Pink Floyd - The Dark Side of the Moon (1973)

Nee, het heet The Dark Side of the Moon - Experience Edition, geloof ik.

Dat is dus de bonus-cd van een aantal jaar geleden met het concert in Wembley '74.

Ik ben benieuwd naar de diverse vinylpersingen die users hier hebben van dit album. Welke heb je en hoe tevreden ben je erover wat betreft de kwaliteit van zowel geluid als vinyl zelf? Uiteraard hangt veel natuurlijk ook af van je afspeelapparatuur en moet je kunnen vergelijken, maar ik zou toch graag enigszins een beeld krijgen. Is er bijv. iemand die de 2011 persing heeft? Bij aanschaf van een LP als deze (waarvan honderden persingen bestaan) zijn tips van anderen vaak handig.

Ik heb een witte vinyl persing. Zo blij mee...

Ok, ik heb dit soort platen liever op gewoon zwart vinyl, omdat mijn ervaring is dat de kwaliteit dan beter is.

Ik heb de 2011 versie en ik moet zeggen dat ik geen problemen heb met de kwaliteit van de audio. Alles klinkt geweldig en ik heb nergens het gevoel dat ik dingen mis. Nu moet ik er wel bij zeggen dat ik misschien niet het beste wat betreft afspeelapparatuur heb.

Deze vergelijkingssite Album list - Dynamic Range Database - dr.loudness-war.info wordt door hifi-liefhebbers wel gebruikt als referentie.

Wat ik me herinner - afgaand op opmerkingen van een PF liefhebbende audiofiel - is dat eigenlijk de originele release een heel erg goede was (zo niet de beste) - iemand met een prima set.

Ik heb een oude release - geen aanmerkingen daarop; echter al tijden niet gedraaid.

Gek genoeg is dit het enige PF album dat ik nog niet op vinyl heb en ik loop maar niet tegen een goed exemplaar aan. Al vele krakende exemplaren in handen gehad. Heb overigens wel de 2011 reissue besteld, zitten alle inserts die er origineel bijzaten ook bij. De meningen erover verschillen verder dus het is een beetje een gok, maar ja. Hoe dan ook, liefst wil ik ooit een keer een exc/exc originele release ervan hebben, maar vind die maar eens betaalbaar vandaag de dag.

Bedankt voor de link!

Die witte is dan ook gewoon een collectors item ! 1 x op de pick-up gedraaid.

En ik heb ook een zwarte... Maar die is too bumpy geworden om nog te draaien.

Tijd voor een nieuwe dus.

Nope..

Jaren me dood geërgerd als ik weer eens moest opstaan om de/een plaat om te draaien. En als ik een mooie nieuwe LP had gekocht (en dan was 25 gulden best wel duur voor een ventje van 15) vervloekte ik het vinyl grondig als er een 'kras' op kwam, of zo eentje dat je naald bleef hangen... @€%#££¥

Kan het nu 'nostalgisch/ trendy / kek of origineel' genoemd worden om weer vinyl (voorheen gewoon de LP) te draaien, dan ben ik toch superblij als ik een remaster streaming van bv een 'Dark Side of the Moon' opzet met Spotify !

Meer geluiden, diepere lagen en beter beluisterbaar zoals het toen bedoeld was...

En de hoes van dit album hangt prachtig aan mijn muur, want Langspeel Plaat hoezen ? Ja.... Prachtig !

Leuk die collectors items zoals wit vinyl, wees er maar zuinig op meneer!.

Ik weet nog goed dat ik als jong ventje een dag in amsterdam was, bezocht toen een klein platenwinkeltje dat stond vol met witte lps, bootlegs. Sommigen zouden nu een vermogen waard zijn, dat wist je toen natuurlijk niet.

