Damien Rice - 9 (2006)

je hebt gelijk.orbit.je hebt helemaal gelijk.
jij gaat al zó lang mee in muziek , daar kan echt niémand aan tippen!

Het is niet omdat 9 veel op O zou gelijken qua stijl dat hij plotseling niet meer goed is toch? Het klopt trouwens helemaal niet; Op O had je veel typische nummers met alleen zang en een paar akoestische gitaren. Bij 9 vind je veel meer hardere rocknummers terug die echt luid gaan op het eind.
Die typische uitspraken zoals originaliteit = 0 zijn toch nog altijd geen verklaring waarom je dan direct het hele album gaat afschrijven. Er zijn zoveel andere dingen belangrijk waar je moet rekening mee houden. Ook de tekst is mss niet altijd even goed maar op andere momenten wordt dat dan weer ruimschoots gecompenseerd.
Dus hou ff op met iedereen op je dak te jagen als er geen reden toe is.

Ben altijd trouw blijven stemmen op MuMe (en MoMe), maar nam niet meer de moeite er een berichtje bij te plaatsen. Maar voor deze plaat maak ik graag een uitzondering....

Van O was ik al helemaal ondersteboven, maar ik vind dit een nog betere plaat. Net als bij O ga ik bij elke nieuwe luisterbeurt van 9 meer de schoonheid ervan waarderen. Mijn favorieten zijn Accidental Babies, 9 crimes en Sleep, don't weep.

Valt me trouwens op dat steeds meer mensen Damien Rice kennen. Toen O uitkwam zat ik hem nog uitgebreid te promoten in m'n vriendenkring. Dat is nu niet meer nodig. Ik ga ervan uit dat Damien Rice alleen maar bekender zal worden en hoop maar dat hij ondanks dat zulke mooie muziek blijft maken.

Dikke 5 sterren!!!

5 nummers van een artiest is toch wel genoeg om een beeld te vormen?
En ik heb deze opbouw en zelfs die vochtige tranenstemmen al onnoemelijk vaak gehoord hoor, en stukken beter ook. Klinkt geheel niet oprecht voor mij en muzikaal dus zo origineel als de boterham met kaas

Misschien heeft de platenmaatschappij een helpende hand toegestoken met kilo's airtime?

Zou het? Misschien heb je wel gelijk als 3fm 9 Crimes helemaal de vernieling in draait?

Met een emotioneel geladen combinatie van Folk, rock en een gouden stem brengt de heer Rice ons na zijn eerste album ‘O’ wederom een heerlijk ontspannende plaat. Ook deze keer staan er weer een aantal pareltjes op zoals 9 crimes en coconut skins, waarin Damien alle ellende en misère op een prachtige manier van zich af zingt. Een romantisch beeld, zeker. Helaas neemt Damien zichzelf en ‘al’ die ellende soms iets té serieus, wat dan weer verzandt in een aantal extreem huilerige, saaie en bovenal lelijke ballads. Daar staan echter weer een handvol stevigere rocknummers tegenover. Welja, schenk tijdens de feestdagen simpelweg genoeg drank; dan huilt iedereen zo met je mee.

3,5 sterren. (0,5 minder dan 'O')

toegegeven, de nummers die damien uitgebracht heeft zijn niet heel origineel qua sound...daarentegen biedt het album wel veel originaliteit (check bijv. Eskimo, 'Amie') met wat minder cliche eindstukken bijv.

maar om deze man nou te vergelijken met een afgelikte boterham vind ik wat ver gaan. je kunt damien niet op een stapel met james morrison of james blunt gooien, ook al hebben die een vrij on-originele sound.

vorm een oordeel als je beide albums helemaal hebt geluisterd. ga niet alleen af op de uitgebrachte nummers; dat is juist iets wat iemand 'die al lang in de muziek meegaat' niet doet.

Ik vorm een oordeel op de 5 nummers die hier te beluisteren zijn.. maar ik heb geen van beide albums een waardering gegeven. Dat is inderdaad iets wat je niet doet als je een plaat of artiest echt wilt beoordelen. Maar die nummers vind ik dus juist in hoge mate clichematig en nodigen mij niet uit tot een verkenningstocht door het oeuvre van meneer rice. Ik wil me eigenlijk ook verder niet in de discussie mengen, maar het een en ander viel me op bij het zien van de posts van paalhaas en het commentaar daarop
En van iets dat niet origineel is valt nog best goed te genieten hoor. Er zijn tal van redenen waarom de muziek of stem je toch zou kunnen aanspreken, dat ik er even geen kan bedenken hoeft geen belemmering te zijn natuurlijk

fair enough!

zou wel logisch zijn
nou luister ik bijna nooit radio dus ga maar op je woord af

Inderdaad: de democratie van het aantal verkochte CD's in Nederland bepaalt dat deze zielloze oh zo saaie plaat (even onderbroken door Fuck You ) vlak na zijn release al weer wegzakt naar ergens tussen de 40 en 50 in de album top50. Er worden er nog altijd maar bar weinig aan de man gebracht.

