The Slow Show - Dream Darling (2016)

mijn stem
3,92
193 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Haldern Pop

  1. Strangers Now (5:18)
  2. Hurts (4:25)
  3. Ordinary Lives (3:59)
  4. Lullaby (3:36)
  5. Dry My Bones (3:53)
  6. This Time (4:20)
  7. Brawling Tonight (3:05)
  8. Last Man Standing (3:57)
  9. Breaks Today (4:38)
  10. Brick (2:22)
totale tijdsduur: 39:33
183 BERICHTEN 12 MENINGEN
zoeken in:
avatar van Bardt1980
4,0
0
Monsieur' schreef:
wat een rare mensen heb ik gezie. Echt niet het volk dat je bij Slow Show verwacht. Bij momenten ook gewoon heel irritant aanwezig.


Bij deze mijn excuses dan

Ik vond het gisteren een prachtige show. Het was mijn eerste keer Slow Show en kon eigenlijk niet aan de band merken dat de Ronda te groot of onwennig voor ze was. Je zag dat ze gedurende het optreden ook steeds meer gingen genieten van het publiek. Dus wellicht toch wat nerveus aan het begin? Aan de muziek lag het in ieder geval niet. Jammer alleen dat ze Testing niet hebben gespeeld.

avatar van Monsieur'
4,5
1
Bardt1980 schreef:
(quote)


Bij deze mijn excuses dan

Ik vond het gisteren een prachtige show. Het was mijn eerste keer Slow Show en kon eigenlijk niet aan de band merken dat de Ronda te groot of onwennig voor ze was. Je zag dat ze gedurende het optreden ook steeds meer gingen genieten van het publiek. Dus wellicht toch wat nerveus aan het begin? Aan de muziek lag het in ieder geval niet. Jammer alleen dat ze Testing niet hebben gespeeld.


Haha, het waren juist de mensen die het begrip 'luisteren' niet begrepen bij een band als The Slow Show, kan me niet voorstellen dat dat een van de MuMe gebruikers waren.

avatar van bikkel2
4,5
0
Ik heb heel zacht 2 biertjes besteld

 
0
Ik was er ook: Muziek >> MusicMeter Live! >> Gisteren ... gezien!

T.a.v. "rare mensen gezien" - gemiddelde leeftijd lag idd hoger dan wat ik gewend ben bij ('indie-') concerten in Vreeburg, mezelf incluis. Met haarkleur grijs viel je niet uit de toon - weinig hipsters, dat dan weer wel.

Stond voor een stel Tukkers en op een gegeven moment word je echt helemaal maf van (zacht) Tukkers geneuzel. D'r was een bierhaler die dacht dat ie ongeveer door me heen kon en toen ie terugkwam, vroeg ie wél keurig of er ie even langs mocht - hij stelde zich niet voor dus ik weet niet of het bikkel2 was. Misschien is het een idee om een MuMe-button te ontwerpen en die te dragen als je je kenbaar wilt maken - heb je een off-day doej 'em niet op

Mijn idee: dit was vele malen leuker geweest in Ekko, waar ze - nog niet zo heel lang geleden - in Utrecht debuteerden; helaas gemist toen. Ekko is sowieso een leuk podium om nieuwe acts te ontdekken: ik heb daar ook Patrick Watson voor het eerst gezien.

avatar van bikkel2
4,5
0


Was ik niet. Ik liet mijn zoon steeds halen.
Da's een keurige jongen. Net als ik dus.

 
0
bikkel2 schreef:


Was ik niet. Ik liet mijn zoon steeds halen.
Da's een keurige jongen. Net als ik dus.


Nee, want Noordhollands - van vlak boven A'dam - herken ik wel; genoeg boodschappen gedaan bij de Deka aan de Westzijde.

avatar van bikkel2
4,5
0
Ja, die ken ik. Uiteraard als Zaankanter.

avatar van davido1986
5,0
0
Eerlijk gezegd viel het mij op dat het tijdens het concert - van The Slow Show - erg stil was. Ik ben gewend me tijdens concerten dood te irriteren aan het geroezemoes, en het lawaai tijdens het voorprogramma beloofde niet veel goeds.

Had graag de vrouwelijke zangeres ook live gezien, net als het koortje bij Breaks Today en de strijkers hier en daar. Maar dat was het enige.

