menu

David Bowie - Low (1977)

mijn stem
4,13 (960)
960 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock / Electronic
Label: RCA

  1. Speed of Life (2:46)
  2. Breaking Glass (1:51)
  3. What in the World (2:23)
  4. Sound and Vision (3:03)
  5. Always Crashing in the Same Car (3:29)
  6. Be My Wife (2:55)
  7. A New Career in a New Town (2:51)
  8. Warszawa (6:20)
  9. Art Decade (3:43)
  10. Weeping Wall (3:26)
  11. Subterraneans (5:39)
  12. Some Are * (3:16)
  13. All Saints * (3:38)
  14. Sound and Vision [Remix Version] * (4:41)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur: 38:26 (50:01)
zoeken in:
avatar van west
4,0
Ik blijk de 1e UK persing te hebben, met achterop een sticker met de nummers erop. Zelfs met originele binnenhoes. En hij klinkt ook nog eens als een klok.

Ik had het trouwens nooit gedacht, maar uiteindelijk grijpt deze plaat ook mij bij de kladden en verhoog ik de score voor deze prachtige muziek.

avatar van Cerclezot
4,5
Hoe meer luisterbeurten, hoe meer deze toch echt mijn favoriete Bowie wordt. Vooral de B-kant vind ik fantastisch.

avatar van aERodynamIC
4,5
Vandaag exact 40 jaar oud. Dan mag het wel weer hard door de luidsprekers schallen natuurlijk.

avatar van bikkel2
5,0
aERodynamIC schreef:
Vandaag exact 40 jaar oud. Dan mag het wel weer hard door de luidsprekers schallen natuurlijk.


Nauwelijks voor te stellen. 40 jaar.
Onverslijtbaar.

avatar van luigifort
5,0
Tijdloos en zijn beste!
Zou Sylvian Gone To Earth van Bowie hebben? Eerste helft songs, 2e helft ambient..

avatar van bikkel2
5,0
luigifort schreef:
Tijdloos en zijn beste!
Zou Sylvian Gone To Earth van Bowie hebben? Eerste helft songs, 2e helft ambient..


Ik denk wel dat Sylvian een Bowieliefhebber is betreft deze periode.
Helemaal geen gekke gedachte luigi.

avatar van Minneapolis
Jammer dat Always crashing niet meer op de live uitvoering in het BBC Radio Theater (2000) lijkt.
Het is nog altijd een erg mooi nummer, maar als je die live versie hoort... er had nog veel meer ingezeten.

avatar van brandos
4,5
aERodynamIC
Vandaag exact 40 jaar oud.
Ik weet nog als de dag van gisteren hoe ik 'Sound and vision' voor het eerst op toppop hoorde en zag. Zo moeten de eerste noten Beatles voor onze ouders hebben geklonken. Of voor mijn part de eerste noten "Le sacre du printemps" voor die generaties voor hen. Om nou te zeggen dat ik het als 10-jarige mooi vond is teveel gezegd. Het begon zomaar ergens en ging nergens echt naar toe, er werd slechts een vraag gesteld (en herhaald). In een vreemde 'blue mood' die ook weer niet geheel onaangenaam was. Dus terzijde leggen kon absoluut ook niet meer. Het begin van een levenslange fascinatie voor het fenomeen Bowie, de Picasso van de popmuziek. "Don't you wonder sometimes...?"
Nou en of!

avatar van henkiev
5,0
Ik luister nu al 40 jaar lang regelmatig naar deze plaat en hij blijft geweldig!!!

avatar van De buurman
5,0
Ik ben niet echt opgegroeid met Bowie. Op mijn 45e ben ik nu een grote inhaalslag aan het maken.

Had me jaren terug al eens aan deze gewaagd en kon er toen weinig mee. Afgelopen week deze heel vaak gehoord, want ik dacht: ik mis iets blijkbaar.

En dat is toch wel de truc bij mij. Prachtig album is dit. Nooit geweten. Ik ga eens rustig de tijd nemen om zijn werk op me in te laten werken.

avatar van De buurman
5,0
Het lijkt of ik de proloog op Britse vroege jaren ‘80 muziek in handen heb. Het soort muziek dat ik altijd een beetje aan me voorbij heb laten gaan.

