Red Hot Chili Peppers - Californication (1999)

Volledig mee eens!

Lekker album om op je drumstel lekker mee te drummen, als je dat teminste kunt. : )

Op gitaar speelt het ook heerlijk mee.
De meeste nummers lenen zich heerlijk voor mijn waardeloze improvisatie.

De eerste Peppers plaat die ik jaren geleden gekocht heb. Inmiddels ken ik veel meer muziek van de Peppers maar vindt dit nog steeds de beste cd.
Eigenlijk zijn alle nummers gewoon goed te noemen.
Zo nu en dan pak ik ook nog eens mijn basgitaar erbij en probeer ik met de nummers (of beter gezegd met Flea) mee te spelen.
Nummers als Otherside en Californication meespelen is echt heel gaaf!

Na al mijn lovende woorden verwacht je misschien 5 sterren, maar helaas.. toch niet. Californication is geen cd die ik vaak op zet, omdat hij voor mij persoonlijk dan toch een tikkeltje gaat vervelen.
Af en toe om de zoveel tijd dus gewoon uit de kast halen en alle nummers luisteren, met heel veel plezier.. alleen zet ik hem nooit op repeat.

Een paar nummers die ik vooral leuk vind omdat ik ze vroeger leuk vond, een paar nummers die ik nog steeds echt waardeer maar ook een paar ware gedrochten. Tamelijk veel zelfs, een stuk of vier, vijf, zoals Get on Top en Right on Time. Die verpesten het voor mij een beetje, en zorgen er bovendien voor dat ik dit album absoluut niet als een hecht geheel kan zien. Halfje eraf.

Hmm. vind Get On Top een van de betere suptoppers op deze plaat. Dat het album niet echt een geheel is ben ik het wel mee eens. Over de gemiddelde kwaliteit van de tracks dus niet. Blijft voor mij een 4.

Met thomzi eens, wat een gedrochten staan er hier tussen. Uit jeugdsentimentele waarde blijft mijn 3* wel staan, en omdat ik nog altijd met plezier naar nummers als Scar Tissue en Road Trippin luister, maar echt goed wordt het buiten die twee zelden.

Ik vind juist get on top en right on time de mooiere nummers, waarschijnlijk hou jij niet zo van de 'hardere' nummers.

Ik had hetzelfde in het begin, maar na een tijdje begon ik toch juist het contrast tussen bijvoorbeeld de totaal niet melodische versen van get on top tegenover de solo/instrumentale bridge van het nummer prachtig te vinden, zo een soort stuk gebruiken ze ook als outro van bijvoorbeeld around the world(prachtige backing vocals in het refrein trouwens, weer dat contrast), en purple stain.

luister bijvoorbeeld naar 15 step van Radiohead, een beetje een druk nummer met ongewone time signature waar dan ineens de geweldige jazzy riff van jonny greenwood overheenkomt.

maar goed, the otherside, right on time, de mindere nummers van het album, right on time is gelukkig live al een stuk beter met London Calling van The Clash als intro. californication is live ook een stuk beter. ik vind de productie van dit album heel zomers en zonnig klinken op een of andere manier, vooral ook door de cover denk ik. californication past gewoon wat minder bij die productie, en komt live veel beter tot zijn recht en verandert dan ineens in een van mijn favoriete rhcp songs

Hear, hear! Geen toevoegingen.