Ordinary Lives is in de live versie wel een klasse extra.

avatar van aERodynamIC
5,0
0
blur8 schreef:
Dat aERodynamIC een vleug live-magie mist komt doordat de impact van het nieuwe eraf is.

Ho, zo heb ik dat niet helemaal gezegd (of me niet goed uitgedrukt). Ik miste de magie van Haarlem (en magische concerten maak je zo heel af en toe eens mee). Dat concert beschouw ik als één van de mooiste ooit meegemaakt. Kleinere zaal, muisstil publiek (zelfs ook bij het voorprogramma) en de nummers kwamen keihard binnen. Net die magic touch.

Nu was het gewoon weer heel erg mooi. Ik stond tegen het podium aan dus het was nog steeds wel een intiem gevoel, en ik vond het publiek gewoon stil. Maar deze band gaat aan pure magie verliezen in grotere zalen. Dat gaat voor meer bands op die dit soort nummers spelen. Kunnen ze niets aan doen. Daarmee kan het nog steeds bloedmooi zijn, en dat was het weer. Je moet ze gewoon in heel kleine zaaltjes zien en dat heb ik gelukkig nog kunnen doen. Overigens was deze zaal nu ook weer niet zo enorm. Ik gunde het ze wel: Rob vertelde tijdens de instore een tijdje terug dat hij daar erg naar uitkeek omdat het de grootste zaal deze tour was.

Ik had ze voor Haarlem ook al live gezien dus dan had de verrassing er in Haarlem ook wel af moeten zijn

Overigens kreeg ik nergens de indruk dat ze extra nerveus waren. Voor mij dus de vierde keer en zoals ze gisteren op het podium stonden zo is dat altijd het geval. Geen enkel verschil.

avatar van Monsieur'
4,5
0
Vond ze bij vlagen een beetje klunzig overkomen, maar kan aan mij liggen. Eerste keer dat ik de band live zag, instore telt niet mee. Wat schoonheidsfoutjes hier en daar hadden ook wel zijn charmes eigenlijk. Wil trouwens niet overkomen als een zeikerd hoor, ben zelf ook niet altijd stil. Echter denk ik dat bij een band als The Slow Show het nog magischer is als je buren niet als een wilde mee staan te stampen, ruziet met de fotograaf en na elk nummer keihard 'wow!' zegt. En ik stond pal voor Rob, dus nu ben ik bang dat het aERodynamIC was - Was overigens een prachtig concert en de zaal was bij heel veel momenten ook gewoon relaxt! Mooi die climax bij This Time, en het meezingen met Bloodline.

avatar van El Stepperiño
4,5
0
Ik hoorde een man tijdens het voorprogramma zeggen "Nee, niet nog een nummer. Gewoon wegwezen nu." Alsof hij daarmee het aantreden van de hoofdact zou bespoedigen. Daar ben ik maar een eindje vandaan gaan staan. Verder weinig last gehad van geroezemoes gelukkig!

avatar van David B
5,0
1
Er stond tijdens het voorprogramma een groepje naast me vrolijk de dagelijkse beslommeringen door te nemen, op hoog volume. Je zou je gesprekspartners bijna niet kunnen verstaan door die irritante man met gitaar op het podium. Wat een figuren..

Het was voor mij de eerste keer Slow Show live en ik vond t indrukwekkend. Sympathieke band ook..

avatar van aERodynamIC
5,0
0
Monsieur' schreef:
En ik stond pal voor Rob, dus nu ben ik bang dat het aERodynamIC was -

Dan ben je denk ik gespot op foto nummer 4 (Oor) OOR

Zelf sta ik ietsje verder (ik herken mezelf wel op de foto) maar ook voor het podium (meer bij Fredrik de toetsenist) en ik stond er met Bardt1980.

Hier ook nog wat foto's (gemaakt door een kennis van mij) met een publieksoverzicht: spot uzelve

The Daily Indie | Platform voor nieuwe muziek - thedailyindie.wixsite.com

avatar van El Stepperiño
4,5
0
Prachtige foto's zeg!

