Talk Talk - Spirit of Eden (1988)

Dit is fijne muziek. Altijd al graag naar Talk Talk geluisterd maar dit is toch net even anders. KAn iemand mij tips geven betreffende deze muziek. Welke muzikanten maken tegenwoordig dit soort muziek?

Niemand.



Nou....Mark Hollis' solo album zal je wellicht ook bevallen.

Tja, albums zoals deze liggen niet voor het oprapen. En gelukkig maar! Maar een paar namen die wel eens worden gelinkt aan Spirit of Eden zijn Slowdive - Pygmalion (1995) en Bark Psychosis - Hex (1994). En natuurlijk de opvolger van dit album, Talk Talk - Laughing Stock (1991).

'Orang' 2 albums niet te vergeten, Beth Gibbons/Rustin Man, maar ook -en vooral - het laatste Bark Psychosis album - Codename Dustsucker mag er zijn - schetsmatig qua aanzet, nauw verwant met TT's laatste, maar wel anders.

Heligoland laat dat maar links liggen

Dit album eindelijk op vinyl te pakken gekregen. Magische warme klanken vullen mijn kamer.Een genot om weg te dromen om vervolgens weer wakker te schieten.Duidelijk een groeibrilliant, maar wel eentje met een grote schittering.

Als hem gevraagd wordt naar de betekenis van een bepaald tekstfragment antwoord Hollis: “Ik zou het je kunnen zeggen, maar ik verklaar mijn teksten nooit. Als ik uitleg, wat kan iemand er dan nog in ontdekken?”

En zo is het!

Hier een aantal artikelen en interviews n.a.v. het album.

Zo is het maar net - Lee Harris werd gepolst n.a.v het verschijnen van de dubbelaar Spirit of Talk Talk (2012) wat hij hij ervan vond en die was duidelijk: I don't talk Talk Talk talk anymore

Lee hollis? Lee Harris bedoel je denk ik.

En dat tribute album is best goed. Overtreft de verwachtingen zonder meer - maar dat kon al snel, want de verwachtingen lagen dicht bij nul.

Aangepast - blijkbaar nog niet helemaal wakker, 't was indeed the (little) drummer boy, pa rum pum pum pum

Nee ik kan dat tribute album met de beste wil van de wereld niet boven de 7 (3,5 *) uittillen. Ik zou bijna willen zeggen: hoedt u voor namaak

Gelukkig is het wel decent en ambachtelijk gedaan geheel itt tot die blonde mufdoos die ooit met heur bentje It's My Life heeft gecoverd - we noemen geen namen.

Naar aanleiding van Greatest Hits weer eens opnieuw onder de loep genomen.

The Rainbow: Bijbels teken van het verbond tussen Jahwe en Noach.

Eden: de beroemde tuin met Adam en Eva als hoofdrolspelers ...

Desire: ... en de slang natuurlijk.

Inheritance: de erfenis, de erfzonde misschien ...

I Believe in You: Mark Hollis hecht waarde aan het geloof in een God (artikel Oor 1986 of 1988).

Wealth: welke weelde? ... die van de schepping en het leven zelf perhaps ...

Het album Spirit of Eden heeft zijn naam niet gestolen.
Deze plaat ontvouwt zich als een soundtrack bij het boek Genesis.

In tijden van angst voor al wat naar religie ruikt (wij discussiëren niet over dit onderwerp,
ook niet op deze site), is het heilzaam om zich even in deze Bijbelse verhaalcyclus te verdiepen
om dit gewaardeerde album niet enkel muzikaal, maar ook inhoudelijk naar waarde te leren schatten.

Ik vind het altijd interessant als er een weerspiegeling is vanuit de bijbel. Tekstuele informatie uit de bijbel halen en die zo goed mogelijk verwoorden op plaat heeft wel iets. Maar nu moet je me wel niet bekijken als gelovige natuurlijk.

Komt m'n zus net binnenlopen, zegt ze: 'wat is dit voor herrie? Doe mij maar Gers Pardoel.'

Herrie? Ah, ze kwam net binnen tijdens een van de spaarzame uitbarstingen in 'Desire' zeker....herrie inderdaad...bah!

In haar ogen staat herrie gelijk aan slecht qua muziek. Maar goed, ik kan het haar niet kwalijk nemen. Dit pareltje wil ik graag voor mezelf houden.

Hoera, ik ben de eerste die de gele sterretjes bij de nieuwe tracklist plaatst.

Wat is er eigenlijk zo "grondig" veranderd?

Ja, ik weet ook niet meer hoe het was dan. Anybody?

De eerste drie tracks zaten eerst als pakket bij elkaar.

Ow ja, nou van 4 naar 6 is dan wel enigszins grondig te noemen.

Nu moet ik zeker kiezen tussen de eerste 3 ipv dat ik de hele mik mooi met 1 sterretje aan kan vinken... Uit protest geen sterretjes van mij!

En waar is mijn pm nu dan?

Ondanks de splitsing veranderen mijn sterretjes niet. De laatste 2 nummers zijn mijns inziens de mooiste.

Wellicht had je nog geen sterretjes staan?

Kan je 'm niet een mod-tik verkopen zodat ie die alsnog ziet

Bij mij niets, want mijn plaat klinkt nog hetzelfde als voor de aanpassing hier.

Die van Mjuman is ook droog, hij komt vast van oorsprong uit het noorden.

Aangezien ik geen stemmen meer heb, kan ik geen favorieten meer kiezen en toch kreeg ik een mailtje van musicmeter. Dà kennie kloppe.

Eerste twee songs blijven mijn favorieten.

Vanochtend beide albums die ik van Talk Talk heb maar weer eens geluisterd. Prachtige muziek die met het verstrijken der jaren enkel maar mooier is geworden. Dat is knap en tekent de klassieke status van dit werk. Heb een persoonlijke voorkeur voor THE Colour of Spring maar deze Spirit of Eden is zeker niet minder. Prachtalbum. Jammer dat Mark Hollis niet wat productiever is.