The Slow Show - Dream Darling (2016)

Zeg er wel meteen bij dat ik, na met hem in persoon gesproken te hebben, meer mij verbaas waar hij de stem van die eerste EP vandaan haalt dan die van de huidige nummers. Is op die eerste EP zijn stem in de studio misschien compleet gladgestreken?

Voor mij wordt duidelijk dat de band graag The National wil noemen om ons duidelijk te maken dat wij vooral The National er niet bij moeten halen. Wáárom zet je zo'n gotspe dan op je site ...

Poeh, de previews en de 1e single op iTunes beloven heel veel goeds. Vooral Strangers Now is prachtig.
Nog twee dagen wachten, maar ga toch al kijken of hij stiekem vandaag of morgen in Plato Groningen ligt.
Dit gaat dé herfstplaat van 2016 worden.

Je zult helaas echt moeten wachten tot vrijdag, michello01

Klopt Lura. Helaas dit keer niet.. Bij White Water was ik de eerste destijds, toen lag ie ook 3 dagen eerder al in de schappen

Vrijdag weten we het! Ben erg benieuwd.

Wat in het vat zit, verzuurd niet.

Ik ben trouwens benieuwd, brt, hoe het album hier ontvangen gaat worden. Mijn verwachting is buitengewoon positief. De heren zijn volgens mij terecht erg trots op het eindresultaat.

Voor de mensen die uit de buurt van Arnhem komen, morgen spelen de heren een instore in platenzaak Kroese: Slow Show, The | Dream Darling | Kroese Online - kroese-online.nl

Maar vrijdag ook in Utrecht en zondag in Amsterdam.
Slow Show | PlatoMania voor de echte muziekliefhebber

Lura, ben erg benieuwd of dit album in het verlengde is van White Water of treed het buiten de bekende paden? Zijn er dingen die echt extreem vernieuwend zijn of is het een logisch vervolg op?

Het album ligt in het verlengde van de vorige, zij het dat ik de productie een stuk subtieler vind.

Inmiddels in z'n geheel te beluisteren Zaterdag een instore en dan in november uiteraard Utrecht.

Ik heb ook de eerste pre-hearing gehad. Het kwartje valt niet onmiddellijk. Maar de twee al bekende nummers moesten ook wennen...maar vind ik inmiddels prachtig.

@degenen die van een "pre-hearing" hebben mogen genieten: is het een herhalingsoefening of is er ontwikkeling?

Ik hoor niet heel veel ontwikkeling. Misschien is de orkestratie net even wat mooier. Hier en daar heel lichte wijzigingen, maar die vind ik niet noemenswaardig.
Gewoon een heel logisch vervolg op het vorige album.

Prachtig album, net als de vorige. Maar ik denk niet dat ze er een derde keer weer zo mee weg komen, dan zou er wel eens slijtage kunnen gaan optreden.

Het verrassende is er nu ook een beetje af doordat ik het debuut door en door ken en dat scheelt ook altijd (ongeacht welke band). Dus het luistert net een beetje anders weg. Maar mooi blijft het zeker. Ik had voor nu niet anders gewild.

Ik ga zaterdag ook naar de instore. Kan ik meteen de cd laten signeren. Hopelijk, want het zal wel druk zijn.

Jammer dat ze niet ook weer in Venlo komen, was geweldig de vorige keer. Het album zal ik desondanks binnen afzienbare tijd gaan luisteren en als het idd in de buurt komt van het vorige album ook zeker aan gaan schaffen

Missie geslaagd. Ruim een jaar na het 1ste album, nr.2 met een gelaagd eigen groeps sound, zonder te nadrukkelijke verwijzingen naar muzieke voorbeelden.
Het bestaande consept is nog beter uitgewerkt: een bijzondere stem, Piano gedreven songs, met blazers, koor en een jazzy gitaar. Experimenten zijn nog lang niet nodig.

1. Strangers now
Een opera in 5 minuten. De combi Piano, blazers, vrouwenkoor en de bariton van Rob in alle mogelijke fasetten bijeen. Het gedragen piano outro maakt de song rond. zeer geslaagd.

2. Hurts
“It hurts like hell.” In duet gezongen met de veroorzaakster van het leed. En een verstopt hoogtepunt in de zeer fraaie gitaar accoorden, die meer accenten zijn dan melodie.

3. Ordinary lives
Een catchy koper geluid, bijna swingend. En Rob die zingt in plaats van de bekende spreekzang.

4. Lullaby
Vroeg gas terug. met een duidelijke hoofdrol voor Joels gitaarkunsten.

5. Dry my bones
Zeer geslaagde opbouw naar een fraai gitaarrif en ingehouden bombast. Weer een hoogtepunt.

6. This time
2de uptempo song, met de bekende details die weer perfect bij elkaar gebracht zijn en wat klinkt het koper & de bas hier lekker. Productioneel is nr2 een enorme vooruitgang.

7. Brawling tonight
De spaarzame Jazz achtige gitaar combineert fraai tegen de tweezang met Kesha Ellis, die geeft net de extra push. Haar ongepolijsde stem is een eigen ontdekking uit Manchester en past wonderschoon bij Rob's stem..

8. Last man standing
Het beginkoor klinkt veelbelovend. En zet subtiel de hele song door zonder een moment storend te worden. heel sterk.

