Jeugd sentiment en een dijk van een LP (CD vind ik minder, zie verderop

)
Begin jaren 80 werd ik een New wave liefhebber, The Cure, The Clash, Siouxsie, Echo & The Bunnymen, om maar eens een paar te noemen, waren favoriete bands. Ik luisterde in die tijd vaak op zondag naar de radio, volgens mij de KRO met Mark Stakelenburg alhoewel ik dit niet zeker meer weet, hoe hete dat programma ook al weer?????? Afijn ik had het optreden opgenomen van een Ierse band die hun eerste optreden deed in Nederland.......U2, niemand in mijn omgeving kende ze nog, maar ik was verkocht. Kort daarna zou hun nieuwe album uitkomen en ik heb dat ook aangeschaft, WAR was dit uitgebracht in maart 1983. Internet was er nog niet (zo sprak opa ) en dus even de vorige albums (Boy 1980 en October 1981) opzoeken was er niet bij en zoveel geld had ik ook niet om de lp's te kopen. Gelukkig kwam ik later in kontakt met anderen en kon eea dus mooi op casettebandje zetten. De live uitvoering van I Will Follow en Sunday bloody sunday werden een hit en kwam het eerste live album Under a Blood red Sky uit. Dit album kwam uit in oktober 1983 en wat heb ik die LP grijs gedraaid, zoveel energie en voor mij DE U2 uit mijn tijd, een compulatie van de BOY, OCTOBER en WAR periode. Voor mij was het live album een afsluiting van hun New Wave periode, want daarna kwam een toch wel andere stijl, de wat meer herkenbare delay partijtjes van Edge en geliktere produkties.
Wanneer ik terug kijk op de jaren tachtig, mijn middelbareschool- en New Wave tijd dan komen wat U2 betreft toch wel deze en The Unforgetable Fire naar boven. In de jaren 90 ben ik ze wat uit het oog verloren, albums als ZOOROPA en POP deden me op dat moment niet zoveel. Einde jaren 90 met singles die zouden verschijnen op ALL THAT YOU CAN LEAVE BEHIND was het vuur voor het nieuwe werk weer terug en daarmee ook de waardering voor de ZOOROPA en POP albums, waar ik nu erg goeie nummers op terug vind . Later moesten de LP's vervangen worden op cd. Toen ik mn vriendin net had leren kennen moest ik haar natuurlijk The Electric co. live laten horen, vooral het middenstuk waar Bono wat andere bekende hits zingt (iets wat hij later vaak zou doen)....stil luister...hier komt dat stukje....euh niet dus , bleek dat ze dat ivm copyright redenen uit de cd versie hadden gehaald...nog een reden om je platenspeler te houden Dus wat vind ik het beste U2 album....die heb ik niet, ik vind U2 niet voor niets zo goed, elk album heeft wel wat. Mensen die niets kennen van U2 raad ik vaak The Joshua Tree aan, want da's wel een meesterwerkje, maar voor mijn jaren 80 en jeugd gevoel gaat er niets boven de begin jaren 80 U2, als ik The Electric co. hoor heb ik nog steeds de neiging in steigers te klimmen en een witte vlag te zwaaien....: "HELP ME...HELP ME....lalala in America, nanana in America, Two, tree, four, two,tree, four.....why must I hide from myself, when I need the crowd..........."