Zo had ik ooit een witte dubbel lp van genesis bootleg van the lamb. Peter Gabriel gaf aan het begin een speech van 20 minuten eer de band ook maar een noot speelde, niet gek dat ze later uit elkaar gingen, die man was veel te dominant geworden, zeker gezien tegen het licht van het muzikale talent dat achter hem stond gaf dat geen pas. (die stonden er gewoon een lange tijd voor spek en bonen bij, ok andere discussie)
Van Pink Floyd had ik toen geloof ik een bootleg van atom heart mother.

Voor de PF fans:
Wat is jouw Top 5 PF Albums?

Ik wil graag meer van PF gaan beluisteren binnenkort maar ik heb geen idee waar ik moet beginnen. Hopelijk helpt dit een beetje.

Muziek >> Toplijsten en favorieten >> Pink Floyd album top 5

Oh, thanks

Als je met PF begint, the dark side of the moon, dan wish you were here en als je dan nog steeds enthousiast bent kan je aan meddle, atom heart mother, the wall, animals beginnen.

Ik begon natuurlijk met DSOTM, eerder vandaag pas WYWH, nu net Animals & A Saucerful of Secrets gehad, morgen weer verder.

Dark Side Of The Moon kreeg ik ooit van mijn oom op een cassettebandje (kent u die nog...) toen ik midden in mijn Jean Michel Jarre ( en ook andere synthesizer muzikanten) fase zat.
Man, wat moest ik hier nou mee? Ik vond het helemaal niks! En dan ook nog eens dat gejank in Great Gig In The Sky! Nee, dit was zeker niet mijn ding.
Tsja en dan volgt waarschijnlijk een herkenbaar verhaal: Bij opruimen kom je het cassettebandje weer eens tegen en besluit je toch maar weer eens te luisteren.
Need I say more? Toen kwam die dus keihard binnen. Waarom toen wel? Geen idee, de leuke onvoorspelbaarheid van de muziek. Sindsdien mijn absolute topplaat. Wellicht niet altijd de nummer 1, maar deze zal alijd in mijn top 3 staan.
Prachtige muziek en ook de teksten spreken zeer aan. En die jankende vrouw? Geweldig! Las ooit eens dat Great Gig In The Sky eens is gebruikt bij een reclame voor pijnstillers...Mooi zinloos feitje, maar ach, misschien win je er nog eens een popquiz mee!

Rustig aan anders overvoer je jezelf. Vergeet Love over gold niet van Dire Straits, mooie album (voor mij hun beste)

Samen met Wish you were here voor mij het beste dat Pink Floyd gemaakt heeft. Dit is werkelijk een hartstikke originele cd, zoiets had ik in die tijd nog nooit gehoord. Ik was er meteen weg van en heb de lp al snel aangeschaft, en nu al wat jaartjes ook op cd. En tja...us and them, money, on the run, nee...eigenlijk gewoon alles!!!

Ik heb juist met de jaren meer afstand tussen mij en dit album waargenomen; ik heb steeds meer en andere muziek gehoord uit allerlei richtingen ,ik verander zelf en word ouder ( en wijzer dus ). In het begin (toen ik in de 20 was en op speurtocht in de pop/rockmuziek) vond dat ik dit album moest hebben en kon er rustig van genieten, maar inmiddels luister ik over het algemeen naar meer prikkelender/spannender muziek of gewoon muziek waar ik meer van geniet. Overigens, WYWH speel ik nog minder af; vind ze wel goed gemaakt, maar nu niet meer zo'n aantrekkingskracht op mij uitoefenend.

Als ik al eens Pink Floyd luister is dat juist een ander album, nml. ....Animals !

Ik had Brothers in Arms al, ik heb gister nog Dire Straits & Communique erbij gekocht (+ The Wall van Pink Floyd & Electric Ladyland van Jimi Hendrix), prima te luisteren. Maar ik zal ook wel Love over Gold luisteren.
Ik heb trouwens ook Sailing to Philidephia van Mark Knopfler maar dat vind ik niet echt super top.

Nee soloalbums van Knopfler zijn leuk, maar dat is het dan ook wel.

