Sparks - Kimono My House (1974)

Toen ik het nummer This town ain't big enough for the both of us voor het eerst op de radio hoorde was ik meteen verslaafd aan de Sparks en dat is sindsdien niet meer over gegaan. De Sparks zijn het vehikel van de broers Ron (de statische keyboardspeler met Hitlersnorretje) en Russell (de krullebol met hoge stem) Mael. Samen maken ze nerveuze popdeuntjes met een vaudevilleinslag en zeer grappige teksten. Later schoven ze meer op naar (synthi)pop en vandaag de dag zijn de heren Mael nog steeds actief. Dit is hun beste plaat. 5*

Juist titan, wat een supernummer is dat!
Voor de Radio2 Top 2000 stem ik de laatste 3 jaar zeker op dit nummer. Kortom: een van mijn alltime favourites!
Verder ken ik van de Sparks alleen het nummer Amateur hour, wat het ook tot de Top40 schopte.

Toen ik hen voor de eerste keer hoorde, was ik er van overtuigd dat er wel een vrouw in dat clubje hoorde.

Niet dus.

ik heb de lp ook gehadt,island records als ik me niet vergis.
op de hoes stonden 2 japanse vrouwen.
verder weet ik helemaal niet meer wat voor muziek
erop stond,op de 2 hits na.

Ik heb de LP ook en volgens mij staan op de voorkant van de hoes inderdaad 2 (Japanse?) vrouwen. Het plaatje wat hier is afgebeeld is in mijn optiek de achterkant van de hoes.

Sparks hebben onlangs op uitnodiging van Morrissey (een grote fan van hen en buurman) Kimono My House integraal live gespeeld in London, als onderdeel van het Meltdown Festival. Ze speelden tevens de twee b-kanten van de singels, getrokken van deze elpee. Het bijzondere was dat ze voor het eerst sinds 1986 weer gebruik maakten van een complete band (zelfs 2 gitaristen). Momenteel werken ze aan hun 20e cd. Meer info over Sparks kun je vinden op:
www.fanmael.net
PS: Het plaatje hier is inderdaad de achterkant.

Nu wel met de goede voorkant .

leuke band, this town is echt geweldig! Een voorloper van de faith no more sound, maar dan misschien nog wel beter

Ik heb de vinylversie gehad (gehad, helaas), maar die eindigde met "Equator"...

Geweldige elpee trouwens! Hoogtepunten: Talent Is An Asset, en de eerste drie nummers! Toch maar eens gaan sparen voor de cd...

Toevallig hoorde ik laatst "Talent..." nog (ik had hem gedownload) en ik vind het heel Brits overkomen... Maar het is toch een Amerikaanse band...? :S

4 punten.

Deze cd is de eerste waarmee de Sparks roem verwierven.
Met de grote top 10 hits This Town Ain't Big Enough for Both of Us en Amateur Hour.

helemaal correct .
in `79 kwam daar nog beat the clock bij .
de ene van de sparks doet me aan hitler denken , de andere aan jim morisson .

Mooi gezegd, ik zie daar ook altijd Hitler in, dat rare ventje met zijn onnozel snorretje, maar muziek maken kunnen ze wèl.

Dit is een prima cd overigens.

This town ain't big enough ... is en blijft een klassieke popsong die van begin tot eind - en nog eens en nog eens en ... - schreeuwt om meegezongen te worden. Wat krijg je daar een energie van.

In de nadagen van glamrock(oa bowie mud en t rex sweet e.a) was daar ineens Sparks(amerikaans en opererend vanuit Engeland).Velen dachten ook dat de band brits was.Hun muziek was vernieuwend en apart.Dit kwam ook door de teksten.Piano(roland orgel) en snerperde gitaren en daarbij het falsetto geluid van Russell Mael.De drums waren soms loeihard.De broers hadden en hebben nog steeds de kunst om in drie minuten pakkende popsongs te schrijven.Dit deden ze in 1974(ik was bij hun concert in concertghebouw in Amsterdam)en doen het nu nog steeds met Hello young lovers
Op deze plaat staan geen slechte nummers enkele uitschieters:This town,Hasta manana,Falling in love

Ik wil hiervoor 4 sterren geven

Kennelijk hoort het bij dit het album dat je het kwijt raakt want ik kan mijn exemplaar ook al niet meer vinden. Ik moet ook eerlijk zeggen dat ik me, buiten de eerste 2 nummers, vrij weinig van het album herinner. Echter This Town Ain't Big Enough for Both of Us is en blijft natuurlijk een geweldig nummer.

Hoe kitcherig Russell Mael ook moge zingen en hoe zeer deze plaat ook gigantisch over de top is, hij brengt een aanstekelijke enthousiasme mee die je helemaal van de sokken blaast. Dit is ruim 42 minuten storm, volle kracht vooruit. Een overstuurd en overstuur klinkend geluid met jankende gitaren, stampende keyboards en (vooruit, Koen ) songfestivaleske hoge zang.

