Trentemøller - The Last Resort (2006)

Zit ik met school in een theater naar een onderhoudende balletvoorstelling te kijken (Twools), wordt er inneens gedanst op Miss You. Toen voelde ik me wel even helemaal opstijgen, ja

Cool

Hmm, Take Me Into Your Skin.... Briljant! De rest doet er niet meer toe en is mooi meegenomen... Qua opbouw naar climax toe het strafste wat ik de laatste jaren heb gehoord; vgl; de opbouw graag met 'Prime Time Of Your Life' van Daft Punk. Ook gigantisch als je het live hoort!

De eerste luisterbeurten van deze plaat waren erg lekker, heb ook direct een 4* gegeven met de gedachte dat hij de komende tijd nog wel eens flink omhoog zou kunnen schieten. Nou niet dus...eigenlijk ben ik deze cd nu al beu, de nummers bieden te weinig variatie en hoogstaand vind ik ze ook niet. Beetje een Justice geval...aardig maar meer ook niet. van een 4* naar een krappe 3,5*

heel lekkere plaat. ijskoud en warm tegelijk. De instrumentale versie van Moan vind ik de strafste.

Lekker fris album dit, als ik in mijn fatboy lig en deze muziek aanzet droom ik helemaal weg vooral bij het nummer take me into your skin wat een geweldige plaat is dat zeg, vamp vind ik beetje weg hebben van t raumschmiere, en evil dub vind ik ook in t midden een zeer lekker broeierig geluid krijgen.

Ik hoorde net deze plaat in de platenzaak. Ik had er in november vorig jaar al naar gsluisterd, maar moet bekennen dat het me niet heel bekend meer voorkwam. Mijn geheugen laat me blijkbaar af en toe in de steek. Maar wat me opviel, waren de mooie lage tonen, die me bij tijd en wijle deden denken aan Pan American - The River Made no Sound. Verder gaat de vergelijking waarschijnlijk minder op, maar ik was niettemin positief verrast. Die lage tonen zullen op mijn mp3-versie vast minder mooi te horen zijn, maar ik ga het toch nog eens luisteren. Toen toch ook al 3,5 * tenslotte.

Opeens wist ik het: deze komt op 1.

Waarom?
-The Velvet Underground (mijn vorige lijstaanvoerder) is een fantastisch album waar ik ontzettend van geniet als ik hem opzet, maar ik heb net zo snel de neiging om hem op te zetten, in tegenstelling tot deze cd die als een soort verplichte dope voor me geldt.

-Ik heb Trentemoller live gezien wat toch nog wat extra verbeeldingskracht oproept. Zo moet ik onder andere vaak aan die visualisaties denken en lijkt de opbouw van Take Me Into Your Skin toch net wat intenser.

-Hier komt alles in terug waar ik zo van hou. Het dansbare van de techno, het ontroerende van de electronica, het atmosferische van de new-wave en het onheilspellende uit oa. zijn David Lynch-invloed.

-Maar het meest nog, komt deze op 1, door het zien van de pas uitgekomen clip van The Very Last Resort. Zo'n fantastische totaalervaring (getver, wat een vies woord), ik kan me niet herinneren dat ik zo'n intens gevoel heb gehad bij de combinatie van woord en beeld (nou, misschien de Ronette Pulaski Scene in Twin Peaks).

-Hij is de grootste inspiratiebron voor mijn eigen muziek.

Daarom.

Tof. Goede redenen natuurlijk.

Dat die clip is uitgekomen wist ik nog niet in youtube is de sync helaas alleen slecht.

Wat je trouwens eens moet proberen is het album Safety van Richard Davis. Juist, de Richard Davis die z'n vocalen verleent op Always Something Better. Het is een deep house album vol goede tracks waar Trentemøller qua geluid ook zeker door is geïnspireerd denk ik. Uit je rijtje van dansbare, ontroerende, atmosferische en onheilspellende ontbreekt alleen het laatste

Bedankt voor de tip, je ziet vanzelf wel een berichtje van me verschijnen bij de cd

Ik moet zeggen dat ik CD2 toch wel vetter vindt dan CD1, ik ben toch ietwatmeer van de zang in de nummers en niet van die rustige muziek. Rykketid is zeker mijn favoriet van CD2, wat een nummer is dat

Damn, ik probeer CD2 toe te voegen maar ik kan nergens een site vinden die de complete tracklist van CD2 heeft met de duur van de nummers erbij. En dat terwijl ik hem nu gewoon aan het luisteren ben

Je kunt ook de duur van je MP3's nemen natuurlijk.