Mooi artikel over een optreden van Pink Floyd in Ohio, vrijwel op hetzelfde moment als de release van DSOTM.

http://kentfloyd.blogspot.nl/



Via bovenstaand artikel ook deze schitterende link gevonden met 15 minuten Super 8 beelden van Pink Floyd live in 1973.

Op zich best een geinige elpee misschien. Zal 'm eens wat vaker beluisteren.

Ik was altijd meer van de Meddle, Wish You Were Here en vooral Animals en vond DSOTM overgewaardeer, ook al het simpelweg, een v/d meest legandarische albums die ooit is gemaakt, welke naar zeggen door 1 op de 3 huishoudens in Engeland wordt bezeten en een van de weinigen die in lijn kan worden gezet met St. Pepper en Pet Sounds. Maar, nu ik ouder wordt merk ik toch wel dat wellicht onbewust toch onzettend veel ben beinvloed door de teksten van dit album. Die teksten zijn een les in praktische en politieke filosofie op zich. (Net als, Animals, The Wall en Amused To Death overigens).

Dit is wel een supermooie opname, en ik vond de SACD al zo mooi. Maar waar het echt interessant wordt is met de bonus cd, die een complete uitvoering van DSOTM bevat, zoals gespeeld tijdens de tour in 1975, hetgeen niet de Dark Side Of The Moon Tour was, overigens en dat hoor je hier en daar redelijk goed. Het album duurt ongeveer 12 min langer dan het orgineel, hier en daar een langer introotje, outrootje of bridge. On The Run is veel langer, bijvoorbeeld. Een toonhoogte lager of hoger om het interessant te houden. Dit alles doet vermoeden dat de band al behoorlijk gewend was aan het materiaal dat dan ook met grote beheersing, dan wel uit de losse pols, wordt gespeeld waardoor een er wat meer vrijere interpretatie ten gehore wordt gebracht. Dit is toch wel de mooiste versie die ik heb gehoord, moet ik zeggen. Ken heel wat bootlegs en ik ken ook de Work In Progress versie, en heb zelfs nog de allereerste keer dat DSOTM is gespeeld gehoord (die halverwege afbreekt, door een stroomuitval of zoiets), en die van Pink Floyd in 1994, en Roger Waters in 2006.

Aangezien de andere 3 nummers op de bonus disc van Wish You Were Here staan, rest er nog een nummer dat moet worden uitgebracht en dat is Echoes, ook al is deze wellicht nooit bewaard gebleven aangezien hij ook geen deel uitmaakte van de radiouitzending waarin destijds dit concert is uitgezonden. Ik was zowiezo nooit echt fan van de uitvoering van Echoes zoals op deze tour gespeeld dus helemaal rauwig ben ik er daar dan ook niet om, ook al is Echoes wel mijn meest favoriete nummer allertijden. Een heel bijzonder en uniek tijdsdocument, waarin Pink Floyd een cruciale omkeer maakte in zijn carriere.

Er staan uiteraard wel enkele 1975 versies van Echoes op Youtube, zoals deze versie, de laatste die de mannen in deze bezetting zouden spelen.



De geluidskwaliteit van Knebworth laat wat te wensen over, maar deze 11 minuten versie klinkt al een stuk beter.



Van hetzelfde concert trouwens ook de complete versie van Echoes.

Dat dit soort opnames niet officieel bewaard zijn gebleven, gaat er bij mij niet in.
Ergens in de kluizen van EMI, Gilmour of Waters liggen live opnames uit de jaren 70 onder het stof.

Ik bedoel, elke andere grote band blijkt in die tijd hun optredens opgenomen en bewaard te hebben.
Dit resulteert jaren na dato in vaak prachtige officiele live releases.

Gaat er bij mij niet in dat Pink Floyd, met al hun kostbare apparatuur en state of the art geluidssysteem niet even de moeite nam in die tijd een bandrecorder te laten meedraaien.