Ah, dus Britney Spears is een groot artiest!

Tjee...wat een discussies. Het valt me op dat mensen het allemaal zo goed weten. Kijk, iedereen mag zijn mening geven en over smaak valt te twisten, maar blijf wel objectief. Er zit wel een groot voordeel aan alle negatieve reacties, namelijk dat hopelijk Damien Rice niet bij het grote publiek gaat horen. Het nr. "9 crimes" is 3FM al helemaal aan het verpesten, zodat het een skip nummer gaat worden.

Mijn punt was deze: dat democratie wint nergens over gaat. Zie ook jouw Britney Spears opmerking. Over smaak valt niet te democratieën

Mooie plaat!! Normaal houd ik niet zo van het "rustige" genre, maar dit is echt geweldig: Mooi emotioneel, toch ook wel venijnig en hoekig, geweldige zang, mooie orchestratie. Top!! Persoonlijk vind ik deze plaat beter dan O. 4*

'n Stuk slechter dan O (geen 0).
3,5* (neigt naar 3*)

7 is echt een skipnummertje!

Deze viel me na O toch wel een beetje tegen. O zat dichtbij perfectie, ik vind hier die uitbarstingen vaak een beetje onlogisch en niet nodig.
Hij wordt per luisterbeurt trouwens wel steeds beter...

Wisten jullie trouwens dat er vóór 9 Crimes nog een soort van bonustrack zit? Dat was voor mij wel een verrassing - ik ontdekte het per ongeluk.

hij is minder goed dan O, das een feit. Het aantal goede nummers is minder. MAAAR ik vind 9 crimes een vreselijk goed nummer sorry. Mijn mama haat damien rice (omdat ik O ongeveer 400 keer gedraaid heb), maar van dit nummer zei ze toch ook dat ze het mooi vond.

Hoe speel je die track af toch??

Ik vind dit niet meer goed. Te zagerig geworden. Waar ik O nog mooi vond, vind ik deze gewoon irritant en saai.

2* voor me, my yoke and I

Ik vind 9 crimes wel mooi, mét video erbij. Voor de rest heb ik het gehele album nog maar één keer beluisterd en het gaf mij niet het gevoel een tweede keer te luisteren.

Probeer het weer een keer.

Nu 3 sterren, het is ook niet helemaal verkeerd.

Gewoon met de terugspoelknop

Mijn punt was deze: dat de beoordeling over dit album op MuM van toen 131 users kwam, en op Pitchfork van 1 persoon. De beoordeling van MuM weerspiegelt de kritische visie van groep muziekliefhebbers, een meerderheid, en die zal waarschijnlijk wel iets waarheidsgetrouwer zijn dan de mening van Pitchfork. Of vind je niet? Dat bedoelde ik met democratie.

En ja, als je denkt dat albumlijsten democratisch zijn...
Neem nu deze: http://www.megacharts.nl/full.jsp
Op 38 vind je damien Rice na 5 weken, en na 3 weken staat Tom Waits op 41 na 3 weken, terwijl Jamiroquai ook na 5 weken op 62 staat.

En werp nu eens een blik op de top-3. Marco Borsato, Trijntje Oosterhuis en Il Divo. Als je dat democratischer vind...

*opa-mode aan*

Mensen toch... de waarheid bestaat niet... probeer er ook niet naar te zoeken...

Geniet ervan of ga wat anders luisteren.

*opa-mode uit*

Och, wat kan men toch muggenziften over taalgebruik.
Ok, een ander woord voor 'waarheidsgetrouwer': Realistischer, correcter, juister... kies maar.

@veerle
dat nummer zit eigenlijk achteraan vastgeplakt

He kameraad, wilde juist niet ziften over taalgebruik... wel over het feit dat een objectieve discussie over subjectieve zaken moeilijk is...maar ben het met je gedachtengang verder wel eens.

Ah, sorry.

11 Maart naar Damien Rice in Koln