The Slow Show - Dream Darling (2016)

Opvallend dat Hopeless Town niet in de tracklist staat. Het blijft een B-kant.

Ordinary Lives is de nieuwe Single, met swingend koper.

De single is wat meer van hetzelfde maar van mij mag deze band daar best nog een keer mee wegkomen. Of het wederom de volle mep gaat scoren is de grote vraag, juist omdat er verzadiging zou kunnen optreden. Maar ik heb ongelooflijk veel zin in dit album en kijk er naar uit om de band weer live te zien.

En Hopeless Town een b-kant???? Ik heb hem op vinyl als single met dubbele A-kant waar de titel zelfs op de voorkant staat en het nummer op kant 1 (groot formaat hoes). Je zou dan eerder Breaks Today als b-kant kunnen zien.
Dat Breaks Today wel op dit album staat is dan wat opmerkelijk en maakt op deze manier van Hopeless Town wel een soort b-kant. Het had er best nog op gekund gezien de album lengte.

Breaks Today vind ik overigens wel een hoogtepunt van deze band, dus als de rest ook zo mooi is gaat het echt enorm genieten worden.

"Ordinary Lives" is een fijn nummer hoor. Weinig nieuws, maar inderdaad kom je daar als relatief nieuwe band nog goed mee weg. Ik ben benieuwd of ze met deze plaat nog wat meer een eigen geluid weten te creëren. Ben zeer benieuwd.
Fijn dat Breaks Today hier op staat, want de single heb ik niet. En tja dat had Hopeless Town er ook best op gemogen. Ach misschien ontbreekt die zodat de single toch nog interessant blijft voor de fans.

Ordinary Lives is briljant. Wat minder 'rustig' dan wat we op het vorig album voorgeschoteld kregen naar mijn idee. Meer percussie en drum aanwezig. Altijd goed!

Ik kijk ontzettend uit naar de nieuwe van de Slow Show. Ordinary Lives is een prima nummer, niet waanzinnig bijzonder. Het instrumentale stuk na het eerste refrein kennen we nog niet van deze band. Jammer dat het zo kort oogt, ook omdat het met de single en Breaks Today al nummers bevat die bekend zijn. Ga ze over een tijdje live zien en ben daar erg benieuwd naar...

Zojuist beluisterd, mooi album weer.

Te beluisteren? Waar? releasedate = 30-9 dacht ik.

Bij mij thuis, promo-cd.

Wat een voorrecht! bijna Jaloers....
Hoe is ThisTime tov van OrdinaryLIves?
En slottrack is instrumentaal geloof ik, met koor.

Heel benieuwd.
Van White Water erg onder de indruk geraakt.
Ben er ook bij in Vredenburg in November.

Brick is inderdaad instrumentaal met een kerkachtig aandoend koor.

Lucky you. Ben benieuwd of er zo'n knaller als Dresden opstaat! Da's een topper

Strangers Now, bekend van de laatste festivalconserten is de nieuwe pop-opera, die geen moment onderdoet voor Dresden. Dat komt wel goed met DreamDarling. nog 2 weken wachten....

Zin in dit album! Hup, klok uurtje vooruit en koptelefoon op!! Heerlijk

The Slow Show heeft zich in een jaar tijd eigenlijk ontwikkeld tot voor mij hele dierbare muziek. Het heeft letterlijk alles dat ik zoek. Het is prachtig in eenvoud. Het is stil wanneer dat het moet zijn en bombastisch wanneer je erom vraagt. Het is oprecht, soms hartverscheurend, opgewekt. Het is muziek waar geen climax, spannende opbouw of verschrikkelijk veel diversiteit nodig is om het luisterbaar te maken. Het is muziek van een stel English blokes making honest, pure and heartfelt music. De stem van Goodwin is breekbaar en zijn teksten zijn soms angstaanjagend mooi. 'Brother' van White Water gaat je niet in de koude kleren zitten.

The Slow Show hoeft haar tweede album van mij niet vernieuwend te zijn. Bouw de muziek uit. Wees vrij en experimenteer waar wils. Er is genoeg in de muzikale wereld van The Slow Show om mij nog jaren te beroeren. Wellicht zijn mijn verwachtingen te hoog, torenhoog zelfs... Maar ik heb er vertrouwen in dat dit album weer magistraal gaat worden. Lucky you, lucky me...

Zo echt Engels zijn niet alle leden, Monsieur', Frederick 't Kindt heeft Belgische roots.
Volgens mij zijn je verwachtingen niet te hoog gegrepen, prachtplaat!

Ook kijk hier enorm naar uit. White Water is werkelijk een geweldig album, dus ik hoop dat ze weer bij dat niveau in de buurt kunnen komen

Ik heb de mogelijkheid om The Slow Show vragen te stellen. Zijn er onder jullie die nog iets interessants te vragen hebben aan de heren?! Zo ja, stuur me dan voor donderdag een PM.

Potverdorie Lura......je bent een beoorrecht mens.
Ik ga mij er even over buigen.

Als je wilt kan ik vragen of jij het interview mag afnemen voor JG?! Volgens mij zijn zij vrijdag 30 september in oa Amsterdam te interviewen.

Zou te gek Lura! Ik ben beschikbaar.

