menu

The Rolling Stones - Blue & Lonesome (2016)

mijn stem
3,74 (243)
243 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Blues / Rock
Label: Polydor

  1. Just Your Fool (2:16)
  2. Commit a Crime (3:38)
  3. Blue and Lonesome (3:07)
  4. All of Your Love (4:46)
  5. I Gotta Go (3:26)
  6. Everybody Knows About My Good Thing (4:30)
  7. Ride 'Em on Down (2:48)
  8. Hate to See You Go (3:20)
  9. Hoo Doo Blues (2:36)
  10. Little Rain (3:32)
  11. Just Like I Treat You (3:24)
  12. I Can't Quit You Baby (5:13)
totale tijdsduur: 42:36
zoeken in:
avatar van henk01
4,0
Ik zie andere prijzen. Link?


avatar van henk01
4,0
Toch nog aardig aan de prijs. Nu besteld voor 6,49 incl verzenden

avatar van HansVon
4,0
Jeetjeeee .... helemaal niet slecht deze Stonesblues !
In mijn vorige leven vele goeie Nedelandse bluesbands live gezien zoals Livin' Blues, Bintangs en Cuby and the Blizzards. Heerlijk om live mee te maken. Echter LPs kocht ik niet vaak van ze want vond het thuis toch bijna altijd zoveel minder dan in de zaal.
Dus deze sceptisch enkele dagen geleden aangeschaft en ja natuurlijk erg goed !
Mick heeft een heerlijke bijpassende bluesstem en het is een helder neergezet plaatje geworden.
WoW verrassend!!!!

avatar van heartofsoul
2,5
Ik weet niet hoe het met jullie oren gesteld is, maar de stem van Jagger klinkt hier veel minder soulful dan op de platen die de heren in de jaren 60 en begin jaren 70 opnamen, en dat is voor mij een heikel punt. Onwillekeurig ga je toch vergelijken, en als je dan vertrouwd bent met al die mooie oude bluesoriginelen, dan hoeft dit niet meer. Voor mij in ieder geval niet. Zet maar eens een album van bijvoorbeeld Howlin' Wolf of Little Walter op. Dan valt de vergelijking in het nadeel van de Stones uit. Vind ik tenminste. Maar ik ben geloof ik de enige hier met die mening.

avatar van Rudi S
4,5
heartofsoul schreef:
Ik weet niet hoe het met jullie oren gesteld is


Mijn oren zijn bijna net zo oud als de stem van Jagger, dus tja....

avatar van lennon
4,0
heartofsoul schreef:
Ik weet niet hoe het met jullie oren gesteld is, maar de stem van Jagger klinkt hier veel minder soulful dan op de platen die de heren in de jaren 60 en begin jaren 70 opnamen, en dat is voor mij een heikel punt.


Maar dat is toch ook logisch? Vergelijken is totaal zinloos..

Gewoon genieten van het feit dat ze er nog zijn en nog lekkere muziek maken.

avatar van heartofsoul
2,5
Sorry, lennon, ik kan er dus niet meer van genieten, dat is het punt. Maar goed, smaken verschillen. Helemaal niet erg. Ieder het zijne.

avatar van lennon
4,0
heartofsoul schreef:
Sorry, lennon, ik kan er dus niet meer van genieten, dat is het punt. Maar goed, smaken verschillen. Helemaal niet erg. Ieder het zijne.


Zo is het, gewoon links laten liggen dan, dit album.

avatar van HansVon
4,0
Zo is dat.
Ik kreeg van mijn broer in een ver verleden een album van Howlin' Wolf want vond ie zo goed.
Ik heb 'm geloof ik 2 keer gedraaid...ach niet slecht, maar veel minder mijn ding dan deze van de Stones.
Die doorrookte stem van Howling hoort perfect bij die oude blues.
Het is wmb dus een kwestie van smaak. Vind dus dat Mick's zang prima past bij de Stones blues !

avatar van bikkel2
4,0
Ik vind de spontaniteit wel goed getroffen.
Ik ben geen liefhebber van een plaat vol blues ansich en echt veel luisteren zal ik deze niet meer.
Maar objectief gezien zijn The Stones in hun element en dat is goed om te horen.
Waarom struggelen met eigen liedjes die toch nooit meer het niveau halen van ooit.
Dit is terug gaan naar iets wat The Stones ooit vormden.
Terugkijken mag hoor op hun leeftijd en ze steken in prima vorm hier.
Oprecht album.

avatar van Rinus
4,0
Wat een fijn album. Je hoort gewoon dat ze hier plezier aan hadden toen ze het in een luttele 3 dagen opnamen. Gewoon eerlijk, als een hechte band, die hun roots niet verloochenen. De Stones in topvorm.

