David Bowie - Low (1977)

Commercieel ontkomen we niet aan maar creatief? Ik vind alle platen er voor plus de twee platen er na creatiever dan DSoTM, maar goed het gaat hier over Bowie

Nee, eerder Animals. De broeierige, nihilistische sfeer...Maar alhoewel beide platen van beide artiesten uit 1977 komen is er verder weinig tot geen overeenkomst en zijn we eigenlijk bezig appels met peren te vergelijken. Pink Floyd had expliciete, bijna prozaïsche teksten en een duidelijk uitgewerkt concept. Low juist niet, daar kun je wat op los interpreteren.

@ Ziegler: Low had wél Brian Eno aan boord en markeerde ook de terugkeer van Tony Visconti in de producersstoel, maar verder was de kern van Bowies band nog exact hetzelfde: Alomar/Murray/Davis. Roy Bittan en Earl Slick waren weg, daarvoor in de plaats kwamen Ricky Gardener en Roy Young. En nog wat bijrolletjes voor Iggy Pop en Mary Visconti..

Ander band dus, maar niet totáál anders, gezien de ritmesectie en Carlos Alomar.

Deze bevalt mij mede ook vanwege de instrumentale stukken beter dan ziggy stardust, die mij toch teveel een sixties sfeer in zich heeft. Ziggy vind ik wel een mooi album, maar hetzelfde als tommy van the who, daar moet ik dan ook echt zin in hebben en voor maken. Platen als deze kan ik altijd wel beluisteren.

Heb deze en blackstar, en de tip van kaztor all saints vanmiddag aangeschaft. Nooit gedacht dat bowie een instrumentale verzamelaar had uitgebracht. Heb er nu 6 van bowie, kan weer eventjes vooruit.

bedankt voor de tip!!! Ben meteen op internet wezen kijken, maar all saints is bijna nergens te vinden, kom ik vanmiddag bij mijn platenboer in assen, heeft die hem gewoon in het schap staan, en ook voor slechts maar een tientje, enorm blij mee!!

Bowie in berlijn en instrumentale muziek kan ik mooi vergelijken met die van tangerine dream, een duitse instrumentale band die in die jaren ook hoogtij vierde, best benieuwd of bowie daar nog wat door beinvloed is

Andere opinie. Mijn excuses (nouja...) voor de afkortingen. Ik ben dit gewend te doen op het Steve Hoffman-forum (is daar eerder regel dan uitzondering) en vind dat het vlotter wegleest. Heeft verder niets met respect te maken, IMO (in mijn opinie).

Ik ken (nog) weinig van Tangerine Dream, maar het is goed samengesteld en valt prima los van de bijbehorende albums te beluisteren.
Je haalt er ook wat 'bonus'-tracks van de EMI/Ryko's van begin jaren '90 mee in huis, dus dat is handig.

nooit gedacht dat david bowie zulke mooie instrumentale nummers had gemaakt. Ik ken hem vooral van zijn typetjes en zijn theatrale. En natuurlijk van zijn vele singles, want een hitmachine was het ook beslist. Dit is echt een album met 2 gezichten en dus veel variatie, erg mooi album ook deze Low. Mooie ontdekking, zo leer je steeds nog (oude) nieuwe muziek ontdekken

Ken je "Heroes" ook, Ricardo?
Belangrijke leverancier voor het All Saints-schijfje en de iets meer donkere tegenhanger van deze iets abstractere plaat.

Nee ken Heroes nog niet. Heb nu 6 cd,s van Bowie: ziggy stardust, low, blackstar, het live album a reality tour, singles collection uit 1993, en de instrumentale verzamelaar all saints. Ik blijf het live album die ik al een tijdje ken toch wel het beste werk van bowie vinden!

Het nummer heroes ken ik van singles collection en natuurlijk de instrumentale nummers die op all saints staan.

Wat is subterranians toch ongelofelijk mooi.

Low en Animals op 1 tape is geen straf!

Na elkaar luisteren, in alfabetische volgorde wel. D'r zijn betere paringen denkbaar.

In 1977 vonden er in gelukkig in de UK muzikale ontwikkelingen plaats die andere muziek aankondigden. Waar Bowie hoogstwaarschijnlijk meer mee op had dan PF.

Peter Frampton?

Bowie kende Edgar Froese persoonlijk, Kraftwerk was in ieder geval een invloed.
Zie interviews met Visconti, Bowie en Eno.

bron

Heb me tot een week geleden ongegeer nooit echt verdiept in david bowie, maar ben er inmiddels achter dat hij een stuk veelzijdeger is dan ik dacht. Dacht altijd dat het de modernere variant van the beatles was, en vooral popliedjes en singles maakte. Dit is echt een supermooi album met veel variatie die mij enorm ligt. Heb deze liever dan zijn nog beter beoordeelde ziggy stardust album!

