Pink Floyd - The Dark Side of the Moon (1973)

Qiua tekst heb ik hier ook nooit echt een vooropgezet concept in gezien.

Gewoon een collectie van nummers waar als je het echt probeert wel een bepaalde samenhang in te vinden is. Maar denk niet dat het specifiek zo is bedoeld.

Dark Side of the Moon is partly based on the underlying theme of insanity. Was that there from the start?

Roger:

Yeah, I think so. There is a residue of Syd in all of this. Syd had been the central creative force in the early days, and so his having succumbed to schizophrenia was an enormous blow. And also, when you see that happening to someone you've been very close friends with, and known more or less your whole life, it really concentrates the mind on how ephemeral one's sensibilities and mental capacities can be. For me, it was very much "There but for the grace of God go I." That was certainly expressed in "Brain Damage."
Rolling Stone Interview - rogerwaters.org

Volgens mij gaat de discussie er meer om wanneer iets precies een conceptalbum is en wanneer niet.

Tja, ik snap wat je bedoelt, maar kan hij er wat aan doen dat zijn/hun muziek zo goed in de smaak valt?

Albums verkopen doe je niet met muziek alleen.

Ja, want Roger Waters zorgt natuurlijk voor de promotie en de distributie. Bovendien.. hoe meer je verkoopt, hoe meer mensen je kan bereiken. Iets wat door de productiemaatschappij uiteraard nagestreefd wordt.

Ze kunnen natuurlijk in eigen beheer gaan ploeteren. Verkopen ze een factor duizend keer zo weinig cd's, maar gelukkig zijn ze dan nog wel geloofwaardig.

Het sleutelwoord in je zinnetjes is 'verkoopt' en niet 'weggeeft omdat de boodschap gehoord moet worden.' Terugverdienen van gedane investeringen waar andere mensen weer huur enzo van kunnen betalen. Van wat je overhoudt kun je een ijsje kopen. Kapitalisme. Consumptie. Helemaal zo gek nog niet. Het zou toch een keer in hem opgekomen moeten zijn.

Dankjewel. En wat je zegt klopt.



Hetzelfde geldt voor het herhaaldelijk gebruik van dergelijke Hyves-smileys.

Verder. Velen hier zeggen dat Pink Floyd invloed heeft op bands van nu. Ja, misschien op bands in de proghoek of de symfonische hoek. Bands die, laat ik het voorzichtig uitdrukken, niet zo interessant of goed zijn. Als ik een slechte herhalingsoefening wil, kijk ik wel om half 8 op Nederland 3 naar De Lama's. Het grootste probleem van The Dark Side Of The Moon is evident: de plaat is gedateerd. Het is begrijpelijk dat velen er warme, nostalgische gevoelens bij hebben. Maar langs de meetlat van 2013 blijft helaas weinig van deze plaat over.

Mja, ik ben het als 19-jarige met dat laatste ook weer niet eens, waarmee ik wil zeggen dat mijn waardering voor het album zeker niet komt van mijn nostalgische gevoelens bij de jaren 70 - dat gaat zo lastig, hè. Verder: het zijn geen feiten die je noemt, Stuart. Zo lijk je het wel te brengen en dan zijn mensen al gauw op hun teentjes getrapt. Het is wel altijd grappig om de vloedgolf aan verontwaardiging te zien als iemand een negatief bericht plaatst bij een klassieker, ook een beetje onnodig, maar dat ligt in dit geval ook wel een beetje aan de manier waarop je het brengt. Het hoeft ook weer niet zo kleinerend.

En of dit een conceptalbum is of niet lijkt me afhangen van je definitie. Het is geen plaat waar zomaar tien nummers op zijn gezet die de band in een bepaalde periode heeft gemaakt, er is nagedacht over het geheel. Dat zou je een concept kunnen noemen, en ik weet het niet, maar misschien was dat voor die tijd wel relatief bijzonder en werd het dus ook als concept gezien. Maar in de zin van een doorlopend verhaal of een écht overkoepelend thema, zoals Deltron 3030, The Wall of Travels van Defeater, hoor ik het hier niet duidelijk terug. Voor mij is dit dan ook geen duidelijk conceptalbum, alleen een heel sterk geheel.

Overigens heb ik ook nooit begrepen waarom Sgt. Peppers een conceptalbum zou zijn.

Niels, dat lijkt me onweerlegbaar (namelijk dat je als 19-jarige geen nostalgische gevoelens kunt hebben bij de jaren '70).

