die van erna! Zorg in elk geval dat je je normale moyenne overschreidt valt de plaat altijd mee (en die ontmaagding wellicht ook)

Wie weet? Wammel. Hé, dat is een alliteratie!!!

Eerlijk gezegd herken ik me wel in Ad..ik zelf heb me nooit echt geinteresseerd voor Pink Floyd.
Ja mijn ouders zijn er fan van..maar misschien was dat ook wel een reden voor mij dat ik er dus al niet echt naar wilde luisteren.
Daarbij vond ik Pink Floyd maar een beetje raar en niet boeiend om naar te luisteren...
En toch..een aantal maanden geleden dacht ik ineens..ach ik zet die cd op..toen was ook die documentaire op tv. En toen was ik ineens om..en kan niet eens vertellen waarom

Dit album is voor mij wel 1 van de beste ja..ligt hem vooral in de teksten, muziek..diversheid...en ga zo maar door. De sound is vooral geniaal vind ik.

Ik dwing je niet Ad, maar het is zeker de moeite waard om het schijfje toch eens te pakken

De sound is zeker geniaal, de combinatie Waters/Gilmour komt misschien op deze plaat het meest tot zijn recht.

ik kan me nog goed herinneren dat ik vroeger in onze kelder (met bar en installatie enz) veel pink floyd heb gedraaid tijdens feestjes van me vader. nu ik wat jaartjes verder ben ga ik me toch maar eens wat extra verdiepen in pink floyd. het eerste wat me direct opvalt is het geluid...en dat in 1973. werkelijk formidabel, zeker voor in die tijd. wat me ook erg opvalt is dat geen enkele band bij pink floyd (voor zover ik weet) in de buurt komt qua muziekstijl. erg apart iig. ik wacht nog een aantal luisterbeurten af voordat ik ga stemmen, maar deze zal niet on de 4 sterren komen iig.

tot nu toe vind ik any colour you like het beste, maar zo te zien ben ik zon beetje de enige haha

Als je nog een band wilt horen die zéér fris en strak klonken voor 'hun tijd' als je het zo wilt formuleren, luister dan eens naar de Beatles! Dat is pas frisse sensatie.

dat geloof ik graag hoor, maar de beatles is niet helemaal mijn gerne. en miss is dat toch net te ouderweds voor me en is die kloof te groot. maar wie weet ga k t eens proberen;)

Persoonlijk ben ik meer een liefhebber van Meddle, Wish You Were Here en Animals. The Dark Side of the Moon is me net iets te gladjes geproduceerd, wat niet wegneemt dat het een goed album is. Jammer dat The Great Gig in the Sky verpest wordt door een hoop vrouwelijk geschreeuw. Na Money zakt het album wat in. Time vind ik het sterkste nummer, met name de geweldige intro.