3,5
Bij dvdoutlet via Fnac.be : 5,24€ !!! Geen verzendingskosten !!

avatar van Funky Bookie
4,0
Wat een positieve verrassing. Ik ben geen heel groot Stones liefhebber, maar hier schiten ze raak. In 3 dagen opgenomen wat een rauwheid aan het geluid geeft dat nodig is voor de geloofwaardigheid. Mick in topvorm (als is de mondharmonica in de eerste nummers iets te prominent).
Blues moet je voelen om het te kunnen waarderen en dat lukt met dit album uitstekend. De bijdrage van Clapton is erg fijn, al past zijn gitaargeluid niet goed in de sfeer van de rest van het album.

Leuk dat de heren op deze leeftijd iets doen wat ze leuk vinden en nog leuker dat het resultaat er mag wezen!

2,0
Ik begrijp echt helemaal niks van die bizar hoge positieve beoordeling. Ik vind dit zelf heel weinig voorstellen en toevoegen aan het indrukwekkende oeuvre van deze band. Maar goed dat geldt eigenlijk voor alles wat ze na tattoo you hebben geproduceerd. Het is in mijn ogen een vrij zielige vertoning geworden.

avatar van lennon
4,0
Tja, vroeger was alles beter...

De stones die blues spelen... meer naar toen kunnen ze niet....

2,0
lennon schreef:
Tja, vroeger was alles beter...

De stones die blues spelen... meer naar toen kunnen ze niet....

Ik ben het niet met die uitspraak eens maar in het geval van de Rolling Stones gaat die wel héél erg op. Als ik naar de stones wil luisteren die blues spelen. Dan luister ik veel liever naar: beggars banquet, sticky fingers of Exile on main st. En natuurlijk verwacht ik niet dat de Stones, in de zeventig allemaal, een plaat van dat niveau afleveren. Maar dit vind ik wel erg matig.

avatar van lennon
4,0
Het mag uiteraard..ieder zijn mening.

avatar van bikkel2
4,0
Je kunt geen wonderen meer verwachten natuurlijk. Het mag zelfs een wonder heten dat The Stones nog altijd bestaan en het lijkt wel of ze meer optreden dan ooit. Alsof de man met de zeis ze op de hielen zit.
Dit is gewoon een plaat die zij graag wilden maken. Na een paar keer weet je het wel. De spontaniteit is echter een groot pluspunt.
Sticky en Exile hebben ze trouwens nooit meer overtroffen.

avatar van Rudi S
4,5
bikkel2 schreef:
Alsof de man met de zeis ze op de hielen zit.


vast niet

avatar van RuudC
3,0
596 scrolls volgens last.fm. Dat geeft aan hoeveel tijd ik geïnvesteerd heb in The Rolling Stones. Ik heb absoluut een veel beter beeld gekregen van wat deze band de afgelopen decennia uitgespookt heeft. Heeft het van mij een fan gemaakt? Nope. Dat zal wel geen verrassing zijn. Voor mijzelf eerlijk gezegd ook niet. Eigenlijk had ik er wel iets meer van verwacht. De hits Satisfaction en Paint It Black vind ik nog altijd ongelooflijk goed, maar die energie, die kwaliteit heb ik de heren alleen nog op Gimme Shelter horen benaderen. Veel albums komen niet verder dan wat aardige tracks en veel filler. Heel veel filler als je de discografie van de band bekijkt. Als ik me de live beelden op televisie herinner, dan strookt het wel met het beeld dat ik van de band heb. Daar had ik na een paar nummers altijd wel weer genoeg van.


