Pink Floyd - The Dark Side of the Moon (1973)

Maar wat vind je nu van DSOTM?

Ik vind die hoes wel Ok

Altijd leuk om te dragen bij je volgende spreekbeurt

Had me al paar keer eerder aan dit album gewaagd, maar het 'pakte' me nooit echt. Nu heb ik afgelopen weekend getript met dit album als tripmuziek. En potverdomme, waar eerst het kwartje maar niet wou vallen, vielen er nu hele goudstaven naar beneden (letterlijk en figuurlijk). Sindsdien draai ik het album echt non-stop. Nuchter is het namelijk ook echt een geweldige plaat . Heel sferisch en mooi één geheel, wat ik wel belangrijk vind bij een album. Gaat gelijk m'n top 10 in.

Het is 1 grote trip, dat maakt dit album zo onaards mooi.

true that

Ik vind dit album erg overgewaardeerd. In tegenstelling tot WYWH vind ik het een saai album.
Naar Speak To Me, On the Run en Any Colour You Like kan ik niet meer luisteren zonder me te vervelen en Eclipse is gewoon een saai lijstje dat wordt opgelezen.
Maar misschien heb ik het al te vaak gehoord, want ik heb 'm al vanaf dat de LP uitkwam

41 jaar na dato. Tja, het schijfje ook al lang niet meer beluistert.
Maar de saaiheid heb ik er nooit in kunnen ontdekken eigenlijk.
Het sprankelt wat meer dan dan WYWH, dat uiteindelijk meer een sferische luisteraangelegenheid is. Maar die is mij net zo lief.
Floyd is nooit erg van de up- tempo geweest. Maar voor hun doen zijn Time en Money wel iets meer rock.

Overgewaardeerd. Het thema is goed gekozen en van aller tijden. Misschien wel meer dan ooit in de maatschapij waar wij nu deel van uitmaken.
Doelstellingen, budgetten, managment en de druk en stress. Het spreekt mij wel aan.

Muzikaal is het een geheel. Niet de meest uitgesproken muzikaliteit. Maar met die beperktheid is het nog altijd een uitgesproken werkstuk.
Maar het spreekt mij minder aan dan Animals en The Wall.
Bij Floydmuziek hoort donkere wolken. En dat spreekt mij meer aan uiteindelijk.

Daar noem je meteen mijn twee favorieten.
Heel dit album is uitstekend gemaakt, echt werkelijk waar prachtig. Maar Money & Time springen er echt bovenuit. Ook Brain Damage vind ik wel een Grammy (o.i.d.) waardig.

Blijft zeer jammer dat Waters wegging,
(Ik ben meer een Waters fan dan een Gilmour fan alhoewel ik GIlmour ook echt een held vind. Vooral sinds ik zelf gitaar ging spelen.)

Bij het meeste wat Pink Floyd heeft uitgebracht moet je geduld hebben en de muziek in principe "door je heen laten stromen". Het duurt inderdaad lang voordat het echt op gang komt maar dat vind ik juist het mooist van PF. Je kan lekker achterover leunen in je stoel, ogen dicht, peukie d'r bij en genieten. Prachtig!
Je moet er maar net van houden en als je er van houdt dan is Pink Floyd een soort van God qua muziek.

Dat waar ze over zingen en musiceren..

NASA | A View From The Other Side - YouTube

Mooi !

Vandaag de perfecte dag om dit geniale album weer eens op te zetten...

In beeld: de zonsverduistering | NOS

Dit album zou zo maar eens een klassieker kunnen worden.

dat is ie toch al???

Kerel!!!!

Dat denk ik ook!

Ik vind dat nog iets te vroeg, maar wie weet

In ieder geval een bandje om in de gaten te houden.

Het is beter dat dit album opnieuw als "een klassieker" wordt uitgeroepen dan dat zou gebeuren met hun laatste album.

Wat is een klassieker?

Als dit er geen is...

Een niet weg te denken parel uit de geschiedenis van de populaire muziek. Een tijdloos thema en een plaat die nogal wat generaties heeft aangesproken- gezien de jarenlange notering in diverse albumhitlijsten.

Ja, dan mag dit zeker als klassieker aangeduid worden. Maar da's niks nieuws.

[/quote] MDRAAIJER
Daar noem je meteen mijn twee favorieten.
Money & Time springen er echt bovenuit. Ook Brain Damage vind ik wel een Grammy (o.i.d.) waardig.
Blijft zeer jammer dat Waters wegging,

....klassieker indeed....en wat Waters betreft...die heeft toch leuke dingen solo gemaakt
Na al die jaren vind ik Money en Time de minste nummers. Vanaf us & them is het een groot genot.

Bikkel: je geeft deze cd 4,5 pegels....kun je nagaan wat je van the wall en animals vindt, hahaha !!
Ik weet oprecht niet welke van de 3 ik het beste vind...of welke 4 als ik amused to death meeneem. Ligt zo dicht bij elkaar voor mij.

Ik heb net wat meer met de grimmigheid van Animals en The Wall.
Een natuurlijke groei in het proces kennelijk.

Maar natuurlijk is dit een prachtalbum.

Wat smaak en muzikale voorkeur betreft blijven we hier bij MuMe heerlijk bezig

Time en Money vind ik juist de grootste nrs op deze
On The Run vind ik ook van speciale klasse

Vind ik ook. Vooral Time. Fenomenaal. Samen met Us And Them gele ster waardig. Money vind ik eveneens heerlijk. Ook prachtig in de afwisseling. Ik vind Breathe ook schitterend. Great Gig trouwens ook.

Gewoon het beste album ooit. Zes sterren!

Ik heb hier verleden week eens naar liggen luisteren (volgens mij is 'liggend' bij dergelijke muziek de ideale positie, en dan met de ogen dicht); Wish you were here kende ik al, en beviel erg goed, ondanks dat het op het eerste gezicht buiten m'n smaak lijkt te vallen. Maar goed, met een algehele zwak voor goede (of op z'n minst boeiende) arrangementen en vage geluidjes is dat ook maar schijn. Dat kan in bijna alle genres opduiken.

Déze komt iets minder bij me binnen, ondanks dat ik wel hoor dat het allemaal briljant in elkaar zit. Maar dat wil niet zeggen dat het je ook ráákt. Vooralsnog trekt 'On the run' het meeste m'n interesse.

Ha, grappig. Bij mij is de waardering in de loop der jaren alleen maar afgenomen, en toen ik hem laatst weer eens draaide, was het juist On the Run die me het meest wist te doen. Ik vind dat nummer trouwens behoorlijk modern klinken voor 1973. Doet me zelfs denken aan bepaalde elektronische muziek van tegenwoordig.