Misschien is het goed als we nu even een reactiepauze inlassen voordat de hele discussie weer opnieuw begint. Met groet ook aan heer Bell. (geen smiley inderdaad)

Je hebt gelijk Fedde, maar één reactie wil ik toch nog wel geven.


Zegt wie eigenlijk?
Je hebt hier een bespottelijke hoge dunk van jezelf in oordelen, dat maakt je betoog uiterst ongeloofwaardig.

Ik kan je zeggen dat er heel wat muziek van 2013 aan mij voorbij komt, dus de meetlat van dit jaar heb ik aardig onder de knie. Al zeg ik het zelf en ben ik ook hier uiteraard partijdig.

Vele bands van deze tijd en iets eerder zijn qua ideëen aardig schatplichtig aan Pink Floyd, ook hier op musicmeter hooggewaardeerde artiesten als bijvoorbeeld Steven Wilson. Laat ik zeggen dat Pink Floyd op z'n minst een enorme (positieve) bijdrage heeft geleverd aan de ontwikkeling van veel bands.

Anderen weer niet maar daarmee ga ik niet zitten ontkennen dat er toch ook veel bands zijn die hun muzikale ideëen hebben opgedaan bij o.a. Pink Floyd. Je kunt dat gewoon niet ontkennen. Pink Floyd wordt vaak ook door artiesten als inspiratiebron genoemd. Dat heeft dan niets te maken met de vraag of The Dark Side of the Moon een conceptalbum is ja of nee (wat mij trouwens geen bal kan schelen) maar wel met de invloed van Pink Floyd als zodanig en heel vaak de muziek van The Dark Side of the Moon.

Zoals er overigens nog (veel) meer inmiddels oudere artiesten zijn die andere, huidige artiesten weer hebben beïnvloed.

Dat het album gedateerd zou zijn is in absolute zin juist, het is 40 jaar oud. De vraag is alleen, wat is gedateerd.
Want ik stel voor dat we over 200 jaar elkaar weer eens nader zullen spreken (dat lijkt me vroeg genoeg). Dan wil ik namelijk nog wel eens zien, welke muziek "onze" tijd heeft overleefd en welke muziek, welke albums van de afgelopen 50 jaar de klassieke muziek van het jaar 2220 is geworden.

En dan denk ik dat The Dark Side of the Moon hele hoge ogen gaat gooien als één van de belangrijkste albums die dat stadium zal hebben bereikt.

Net als Sgt. Pepper inderdaad en voor mij onmiskenbaar natuurlijk Rumours van Fleetwood Mac.
Het probleem is namelijk dat je, like it or not, zult moeten toegeven dat deze albums deze klassieke status al hebben bereikt.

En ondanks je bescheiden mening hieromtrent is de spreekwoordelijke middelvinger van Roger Waters hier meer dan voldoende. Daar hoeven wij geen betogen meer voor te houden.

Steven Mo is terug begrijp ik?

Ben bang van wel. Begint al weer met Stink Floyd, opa's die er bijgehaald worden en een hoop andere flauwekul.
Prima als je een album of groep niet waardeerd, maar het is allemaal zo onvolwassen.
Niet zo veel zin meer om met dit persoon te discusseren. Erg tijdrovend ook.
musician heeft 'm net nog even op zijn lazer gegeven.

Ja, want zodra wij smileys zien, kunnen we de inhoud van een bericht niet meer serieus beoordelen.

Dank je!

Ik ben aan de ene kant wel blij dat de discussie opnieuw is begonnen. Ik heb daarnet deze plaat op de platenspeler laten spelen en ik ben weer verkocht aan de plaat en het geluid die het wist te produceren. Wanneer mijn liefde voor vinyl zich in een existentiële crisis waant, weet ik in ieder geval welke plaat ik het beste kan draaien.

Soms ben ik daar best jaloers op. Het is zo lang geleden dat ik mijn pick-up voor het laatst heb gebruikt. Ik heb de hoes van Dark Side wel in mijn kamer hangen. Met de lp er nog in.. Ook mooi om naar te kijken..

Maar aan de andere kant. Al het werk van Pink Floyd staat nu ook op Spotify en ik geniet van de remasterd versie 2011 van Dark Side. Dan hoor je toch weer meer dan op de lp..