Hopelijk maak ik het in mijn leven nog mee dat we een batterij aan live opnames uit de jaren 70 gaan zien.
Tot die tijd staat er gelukkig genoeg moois online

Moet zeggen dat de vroege live opnames van DSOTM uit 1972 toch ook wel de moeite waard zijn.
Interessant om te horen hoe het stuk zich heeft ontwikkeld van Dark Side of the Moon: A Piece for Assorted Lunatics, tot het legendarische album wat de halve wereld nu in zijn collectie heeft.

Pink Floyd - April 28, 1972. The Auditorium Theater, Chicago, Illinois
Youtube

Pink Floyd - Live at the Rainbow Theatre; 20th February 1972
Youtube

Er staan uiteraard wel enkele 1975 versies van Echoes op Youtube, zoals deze versie, de laatste die de mannen in deze bezetting zouden spelen.

Vond vooral de Filmore versie van Echoes altijd behoorlijk sterk en daarnaast de BBC opname van destijds. Die op bootleg overigens al zo goed klinken dat het een wonder (of een schande) mag worden genoemd dat deze nooit officieel zijn uitgebracht.

In de versie van Echoes die tijdens de DSOTM tour werd gespeeld en daarna tijdens de 75 Tour, werd een saxofoon solo ingelast die ik zelf altijd nog al afbreuk vond doen aan het orgineel, dus ook al is de versie van dit concert wel bewaard gebleven, dan nog zit ik er persoonlijk niet op te wachten. Vond overigens de versies van Gilmour op Remember That Night en Live in Gdansk ook erg sterk. Denk dat ik nooit eerder zo duidelijk de invloed van Rick op het geluid van Floyd gehoord heb. Fantastisch middenstuk.

Of er nog opnames zijn die ze in de kluis hebben liggen, vast wel. Maar de vraag is, is het goed genoeg om uit te brengen. Daarnaast is het zeer zeker niet correct om aan te nemen dat alles werd opgenomen. Het geen bij Genesis (vooral na het vertrek van Gabriel) wel zo is, omdat na zeggen Collibs die tapes dan afluisterde op weg naar het volgende concert om fouten op te pikken en hiervan te leren. Verschillende leden hebben ook meerdere keren aangegeven te bezitten over stappels met opnames. Van Floyd heb ik nooit zo iets gehoord, en nog sterker, het is geloof ik algemeen bekend dat van de Animals Tour geen enkele soundboard is gemaakt. Heetgeen ontzettend jammer is omdat dat zo'n gave tour was. Het beruchte concert in Montreal waarin Waters een fan in het gezicht spugt, dat dan resulteert in een explosie van frustratie die tot een kookpunt komt tijdens de uitvoering van Shine On 2, die op die tour vaak over de 20 min, ging, door een uitgebreide solo. Op bootleg wel gehoord, maar laat te wensen over. Dus je luistert het eigenlijk alleen voor de nostalgie en niet voor het genot.

Van de andere kant heeft PF ook altijd beweerd dat er van The Wall geen opnames waren gemaakt en dat bleek uiteindelijk ook niet zo te zijn. Maar aan Is There Anybody Out There is geloof ik ook behoorlijk gesleuteld en is het ook zeker niet een straigt on live registratie. Dus met PF weet je het nooit. Zonde want ik denk dat er veel geld te verdienen is aan een eventuele live in 70's box.

Ooit bij een pf concert een t shirt gekocht met de hoes van dit album , t shirt allang vervlogen, maar heb hem wel ooit eens aan mijn moeder gegeven met de vraag of er een trui van gebreid kon worden, die trui heeft inmiddels al weer een opvolger.Op de een of andere manier nooit toe gekomen om deze plaat te kopen, tot ik tegen een tweedehandsje aanliep, sindsdien regelmatig in de cd speler.

Vraag me niet waarom ik deze nu pas heb gekocht, zal er mee te maken hebben dat ik 9 was toen deze uitkwam, the wall echter kwam in mijn pubertijd, zelfs spreekbeurten over gehouden bij de muziekles.