The Rolling Stones' laatste wapenfeit maakt het cirkeltje weer rond. Terug naar de blues. Niet als jonge, hongerige honden, maar oude mannen die hoorbaar plezier hebben om te doen waar ze decennia geleden mee begonnen zijn. Op A Bigger Bang hoorde je de terugkeer naar de blues al en Blue & Lonesome is de puurste blues die ze ooit gespeeld hebben. Het nadeel van dit soort blues is wel dat het al snel standaard klinkt en dat doet het hier ook wel. Misschien niet de beste keuzes qua covers, maar ach. Toch kan ik er wel enige bewondering voor opbrengen. Het klinkt ook best lekker. De speelduur van ruim veertig minuten is ook een prima keuze. Sinds een aantal albums kan ik weer iets van respect opbrengen. Ik denk niet dat de Stones beter kunnen afsluiten dan met dit album. Misschien kan ik beter zeggen dat ik hoop dat ik deze marathon niet ooit hoef te hervatten omdat de heren straks weer de studio in duiken.


Eindstand:
1. 12x5
2. Sticky Fingers
3. Their Satanic Majesties Request
4. Aftermath
5. The Rolling Stones
6. The Rolling Stones No. 2
7. Some Girls
8. Out Of Our Heads
9. Blue & Lonesome
10. Tattoo You
11. Between The Buttons
12. Undercover
13. Dirty Work
14. Exile On Main St.
15. Emotional Rescue
16. Goat Head Soup
17. A Bigger Bang
18. Beggars Banquet
19. It's Only Rock n Roll
20. Let It Bleed
21. Steel Wheels
22. Black And Blue
23. Bridges To Babylon
24. Voodoo Lounge

avatar van devel-hunt
3,5
RuudCwat een uithoudingsvermogen zo'n marathon.
Maar of het altijd even objectief is weet ik niet.
Zelfs als ik alle platen van een van mijn favoriete artiesten, Nick Cave bijv., in chronologische volgorde dag in dag uit zou moeten beluisteren, omdat ik het mezelf heb opgelegd dat te doen, zou de door mij bewierookte Cave op een gegeven moment toch mijlenver de strot uit komen en de kwaliteit mij op een bepaald verzadigingsmoment compleet ontgaan.
Het gaat dan tegenstaan, waardoor de meligheid ontstaat.
Laat staan als je je door alle platen moet worstelen van een band of artiest die je in aanleg niet echt ligt.
Ik geef het je te doen.

avatar van iggy
Ik ben nog nooit mensen tegengekomen die objectief zijn. Althans, niet voor 100%. Iedereen heeft bewust of onbewust een voorkeur.
Voor de rest ben ik het geheel met je eens. 30 platen bespreken in zo'n kort tijdbestek lijkt mij geen fun. Dan heb je gewoon kans dat je door het bos de bomen niet meer ziet. En al helemaal als blijkt dat je niet veel met de Stenen hebt.
Maar ach, het is ook wel weer eens leuk om mensen hier tegen te komen die een andere kijk hebben op in dit geval de Stenen. En zelfs hun so called klassiekers amper kunnen waarderen. Of in ieder geval een pak minder kunnen waarderen.

avatar van RuudC
3,0
Uiteraard is het niet objectief, want dat is onmogelijk. Ik streef ook geen objectiviteit na. Ik hoef ook niet iedere band leuk te vinden als ik 'm kies voor een marathon. De Stones was (net als The Velvet Underground trouwens) dan ook mijn eigen keuze, maar ik vind dat stukje muziekgeschiedenis net zo interessant. Ik kende nauwelijks wat van de band en nu dus een stuk beter.

En wat Devel-Hunt elders al zei: ik heb schijt aan status. Ik vind dat een band of artiest zich met ieder album weer moet bewijzen. Zorgt wel voor een interessante luisterdimensie. Ik ben altijd wel benieuwd naar waarom mensen bepaalde albums goed of slecht vinden.

avatar van Jelle78
3,5
RuudC schreef:
En wat Devel-Hunt elders al zei: ik heb schijt aan status. Ik vind dat een band of artiest zich met ieder album weer moet bewijzen.


Helemaal mee eens. Zo probeer ik ook zoveel mogelijk de Stones albums in deze marathon te benaderen. Maar omdat ik hun discografie zo goed ken en met veel albums een emotionele band heb, is dat wel eens lastig. Daarnaast, ik vind Exile en Beggars gewoon echt onwaarschijnlijk goed.