Ik vind het onderhand moeilijk om favoriete nummers aan te geven. Nummer 1 en 3 staan nog steeds als een kasteel, maar de andere nummers beginnen ze al aardig bij te benen inmiddels.

avatar van Lura
4,5
0
The Slow Show is zelfs doorgedrongen tot Folkradio UK!
The Slow Show: Dream Darling (Album Review) | Folk Radio UK - folkradio.co.uk

4,5
0
Goed concert, absoluut. De ontwikkeling tov 2 meter sessies in Amsterdam en Duits concert is merkbaar. Prachtige plaat. Alleen het voorprogramma, oh mijn heer, wat een gedreutel.
En wat heb ik toch een bloedhekel aan volk dat 2 minuten voor start binnenkomt en dan op de trappen gaat staan, zodat je geen reet meer ziet vanaf de zitblokken.

avatar van blur8
5,0
1
I_Am_Oak_Thijs was geen keus van de band, maar aangedragen door Tivoli.
Was zeer verheugd dat HopelessTown op de setlist stond, zo hoort die track er toch bij. Het werd gespeeld met een fraai nieuw piano-intro en in de extended drumversie, wat de song helemaal compleet maakt ten opzichte van de vinyl versie; die nu incompleet is.

4,5
0
Iets voor een live-ep (als tussendoortje)?
Ten aanzien van I am Oak: de man had wel een heerlijk droge humor

avatar van blur8
5,0
0
Morgen de afsluiter in de DreamDarling Tour in hometown Manchester. Dus de eindbalans:
Het in een recordtijd geproduceerde 2de Album is op alle fronten een verbetering van nr.1

Compostie: StangersNow & ThisTime zijn de next step.
Eenheid : bij nr1 een losse verzameling songs. Nu een elkaar versterkende eenheid.
Gitaarspel : Gitarist Joel speelt vrijer dan voorheen, een eigen Jazz geluid. Vooral live hoorbaar.
Productie: met meer durf, vallen er nu bijna echte stiltes.
Er is meer koor en brass, maar veel subtieler en in nog fraaiere arrangementen..

Een maal raden wat mijn nr1 in de 2016 lijst is.

avatar van aERodynamIC
5,0
0
En toch, ondanks eenzelfde beoordeling, is de eerste mijn lieveling

avatar van bikkel2
4,5
1
Dit is een prachtig album. Ook wel wat beter uitgewerkt.
Maar ik ben wel van mening dat White Water uiteindelijk wat meer highlights heeft.
Misschien ook een wat verrassender album, omdat het daarmee echt begon.

avatar van bas2204
4,0
0
Helemaal eens met hierboven. Dit album is beter uitgewerkt, maar White Water heeft meer echte toppers van nummers

 
0
Ben een beetje laat met dit bericht, maar vond persoonlijk het concert in Tivoli Vredenburg indrukwekkend. Opvallend vond ik de rust in het publiek, maar gezien sommige reacties hierboven heb ik mazzel gehad. Ik stond helemaal boven aan de trap, links. Niemand meer achter mij dus.
Over het voorprogramma is reeds genoeg geschreven. Ik kende deze man niet, maar heb ook niet het gevoel dat ik daarmee iets heb gemist. Zijn nederige houding vond ik een beetje gekunsteld evenals zijn pogingen om de aankondigingen van het volgende nummer met wat humor te doorspekken.
Wat ik opvallend bij het optreden van de slow show vond was het feit dat heel veel niet live werd gespeeld. Ik had zeer goed zicht op de toetsenist en hoorde dikwijls noten die hij niet speelde.
Maar al met al vond ik het een uitstekend concert met inderdaad, zoals ook hierboven al ergens gemeld, een uitstekend geluid in de zaal.

avatar van van elst
3,0
0
muzikaal sterk, maar de zanger probeert krampachtig als een bariton te zingen, terwijl hij dat niet is, wat me mateloos iriteert. Waarschijnlijk doet hij dat om als Matt Berninger van The National te klinken, terwijl dat helemaal niet nodig is, daar de muzikale inkleuring al genoeg op de The National ten tijde van "Boxer" lijkt. Gemiste kans.

avatar van hidalgo
5,0
2
wist niet wat ik hoorde gewoon flabbergasted....... fantastisch cool eindeloos magnifiek formidabel
De Ontdekking voor mij de nummer 1 van 2016

avatar van HugovdBos
4,0
1
Het debuut White Water van de Engelse band The Slow Show was vorig jaar de grote verrassing in mijn jaarlijstje (plek 6). Hun aangrijpende nummers kenmerken zich door de bariton zang van Rob Goodwin en de evenwichtige muzikale ondersteuning met blazers, strijkers en piano. Het tweede album Dream Darling wijkt niet veel af van dit concept en kan daarom worden beschouwd als een logisch vervolg op White Water.

