Sting - 57th & 9th (2016)

Als dat zo memorabel was geweest, dan zou je je herinneren dat dat Iggy Pop betrof ...

Ai, dan is het mijn leeftijd. Ik heb toch echt de herinnering dat The Police dat deed. Ik gooi dus beelden door elkaar heen. Ik moet wel eerlijk bekennen dat Iggy Pop totaal geen memorabele muzikale indruk op mij heeft gemaakt behalve het feit dat hij meer als een bijna dood iemand overkwam.

Maar ach, toen ik Demis Roussos voor het eerst op tv zag, in zijn lange jurk met karakteristieke baard, dacht ik dat Jezus op tv was.

TV debuut van 50,000 gisteren bij Jools Holland
Sting 50,000 live at Jools "Rockstars don't ever die, they only fade away"
En over het recyclen van eigen werk, ja ik hoor er ook Invisible Sun in... ;p

Heeeeel ver weg misschien. Toch ook hier weer wat meer uptempo, gelukkig. Maar niet het spetterende van heel vroeger. Ach, de goede mans smaak is ook aan verandering onderhevig.

50000 vind ik in ieder geval een stuk aantrekkelijker dan de single. En invisible sun....ik hoor het er niet in...behalve dat de opbouw misschien wat gelijk is?

Zelfde baslijn, alleen dan iets langzamer gespeeld. En de break heeft dezelfde timing.

50.000: Ik vind het een lekker nummer.

Ja, je hebt natuurlijk gelijk.

Ik ben toch steeds meer benieuwd wat Sting heeft gedaan.

Overigens wordt er in Police context constant gesproken over uptempo en dat dat nu niet meer of minder het geval is.

Ook The Police had nummers die wat rustiger waren.
Dat Sting dus ook met een mix lijkt te komen is ook geheel in lijn met The Police, als totaal plaatje.

Je moet maar denken, dat The Police ongeveer zo zou hebben kunnen klinken, 33 jaar later na dato. En er is geen enkele band die de tand des tijds zolang weet uit te stellen. Dus per saldo is het daaraan afgemeten helemaal niet zo slecht.

Waar Sychronicity 33 jaar geleden stopte gaat I can't stop thinking about you gewoon vrolijk weer verder. Nooit maakte Sting een solo nummer of misschien wel een heel album wat qua sfeer, productie en compositie zo dicht tegen The Police aan heeft gezeten.

Nou, dat ben ik niet meer je eens. Fortress around your heart is toch echt wel heel erg Police.

o.k. met hier en daar een uitzondering, jij je zin. Maar het nummer Can't stop thinking about you is gewoon een Police nummer zonder Andy en Stewart.

Ik zou 't geen Police nummer willen noemen, daar heeft 't simpelweg de kwaliteiten niet voor. Ik vind het bijna een slap aftreksel van wat ooit the Police was.... een armoedige poging om die sound weer te krijgen... maar wat wil je zonder Andy en Stewart?

We zullen horen wie het meeste gelijk heeft van jullie als het album uitkomt. Althans, wat betreft de sound van de rest van het album.
Mijn mening: nee, het is niet Police, ja, het klinkt wel degelijk richting die sound. In ieder geval heeft Sting er sindsdien niet meer zoveel als nu naar geklonken. En nee, Police wordt het nooit niet meer en gelukkig maar. Dat zou toch een slap aftreksel worden zonder Andy en Stewart.

Niet alles wat de police maakte was hemelbestormend. Misschien is het wel armoedig en een wanhopige poging van Sting om weer eens te scoren.

Waarom zou hij ?

Een reden zou kunnen zijn dat zijn loopbaan behoorlijk in de slop geraakt is, toch ?
Of het armoedig/wanhopig is, lijkt mij dan ook wel weer wat overdreven.

