U2 - Under a Blood Red Sky (1983)

Kan het zijn dat ik van het hele Red Rocks concert een bootleg cd heb? Volgens mij heet ie The complete concert en staan alle nummers er in uitmuntende kwaliteit op!
Anyway, dit album is natuurlijk een dijk van een live registratie met maar 1 probleem; veel te kort!!
Ik weet nog goed dat ik voor het eerst de intro van The electric co. hoorde; my God wat geweldig!! Later leerde ik dat het de riff van het nummer Is that all? is maar dat maakte het niet minder mooi!
Deze versie van I will follow is, vind ik, de uberversie!!

Vandaag voor de prijs van 1 euro op LP kunnen aanschaffen! Binnenkort zal ik hem dan eindelijk eens aan een luisterbeurt onderwerpen/

Erg kort, maar enorm lekker om te luisteren. Gewoon een sterk live plaatje.

Voor degenen die de gehele live-versie van The Electric Co. op cd willen hebben:

Zoek op Ebay op catalogusnummer 610 559 CID113 (witte back-inlay met gekleurde rand en de Island-palmboom bovenaan)

UNDER A BLOOD RED SKY 1983

Dit was mijn eerste U2 plaat. Gekocht nadat ik bij een klasgenoot het pas verschenen
The Unforgettable Fire had geproefd. Die stond daardoor op cassette, dus ik kon het me
veroorloven om meteen voor een soort mini best of live te gaan. Een goede keuze.

Slim gezien ook van die platenbonzen om met een live versie van 11 O'Clock Tick Tock
(meteen de beste versie die ik ken) en het aardige Party Girl (b-kant van de flop single A Celebration)
twee rarities aan boord te hijsen, zonder dat de plaat daardoor aan impact inboet.

De versie van Gloria en The Electric Co zijn, misschien net omdat dit mijn eerste U2 album was,
voor mij de meest definitieve versies. I Will Follow en New Year's Day hoor ik liever in studio outfit.

Drie nummers van het pas verschenen album War lijkt veel,
maar ook Sunday Bloody Sunday en 40 klinken potiger dan in hun studio jas.

Erg jammer dat latere CD releases (gelukkig heb ik nog een oud exemplaar liggen)
het Send in the Clowns fragmentje uit The Electric Co om auteursrechten moesten wegknippen.
Ook jammer dat de dvd in de deluxe release het integrale Red Rocks concert toont,
met uitzondering van I Fall Down omdat toen ironisch genoeg de camera uitviel.

Dat nummer had men voor de volledigheid van het concert ook met zwart scherm mogen opnemen
in de tracklijst. Maar ja, zoveel jaren geleden was ik ook al blij met deze acht songs op vinyl.

Ik blijf het zonde vinden dat ze niet een heel concert van de War tour hebben uitgebracht toen ze dit album als remaster uitbrachten. Ik heb een bootleg van het hele Red Rocks concert en dat is fantastisch!

Maar het hele Red Rocks concert staat toch op de bonus dvd?

Ja op de dvd wel maar ik denk dan; doe dat ook op de cd. Zal wel komen doordat de oorspronkelijke cd uit opnames van diverse concerten bestaat. Maar toch...

Kom op wie wil er nou een compleet oud live concert op cd van een oud en afgeschreven bandje uit ierland, termijl je bijna elka concert van de afgelopen jaren gratis kan downloaden van The Pirate Bay.

Eeeh...ik?

Net voor het eerst de dvd van het hele red rocks concert gezien. Waanzinnig! Wat een energie en performance! Geweldige locatie. Interessant ook het commentaar erbij van de director.

Als je goed kijkt in de liner notes, merk je dat één nummer ontbreekt op de dvd.
Omdat de camera uitviel.

Ik vind het erg jammer dat men dan niet gewoon het audiospoor heeft behouden,
zodat we op zijn minst dat nummer konden horen.

Gisteren nog eens beleefd op dvd.

Het is I Fall Down dat ontbreekt door cameraperikelen
(volgens mij zat ie net na New Year's Day in de tracklijst).

