Herman Brood & His Wild Romance - Shpritsz (1978)

ik heb er maar eens 5 sterrren van gemaakt en inmiddels in mijn top 10 binnengeslopen ...

Eigenlijk heb ik niet veel met Nederlandse artiesten, maar er zijn uitzonderingen waaronder Herman Brood. Spritz is zo waanzinnig goed, swingend, vaak leunend tegen jazz en Blues aan, terwijl het gewoon ook smerige rock is. Brood maakte toen drie toppers na elkaar, Street, Cha Cha en Sphritz maar daarna zakte zijn veelbelovende carriere in elkaar, speed, drank en andere shit!!

Geef het 4 sterren een aardig swingend album en omdat het een oud plaatsgenoot is.

Wie Nederland en Rock'n Roll zegt in één zin komt al gauw bij Herman Brood uit, natuurlijk...

Tijdloze klassieker van wereldklasse! Leukste junk ever, vind ik als Belg toch hoor!

In muziekkrant ' Oor ' werd 'Shpritsz ' tot mijn voldoening uitgeroepen tot de een na beste Nederpopplaat aller tijden.

Herman steekt dan ook op deze plaat in topvorm. Alles lijkt te kloppen: begeleiding , de songs , de productie en de onnavolgbare, gedreven zang en timing van Herman. Een plaat die bij mij de tand des tijds glansrijk doorstaat.
De latere Amerikaanse uitgave van het album is veel gladder en m.i. lang niet zo interessant.

Het werkelijke begin van de korte maar glansrijke zegetocht van een uniek fenomeen. Brood werd hiermee een waar cultfiguur en zou onsterfelijk blijven zelfs na zijn dood.

Een na beste... je maakt me nu wel heel nieuwsgierig! Linkje?

speciaal voor Jan :
http://www.muzieklijstjes.nl/Oor50jaarNederpop.htm

Brood's beste plaat. Punt.

Yeah, vette plaat. Lekkere drive. Rock & Roll Junkie is zo'n geweldig nummer. Get Lost en Doin' It zijn ook echt fantastisch. Het gitaarspel van Danny Lademacher en de prachtige piano melodieen. 4*

Gewoon zijn beste plaat, amen.
Van begin tot eind een superplaat. Van mijn favoriete junk nog wel.

Toch wel een klassieker deze plaat in Broods hoogtijdagen .
Het is puntig , en enorm energierijk .
Feitelijk is het een op drugs gemaakte plaat . In alles is dat te horen .
Een '' Speed'' album . De songs hebben een waanzinnig tempo , een perfecte drive en gemiddeld is in een minuut of 2 het verhaal wel verteld .
En eerlijk is eerlijk , dit is met Cavali , Lademacher en Meerman , de beste Wild Romance ooit . Je hoort de klik en de enorme saamhorigheid .
De liedjes deugen , Herman is op stoom en speelt nog een lekker stukkie piano ook .
Je zou er heimwee naar krijgen .

Het geniale Champagne (& Wine) krijgt verrassend genoeg maar drie stemmen in de statistieken. een beetje over het hoofd gezien pareltje wat mij betreft.

Om bikkel te citeren; "Herman is op stoom en speelt nog een lekker stukkie piano ook. Je zou er heimwee naar krijgen."

Wat kan ik daar aan toevoegen?

Dat Herman hier een lekker stukkie piano speelt en dat hij op stoom is.
En net als bikkel; ik vind de drive echt enorm; dit gaat goed vooruit zeggen we in de Vloanders!

Héérlijk plaatje, Herman was een bijzonder kind en dat was ie!

En mijn favoriete junk-de-luxe!

beste rockplaat uit NL?

Jazeker beste rockplaat uit NL, nog altijd ongeëvenaard.
Denk dat het ook gezonder voor je is om niet te proberen deze prestatie te evenaren!

Absoluut waar!

Benieuwd, binnenkort eens luisteren, van wat ik er van ken is het echt een gave plaat!

Net weer besproken bij DDWD,blijft een heeeeele gave plaat.
2011 is uitgeroepen tot HERMAN BROOD jaar!

OKÉ!

Broods beste plaat? No way street vind ik echt beter. Maar deze is zeker ook een klassieker. Street is naar mijn inziens oa beter door de sfeer en de muzikanten die op street spelen. Niet die lademacher kan er ook wat van. Hier speelt echt de band the wild romance. Bij street werd zo'n beetje iedereen ingehuurd die wat te zeggen had in de nederlandse pop/ rock. Maar zeker een nieuw hoogtepunt in onze muziek geschiedenis. Goede nummers met goede/leuke teksten. En af en toe komt er nog die heerlijke toeter van bertus.b? om de hoek kijken 4 pingels met zijn live cha cha street en deze zijn 3e klassieker in wat 3/4 jaar een ware blitzkrieg in die tijd

In mijn verbeelding is die gitaarrif van Saturday Night sterker op de voorgrond.
Blijkbaar maakt die genoeg indruk om ons collectieve geheugen binnen te dringen.
Zonder de ondersteuning van de piano zou de kracht een stuk minder zijn.
Herman kan de toetsen namelijk bluesy laten klinken.
Vervolgens probleemloos de overgang naar funk.
Hij is niet echt een wereldzanger.
Maar de geleefdheid klinkt in zijn enigszins gepijnigde zang.
Een junk aan het eind van een optreden.
Wachtend tussen de lege kratten Heineken.
Kroegbaas die hem 250 gulden toe stopt.
Genoeg om deze zaterdagavond weer te scoren.