Overigens lijkt het me niet de bedoeling die 2e cd in je beoordeling mee te nemen, mocht dat gebeuren. Die cd heeft zo goed als niets met deze te maken en wordt enkel als een verkooptrucje toegevoegd, het is gewoon wat oude, losse zooi van Trentemoller en soms ook heel anders dan dit album.

Ik ben het daar niet helemaal mee eens, aangezien er nummers op staan die ook op CD1 staan, maar dan de vocal version. En sommige nummers hebben dezelfde titel maar zijn net weer wat anders. Dus heeft het wel degelijk met CD1 te maken, al begrijp ik dat het ook wel als verkooptrucje wordt gebruikt, aangezien het miss iets toegankelijker is door de vocal versions die op de CD staan, waardoor het makkelijker in het oor klinkt.

Om nog even terug te komen op wat jij zegt over dat ik het niet in me beoordeling moet meenemen. Ik heb (nog) niet op deze CD gestemd, omdat ik dus meer naar CD2 luister. Ik zal pas op deze stemmen als ik er wat meer aandacht aan heb besteed, wat ik namelijk van plan ben

Ik heb nu is naar CD1 geluisterd, en ik moet zeggen dat het nice klinkt alleen vindt ik het wat saai. Daarom vindt ik CD2 ook vetter, omdat daar ook vocal versions op staan voor wat 'afwisseling'
Dus daarom een 3,5 voor CD1 en een 4,5 voor CD2 (alleen kan ik daar niet op stemmen) Uitblinkers: 'Evil Dub', 'Take Me into Your Skin' en 'Moan'.

*3,5

CD 1 en 2 zijn neem ik aan verkrijgbaar met elkaar omdat deze niet hier bij musicmeter staat?

Ja, maar waarschijnlijk wel in een Limited Edition versie ofzo.

CD 1 vind ik niet zo super.. Take me into your skin is een geweldige track maar de rest kan me niet zo boeien.
De bonus cd daarintegen wel! Echt een lekkere cd, Moan met vocals is een stuk spannender, Physical fraction, namnam, killerkat en Rykketyd zijn ook super Maar voor degene die de EP al hebben is dat natuurlijk niet zo boeiend.

kusjes

kusjes?
iewwww

Vandaag de volledige 2 discs nog eens doorgelopen en geraak er eigelijk amper door. Moddert teveel aan, té saai en te bedrukt. 1.5*

Take Me Into Your Skin durf ik makkelijk de beste electronic track die ik ken te noemen. Het is jammer dat de rest dat niveau bij lange na niet haalt, afsluiter is ook nog best sterk, nummertjes vier en vijf ook, de rest pakt me niet tot amper. Hele krappe 3,5* nog wel.

Als je vaker luistert, hoor je dat andere tracks ook wel beter zijn. Ik vind het stuk van nummer 8 t/m 11 het beste van het album.

En 12 en 13?
Wat een prachtige nummers zijn dat zeg, hoe ontroerend en breekbaar.

Ik ken alleen de nummers Sunstroke en Give A Little van deze artiest. Heerlijke nummers, maar ik zie ze nergens op een album/ep staan (wellicht remixes?). Kent iemand ze? Zoja, lijkt dit album er een beetje op?

Give A Little is niet van hem, dat nummer heeft hij geremixt.

Beide nummer zijn wat meer dansbaar dan dit album, hier staan meer rustige tracks op.

Die zijn ook mooi, vooral die wending in Moan.

Ik kan er maar niet helemaal enthousiast van worden.

De plaat is subliem geproduceerd, zoals ik al gewend was van Trentemøller. Mooi is ook de algehele sfeer van het album, goed uitgekozen instrumentarium. Nummers lopen vaak in elkaar over, waardoor er sprake is van een soort conceptidee.

Toch mis ik van die momenten waarbij ik echt aan mijn speakers gekluisterd zit. Soms kabbelt het album een beetje voort zonder dat je er erg in hebt, iets wat al eerder hier gezegd is geloof ik. Vooral rond de helft van het album nekt dat de muziek een beetje.

Het eind is dan weer erg mooi, zo ook de opener. Dat ben ik dan wel weer met de meesten eens. Een dikke 3,5 * dan maar.

Dit is gewoonweg een prachtige hoofdtelefoon-cd... vooral track 4 vind ik subliem
hoeveel verschillende geluidjes je kan ontdekken - prachtig gewoon.
4.5 voor mij...


PS: kan iemand mij zeggen of Burial (intrue) meer van dit is, of is dit toch wel een ander soort muziek?

Dit is toch wel een ander soort muziek. Maar misschien vind je Burial ook wel goed. Ik ken alleen het debuut van Burial, dus over Untrue weet ik niks(behalve dat die 5 sterren van de Volkskrant kreeg). Maar Burial is wat donker en zwaarder dan dit, en minder zweverig.