Op dan naar Heroes, heeft ook veel instrumentale nummers.

Die ken ik inmiddels al van de verzamelaar all saints. Mocht er ooit nog een bowie cd bijkomen, dan denk ik vooral aan station to station, die maakt mij op het moment het meest nieuwschierig.

En nu ook wat eigentijdse electronische muziek ontdekken, hup!

Ik ken de muziek van klaus schulze, tangerine dream, jean michel jarre, vangelis, kitaro en mike oldfield. En van ozric tantacles ken ik jum jum tree. En van sigur ros heb ik de hier op mu.me 2 hoogst beoordeelde albums. Verder ken ik niet zoveel elecktronische muziek, terwijl ik het wel super vind!

ricardo. Mischien kun je eens Boards Of Canada proberen. Die band was voor mij de sleutel naar moderne elektronische muziek. De sfeer van analoge elektronische muziek, met moderne middelen als het ware. Ik denk dat met name het meer naar ambient nijgende segment van EM je best eens kan bevallen. .

De eerste platen van Aphex Twin, Autechre en FSOL kunnen ook nog wel eens gaan bevallen, van daaruit kun je uitbouwen naar het echte werk, Gridlock en Arasaka

Misterfool en ik hadden het er toevallig gister via PM nog over maar de platen van Harmonia (waarvan eentje met Eno) zijn ook zeer de moeite waard!

Music for Films (1) van Eno is een geweldig album.

Ook Electronic als typering is een containerbegrip met meerdere richtingen: van ambient tot techno (en de sub-sub's daarvan zoals minimal, dub techno en tech house). Frappant is hoe 'uitgekleed' de nieuwere subgenres zijn of soms hoe organisch (geluid bellen, klokken, natuur).

Misschien is het aardig om Brian Eno - Ambient 1 (1978) te zetten tegen The Black Dog - Music for Real Airports (2010)

Voor een album dat uit '77 is blijft dit album trouwens 'fris' klinken i.t.t. tot gelijktijdige Duitse albums waar het wel naar verwijst.

Zeer goed album, waarop 'Sound and vision' en 'Warszawa' toch wel de twee uitschieters zijn. Persoonlijk vind ik de instrumentale B-kant van de LP (gevormd door tracks: 8 t/m 11) in zijn geheel mooier dan de popmuziek-klinkende A-kant. 4,0*.

Opeens komt 'the realisation' bij mij binnen dat Low waarschijnlijk onbewust mijn eerste aanloop naar ambient, avant-garde, scores en electronische muziek is geweest! Dacht altijd dat Sigùr Ros en dan met name Jònsi's zijproject Jònsi & Alex - Riceboy Sleeps was. Denk dat ik dit album eerder luisterde dan naar heel Sigur Ros. Toen vielen de kwartjes al met bakken uit de lucht en kon ik altijd met veel plezier het vinyl omdraaien naar kant B. Het prachtige Warszawa, Art Decade, maar absollut ook de afsluiter van kant A: A new Career in A new Town! (ook te horen op 'I Can't Give Everything Away) van Blackstar
Dit is echt één van zijn, al dan niet zijn beste plaat.

Wat Bowie wel allemaal niet met je doet...

Jaja, hier begon het mee bij veel mensen denk ik, naast het geweldige werk van Kraftwerk destijds.. staat nog steeds op zichzelf, maar de wereld die het ontsluit is enorm, andere melkwegstelsels. Bowie was een visionair en zo zal hij door de meeste ook wel herinnerd blijven denk ik, andere artiesten maakten maar erg kleine stapjes vergeleken bij deze grootmeester. Subterraneans, goddelijk!

Voor zover ik me herinner heeft Bowie, met zijn fijne neus voor nieuw geluid, naar eigen zeggen veel inspiratie voor dit album opgedaan bij het beluisteren van Discreet Music (1975) van Brian Eno. Hun samenwerking ligt in het verlengde daarvan. Met dit soeverijn werkstuk als resultaat.

dit album is de laaste dagen op repeat. Haast 10 jaar en mijn verliefdheid groeit nog steeds.

Toch maar verhoogd naar vier sterren,vooral vanwege de instrumentale stukken die me steeds beter beginnen te bevallen.Subterraneans en Warszawa zijn toch van een ongekende schoonheid.Wel wat jammer van Breaking glass (klinkt hier toch wat gemankeerd en kort) waarvan ik de live versie vele malen beter vind.