Overigens ben ik wel benieuwd waar Blue And Lonesome terecht gaat komen in de eindstand. Ik heb het al een tijdje niet meer gehoord, maar ik kan me herinneren dat ik het een heel fijn bluesalbum vind.

avatar van lennert
2,0
Een absurd hoge score waar ik werkelijk waar niets van begrijp. Dit is standaardblues zoals iedere band het kan spelen zonder een greintje extra. Jagger zingt nog goed en daar is voor mij al het positieve mee gezegd. Ik zie echt geen enkele reden waarom iemand hier ook op zat te wachten en dacht dat dit echt een goed idee was. Achteraf gezien was ik echt veel liever geëindigd met het vorige album.

Goed, de vier grote bands van de jaren '60 zijn achter de rug. The Kinks is voor mij de overduidelijke winnaar (3,70* gemiddeld), The Who op een tweede plek dankzij een drietal echt weergaloze albums (3,43* gemiddeld), The Rolling Stones op een derde plek (3,29* gemiddeld) en The Beatles zoals ik had verwacht op een lagere vierde plek (2,77* gemiddeld). Ik moet toegeven dat ik had verwacht The Rolling Stones beter te gaan waarderen dan ik nu heb gedaan, maar ben er wel achter dat deze band als het aankomt op singles echt altijd topkwaliteit heeft geleverd. Ik denk dat ik buiten het aanschaffen van alle albums van 4 sterren en hoger ook het beste gewoon een goede verzamelaar nog erbij kan doen.

Eindstand:
1. Sticky Fingers 4,5*
2. Their Satanic Majesties Request 4*
3. Bridges To Babylon 4*
4. Goat Head Soup 4*
5. Steel Wheels 4*
6. Undercover 3,5*
7. Let It Bleed 3,5*
8. A Bigger Bang 3,5*
9. Dirty Work 3,5*
10. Beggars Banquet 3,5*
11. It's Only Rock N Roll 3,5*
12. Some Girls 3,5*
13. Aftermath 3,5*
14. Exile On Main St. 3*
15. Tattoo You 3*
16. Between The Buttons 3*
17. Voodoo Lounge 3*
18. 12x5 3*
19. Out Of Our Heads 3*
20. Emotional Rescue 2,5*
21. The Rolling Stones No. 2 2,5*
22. The Rolling Stones 2,5*
23. Black And Blue 2,5*
24. Blue And Lonesome 2*
Gemiddelde: 3,29

avatar van Kronos
4,5
lennert schreef:
Een absurd hoge score waar ik werkelijk waar niets van begrijp.

Nochtans niet moeilijk te begrijpen, als je begrijpt dat waarderingen (ook die van jou) subjectief zijn.

avatar van bikkel2
4,0
Ik hanteer hier wel wat de gunfactor en ik vind het leuk dat The Stones weer terug gaan naar waar het allemaal begon. Het voordeel is dat zij nooit als een standaard bluesband klinken, omdat ze gewoon een heel duidelijke muzikale handtekening hebben.
Wat men ook mag vinden van de band, dit zijn ze nog altijd luid en duidelijk.
Ik heb alleen wat moeite om een hele bluesplaat uit te zitten, maar dat is vrij algemeen en ligt niet persé aan The Stones.
Ik hoor op deze plaat de nodige spelvreugde en minder krampachtig dan hun latere studiowerk met eigen materiaal.

avatar van lennert
2,0
Kronos schreef:
(quote)

Nochtans niet moeilijk te begrijpen, als je begrijpt dat waarderingen (ook die van jou) subjectief zijn.


Dat zorgt er alleen voor dat ik begrijp dat andere mensen andere meningen kunnen hebben, niet waarom ze dit vinden bij dit album. Waarom geef jij dit 4.5 sterren?

Zoals bikkel2 een gunfactor en spelvreugde noemt, kan ik me er iets meer van voorstellen, al koop ik voor spelvreugde zelf niets als ik het uitzonderlijk gemakzuchtig songmateriaal vind. Maar goed, ik vond de latere werken daarvoor ook wel vrij goed te noemen.

avatar van Kronos
4,5
lennert schreef:
Waarom geef jij dit 4.5 sterren?

Omdat ik het zeer goed vind.