Velen zullen This Town Ain't Big Enough wel kennen. De rest van de plaat ligt ook redelijk in die lijn. Wie dit voor het eerst luistert, vindt een hele plaat misschien wat veel. Maar het knalt heerlijk je speakers uit, want meesterlijke riffjes en dito teksten volgen elkaar in zeer hoog tempo op. Zo heeft dit album zich langzamerhand een plekje verschaft tussen mijn absolute favorieten, want het heeft een soort magie die naar mijn mening op andere Sparksplaten uit deze tijd toch ontbreekt. 5*.

Vind ik nog steeds een heel leuke CD. Hier staan twee grote hits op nl. "This Town Ain't Big Enough for Both of Us" en "Amateur Hour", twee uitstekende nummers overigens, maar de rest is ook de moeite waard.
Nerveuze en grappige popsongs met falsetstem gezongen met de nodige kitsch erbij en hun bizar imago (Ron met zijn Chaplin-snorretje bv.), waarmee ze aansloten bij de glamrock van die tijd.
Buiten dit album heb ik ook nog een verzamelaar van hen die niet op de site staat.
Dit duo is nog steeds actief, ze hebben zelfs een nieuwe CD uitgebracht.

Een plaat die me via geniale overgangen, falsetto zang, en lichtelijk theatrale instrumentatie (Queen-fans van het eerste uur zullen hiervan houden) doen mij belanden op een kruising van Broadway en het circus, de zogeheten Sparks-boulevard.
Fantastisch.

Ik vind 5 sterren net te gortig, maar er is uiteindelijk helemaal niets mis met deze cd.

Een hele bizarre en bijzondere groep, die vooral bij de aanvang van hun carriére de leukste muziek hebben gemaakt.

Enigszins hyper, kortere rock nummers, van een hele weirde band. Maar weergaloos in hun soort. Reint stelt dat het muziek is waar "Queenfans van het eerste uur" ook van zullen houden. Ik denk dat die constatering klopt.

Ze waren die eerste jaren echt uniek, dus 1974, 1975. Dat Beat the clock vervolg uit 1979, waar een aantal schrijvers naar verwijzen, is echt een drama: rock ingeruild voor een disco-achtig geluid, brrrrrrrr.

De cd heeft nauwelijks matige werkjes, het start fenomenaal met de singles This town...... en Amateur hour. Het derde nummer is dan wel iets minder, maar de volgende drie zijn de ware top: Here in heaven, Thank God it's not christmas en Hasta manana monsieur.

Jongens! Mensen die van dit album kunnen genieten, luister ook voorganger A Woofer in Tweeter's Clothing, die is net zo geniaal!
(Het is voor je eigen bestwil.)

"Kimono My House (1974)" staat op mijn lijst "nog te beluisteren albums". Dankzij jou Musician heb ik pas "Solar Fire" ontdekt. Zou "Kimono My House (1974)" net zo'n openbaring worden . Ik ga dit Sparks album in ieder geval bestellen bij de bieb. Commentaar volgt t.z.t.

Als muziekconsulent verkoop ik geen fabeltjes.............

Veel plezier met Kimono my house, spijt zul je er niet van krijgen!

Met This Town als hit was hieraan niet te ontsnappen. Een soort pastiche op glamrock. Onmiddellijk de plaat gekocht en die werkelijk grijs gedraaid. lekker uptempo, gierende gitaren en een knallend drumstel. Ik mag hem nog steeds graag horen.Yes I'm falling....

Leuke muziek, maar af en toe toch net iets te ver over de top.

zeker niet mijn ding , de single was goed voor eens op de radio maar de lp zei me niks vroger , meer dan gimmick was het niet

This Town natuurlijk, maar Here In Heaven vind ik geweldig!
Die zou anno 2010 ietwat opgefrist niet misstaan op de radio.

Euro 1,-- gekocht bij kringloopwinkel

Hoewel ik vrijwel zeker weet dat ik jou niet van mening kan laten veranderen, wil ik toch wel even zeggen dat de teksten van deze band veels te intelligent (en slim en grappig) zijn om afkomstig van te zijn van een gimmick.

Jammerlijk nog nooit gehoord , ik ken de 2 singles This Town.... en Amateur Hour .
De eerste vind ik nog steeds geweldig , 1 van de sterkste nummers uit de 70er jaren .

Ik heb ze nooit intensief gevolgd , wel dat ze altijd slim instapten bij een trendy muziekstijl .
Zelfs nu maken ze nog wel albums die over het algemeen goed ontvangen worden .

Dit album is een goed voorbeeld van hoe leuk kitsch soms kan zijn.