Inderdaad, het klinkt wat overdreven, ik geef het ruiterlijk toe, maar Sting heeft misschien wel nagedacht over zijn carrière die de laatste 20 jaar toch wel aan glans heeft verloren. Een pakkende nieuwe plaat met een old school police geluid kan hem toch weer iets van zijn verloren glans teruggeven. Het kan zomaar de visie achter zo'n nieuwe plaat zijn.

Dan had ie met the police nieuw materiaal moeten opnemen. Dat zou zijn grootste kans op succes zijn. De man is nogal eigenwijs en dus gebeurde dat niet, terwijl andy en Stewart daar voor open stonden.

Dat hij nu krampachtig een Police sound zou creëren geloof ik niet echt. Omdat er wat meer gitaar is zit doet 't denken aan the police..maar een verdere vergelijking gaat wat mij betreft mank.
Het lijkt meer een slappe kopie van truth hits everybody...

Lijkt mij dat het afwachten is hoe het hele album gaat klinken, voordat er geroepen wordt om een Police reunie.
Sting heeft daar waarschijnlijk helemaal geen trek meer in.
Vooral zijn relatie met de ook eigenwijze Copeland, zal daar zeker een rol in spelen.

En ik denk dat je helemaal gelijk hebt.
En zoals al eerder gezegd, niet alles was goud dat er blonk bij The Police, dus dat zal ook gelden voor dit album.

We zijn 33 jaar verder sinds de laatste Police. The Police zelf zou in 2016 ook allang niet meer hebben geklonken als in 1981.

Sting, de creatieve kracht achter The Police en de man waar Stewart Copeland en Andy Summers solo vér achter zijn gebleven, doet hier een manmoedige poging. Dat mag van mij en ik vind het nog aardig ook. Beter dan die somberte van de afgelopen 20 jaar.

Nou ga je het toch niet hebben over mijn favoriete winteralbum...?

Voor alles is een tijd en een plaats..

Zodra er weer sneeuw ligt op een donkere winterochtend, de bergschoenen klaar voor een krakende boswandeling, wil ik die dag best If on a winter's Night overwegen.

Zoiets zal ik ook best bij dat album hebben geschreven.
Maar per saldo bij Sting liever wat uptempo en wat steviger.

Berichten verplaatst naar The Police

Nee geen Police sound wel een stuk steviger dan de laatste weet ik veel hoeveel jaar.

prima poprockplaat met Petrol Head als uitschieter qua hardheid/alternatieve sound.

Sting wist me altijd te boeien. Dat stopte in 2003, na het verschijnen van Sacred love. De afgelopen 13 jaar is mijn interesse in hem eigenlijk alleeniet maar vermindert . Mijn verwachtingen waren dan ook erg hoog wat betreft dit album. Helaas... de eerste nummers , de single en 5000 vind ik dodelijk saai en zeker niet van het niveau van voor 2004. Ik stem nog niet
Eerst het hele album nog een aantal keren beluisteren

Hoe zit het met die New Version nummers: 50,000 en One Fine Day?

Is dat oud werk in een nieuw jasje? Last-minute wijzigingen?

Zeker met tracks als I can't stop thinking about you en de laatste single, Petrol Head.
Sting keert wat terug naar zijn roots, meer met herkenningstocht als doel en zonder valse pretenties.

We weten hoe de verhouding (en kwaliteit) songwriting binnen The Police lag. Voor dit album is dan ook geen reünie nodig.

De oud-agent is terug met een nieuw album, don't call it a comeback! Nee, want om de pak-en-beet drie jaar is er een album van zijn hand. En zowaar is in het openingsnummer de energie terug van zijn stint bij de Politie. De eerste twee solo-albums bevielen enorm en daarna niet meer zo, na Mercury Rising ben ik afgehaakt.

Leuk zinnetje "my woman is 25 below", het openingsnummer heeft duidelijk de meest interessante tekst voor mij. Heerlijk begin. Het type nummer waarvan Sting ooit riep dat hij er geen nieuwe nummers van zou schrijven, dat was zijn verleden. Verder dan dit nummer gaat het ook niet echt.