Red Hot Chili Peppers, deze band is lange tijd mijn alltime favourite geweest. Persoonlijk neig ik nu meer naar de Arctic Monkeys, maar de Chili's hebben een speciaal plaatsje in mn hart. Nog steeds is het een van mijn favoriete bands, maar ik luister nu dus ook andere muziek. Californication is ook lang mijn favoriete album ooit geweest (maar dat was omdat ik maar één album had en dat was deze )

-Around the World: De vrolijkheid spat van dit nummer af, heerlijk hoe Flea en Frusciante tekeergaan op die instrumenten. Vooral de bass in dit nummer is heerlijk, typisch Flea! Erg lekker nummer, maar je moet er wel voor in een vrolijke stemming zijn. 4*

-Parallel Universe: Goed nummer, maar een beetje eentonig. Iets meer variatie had wel gemogen. Maar over het algemeen een lekker nummer. De solo valt een beetje tegen (vooral als je Frusciante's kunsten bij Slane Castle hebt gehoord). 3,5*

-Scar Tissue: De Peppers op een rustige en beheerste manier, dit soort nummer staan wel meer op het album. De gitaar en zang vullen elkaar perfect aan en maken dit nummer erg genietbaar. Frusciante heeft ook nog de ruimte om een paar kleine solo's en de uiteindelijke, relaxte solo te spelen. Erg fijn nummer, 4*.

-Otherside: Een van de allerbeste nummers van de Peppers. Toen de Peppers nog compleet vreemd voor me waren vond ik dit nummer al fantastisch. Dat riedeltje is gewoon zo aanstekelijk en Anthony's zang is hier op zijn best. Flea vult voor de rest alles perfect aan. De tekst van Otherside vind ik heel mooi, vooral omdat die zo abstract is. Het is niet zeker wat er allemaal mee bedoeld wordt, maar waarschijnlijk gaat het over het afkicken van drugs. En de zin "I heard your voice throug a photograph" verwijst dus misschien naar de ex-gitarist. Het nummer wordt er bij de bridge nog beter op. De bass is zo geweldig in combinatie met de drum en de zang haalt he niveau alleen nog maar omhoog. En dan wordt er afgesloten met een korte, maar zeer krachtige solo. Klein detail: de achtergrondstemmen na de solo, zo mooi. Een van mijn favoriete nummers ooit. 5*

-Get on Top: Klinkt erg Peppers achtig, erg funky met originele en speelse bass en gitaar. Leuk nummer, maar ook niet meer dan dat eigenlijk. De solo is wel erg goed, zoals je van Frusciante kunt verwachten. 3,5*

-Californication: Een bijzonder mooi nummer. Het albekende deuntje pakt me iedere keer weer. Californication is ook een heerlijk meezing nummer. Het nummer wordt geweldig afgesloten met een rustige, maar zeer mooie solo. 4,5*

-Easily: Na het redelijk droevige Californication kun je weer even losgaan op Easily. Muzikaal niet zo bijzonder, op de solo na, erg lekker gitaarspel van Frusciante weer. Vooral de zang klinkt hier erg lekker, vooral het refrein klinkt super. 3,5*

-Porcelain: Een wel erg rustig nummer, helemaal niet iets voor de Peppers. Niet echt slecht, maar hier had wel wat meer pit in gemogen. 3*

-Emit Remmus: Een van de mindere nummers op het album, deze keer is er ook geen solo aanwezig om het wat mindere eerste gedeelte goed te maken. Er valt naar te luisteren, maar liever niet. 2*/2,5*

-I like Dirt: Aardig nummer, erg vrolijk. Alleen dit nummer slaagt er niet helemaal in die vrolijkheid over te brengen zoals Around the World dat wel doet. De solo is erg funky. 3*

-This Velvet Glove: Verrassend mooi nummer. Deze moet je best vaak luisteren om de schoonheid erin te ontdekken. De gitaren (akkoorden op de achtergrond en elektrische op voorgrond) zijn uitstekend. Het main deuntje is erg mooi. De achtergrondzang draagt ook zijn steentje bij en het refrein is bijzonder krachtig. Dit alles en een mooie tekst zorgen voor een erg mooi geheel. 4,5*

-Savior: Klinkt gewoon goed. Het leuke aan Savior is dat het nummer op een gegeven moment een verrassende wending krijgt. De muziek wordt iets rustiger en de mannen gaan meer over op zang. En ook dit nummer wordt afgesloten met een heerlijke solo. Frusciante bewijst maar weer eens dat hij niet zomaar een gitarist is. 3,5*

-Purple Stain: Apart nummer, maar het klinkt wel geinig. De bass en gitaar klinken erg lekker samen. Alleen klinkt Anthony's stem een beetje te vreemd hier. Maar een erg leuk nummer, 3,5*.