Een enorme variëteit aan sounds, op kant 1 verpakt in hele mooie, wat vluchtige liedjes. Ze zijn voorbij voor je het weet en dat houdt het mede zo boeiend. Aan de buitenkant lijkt het luchtig en oppervlakkig, maar hoe vaker je luistert des te meer je ook de melancholie erin hoort. De instrumentale nummers geven het album als geheel alleen nog maar meer diepgang en kleur.

Ik moet zeggen dat de muzikaliteit en originaliteit van Bowie, waar ik vroeger toch vooral tegenaan keek als uithangbord van de “buitenkant” van popmuziek, me ontzettend verrast. Alsof er een nieuwe deur opengaat.

jakkepoes
Nu kan ik pas zeggen dat ik dit de allerbeste Bowie vind. Hoewel de topalbums erg dicht tegen elkaar aan liggen zoals Heroes en Ziggy Stardust.
Live in de Kuip gezien toen hij helaas één van zijn minderde albums uitbracht tijdens de Glass Spider Tour maar vond het desondanks één van de optredens die ik me nog heel goed kan herinneren na meer dan 30 jaar. /en dat bedoel ik in positieve zin.
Dit album luister ik meestal met koptelefoon met Flac bestanden dan hoor je de intensiteit van de nummers het mooist.

avatar van jono
2,0
Ik snap niet waarom deze plaat hier zo hoog gewaardeerd wordt. Toegegeven, kant A bestaat uit een aantal prima popliedjes, met Sound and Vision en Always Crashing in the Same Car als hoogtepuntjes. Maar dan begint de ellende. Het instrumentale A New Career in Town kan er nog wel mee door, maar die vier ambientstukken die daarna volgen klinken stuk voor stuk alsof er een kat over de synthesizer loopt. Ik snap echt niet wat Bowie hiermee wil zeggen.
Resumerend: vier sterren voor kant A en één ster voor kant B. Gemiddeld kom ik helaas niet verder dan tweeënhalve ster.

avatar van luigifort
5,0
Bowie's beste! Heerlijk album, zowel kant A met zn intrigerende songs alswel kant B met de evenzo intrigerende duistere "instrumentals".

5 sterren!

avatar van Thekillers87327
4,0
heb de hype rond bowie nooit begrepen. Het pakt me gewoon niet en eigenlijk (bijna geen een van zijn nummers). Kwestie van smaak? misschien.
Alle artiesten die met hem geassocieerd worden kan ik wel pruimen, het verbaast me dus best wel dat ik zijn muziek niet goed vindt.

avatar van Deranged
Grappig, kan niet zeggen dat ik de gestripte 2013 versie van Sound and Vision per se prefereer maar deze heeft zeker bestaansrecht in mijn oren.

Misschien ook wel meer passend bij de tekst.

Over een man die een sober bestaan tegemoet treedt.

In afwachting van het een of het ander.

Dat is wat ik eruit haal althans.

avatar van SirChenque
4,5
geplaatst:
Vond dit wel een mooie quote over Bowie:

"The world is over 4 billion years old and you somehow managed to exist at the same time as David Bowie"

Zo voelt het zeker.....overigens kan ik mij als kind herinneren dat mijn eerste single die ik ooit van mijn eigen zakgeld heb gekocht "Ashes to Ashes" was......weet niet of het toeval was, want Bowie is nooit echt heel erg in mijn muzikale scope aanwezig geweest, wel altijd ietwat blijven volgen en ook 2x live gezien, maar het was niet mijn focus. Totdat mijn eigen zoon helemaal gegrepen werd door Blackstar en we samen op ontdekkingstocht gingen in de fascinerende wereld van Bowie. Zo is de cirkel weer rond.......

geplaatst:
SirChenque schreef:
(...)overigens kan ik mij als kind herinneren dat mijn eerste single die ik ooit van mijn eigen zakgeld heb gekocht "Ashes to Ashes" was......weet niet of het toeval was, want Bowie is nooit echt heel erg in mijn muzikale scope aanwezig geweest, wel altijd ietwat blijven volgen en ook 2x live gezien, maar het was niet mijn focus.