Sting's stem is herkenbaar als vanouds maar wel met iets meer rasp op de stembanden, maar klinkt nog niet (overal) als een oude man. Al vind ik dat de jonge Sting solo vaker ouder klinkt dan zijn leeftijd aangaf, vooral door de wereldse maatschappij observatie in de onderwerpen waarover hij zong. Hier is dat niet anders, ook als ik bij de tweede beluistering nog niet heel veel let op de tekst en meer op het geheel. Het album valt als geheel dan ook niet tegen, als is die voor mij mogelijk wel een groeier want echt wild enthousiast wordt ik er niet van na drie luisterbeurten.

In 50,000 wordt het energieniveau teruggeschroefd maar is de stijl nog wel in het verlengde van zijn oude werk, het latere werk bij de Politie. Zijn we bezig aan een trip down memorylane? Down, Down, Down Ook hier nog vage herinneringen aan die bloeiperiode in het bekende trio. One Fine Day [new version] heeft een drive die me bevalt maar de tekst raakt me verder niet.

Pretty Young Soldiers beetje rommelig nummer, lijkt alsof deze in een paar sessies opgenomen is. Petrol Head doet grotendeels denken aan Money For Nothing en zijn samenwerking met Dire Straits. Inshallah als de jonge Sting het had gezongen had het minder als een melancholisch oude man geklonken. Het album lijkt een dwarsdoorsnede van al zijn werk over de jaren ook al ken ik maar een viertal solo-albums plus The Police periode. Met The Empty Chair neemt Sting een beetje stilletjes afscheid in het slotnummer, nodigt bij mij niet meteen uit om het album opnieuw te luisteren maar eerder om weer onder de dekens te kruipen.

Heb de afgelopen 20 jaar weinig Sting geluisterd dus één en ander is lastiger te vergelijk de herinneringen moeten van ver komen. Voorlopig zeg ik voor mij na de eerste twee solo albums is dit zijn beste werk. Er lijkt bewust gekozen te zijn voor een snel en energierijk begin, dat in stappen af te bouwen en dan slaapwandelend te eindigen. Voorlopig begin ik met 3,5* maar er zit groei in al zal die de twee eerder genoemde albums niet evenaren laat staan overstijgen.

Sting heeft vooral willen "verrassen", zoals hij dat idee bij elk album heeft en dacht hier "Rock and Roll".
Altijd anders dan wat mensen verwachten "you expected a lute again, didn't you?"

Een wat minder kritisch Sting interview met uitgebreide ruimte voor Sting voor uitleg.

I Can't Stop Thinking About You opent muzikaal absoluut als een The Police nummer, maar wat heeft de stem van Sting veel geleden.
Vaak klinken muzikanten nog krachtig als ze ouder worden (Bono en Bruce Springsteen), of juist mooi breekbaar ( Leonard Cohen, Dave Gahan, Nick Cave en Johnny Cash).
Bij Sting is dit beide niet het geval.
Hij heeft het niet meer in zich, en hobbelt maar wat achter de muziek aan.
Ook bij 50,000 lukt het niet; vooral met het pratende gedeelte valt hij gruwelijk door de mand.
Wat volgt is helaas net zo dramatisch.
Soms is het mooi om vooral de herinnering staande te houden, en je neer te leggen dat het als zanger ooit kan ophouden.
Dit moet je als artiest niet willen.
Jammer, want muzikaal gezien klinkt het allemaal wel goed.

Ik ben verre van een Sting kenner, maar ik moet zeggen dat dit album mij wel goed bevalt.
Het album begint prachtig met 'I Can't Stop Thinking About You'. Verder rockt 'Petrol Head' wel lekker en brengt hij met 'Heading South on the Great North Road' een prachtig ingetogen nummer.
Misschien geen geweldig album voor de echte kenners, maar ik geniet hier wel degelijk van.