-Right on Time: Nogal een saai nummer. Iets te chaotisch allemaal. Niet echt speciaal, de bass haalt het nummer nog een klein beetje omhoog. 2*

-Road Trippin': Akoestisch! Een mooie afsluiter van het album en wat een verrassing ook. De elektrische instrumenten en funky effecten zijn ingeruild voor akoestische gitaar en bass. En we horen zelfs violen op de achtergrond. De drums zijn ook aan de kant gezet bij dit lied. Maar ondanks dat het een stuk anders is, is het toch een erg mooi nummer. Muzikaal erg fijn en de zang is erg mooi. Kiedis blijft toch een erg goede zanger. 4*

Een zeer geslaagd album van de vier heren. De Peppers hebben een eigen sound en die moet je liggen. Ik kan er geen genoeg van krijgen.

4*

Staan een aantal leuke nummers op maar over het algemeen is deze plaat toch echt niet waardig om zo hoog in de top 100 te staan.
Parallel Universe en Porcelain zijn IMO de hoogtepunten v.h. album (Porcelain is zo niet Chili Peppers maar misschien juist daarom zo mooi en 'breekbaar' , enige nummer van ze dat me weet te raken).

Ik vind Road Trippin echt geweldig samen met Scar tissue op dit album, net weer geluisterd

Wereldplaat, gouden melodieën.

Road Trippin, This Velvet Glove, Scar Tissue, Californication, ik kan het wel smaken

Emmit Remmus valt live echt wel te pruimen hoor. Hoe Frusciante met z'n feedback speelt is zo leuk om te horen. Tube: YouTube - RED HOT CHILI PEPPERS LIVE IN POLAND - EMMIT REMMUS

Klinkt inderdaad lekker... Deze plaat is voor velen onder ons een deel van de soundtrack van onze jeugd geworden. Deze zal dan ook voor altijd in mij geheugen gegrift zijn en verlaat het nooit meer, zelf als ik aan alzheimer zou gaan leiden.

Dit album heb ik vandaag nu ook beluisterd. Er staan volgens mij 4 nummers op die ik destijds vaak op de radio gehoord heb, namelijk de titeltrack, Around The World, Scar Tissue en Otherside. Allemaal erg goede nummers die ik al kon. Ik vind de tweede helft van deze plaat ook erg goed. Volgens mij is dit ook wel zowat het meest stevige album van The Red Hot Chili Peppers.

Dat waag ik te betwijfelen. Ikzelf denk dat vooral in hun begindagen er toch meer gefunkt en gerokt werd. Maar goed, ken niet veel van hun ouder werk, dus het is eigenlijk ook een open vraag.
Ik denk dat dit album wel hun meest toegankelijkste is en meest commercieel succesvol.

Californication is in ieder geval het meest veelzijdige album van Red Hot Chili Peppers en als je het mij vraagt ook hun beste.

Er zijn drie zangers waar ik een absolute hekel aan heb, dat zijn: Bono, Chris Martyn en Anthony Kiedis. Maar alle drie hebben ze voor mij wel wat gemeen, de muziek die de band waarvan zij deel uit maken vind ik met regelmaat wel meer dan prima. Bij U2 komt dat door de instrumentaties, bij Coldplay en Red Hot Chili Peppers komt dat door het geheel. Want waar ik Bono een matige zanger vind, vind ik Chris en Anthony al een stuk beter. Het zijn beide niet mijn favoriete zangers, maar als ik hun hoofden weg denk tijdens het beluisteren van de muziek die ze maken kan ik er erg goed naar luisteren.

