The Rolling Stones - Aftermath (1966)

Dat mag gerust. Maar de vraag is waarom. Zowel de Stones als de Beatles goed vinden is het bewijs van een brede smaak?

Ik persoonlijk hou veel meer van The Rolling Stones. Maar de andere muziek waar ik ook meer van hou dan van de Beatles staat veel verder af van de Stones dan de Beatles van de Stones staan, als je nog kan volgen.

Het is allemaal gewoon een kwestie van voorkeuren. Houdt niet per definitie verband met wel of niet kortzichtig zijn.

Zal ik dan zelf maar eens tussenkomen... Ik bedoel dat er naast Stones, Beatles, Kinks, Who en zovele andere prima groepen uit de sixties.... haast van iedere band die iets betekende, kan gezegd worden dat veel singles op zich stonden als een huis.
En niet enkel singles, best ook prima albumtracks die nooit singles geweest zijn, laat staan single-b-kantje.

En de opmerking "pik er eens om het even welk nummer uit en draai het eens afzonderlijk af. Het blijft goed. Dat heb je dan niet bijvoorbeeld bij The Beatles", dat die opmerking echt NERGENS op slaat, want zowel van The Beatles, The Stones en nog zovele prima bands uit die tijd blijven vele songs als een huis staan, ook al draai je ze afzonderlijk.

Sorry, maar met zulke opmerkingen die nu eens werkelijk NERGENS op slaan..... tja, ik haal de schouders even op, ik moet er mee lachen, en tegelijk denk ik.... ach waarom moet ik hier nou persé alweer op reageren..... omdat ik het niet laten kan zo af en toe zeker???

wat is dit voor onzin , jongens toch , hoe kun je zoiets doms neerpennen !

Volgens mij slaat het wel ergens op.

Namelijk op de smaak van The Oath.

Ach.... het mag.... maar ik heb al slimmere opmerkingen gelezen op deze site. Laat ik het daar dan op houden....

Hoezo is Paint it Black in godsnaam een extra?

Op de oorspronkelijke UK-versie staat dat nummer niet, wel op de US.

Als je hier wat terug leest in de discussie vind je er vast meer info over.

Voor wie compleet wil zijn is de UK-versie belangrijker. Een verzamelaar van The Stones, daar staat Paint It Black op en daar raak je toch al aan met al die losse 60's-singles, en je krijgt er dan ook een veel mooiere hoes bij.

Ik vind Paint it Black toch echt wel het belangrijkste werk dat de Stones hebben geleverd

Op deze plaat vind ik "Mother's little helper" al beter.
(Al staan die 2 nooit op dezelfde plaat, want de Amerikaanse versies die Paint it Black hebben hebben dan Mother's Little helper dan weer niet)

En op de andere platen staan ook nog wel wat nummers die beter zijn dan Paint It Black.

Een van de eerste LP's die ik als jonge teenager gekocht heb, kort na het uitkomen. Ach ja, altijd dat jeugdsentiment he.
Ik ben eigenlijk bezig met de vernieuwde Exile on Main Street en kom zo even op Aftermath terecht.
Omdat het mijn eerste kennismaking met de Stones was. Out of Time was toen en ook nu nog steeds met stip de beste.
Ook prima: Flight 505 en Under my Thumb. Minder geslaagd: Lady Jane.
Was dat niet mislukte een poging om Yesterday van The Beatles te evenaren? De Stones moesten toch ook een rustig klinkend hitje kunnen maken?

Vandaag precies een jaar geleden dat jij de reis hebt gemaakt naar de eeuwige jachtvelden. Dit was je eerste plaat die je 'back in de sixties' had gekocht. Je koesterde hem al die jaren als ware het de heilige graal. Ik was altijd gefascineerd door de hoes, maar wat had ik in mijn jonge jaren een pleurishekel aan het gejengel van Jagger & co. Het kan verkeren. Tegenwoordig behoren de Stones tot mijn favorieten. Ouder en wijzer, zeggen ze dan. Maar zal ik ooit zo wijs worden als jou, pa? Rust zacht.

R.I.P. voor jouw vader LocoHermano. Wat een mooi bericht.

Stond waarschijnlijk niet op het oorspronkelijke album omdat in de sixties nummers die al als single waren uitgebracht niet nogmaals op een album gezet.

Vandaar dat nummers als Jumping Jack Flash en Honky Tonk Women ook niet op albums te vinden zijn.

Zie bij de Beatles bijvoorbeeld Daytripper, Strawberry Fields, Hey Jude etc etc.

In de sixties kenden ze gelukkig nog niet de term 'uitmelkerij'.

Weet niet wat het met dit album te maken heeft, maar dat bestond al wel in de tijd. Luister maar eens naar de populaire muziek van begin jaren '60... veel copycats, ook toen al.

Strawberry Fields staat gewoon op Magical Mystery Tour hoor .

In Engeland werd Magical Mystery Tour als EP uitgebracht. 'Strawberry Fields' stond daar niet op.

Gemengde gevoelens bij dit album, maar zeker wel de positieve kant op.

Hoe langer de Stones bestaan, des te meer ik de muziek ga waarderen.. De allereerste albums doen me niet echt heel veel, hier begint het een beetje...

Daarnaast het gefoefel met Amerikaanse uitgaves etc.

Een zeer leuke plaat. 'Mothers Little helper', 'Under My Thumb' en 'I'm Waiting' springen er voor mij bovenuit. Had wel wat tijd nodig om te groeien en echt als geheel te apprecieren. Ik vond eerst 'Goin' Home' en 'Out of Time' te lang, maar inmiddels is dat geen probleem meer.

Is Goin' Home een voorbode van Midnight Rambler. Zo ja vind ik laatstgenoemd nummer toch een stuk beter. Er is niets mis met Goin' Home, maar de echte spanning ontbreekt een beetje en het doet op bepaalde momenten wel erg denken aan Van Morrisons Gloria. Historisch gezien zal het nummer wel weer belangrijk zijn geweest vanwege de voor haar tijd enorme lengte.

De tering! 'Under my thumb' is echt een slim popnummer, dit had ik me toch even helemaal nooit echt even verwacht van die jonge Stones hoor... Nu het gehele album luisteren!

Hup! Op naar de Singles Collection. Je hebt nog een hoop te ontdekken!

Dat is enkel jaren '60? Die is dan inderdaad voor mij weggelegd, ik ken alles vanaf Beggar's Banquet.... Het gebruikelijke liedje!

Ja, dat is enkel jarenzestigwerk maar bevat dus alleen de singles en b-kantjes. Een hoop niet-albumwerk en daarom ook heel interessant. Daarbij is het een heel aardig overzicht van de meest creatieve periode van de band. Tis makkelijk op internet te vinden dus ik zou zeggen: doen!

Er staan echter ook singels voor 'Sticky Fingers' op.

In de definitieve versie? Of demo's?

Definitieve versies. De periode 1964-1971 wordt gecoverd, om precies te zijn (niet alleen jaren zestig). Het betreft de singles die uitkwamen bij 'London Records' (tenminste ik neem aan dat daar de naam 'The London Years' op slaat).

ik heb de originele mono elpee uit 1966. Valt me qua geluid niet tegen. Best mooi om te hebben, puur in zijn eenvoud.