Ben nog steeds niet aan die remasters begonnen, heb nog steeds de 1e CD uitgave en die klinkt nog prima wat mij betreft. Ik heb TDSOTM al enige tijd niet meer gehoord, moet er maar weer eens van komen binnenkort, want life's too short en one day your closer to death...

Met dan aan Stijn:


Dat dus.
Maar ik heb het idee dat je het punt niet echt wilt snappen.



Dat klopt inderdaad, in de Prog hoek hebben ze veel invloed gehad (en nog steeds), maar er is toch ook niet gezegd dat ze invloed hebben gehad op alle muziek.


Als ik even kijk naar Airbag die met hun laatste album een fantastische album hebben afgeleverd, ookal lijkt het verdomd veel op Pink Floyd, het is (mijn mening) een fantastisch album.
Oftewel bands die niet zo interessant of goed zijn is puur een mening, terwijl je het hier als een feit neerplant.


En dat is slecht vanwege welk feit ??


Dan kan het album voor hun toch goed zijn?


En wat is die meetlat precies ?

Ik ben het met je eens dat er hier (niet alleen bij dit album / band) een aantal zitten die kosten wat het kost hun plaat of band moet verdedigen. Eigenlijk moet je die mensen zien net zoals de vele Apple fanaten, alles wat hun band uitbrengt is hemels en iedereen die er iets slechts over zegt heeft het fout. Heeft iets met loyaliteit te maken.
interessante video´s daarover:
Music fans
Merk Loyaliteit

Maar aan de andere kant heb ik nog nergens een duidelijke reden gehoord voor jou cijfer, op zich ben je ook niet verplicht om die te geven, maar als je hier wel gaat reageren op dit soort berichten gaan mensen zich afvragen wat nu precies jou reden daarvoor is.
Het enigste wat ik je heb zien doen is Prog fans belachelijk maken, en meteen aanvallen, zonder een beetje duidelijkheid te geven.
Dat is alles wat ik vraag, maar goed blijkend uit het feit dat je sowieso mijn punt al niet echt wilt snappen vraag ik me serieus af als dit wel doordringt.

Legian: Prima verwoord, mijn complimenten

Men heeft hier duidelijk moeite met het woord 'gedateerd'. Of men is oostindisch blind, dat kan natuurlijk ook. Laat ik het vergelijken met een film uit de jaren '50 met de volgende 'special effect'. de regisseur wil laten zien dat een auto heel hard rijdt, en versnelt daarom het beeld. Ziedaar, een racende auto. Destijds zal de kijker ervan onder de indruk zijn geweest. Maar anno 2013 moeten we erom grinniken. De techniek is gedateerd. Destijds stelde het wat voor, maar het trucje heeft de tand des tijds niet overleefd. Hetzelfde geldt voor The Dark Side Of The Moon. Op het moment van verschijnen was het uitermate bijzonder wat Pink Floyd deed. In de reacties hierboven wordt door verschillenden aangegeven hóe speciaal dit wel niet was (met hier en daar wat geschiedvervalsing, maar ach). Alleen: we leven niet in 1973, we leven in 2013 en daar horen we dat de nummers maar zozo zijn. Ze missen hooks, puntigheid, dwingende melodieën. Het is iets van toen. Dat is, zo merk ik, een controversiële opmerking op deze plek. Velen hebben TDSOTM gerubriceerd onder 'meesterwerk' en daar mag niemand aan rommelen. legian zegt terecht, in zijn taalkundig onjuiste woorden, dat hier "een aantal zitten die kosten wat het kost hun plaat of band moet verdedigen." Dat klopt. Ik zou zeggen: luister nog een keer met volle openheid naar TDSOTM en je zal horen hoe gedateerd de plaat klinkt en je beoordeling verlagen naar 1,0*.

Gedateerd, gedateerd, je weet anno 2013 toch wat je kan verwachten van een album die 40 jaar oud is? Anders kan je je hele platencollectie om de 5 jaar wel wegmieteren. Ik ben trouwens geen fan en ik kijk trouwens ook met gemak een filmpje uit de jaren '50.

Het is inmiddels wel duidelijk hoe je er over denkt Mr. Bell.

En nu maar eens stukjes schrijven over albums die wel je goedkeuring dragen. Keuze zat.
Ik ben benieuwd.

Er zijn grote verschillen. The Dark Side Of The Moon klinkt gedateerd en heeft alle kracht verloren (behalve als je het als een museumstuk beschouwt). Maar, bijvoorbeeld, Queen II en Sheer Heart Attack uit 1974 zijn nog net zo meesterlijk als toen. Alle nummers daarop zitten wél goed in elkaar.