9. Breaks today
Ondanks dat dit natuurlijk al bekend is, maakt het in het totaal van het album nog steeds indruk, simpelweg omdat het een van de beste SlowShow songs is.

10. Brick
Filmisch Instrumentaal slot akkoord, met viool & koor natuurlijk, om het album af te sluiten hoe het begon. Inspiratie ligt nu naar mijn gevoel dicht bij de klassieke muziek.

10 uit 10. Enige kritiekpunt dat ik kan bedenken: t'is te snel afgelopen. Direct op repeat.

Daar heb je gelijk in. Maar je kritiek had erger kunnen zijn.

Voldoet helemaal aan mijn verwachtingen. Absoluut hoogtepunt is wat mij betreft "Strangers Now" Wat een prachtige song zeg. Daar zit alles in wat The Slow Show is.

Deze muziek ligt niet bepaald in mijn comfortzone, tóch vond ik White Water een erg smakelijk debuut met mooie kabbelende melodieën en geweldige blazer-details. Dresden, Brother, God Only Knows zijn eindeloos mooi. Prachtig concert ook.

Bij de eerste luisterbeurt van de tweede worp bekruipt me echter vooral het gevoel van meer (maar een niveau'tje minder) van hetzelfde met een stuk minder opvallend aanwezige toeters en een irritantere kweelstem dan op WW op de voorgrond. Ik weet niet wat ik hier mee moet, hierboven lees ik louter positieve reacties. Maargoed, doorgaans is dit ook niet mijn muziek nogmaals.

Hier kan ik me wel bij aansluiten. De eerste luisterbeurt was niet erg overtuigend en ook ik merkte dat ik me irriteerde aan de stem van Rob. Hij is ook niet één van de beste zangers maar op het debuut werd dit wat beter gecamoufleerd dan hier.

Ja dat zou ik ook wel willen. Volgend jaar zal er wel een grotere Nederlandse toer komen. Verwacht Doornroosje .

Dat was op het debuut net zo goed te horen. Het gaat er niet om of iemand een goede zanger is, maar of hij je weet te raken. Ik ken genoeg van die gladjakkers, die goed kunnen zingen, maar mij totaal niet weten te boeien. En dat doet deze zanger wel.

Wat je zegt klopt maar gedeeltelijk. Ja, het gaat er zeker om of iemand je weet te raken. Maar, als er randzaken zijn die teveel afleiden (vals zingen, verkeerd stemgebruik) dan kunnen deze randzaken er voor zorgen dat je de muziek alsnog slecht trekt. Door de afleiding raakt de muziek je dan niet meer (volledig).

Sowieso vind ik je opmerking enigszins apart. Als ik aangeef dat het stemgebruik mij op deze plaat negatief opvalt t.o.v. het debuut dan is dat toch mijn persoonlijke mening? Voor mij komt (na twee luisterbeurten, dus hou me ten goede) het gegeven dat Rob niet zo'n beste zanger is op dit album duidelijker naar voren dan op het debuut. Als jij dat anders ervaart, prima.

Het technische aspect vind ik ook minder ter zaken doende. Liever emotie dan klinische perfectie.
Op het vorige album was het vooral ook de stem die mij raakte.
Ik heb nog niet alles gehoord van deze nieuwe, maar wat ik heb gehoord, was de stem wederom weer die mij in positieve zin opviel.
Maar natuurlijk blijft het een persoonlijke kwestie.

Of die randzaken (vals zingen, verkeerd stemgebruik) de luisteraar afleidt verschilt natuurlijk per persoon. Ik snap dat het je eigen mening is en die respecteer ik. Mijn opmerking had gewoon betrekking op het feit dat op eerste cd al net zo goed te horen was, dat Rob geen goede technische zanger is.

Zeker, ook live is dat soms goed te horen . Op het eerste album viel het mij nooit erg op. De mooie composities dragen de nummers en de stem van Rob paste vaak precies in het totaalplaatje. Een goede productie? Wellicht. Vandaag heb ik dus (helaas) wel al een paar keer gedacht 'argh'. Zijn stem lijkt op dit album wat meer op de voorgrond te treden, iets wat van mij niet zo nodig had gehoeven.

Als ik deze stem hoor moet ik altijd denken aan dat groepje uit Leeds - ook met zo'n kraakgeluid in de zang, alleen wat minder diep en minder opvallend - en waar nog altijd mijn voorkeur naar uitgaat.

Strangers Now en Ordinary Lives zijn trouwens wel erg mooie liedjes! Dat beetje tempo meer in het laatst genoemde liedje duwt de stem van deze zanger naar zelfs een wat hoger niveau. Ik hou van afwisseling en zelfs al trek ik de zang ook nog lang niet altijd, denk ik toch... dat ik deze tweede plaat van Slow Show op den duur toch wel wat meer zou kunnen gaan waarderen, want Breaks today is het derde prachtnummer!

Een vervolg op een succes album is altijd moeilijk. Ik heb deze band live gezien (memorabel) en de kracht van deze band (theatrale zang, gedragen composities) is weer op dit album in volle glorie te horen. Daar is niks mis mee, voor een tweede album dan. Door het weglaten van onnodige tierlantijn vind ik dit album zeker niet onderdoen voor het vorige.