The Veils - Nux Vomica (2006)

Beduidend beter zelfs.. Denk dat Nux Vomica op lange termijn geen blijver is i.t.t. The Runaway Found. Ik zak een halfje naar 4 sterren. Blijft wel goeie plaat hoor, maar op een of andere manier luister ik liever het debuut.

Prettig in het gehoor liggende popmuziek. Een stel niemendalletjes (A birthday present, One night on earth), en een stel (soms bijzonder ongegeneerde) imitaties (Grant Lee Buffalo (ook de stem komt erg overeen) in Not yet en Calliope!, David Gray in Under the folding branches en afsluiter House where we all live, late Mark Lanegan in Jesus for the jugular (cf. Wedding dress) en Nick Cave in de titeltrack). De laatste twee zijn de meest geslaagde, en geven het album toch nog de scherpe randjes die het zo hard nodig heeft. Het klinkt allemaal heel leuk, maar eigenlijk is het allemaal gewoon een tamelijk ovebodige herhalingsoefening. 2,5/5

Haha! Iedereen net in zijn natte Veils-droom illusie, komt Pallhaas even met zijn vlijmscherpe fileermes langs..

Ik sluit me aan bij musicfriek. Een halfje eraf. The Runaway Found is toch wel een klasse beter. 4*

Ook ik kan mij hier helemaal in vinden. Ook Paalhaas heeft een punt, dat er een paar niemendalletjes op staan. Kom op mensen: The Runaway Found hoort wat mij betreft echt hoger te worden gewaardeerd.

Beiden staan ze gemiddeld op 3.94 op dit moment

Mijn "natte droom" is op geen enkele manier een andere richting op gegaan. Laat staan dat ik zonder goede argumenten mijn bed uit kom.

Blijkbaar was het fileermes toch niet scherp genoeg...

Ben je die bands waar Paalhaas het over heeft dan wel gaan checken?

Ik geloof 'graag' dat er overkomsten met andere muziekanten zijn...

Als de genoemde muziek op The Veils lijkt moet ik die maar eens gaan luisteren, daar ik het werk van Finn Andrews wel kan waarderen

Na de eerste keer luisteren dacht ik "wel aardig album" en heb toen 3 sterren gegeven. Maar na een aantal keren beluisteren vind ik het echt een top plaat en heb mijn stem verhoogd naar 4 sterren. Moet maar eens snel The Runaway Found gaan beluisteren, want als ik hier de berichten lees zou die nog beter moeten zijn. Not Yet, Calliope!, Under The Folding Branches en Nux Vomica zijn voor mij de echte toppers van deze cd.

The Veils ik had er nog nooit van gehoort.
Maar gelijk al vanaf het begin overviel me de scherpe stem en mooie klanken me.
dit is een om niet te missen!
(waar musicmeter al niet goed voor is).

ik moet zeggen dat ik, na ongeveer twee maanden, alleen maar meer van dit album ben gaan houden. ik vind het zo prachtig zoals andrew finn zijn stem gebruikt, maar ook zoals deze band zo geweldig mooi naar hoogtepunten kan spelen. eigenlijk in elk nummer weer. echt geweldig.

Je bedoelt Finn Andrews?

Ik vind het allemaal wel erg goed klinken, maar het raakt me eigenlijk nooit echt al ik het aan het luisteren ben.
Daarom voorlopig 3,5*

plaat volledig in evenwicht, logisch vervolg op runaway, zonder aan authenticiteit te verliezen.
Van niemandalletjes geen sprake, daarvoor zijn composities te sterk en hoor je een kwalitatief hoogstaande songwriter, het zit die gast 'in het bloed'. Wat dat betreft heeft ie het talent van J Buckley en deelt ie de liefde van de muziek met Cave, Young en Lanegan. Hoop nog veel van hem te horen en niet louter in The Veils. Is kijken of ie in de toekomst over grenzen kan gaan om zijn talent volledig te bezetten. In ieder geval gaat ie het proberen in November op het Crossing Border festival. Ik heb mezelf daarvoor maar is uitgenodigd...

Wat zijn niemandalletjes?

Hij bedoelt niemendalletjes, en dat zijn (hier) liedjes die weinig om het lijf hebben.

Het is toch geen tweede Runaway Found geworden. Het theatrale wat me eerst nog aansprak begon al vlot te vervelen, en wat overbleef blijkt niet zo de moeite waard te zijn als de nog altijd mooier wordende voorganger. Jammer.

Grappig, ik luisterde laatste naar het fenomenale album Is This It van The Strokes en in het nummer Someday dacht ik dezelfde zin te horen als in Not Yet, namelijk "All my fears they come to me in dreams", maar toch is het nét anders. The Strokes zingen: "Now all my fears, they come to me in threes'. Ik vroeg me af of dit een soort uitdrukking is (hoe zou je het moeten vertalen?) en of Finn Andrews misschien het album van The Strokes goed kent en het een fraaie zin vond (ik wel namelijk). Goede inspiratie, zogezegd. Ik blijf overigens bij 4,5* want het is na een paar maanden nu en dan intensief beluisteren een geweldige plaat.

Net als bij The Runaway Found is de koek na een paar maanden wel op en is het een 'gewoon' album geworden. Het blijft natuurlijk een mooie plaat, maar het bijzondere is er wel vanaf. Daarom een halfje eraf naar 3,5*...

Dat viel mij ook op, lees het topic nog maar eens door

Inderdaad, nu ik dat zo weer teruglees kan ik je opmerking plaatsen. Wist niet dat je ook op The Strokes doelde.

Goeie plaat, de vorige was wel beter 3,5*

goede cd!
lekker zeurderige muziek... daar hou ik wel van:P
kweet niet of de vorige beter is.. die ken ik nl (nog) niet..
kvind alleen het boekje dat bij de cd zit vaag..
daar staan de liedjes in de verkeerde volgorde in..:S

Prachtig, beter dan de eerste.

ik vind de plaat nu nog steeds geweldig, hopen dat het zo blijft. Zoals al gezegd wordt, heerlijk dat zeurderige. Past perfect bij de muziek

waarom moet ik bij dit album toch steeds aan "16 horsepower" denken (en dat is alleen maar positief). Dit is een weergaloze plaat! 5 sterren.

Toen ik dit album een paar weken geleden beluisterde vond ik er niet veel aan, maar gistermiddag zat ik in de trein en deze kwam voorbij (ik had hem net de avond ervoor nog op mn mp3-speler gezet). Vervolgens heb ik dit album gisteravond en vandaag gelijk nog een paar keer beluisterd.

Ik ben totaal van mening veranderd -> voorlopig 4* en ik ben zeer benieuwd naar The Runaway Found

Naar aanleiding van Advice For Young Mothers To Be gepindakaast.

Tja ook ik heb dit album recentelijk ontdekt. Al de andere muzikanten waar deze band meevergeleken wordt ken ik niet of niet goed, dus dat scheelt voor een frisse blik. Tja ik vind het een frisse plaat en sommige nummers trekken me inderdaad ook wat minder. Maar dankzij Not Yet, Calliope, Advice For Young Mothers To Be (kom op toch lekker halfaangeschoten om 2 uur 's nachts!), One Night on Earth en Nux Vomica toch een dikke 4!! En ja... ik ben benieuwd naar hun debutalbum!