Californication het meest bekende album van de Peppers heb ik nu een paar keer beluisterd. Veel nummers kende ik al, want je moet volgens mij onder een steen hebben gelegen wil je de tracks niet kennen. Van de meeste nummers wist ik dan ook al dat ik ze minimaal degelijk vond. Met de titeltrack had ik bijvoorbeeld niet zo veel, maar in mijn oren is het nog altijd een voldoende.

Eigenlijk haalt heel dit album wel een constant niveau voor mij, het wordt sowieso nergens slecht en met name het begin kent toch wel erg leuke nummers. Parallel Universe is dan misschien wel mijn favoriet, maar ik had ook de openingstrack of Scar Tissue kunnen noemen. Waarom ik deze nummers zo goed vind, heeft voor een groot deel met de prachtige instrumentaties te maken - het gitaarspel is toch echt wel subliem - maar het succes wil ik ook deels op het conto van Anthony schrijven. Hij heeft iets - en wat dat iets is, daar hoop ik nog achter te komen - in zijn stem dat mij aan weet te trekken.

Californication is voor mij niet echt een speciale plaat, veel tracks vind ik 'gewoon een voldoende' andere tracks laten mij wel wat meer genieten. Niet mijn favoriete album, maar ik had het wel een gemis gevonden als ik de plaat niet in haar volledigheid had beluisterd.

Wereldberoemd album dit van de RHCP, maar ietsje overgewaardeerd. Het is gewoon goede rockmuziek, maar amper geniaal of vernieuwend vind ik.

De eerste helft van de cd haalt een constant hoog niveau met het nummer Californication als uitschieter. Met Porcelain begint de wisselvaligheid erin te komen, maar aardig als de jongens van RHCP zijn hebben ze het lekkerste voor het laatst bewaard: Road Trippin'. Prachtig akoestisch nummertje met mooie strijkers en een erg goede tekst.

3,5 ster voor Californication!

Bijna helemaal mee eens.

Pracht van een album met mijn favoriete nummer aller tijden: Californication

Zo zalige nummers die meteen mijn dag goedmaken.
Fantastisch!!!

klasse cd die alleen qua opname k.. klinkt.

singles zijn gewoonweg top en heerlijk om te luisteren maar de rest van de nummers vind ik nooit zo veel voorstellen wel leuk maar niet meer dan dat

Californication : Jeugdsentiment, met als beste nummer: californication

Opvallend goede plaat, die natuurlijk al lang de klassieker status heeft verkregen bij het grote publiek.

De funky nummers worden afgewisseld met de wat meer 'pop' nummers, wat zorgt voor een perfecte balans, waardoor de plaat prima luisterbaar blijft, ook na vele draaibeurten.

Een terecht 4.0*

Ik heb altijd een beetje dubbele gevoelens bij deze plaat. Er staan nummers op van een niveau die horen bij een album met een klassieke status. De bekende songs van dit album, maar ook 'Emitremmus' en bijvoorbeeld 'This Velvet Glove'. Maar toch ook wel een paar songs, die ik als 'weinig bijzonder' bestempel. 'I Like Dirt', 'Purple Stain' en 'Right On Time' bijvoorbeeld. Maar in z'n totaliteit nog steeds een mooie 4****. Ik heb alleen vaak het gevoel dat er nog meer in gezeten had, terwijl het nu al een goede plaat is.

Ik vraag het niet aan je, omdat ik het al weet van mezelf; dit is gewoon hun allerbeste plaat ooit!

John Frusciante is blijkbaar uit geroepen tot beste gitarist van de laatste 30 jaar.
Waarschijnlijk wel terecht.
Hierdoor op een pijnlijke manier tot de ontdekking gekomen dat er weinig grote gitaristen zijn op gestaan.
Prince en Lenny Kravitz werden ook genoemd.
Maar hun muzikaliteit vind ik te groot.
Dit zijn beide qua instrumenten bespelen alles kunners.