Niet om een guestimate als waarheid aan te willen merken, maar op zich lijkt me dat redelijk verklaarbaar: waart gij een menneke in da 80s, dan is dat goed verklaarbaar: in die periode maakte Bowie niet zijn meest (creatief) aantrekkelijke werk; in de periode daarvoor (da 70s) kwam hij telkens met iets nieuws/onverwachts. Bowie's remonte nam echt vorm aan bij David Bowie - 1.Outside (1995), alhoewel Black Tie White Noise ook wel een enkel juweel bevat.

avatar van SirChenque
4,5
geplaatst:
In de 80´s was ik al wel flinke puber, maar muzikale interesses waren toen nog wat gelimiteerder.....ben inmiddels met de jaren veel bredere muziekgenres gaan waarderen. Wat natuurlijk ook prettig is als je eigen pubers jou weer nieuwe muziek terug geven, gebeurt mij geregeld en daar geniet ik erg van!

geplaatst:
SirChenque schreef:
In de 80´s was ik al wel flinke puber, maar muzikale interesses waren toen nog wat gelimiteerder.....ben inmiddels met de jaren veel bredere muziekgenres gaan waarderen. Wat natuurlijk ook prettig is als je eigen pubers jou weer nieuwe muziek terug geven, gebeurt mij geregeld en daar geniet ik erg van!


Wat let je dan om je pubers de weg (terug) te wijzen naar Bowie's Golden Years, da 70s en en passant Berlijn - I, I can remember, standing by the wall - en de geschiedenis te schetsen, kan allemaal wat makkelijker nu - internet kenden we niet in da 80s

avatar van SirChenque
4,5
geplaatst:
Wordt ook zeker werk van gemaakt Mjuman!

avatar van jorro
2,5
geplaatst:
Mijn probleem met Bowie's albums is dat ik er vaak 2 of 3 aansprekende songs op vind staan en de overige songs maar matig kan waarderen. De hits zijn dan meestal favoriet, Dat is ook bij dit album het geval.
Ik houd het bij Bowie liever op een best of album.
Dit album staat heel terecht gedeeld 39e in de Oor jaarlijst 1977, want goed is het wel. Maar er van houden? Hmmmm. 2,5*

avatar van Roxy6
4,0
geplaatst:
Voor menig rechtgeaard Bowie fan-volgeling was Low, ook bij de eerste beluistering een shocker.
Helemaal als verrassing kwam de transformatie niet. Bowie zat in een overgangsfase van zijn Amerikaanse periode ( Young Americans en Station to Station) en was tussen Station to Station en ~Low gevraagd om de hoofdrol te spelen in The man who fell to earth, een Science Fiction film van Nicolas Roeg. De hoesfoto is ook een still uit die film, die naadloos past in het rijtje iconische covers waarop Bowie ons gedurende zijn hele muzikale loopbaan heeft getrakteerd.

Het was vooral een shocker omdat dit album in grote mate een instrumentale ervaring is.
Kant A (van de oude LP) is gevuld met veelal uptempo, korte pakkende en catchy nummers, die soms vervreemdend werken en onderling erg verschillen qua sfeer.
Sound & Vison, de eerste single track van Low, leverde Bowie zijn grootste hit tot dan toe op in Nederland, een aantal nummers van Low werden ook gebruikt onder diverse tv documentaires.

Favoriet voor mij was ‘Always crashing the same car’, op sommigen nummers was er al een sfeer te horen die op Heroes werd voortgezet. Het zal onmiskenbaar te maken hebben met het feit dat Brian Eno zich samen met Bowie over de arrangementen heeft gebogen, hetgeen hij ook bij de twee opvolgende albums Heroes en Lodger zou doen.

Kant B (van de oude LP) werd gevuld met vier grotendeels instrumentale nummers, die ieder een bepaalde sfeer in zich hebben. Het was indertijd ondenkbaar dat veel mensen Low uiteindelijk tot hun favoriete Bowie album zouden rekenen.

Het album staat te boek als het eerste uit de Berlijn trilogie, echter het is grotendeels opgenomen in Frankrijk en gemixt in Berlijn. En Bowie’s vaste Compaan Tony Visconti zat wederom op de producers-stoel.

Al met al is dit een van de albums die de popmuziek van de zeventiger jaren van een stempel heeft voorzien, maar het album an zich is tijdloos…

avatar van dumb_helicopter
3,0
Hier vreesde ik al voor dat dit mogelijk een kant van Bowie is die me minder aanspreekt. Warszawa heb ik bv al tig keer gehoord en doet me nog steeds weinig tot niets. Sound and Vision vind ik een leuke single, maar behoort voor mij dan ook weer niet tot de top van zijn oeuvre. De songs met wat meer drive liggen me nog enigszins, zonder echte hoogtepunten. De meer ambient songs glijden vooral aan mij voorbij.

Gast
geplaatst: vandaag om 20:46 uur

geplaatst: vandaag om 20:46 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.