The Veils - Nux Vomica (2006)

over 2 weken in de Melkweg!!


ontopic: nog steeds mooi album hoor (y)

En op 5 mei op bevrijdingspop in Groningen. Benieuwd hoe ze het daar (in de open lucht, voor een denk ik grotendeels 'nieuw publiek') zullen doen.

En ik ga ze (hem) zien in Rotown, intiem, tof!

Ik vind dit album beduidend beter dan The Runaway Found, die kabbelt voor mij toch een beetje teveel en is mij een beetje te vlak en teveel irritante melodietjes. Deze plaat schut je nog vaak wakker en is voor mij toch een stuk spannender, ook omdat deze gewoon vaak veel bombastischer wordt.

Ben ik ook erg benieuwd naar, ga zeker ff kijken. Heb ze in oosterpoort gezien en dat was erg mooi!

Ik ook en ik weet van Titan dat hij ook gaat. Vooral dat intieme spreekt me erg aan, juist bij deze band!

Inderdaad, ookal wil je geen mini-meeting, je ontloopt elkaar daar gewoon niet

Ik heb ze gisteren gezien in Mezz (Breda) tof concert toch. Knap hoe Andrews ook live zoveel emotie in z'n stem kan leggen. Chapeau!

Ik heb ze ook gezien gisteren en vondt het wat tegen vallen eerlijk gezegt. Het publiek was matig en ook bij bepaalde nummers het gevoel dat de band wat verveeld over kwam.

Vandaag in Doornroosje gezien; had verwacht dat ze langer zouden spelen. Maar ze hielden het naar een uur voor gezien. Pluspunt is wel die bassiste; die ziet er erg goed uit.

Dat was een tijd geleden in de effenaar ook al. Heb het gevoel dat het de hooghartigheid/arrogantie van Andrews is.



Blegh, afschuwelijk! Met die lange haren die haar complete gezicht bedekken, en dan staat ze daar als een zombie...

Edit: hoewel ze er in het normale leven wel beter uitziet zie ik nu . Ik beoordeelde haar verder alleen op dat ene concert, misschien een beetje onterecht.

Met terugwerkende kracht is dit toch het beste album van afgelopen jaar. Ben hem de afgelopen dagen meer gaan luisteren en van 4 sterren eerst naar 4,5 sterren, krijgt hij er nu 5.
Het concert afgelopen donderdag heeft me toch positief beinvloed. Vooral het titelnummer is buitengewoon goed.
Ik weet dat ze ter promotie van dit album te gast waren bij Barend en Van Dorp, en dat ze toen bohoorlijk belachelijk werden gemaakt. Jan Mulder vond het zelfs het slechtste wat hij ooit gehoord had (was trouwens wel een van de zeldzame dagen dat een band goed werd aangekondigd).
Dit album staat nu nog voor de gesloten deur van mijn top 10, maar misschien lukt het hun om door een kiertje naar binnen te glippen.

Ik ben vanavond geweest en het heeft mij niet echt extra positief beinvloed, Het concert heeft gewoon nog eens bevestigd dat Nux Vomica zeker tot één van de beste albums van 2006 gerekend kan worden. Nog steeds een uitstekend album en daarbij een prima concert

Ja deric; dat is natuurlijk wel heel jammer:
iedereen weet dat jan Mulder echt een muziekkenner op en top is, gelukkig heeft hij van voetbal veel minder verstand...

Ik vind de eerste single van dit album "Advice for Young Mothers to Be" een van de mindere nummers, waardoor ik het album in het begin wat links liet liggen. Is voor mij echt een herontdekking.
En Jan Mulder is een vrucht van de eik.

Conclusie; Andrews was top maar de band ongeïnspireerd en lusteloos. Ontsla deze gasten ook maar weer denk je dan...

Stem verhoogt naar 5*

Wat is dit album toch ongelovelijk sterk, met nummers als Nux Vomica, Pan, Not Yet, Callilope! en Jesus for the Jungular verdient het toch zeker een plek in mijn top 10

En wat heb ik dit album toch altijd onderschat ... shame on me

Jesse, ik ken het probleem. Is gewoon een wereldplaat. We kunnen elkaar de hand schudden.

Probleem opgelost

Voor mij nu ook

Dit album naar 4,5 en het debuut naar 3. Deze ontwikkeling vond plaats na, tijdens, het concert wat ik zag in Rotown. Wat een fantastisch concert, zoveel opwinding heb ik tijdens een concert nog weinig gevoeld. Dit komt mede door de fantastische zanger, die ik echt heel hoog heb zitten. Veel artiesten proberen heel krampachtig excentriek te zijn, maar deze beste man heeft het echt gewoon. Zijn gelaatsuitdrukking, zijn presentatie, zijn stem, zijn kleding (ook dat), maakt het voor mij echt tot een soort van 'stijlicoon', hoe vies ik dat woord ook vind.
Eén ding werd me tijdens het concert wel weer duidelijk, ik hou van The Veils door de harde en intense nummers. Waar de ballads me nogal kriebelen door de flauwe melodietjes en het slecht tot recht komen van zijn stem, grijpen de harde nummers me volledig.
Er zijn 4 nummers waar ik dit echt het meeste heb, Nux Vomica, Jesus for a Jugular, Pan en Not Yet. Het rauwe en jankende geluid van de hele band vind ik echt geniaal en maken dit tot een heel goed album.