Maar waarom dus. Dat schreef ik hier.

avatar van Jelle78
3,5
Na 11 jaar gewacht te hebben op nieuw studiomateriaal kregen we eind 2016 toch nog vrij onverwacht dit album vol bluescovers. Opgenomen tijdens sessies voor een album met nieuw materiaal. Aan dat nieuwe album wordt naar verluid nog steeds gewerkt. Wanneer het uit gaat komen weet nog niemand, maar ik hoop in elk geval dat het ooit nog gaat komen.
Want uit deze plaat blijkt dat de sfeer in de studio in elk geval prima was. De Stones doen waar ze goed in zijn, het spelen van de blues. Gelukkig zijn de covers niet al te voor de hand liggend (een zoveelste versie van Key To The Highway of Crossroads was echt niet nodig geweest) en het klinkt allemaal heerlijk spontaan en ongedwongen. Het is duidelijk dat de Stones veel lol hebben gehad tijdens het opnemen van deze covers. Met 42 minuten heeft deze plaat ook eindelijk weer eens een schappelijke speeltijd.
Vooral Jagger valt positief op. Voor zijn leeftijd vind ik dat hij echt nog een geweldige stem heeft. Dat is met veel rocksterren van zijn leeftijd toch echt wel anders. Daarnaast is zijn mondharmonicaspel één van de smaakmakers van de plaat.

Op Blue And Lonesome horen we niks nieuws en misschien is dat wel de reden dat ik ruim twee jaar na de release merk dat ik de plaat niet zo vaak meer opzet, ondanks mijn positieve verhaal hierboven. Daarom ga ik Blue And Lonesome 3,5 ster geven, waar ik het eerder 4 sterren had gegeven. Ik plaats hem in de eindstand gebroederlijk bij twee van de vroege bluesalbums, want in kwaliteit is het daarmee prima te vergelijken. Overigens wel net daaronder, want als ik de Stones blues wil horen spelen zal ik eerder Now! Of 12 X 5 opzetten dan Blue And Lonesome.

Eindstand:
1. Beggars Banquet: 5*
2. Exile On Main St.: 5*
3. Sticky Fingers: 5*
4. Let It Bleed: 4,5*
5. Aftermath: 4,5*
6. Black And Blue: 4,5*
7. The Rolling Stones: 4*
8. Bridges To Babylon: 4*
9. Their Satanic Majesties Request: 4*
10. Tattoo You: 4*
11. Out Of Our Heads US: 4*
12. A Bigger Bang: 3,5*
13. Steel Wheels: 3,5*
14. Some Girls: 3,5*
15. The Rolling Stones Now!: 3,5*
16. 12 X 5: 3,5*
17. Blue And Lonesome: 3,5*
18. It's Only Rock 'N Roll: 3,5*
19. Voodoo Lounge: 3*
20. Goats Head Soup: 3*
21. The Rolling Stones No. 2: 3*
22. Undercover: 3*
23. Between The Buttons: 2,5*
24. Emotional Rescue: 2,5*
25. December's Children (And Everybody's): 2,5*
26. Dirty Work: 2*

Gemiddelde: 3,6*

avatar van lennert
2,0
Kronos schreef:
(quote)

Omdat ik het zeer goed vind.

Maar waarom dus. Dat schreef ik hier.


Goed, dat antwoord verdiende ik

Het kan ook echt mijn aversie tegen dit type blues zijn. Ik hoorde op het gros van Stones-albums krachtige eigen songs op het best en in ieder geval pogingen tot goede songs in de mindere gevallen. Een cover-album is wat mij betreft echt een enorme stap terug.

Maar goed, each to his/her own. Dat Bridges To Babylon zo matig gewaardeerd wordt ten opzichte van dit begrijp ik gewoon echt niet.

avatar van Kronos
4,5
lennert schreef:
Een cover-album is wat mij betreft echt een enorme stap terug.

Bij het doen van een marathon ga je makkelijk vergelijken en de evolutie van een band in de beoordeling meenemen. Maar in 2016 verwachtte nog maar weinig mensen een nieuw album van The Stones denk ik. Dit voelde meer als een onverwachte kers op de taart van het toch al omvangrijke oeuvre. Ze zijn begonnen als coverband dus in die zin houdt het wel steek om het feestje zo af te ronden. Maar dat perspectief maakt weinig uit als je een aversie hebt tegen dit soort blues. En inderdaad, Bridges to Babylon wordt hier wel erg laag gewaardeerd.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:36 uur

geplaatst: vandaag om 15:36 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.