Vanaf de eerste klank op Strangers Now zijn het de emoties die weer rijkelijk vloeien. Een verbroken relatie doet de pijn in Goodwin’s stem vergroten, waar twee mensen van elkaar vervreemden in de klanken van de piano en blazers. De levens van het vijftal van The Slow Show ondergingen grote veranderingen en dat is op bijna elk nummer van het album te horen. Ordinary Lives biedt een positieve blik op deze veranderingen, hoe moeilijk ze ook mogen zijn het leven gaat verder. Breaks Today is een ander breekbaar pareltje op het album. Door de toevoeging van het koor wordt het verlies verwerkt en de ontroerende muziek brengt de emoties los. Op effectieve wijze weet de band de sferische en aangrijpende verhalen tot leven te wekken, rustpunten waar nodig en de instrumentatie die de emoties in zang aanwakkert.

Verbroken relaties, eenzaamheid, verlies, verandering, het zijn onderwerpen die de The Slow Show opnieuw in hun meest aangrijpende toestand brengt. Dream Darling bouwt hiermee voort op de eigen sound van de band en doet de emoties tot in het diepste van de mens opkomen.

4*

Afkomstig van mijn site Platendraaier.

avatar van stoepkrijt
 
0
Dit weekend heb ik via de jaarlijst van de MuMeAfrekening twee nummers van dit album leren kennen. Hoewel ik die saaie mompelzang maar moeilijk kan verteren (die zat me op hun debuutalbum ook al dwars) vind ik Ordinary Lives toch wel erg fraai. Dat nummer zit muzikaal erg mooi in elkaar en de zang is daar wat meer van ondergeschikt belang. Breaks Today vind ik dan weer ontzettend saai, dus dit hele album laat ik maar aan me voorbij gaan, maar helemaal afschrijven doe ik deze band (dankzij Ordinary Lives) nog niet.

avatar van blur8
5,0
0
fraai fannieuws van facebook: :"November 14th 2016, we playing to 2000 of our fans in a Sold Out Ronda Hall at TivoliVredenburg, We filmed this very special show and soon everyone can be part of this live experience again".

avatar van aERodynamIC
5,0
0
Ja ik zag het. Dat gaat een leuk souvenir worden! En jij komt vast in beeld zo vooraan staand blur8

avatar van blur8
5,0
0
Zag de camera's over het podium gaan. dus we vrezen het ergste.

avatar van El Stepperiño
4,5
0
Dat is zeker goed nieuws!! Erg veel zin de magie van die avond te herbeleven

5,0
0
Mensen, luister ook eens naar onze eigen Kim Janssen - Cousins (2017) - MusicMeter.nl. Denk dat veel The Slow Show believers dat ook wel kunnen waarderen Kim Janssen - Take Shelter - YouTube - m.youtube.com

avatar van Monsieur'
4,5
1
Af en toe kom ik hier om te verkondigen dat Hurts toch van een abnormaal hoog niveau is. Misschien wel een van de mooiste nummers die ik ooit gehoord heb als het gaat om emotie en gevoel. Elke noot komt in dat nummer op tijd, alles is zo subtiel maar toch zo essentieel. De kunst van het weglaten. Wat ik eerder al over dit mooie lied schreef:

Een vertellende tekst over een man die zich iedere vrijdagavond tenietdoet aan een onbeantwoorde liefde. Ze hebben geen seks noch zijn ze intiem, toch kent zij hem als geen ander. Ze kan niet volledig van hem zijn en hij betaalt voor haar aandacht en liefde. Ze danst voor anderen en het verscheurt hem. Ooit op een dag zal hij haar daar wegkrijgen, hij weet dat en zij weet dat. Een werkelijk onbeschrijfelijk intermezzo speelt zich af tussen Goodwin en Ellis op het einde van het nummer. Tot nu toe werkt The Slow Show op ieder nummer naar een geweldig einde toe. Kesha Ellis heeft een breekbare dromerige stem die prachtig gedijt op het klanktapijt. De refreinen waarin duidelijk is hoeveel pijn het doet zijn echt, ik geloof ieder woord. Standaard kippenvel bij zijn laatste 'I will...' (you know that, don't you?). De subtiele piano die het refrein inkomt maakt ook van dit nummer een stijlvolle lijdensweg. Hulde voor de vertellende teksten waarin Goodwin zich een meester waant in het vertellen op een breekbare prachtige manier.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.