Je ziet Bono groeien doorheen het concert.
The Edge als ijskonijn en Adam behoorlijk ontspannen.
Daarachter drumt Larry zich te pleuris.

Echt heel sterk om te ervaren hoe onovertroffen bas, gitaar en drums samen rocken.
Bono zet de eerste stappen richting groot gebaar (de witte vlag, het dansje met de fan).
Met zijn Kajagoogoo kapsel nochtans helemaal kind van zijn tijd (1983 uiteraard).

Zijn 5 sterren meer dan waard. De oer-U2 op zijn allerbest.

Dat is knap met z'n bassgitaar.... Met andere woorden: Larry is de drummer !

Ja, natuurlijk.

Maar wel opvallend in het laatste nummer.
Op 40 speelt The Edge bas en Adam speelt gitaar.

Dat heb ik dan wel weer goed onthouden.

Klopt inderdaad

Destijds mijn eerste kennismaking met het fenomeen U2. Op dit album alles overdonderende uitvoeringen van o.a. I will follow, The electric co., Gloria en Sunday bloody sunday. Daarna heb ik pas de albumversies leren kennen en daar moest ik toch wel even aan wennen meen ik me te herinneren.

Ik vind dat enkel de studioversies van I Will Follow
en New Year's Day zich kunnen meten met deze live-uitvoeringen.

De andere 6 zijn inderdaad beter live.

New year's day ben ik met je eens. Van I will follow vind ik deze live versie toch wel beter in vergelijking met de albumversie. Niet dat die slecht is maar de live versie is veel scherper en puntiger.

Maar ik mis het klokkenspel. Toch wel erg goed in de studioversie.
Daarom vind ik dat die versie op Boy best nog overeind blijft.

Ha grappig want ik vond dat klokkenspel toen ik het voor het eerst hoorde echt helemaal ruk! Wat een getingel vond ik dat
Uiteraard ben ik ook die versie gaan waarderen (o.a. om dat aparte getingel) maar ja, die live versie blijft m'n favoriet.

Inspirerende liveplaat die je ook als een soort vezamelaar van de vroege periode zou kunnen omschrijven. De groep klinkt hier nog spontaan zonder poespas en dat hier de Edge laat zien dat hij geen solo's kan spelen (op Party Girl) zei hem vergeven.

[quote="dazzler.

Bono zet de eerste stappen richting groot gebaar (de witte vlag, het dansje met de fan).

. [/quote]

tsja. ik hou er niet van maar kon het hier nog wel hebben.

Vertel...

reeds bij ander topic besproken.

Dat wist Vielip heus wel

Hij zet niet voor niets een

sorry, kon het niet laten...

Werd toen als mini-LP uitgebracht (staat ook op de hoes).
Is een paar jaar in geweest, deze mini-LP's (1982 t/m 1985).
Meteen op een bandje gezet en later nog eens in de aanbieding kunnen kopen.

Toch 1 van de beste live-plaatjes van de jaren 80, met de definitieve versies van Gloria, The Electric Co. en New Years Day.
Niet van I Will Follow, dat is het 7"-singeltje (Countdown In Concert, Hattem 1982).
Sunday, Bloody Sunday werd helemaal grijsgedraaid in Spanje in de vakantie-oorden in die jaren en kan ik bijna niet horen zonder bier in de hand . Blijft een geweldig nummer.
Party Girl is leuk en "40" is zo heerlijk meeblèren.
Heel fijn plaatje.

Op vinyl (2X), Duitse persing en gaaf.

Ik vind de studioversie van New Year's Day beter dan deze live versie.
Voor de rest eens met dibbel. Enne ... ik hoor wel de definitieve versie van 40.

En 11 O'Clock dat nergens beter tikt dan in deze live uitvoering.

Jammer dat er nooit een langere versie van deze plaat is uitgekomen.
Ik neem aan dat hun concerten uit die tijd wel langer als dik een half uurtje duren.
Hebben ze geen andere opnames uit deze concertreeks op de plank liggen ?

Stel je eens voor, een live CD van een minuut of 80 vol met bevlogen opnames van songs van hun eerte 3 albums !