Termen als gedateerd zijn heel belangrijk voor mannetjes als Maik de Boer en Bastiaan van Schaik. Figuren die de gehele dag alle knipselkrantjes doornemen om maar niet achter hoeven te geraken op de modeverschijnselen van de dag. Het is maar wat je belangrijk vind. Het gevoel dat een album of een film van enkele decennia oud meegeeft of aan welke modegrilletjes ze voldoen. De special effects kunnen dan misschien ingehaald zijn maar ik ben van mening dat dat los staat van de mate van hooks, puntigheid en dwingende melodieën die aanwezig zijn. Dat zijn zaken die zich in het compositorische ophouden. Dat heeft weinig te maken met hoe het op band gezet is. In mijn beleving is dat allemaal erg goed gelukt in dit geval. Ik zeg erbij dat ik erg weinig waarde hecht aan productionele kwaliteit.

Qua songmateriaal hecht ik evenmin waarde aan het aantal hooks en hoe fakking catchy een song wel niet is. De meezingbaarheid is inderdaad niet je dat. Gelukkig maar wat mij betreft. Dark Side Of The Moon heeft iets zweverigs in zich waar ik wel van houd. Het is niet dwingend maar neemt je met zachte hand mee doorheen de sombere landschappen die Roger Water schetst.

The sound van deze plaat mag dan verouderd zijn, de composities zijn nog steeds fris. Daarnaast is de thematiek(waarmee ik wijselijk het woord concept ontwijk ) nog steeds relevant. Als prille 20‘er geniet ik hier anno 2013 absoluut van.

nou ja keuze zat. 12 albums van een stem voorzien dus zoveel keuze is dan ook weer niet. Bovendien is afzeiken om het afzeiken veel makkelijker (en leuker) dan op een gepaste wijze je favoriet beoordelen

Het is een plaat die zijn frisheid absoluut nog heeft. Dat het wat verouderd klinkt qua sound is natuurlijk niet te vermijden.
Het is een plaat die 40 jaar oud is.

De nummers steken goed inelkaar, al beweert Bell van niet. Een verzorgd product waar goed over is nagedacht.

Queen wordt aangehaald en dat zijn inderdaad 2 albums die wat mij betreft tot de beste van de 70's behoren...........maar, daar iets over melden...... ho maar.

Het valt gewoon op. Iets positiefs melden en een nuttige bijdrage leveren aan andere talloze albums, is helaas niet aan de orde voor de dhr.Bell .

Jammer.

Overigens valt over de productie van de eerste Queen albums nog best wel het een en andere te mekkeren. Dat die betreffendeQueen albums al dan niet beter zijn dan dit Floyd album is daarin een andere discussie want dat vind ik overigens zef ook

Het zou niet best zijn als dit album niet kon worden gedateerd. Oorspronkelijk betekent "dateren" niets anders dan plaatsen in de tijd ogv van bepaalde uiterllijke verschijningskenmerken (stijl). Gaandeweg heeft "gedateerd" een negatieve lading gekregen.

Edoch met hetzelfde recht kan je "Never Mind the Bollocks"gedateerd noemen, want zonder de doorgeslagen uitwassen van symfo (zoals het toen heette) was er wellicht nooit een 'punk'-reactie geweest. En ook dat album is in meerdere (jazeker gedateerd is ook hier ambivalent) gedateerd: de punk van dat album klinkt een stuk zachter en trager dan punk van pakweg 10 jaar later.

Gedateerd is een relatief begrip dat wellicht net zo onhandig in het gebruik is als "invloed": per slot van rekening zijn wij dat zelve allen ook (en is onze T.H.T-datum alleen bij de man upstairs bekend

Zeggen jullie ook tegen mensen die een positieve bijdrage leveren dat ze nu maar eens stukjes moeten schrijven over platen die ze slecht vinden? Ook keuze zat. Oftewel: een vreemde kramp dat mensen die commentaar leveren opeens elders hosanna moeten roepen.

Ow ja hoor geen probleem, als ik ergens een hekel aan heb is het aan users die enkel 5-en uitdelen en overal de positivo (behoudens natuurlijk het onweerstaanbare duo De Positivo's) uit hangen. Dus geen enkele vorm van kramp al hier dus je hoeft je niet aangevallen te voelen