Pink Floyd - Atom Heart Mother (1970)

Ik ga hem nu luisteren, en daarna kan ik het echt bevestigen of niet.

Ik kan me opzich wel vinden in de vergelijking tussen het titelnummer en Echoes, beiden zijn epische, lang uitgesponnen, psychedelische en experimentele stukken die duidelijk allebei een typische Floyd sound hebben.

Desalnietemin begrijp ik het als mensen zeggen dat ze compleet van elkaar verschillen, en dat is maar goed ook, want dat is nu juist de kracht van deze band, de veelzijdigheid.

Het blijven beide geweldige nummers al vind ik Echoes net even een tikkeltje beter. (zelfs een van de beste, zoniet het beste nummer ooit gemaakt)

Ik moet even wat zeggen jongens: het was niet het eerste nummer wat op de radio kwam maar If.

Het was al weer een tijdje geleden dat ik het hoorde toen ik schreef en ik dacht dat de presentator zei dat het Atom Heart Mother van het gelijknamige album was. Net hoorde ik If en toen wis ik het weer.

Details! Details!

Dit boeit me net zo min als de andere albums. Het eerste nummer duurt lang en is verschrikkelijk saai en vreemd (in de negatieve zin). If is wel een mooi nummer en wat mij betreft het beste werk van Pink Floyd. De derde track kent een te simpele tekst om echt goed te zijn. Fat Old Sun is erg matig. Aan de laatste wil ik geen woorden vuilmaken.

Ik heb heel wat werk van Pink Floyd geprobeerd maar helaas vind ik niets ervan echt goed. Hier laat ik het dus bij.

Skinny Fists, heb je Animals al beluisterd? Dat is namelijk mijn favoriete album van Pink Floyd.

Met alle respect maar ik denk dat je stillaan de pedalen aan het verliezen zeit. Take your bloody time en ga nie klakkeloos het ene album na het andere gaan beluisteren in no time. Dit gevoel heb ik nu over u (zonder aanvallend te doen hé)

Bij het beluisteren van een plaat kan je gerust de opbouw, thema, historiek van het betreffende album gaan opzoeken, enz.... Lijkt me altijd leuk meegenomen.

Vraag maar niks meer aan de bandleden over dit album, die haten dit album nu, vooral het titelnummer was schijnbaar een ramp om op te nemen, Nick Mason zei een keer in een interview dat ze de achtergrondstemmen moesten opnemen, maar ze waren iedere keer niet op tijd, omdat ze niet wisten waar ze in het nummer zaten, daarom is dat nummer niet veel live gespeeld. Het orkest had ook enorm veel moeite met dit nummer, omdat de tempi compleet niet klopten. Ik vind dit nummer een meesterwerk, eigenlijk al vanaf de eerste keer dat ik het hoorde en de rest mag er ook zijn.

Sorry als het zo bot lijkt, maar ik zoek hongerig naar een Pink Floyd album wat ik wel goed vind. De band is zo geroemd en ik kan maar niets vinden wat echt goed is (If en het nummer One Of These Days uitgezonderd). Ik zal wat kalmer aan doen.

Deze plaat is zeker geen gemakkelijke koek, dit is nog een plaat uit hun grote zoektocht naar een richting. Later platen zullen wat meer vertrouwd klinken en wsl ook overtuigen probeer zeker eens Meddle Waar One of these Days opstaat en het prachtige Echoes...

@Skinny Fists: Ik zie wel dat je al moeite hebt gedaan maar als Floyd je niet ligt, dan ligt het je niet. Punt uit.
Niemand is verplicht dit goed te vinden hé

Er is nog zat matriaal. Aangezien ik One of These Days een goed nummer vind ga ik het album waarop die staat uitproberen.

goed idee.....als je meddle niet goed vind...is het zeker je pakkie an niet.

Echoes gaat hij wel goed vinden denk ik.
Dat vind bijna iedereen goed.

Vind dit eigenlijk wel mee vallen. Veel van het materiaal op deze plaat werd al in stijl van de Meddle live ten gehore gebracht. Neem bijvoorbeeld "Fat Old Sun" die briljant werd vertolkt op het Meddler Live album. Vlak voor de release van het Meddle album.

De titeltrack en If kunnen me wel bekoren, Summer '68 is echter een bak onzin en een vervelende hoop geneuzel, gaat echt nergens over. Gelukkig zijn daar dan nog Fat Old Sun en Alan's Psychedelic Breakfast, vooral het laatste nummer is erg leuk. Prima plaat met een gebrek aan samenhang en het derde nummer als tragisch dieptepunt. 3.5*

'Summer '68' is juist een heel ambitieus en geslaagd nummer. Het begint heel rustig, en na ietwat lichte dreiging gaat het over in het opgewekte refrein met dat heerlijke ritme. En dan die trompet.
Rick Wright bewees hiermee dat hij meer inbreng verdiende binnen Pink Floyd, maar dat mocht helaas niet echt zo zijn.

En dan kun je wel zeggen dat het nergens over gaat, maar je kan toch Engels?

Haha dat is zo

Fat Old Sun is een heerlijk chill nummer!

Ik was vandaag in Amsterdam, en daar zag ik deze CD in een bak liggen voor 6 euro, die kon ik natuurlijk niet laten liggen!

Ik vind de platen die PF in de periode 67-72 maakte hun absolute en verreweg meest bijzondere. Misschien steekt Atom heart mother daar iets bovenuit. 2 Psychedelische stukken met daartussenin drie schitterende kleine popliedjes. Het contrast lijkt groot maar het werkt verbazingwekkend.

Mooie live uitvoering in 4 delen van een frans orkest:

YouTube - Pink Floyd - Atom Heart Mother [1/4] (Alunos do conservatório de Paris)

Shit... de orkest- en koorbijdragen zijn fantastisch gedaan en de 'band' is ook erg goed moet ik zeggen. Het is eigenlijk ook wel een stuk dat zich perfect leent voor een uitvoering door studenten van een conservatorium dat zowel een klassieke afdeling als een afdeling 'jazz / pop / rock' heeft.

Op het conservatorium vragen ze meer. Hoewel, voor het eerste jaar zou het wel een optie zijn wellicht.

Het is een heel aardig stuk maar de heren Floyd zaten nog in een fase van groei . De hele opnames met dat orkest schijnt ook een ramp geweest te zijn . Het is ook erg pompeus . Niet het nummer dat ik heel graag opzet . Ik heb veel meer met een stuk als Echoes .
Dat past veel meer bij de groep .

De korte nummers hier zijn wat mij betreft het sterkst . If en Fat Old Sun , tamelijk briljant .

Bikkel, ik kan me wederom helemaal vinden in je betoog!

Die geplaatste uitvoering IS gedaan door studenten van een conservatorium in Parijs.

Maar niet om op af te studeren toch?

Werd dat dan ergens gezegd dan? Dat is dan meer de conclusie die jij trekt.

Overigens, wat schieten we op met conservatoriumstudenten die allemaal Frank Zappa's The Black Page kunnen spelen om vervolgens muzikaal een heel andere kant op te gaan en in 7 van de 10 gevallen uiteindelijk gewoon eindigen als muziekschoolleraar?

Maar ja, das een andere discussie en niet voor hier eigenlijk.