Dit wordt nog ooit een hoge notering in de MuMe top 250. Echt een groeiplaat die je niet meer los laat.

Dat meen je niet: ik vond het concert prima, maar het bracht weinig opwinding met zich mee (nergens werd het nu echt spannend of kreeg ik torenhoog kippenvel). Misschien dat ik daarvoor ook iets te veel betere optredens van andere artiesten heb gezien.
Dit was er eentje in de categorie: prima, maar geen uitschieter voor mij.
Het album zelf vond ik toen het net uitkwam helemaal geweldig en het kon niet anders of dat het mijn nummer 1 van dat jaar zou gaan worden. De praktijk wees uiteindelijk anders uit. Dat het een schitterend album blijft staat buiten kijf.

Dat jij veel meer concerten dan ik heb gezien geloof ik wel, maar dat had hier denk ik niets mee te maken. Bij het eerste nummer (Pan), vond ik echt super. Juist totaal geen doorsnee.

Jawel hoor, want mijn vergelijkingsmateriaal is daardoor groter. Dit viel bij mij persoonlijk in de categorie 'prima' maar niet in 'uitmuntend'. Ik vond de band zelfs behoorlijk suf. Het is dat Andrews de boel nog omhoog wist te halen.
Maar verder heb ik er prima van genoten hoor: alleen zoals gezegd geen kippenvel of weet ik wat voor opwinding (die ik bij sommige concerten echt wel heb).

Wat ik een nadeel van The Veils live vond is het volgende. De studio tracks bevatten ondanks het soms ruige karakter een soort perfectie, en juist dat mis ik als ze live spelen. Zoals Not Yet bijvoorbeeld, er wordt een spanning opgebouwd die (bij mij tenminste) uiteindelijk met de "All my feares...." los komt. Alleen tijdens de voorstelling die ik live zag zingt hij dat stuk te slap, zacht en anders waardoor mijn verwachting niet bevredigd wordt. Zo heb ik dat bij de meeste nummers. Het gevoel dat het nergens echt los komt allemaal.

Waar ik bij andere artiesten helemaal geen last van heb en soms de 'live improvisatie' een toevoeging vindt, kies ik hier toch duidelijk voor de studio tracks.

Oké, maar het wel over niet het intense gevoel hebben bij een concert hoeft niet per definitie met vergelijkingsmateriaal te maken te hebben.

Het nummer Nux Vomica bezorgde mij live wel kippevel. Waar ik me tijdens concerten meer aan stoor is aan die groepen mensen die het leuk vinden om het hele concert door te praten. Vroeger was men dan gewoon stil, waardoor het een intenser geheel werd. Door de uitvoering van Nux Vomica zal mij dit concert toch echt wel bij blijven. The Veils is live ook niet vergelijkbaar met bijvoorbeeld een Nick Cave, want die heeft een goed ingespeelde band achter zich staan, en een breder repertoir.
Wat mij wel op viel is dat er weinig van het eerste album werd gespeeld; niet dat ik me daar erg aan stoorde; ik vind deze hoe dan ook stukken beter.

Wel grappig, ik ben het kennelijk totaal niet eens met de The Veils fans, want het nummer dat ik het beste van deze cd vind, namelijk Birthday Present, heeft de minste stemmen, en het nummer dat ik echt verschrikkelijk vind, één grote ramp door de afrgijselijke 'zang', te weten Jesus for the Jugular heeft dan weer de meeste stemmen voor favo track...
Verder wel een aardige plaat, vind alleen de zang niet echt goed.
Ik vond het debuut toch iets beter.
3.5*

Inderdaad, ik snap dat ook niet zo goed. Blijkbaar vinden mensen dat geschreeuw op Jesus Fot The Juglar mooi of zo, want zo'n bijster goed nummer is het nu toch ook weer niet. Not Yet staat ook vrij hoog, vind ik ook minder. Ik hoor liever A Birthday Present, Calliope! en Advice for Young Mothers to Be. O o, die smaken.....

not yet vind ik toch wel het beste nummer op dit album.

Gister kwam ik er opeens achter dat ik het nummer A Birthday Present ergens van kende, al veel vaker gehoord maar toen merkte ik het pas. Is het niet ergens in een film ofzo gebruikt. Vind het persoonlijk lang niet het beste nummer op het album.