Geef het direct door met je e-mailadres aan de platenmaatschappij. Dan kun je het verder met hem kortsluiten. Graag een fototoestel meenemen. Vraag hem met jou contact op te nemen. Dan stuur ik jou eventueel nog vragen op.

De groep ontstond nadat de Vlaamse producer Frederik ’t Kindt gitarist Rob Goodwin in een studio ontmoette. Ze raakten aan de praat en bleken een gemeenschappelijke interesse in orkesten, fanfares en filmmuziek te hebben.

Vier jaar lang schaafden ze aan hun sound, die wat gelijkenissen vertoond met de groep The National. Hun liedjes hebben een trage opbouw en dwingen de toehoorder tot echt luisteren.

Een uitspraak van Rob Goodwin is niet voor niets: “Silence is the loudest noise you possible have in music. Whether on an album or at a concert, silence brings tension and an uncomfortable feeling that’s so powerful”.

Uiteraard ontging vorig jaar de release van hun debuutalbum White Water mij niet. Direct hoorde ik de kwaliteiten van de muziek, helaas vond ik de songs hier en daar net iets te bombastisch, zoals het koor in Dresden, wat op zich een geweldig nummer is. Met een iets soberder productie had het volgens mij beter uit de verf gekomen. Vandaar dat ik na een paar keer luisteren, toch afhaakte.

De tweede schijf heet Dream Darling, de heren houden blijkbaar van alliteraties. De productie is in mijn beleving een stuk soberder en bevalt daarom beter dan zijn voorganger.

De cd opent erg sterk met Strangers Now en Hurts. De opener mag dan eenvoudig van opbouw zijn, maar dan wel op een bijzonder subtiele manier. Het begint met rustig pianospel, waar dan eerst blazers aan toegevoegd worden en vervolgens percussie en koor.

Hurts valt vooral op door de bariton van Goodwin en de mooie beurtzang even verderop. En als hij zingt “it hurts like hell”, dan geloof ik hem en dan is bepaald niet bij elke zanger die ik hoor het geval. De liedjes gaan over de levensveranderende gebeurtenissen die je als eind dertiger, begin veertiger meemaakt.

Ordinary Lives was bij de meeste fans al bekend, vooral de blazers en strijkers zijn erg lekker. Hierna is Lullaby is mooi rustpunt. Het doet zoals de titel al suggereert, dromerig en nostalgisch aan. Het refrein van This Time blijft erg snel hangen, ook hier mooie strijkers.

Bijzonder subtiel is het gitaarspel Brawling Tonight en ook hier fraaie samenzang. In de laatste twee liedjes voeren koren de boventoon, zij het op een bescheiden manier. De afsluiter is overigens instrumentaal.

Met Dream Darling hebben ze een grote stap voorwaarts gezet naar een nog duidelijkere eigen signatuur.

Voor eens en voor al: op hun eigen site staat de bandnaam duidelijk verklaard:
.”(It should be noted that The Slow Show aren’t, as has been reported, named after The National’s song Slow Show, the name comes from Hough’s love of show-stopping acts and the band’s determination not to make hurried music.)"

Duidelijk lijkt me.

Wanneer ik naar Falling Slow luister en vervolgens Ordinary Lives opzet krijg ik toch steeds meer het idee dat Goodwin's kraakstem een trucje is. Iemand die dat ook heeft?

Ongeveer 100% oneens.
simpele rede: Rob's spraakstem is identiek aan z'n zangstem.
De manier van zingen is dus veroorzaakt door de beperking van een lage stem.
En dat maakt het juist uniek.

Je zou inderdaad zeggen dat je met twee verschillende zangers van doen hebt. Enige wat ik je met zekerheid kan zeggen: Rob heeft idd ook een lage spraakstem. Sprak hem nu ruim een jaar geleden na een klein optreden en het is me eerder een raadsel hoe hij ooit Falling Slow op heeft kunnen nemen dan hoe hij Ordinary Lives op heeft genomen.

Niet zozeer dat, maar wel dat hij erg perst, (te) krachtig zingt voor de hoogte van zijn stem. En dan de stem ook zo pontificaal in de mix, dan is het nogal aanwezig, juist dan kan hij best meer spelen met dynamiek ipv alles op (pers)standje 10.

Op White Water is dat gelukkig erg goed geproduceerd en is er een mooie balans. Op ouder werk hoor ik dat persen ook weer wat meer, net als nu. Een beetje Nickleback achtig fout zeg maar. Alsof hij meer vanuit zijn keel zingt ofzo? Kan er de vinger niet helemaal op leggen.

Oh ja, WW was mijn nr 1 van vorig jaar, dus ik kijk absoluut zeer naar nieuw werk uit. Wel vind ik dat het erg snel komt, dus ik ben ook wat gereserveerd nog. Hopelijk heb ik ongelijk.

Die gereserveerdheid kun je volgens mij met een gerust hart laten varen.

Ik volg je niet helemaal geloof ik. Hoe verklaar je die kraakheldere stem op Falling Slow en de andere nummers van die EP... Zoals bas2204 al noemt lijken het net twee verschillende zangeres. In een tijdsbestek van 2 jaar kan een stem niet zo veranderen lijkt mij.. Overigens allemaal prachtige songs, ongeacht zijn stem.