Shpritsz is drugs.
Dope Sucks de opgewekte adrenaline.
Veroorzaakt door speed.
Het lekkere gevoel.
Als de aders open gaan staan.
Waardoor het bloed als een rode zee zich vervolgens weer sluit.
Verklontert tot een verstilt geheel.
Om langzaam aan elke lichaamscellen te vernietigen.
Dope wordt ongewilde doop.
Zonder genotsmiddelen zou dit album niet tot stand kunnen komen.

Herman is nog niet bewust van zijn destructieve gedrag.
Meer gericht op plezier maken en shockeren.
Zijn begeleidingsband klinkt zelfverzekerd.
Geven duidelijk een live sfeertje aan het geheel.
Nog niet ondergeschikt aan de zanger.
Aanvullend aanwezig.
Zaterdagavondgevoel in een regionaal tentje.
Met dat in je achterhoofd is het meer dan geslaagd te noemen.

Toch heb ik te vaak de indruk dat door de latere opgebouwde status van Brood mensen van Shpritsz zijn gaan houden.
Media geile artiest, die zich tevens ontwikkeld tot kunstenaar.
Graag geziende gast in talkshows.
Semi gespeelde afwezigheid.
Volgens mij wist hij tot kort voor zijn dood heel goed waar hij mee bezig was.

Gisterenavond in de Classic Albums serie op de Nederlandse tv.

Ik zal het samenvatten:
"Wij van de Wild Romance waren zo ontzettend goed, uniek, geweldig, fantastisch, bijzonder, waanzinnig en te gek. Oh ja, Herman was ook bijzonder en hij was de eerste rapper (?!) en aan de drugs.

Geweldig man. Echt heel goed."

Gaap tv dus. Helemaal geen voorbeelden of inside trucjes. Van Saturday Night werd heel even het vocale spoor geanalyseerd om vervolgens weer heel snel in de geweldig modus over te gaan.

Leuk werd het wel toen het even over de tour in de VS ging , maar toen ging het al lang niet meer over de plaat zelf. Bovendien was dat geen uniek materiaal.

persoonlijk vind ik de muziek van brood absoluut niet bijzonder, veelal gestoeld op bestaande rock en rol muziek die je al uitdentreure hebt gehoord

'die malle' herman - kijk mij eens gek doen als er ene camera op me gericht is, als mens maakte het blijkbaar voor het volk aantrekkelijk maar 13 in dozijn muziek wat mij betreft

enkele keren live gezien op festival, razend tempo, nummers afgeraffeld en blijkbaar was 20 nummers spelen in 30 minuten het doel om maar zo snel mogelijk weer van het podium af te kunnen om de neusgaten te vullen en te cashen

Het was ook teveel moeite om te vermelden dat de bassist op deze plaat Freddie Cavalli begin 2008 was overleden.
Op zich toch wel een aardige docu, die oude live-beelden (vooral in de studio) blijf ik fascinerend vinden.

Dat gezeur over die drugs en speed moet inderdaad maar eens afgelopen zijn, dat die manager Koos van Dijk er steeds over begint snap ik ook niet.

Dit is toch wel een erg goede plaat hoor, niet alles blijft even goed hangen maar verder klopt alles qua sfeer etc.

In tegenstelling tot andere afleveringen, miste ik erg een verhaal over het creatieve proces, het opnameproces, muzikale analyses etcetera.

Een manager interviewen over het tot stand komen van een album, lijkt mij daarnaast sowieso niet de juiste weg.

Ik vind het verder ook een frisse, energieke plaat. Voor af en toe.
Ik heb het begin jaren 90 ook enkele keren live mogen aanschouwen en dat waren, afhankelijk van hoeveel Brood achter de neusvleugels had, doorgaans ook feestjes

Ik keek er van op, dat dit album bij de Classic albums te voorschijn kwam. Dat is toch geen Nederlands concept?

Hij staat niet in de officiële episode lijst. Het zal geen 'echte' aflevering zijn.

heb het ook gezien. album viel me tegen na beluistering. saturdee night is toch verwerg het beste.

Doe mij ChaCha maar, verder hoef ik ook niks van de beste man te hebben.