The Shins - Wincing the Night Away (2007)

Chutes Too Narrow viel mij erg tegen, maar The Shins lijken weer terug in vorm. Openings- en slotnummer zijn de favorieten, maar ook daar tussenin is het een prettige, mooie plaat geworden. 3,5*.

Deze cd blijft maar mooier en mooier worden naarmate ik em meer beluister.
5*

Popliedjes neigen naar perfectie

Wincing the night away begint zacht, mysterieus, spacy. Rustige synthesizerklanken zwellen aan en een voorzichtige zang zet in. Geen CD die het uitschreeuwt: "hier ben ik". De muziek dringt zich niet aan je op, jij moet de eerste stap zetten. Maar halverwege slaat het nummer om en verraadt het zijn ware aard: dat van een poppy nummer.

Pop heeft snel de bijklank van kauwgomballen en priklimonade. Wegwerpmuziek. Je kauwt er een paar keer op en dan is de smaak weg. Maar ware popmuziek maken is een hele kunst. Een kunst die bijvoorbeeld de Nederlandse band Johan verstaat. Dan gaat het om toegankelijke, harmonieuze nummers die beklijven, die iets extra's hebben en die niet vervelen maar erom vragen keer op keer gedraaid te worden. Repeatknopmuziek, zeg maar.

The Shins zijn de meester van díe poppy muziek. Wincing the night away, The Shins' derde plaat, is een genot om naar te luisteren. De muziek is toegankelijk, maar geeft ook weer niet te snel zijn geheimen prijs. De plaat wint aan pracht en kracht als die keer op keer gedraaid wordt. De muziek is helder, glad bijna, maar na meerdere keren luisteren komen de verschillende laagjes boven.

En dan begint het grote genieten. Op deze plaat staan zeker drie pareltjes, echt mooie nummers die dit jaar begonnen zijn aan een tijdloos bestaan: Australia, Phantom limb en Red rabbit. Als je deze nummers de eerste keer hoort, vraag je af waarom niet veel meer artiesten zulke nummers maken. Zo vanzelfsprekend, soepeltjes, drie cadeautjes die van menige band ineens een stelletje klunzen maakt. Zo moet het dus: universeel, harmonieus, maar niet te gemakkelijk of te oppervlakkig. Alles klopt: de zang, de gitaren, de toetsen, de drums.

Ik heb slechts één persoonlijke punt van kritiek. Op den duur mis ik een rauw randje, een onvolkomenheid, iets eigens. Ik schrijf "persoonlijk" omdat ik me realiseer dat dit heel veel met eigen smaak te maken heeft. The Shins maken prachtmuziek, maar uiteindelijk val ik voor het meer excentrieke, het meer emotionele, het onaffe desnoods.

Volkomen mee eens, van mij ook (inmiddels) dikke 4 sterren..........

Een paar leuke nummers, maar vond hun andere albums veel beter... 3*

Ik vind dit een mooi album, 4,0

Hij wordt sterker naarmate je'm vaker draait. Althans, zo ervaar ik het.
Ik waag me even niet aan de discussie welke van de drie cd's van The Shins nu het beste is. Ze zijn gewoon alle drie goed. Op elke cd staan wel een paar zeer mooie nummers. Minimaal drie supertoppers per cd. Nou, dat is hele prestatie..... Niks mis met dit bandje!

Beter dan Chutes too narrow, zeer mooi!!!
voorlopig een 4,0

Deze plaat wwet me zeer te raken. Ik vind hem fantastisch. 4,5*

Ik vind de shins wederom weer geniaal. 4.5

Geweldig album, 'Spilt Needles' is voor mij in een paar weken uitgegroeid tot het hoogtepunt. 4,5*

Tot Sea Legs kan ik het album nog niet erg begrijpen, maar vanaf Red Rabbits kan ik niets anders zeggen dan dat het geniaal is.

3,5*

[Edit] Oooooooh wat maakt de tweede helft van deze CD mij nieuwsgierig naar de voorgangers, ook de berichten die daar geplaatst zijn werken bevorderend! Twee niet te overtreffen pop-songs... [/Edit]

Wat een prachtige lyrics schudt James Mercer toch ook weer op dit album uit zijn mouw. Het lijkt wel alsof het allemaal vanzelf gaat.

.. in Spilt Needles:

"It's like I'm pressed on the handle bars,
Of a blind man's bike,
No straws to grab, just the rushing wind,
On the rolling mind"

(die zang! die stembeheersing!)

.. om maar es wat te noemen. Het instrumentale stukje dat hier meteen achter volgt maakt dit toch wel tot een kippenvel moment. Het gehele nummer vind ik sowieso wel redelijk briljant. Het nummer gaat van slecht ("I've done myself an impossible crime, Had to paint myself a hole, And fall inside"), naar erger ("And this is get what you get for pulling pins, Out of the hole, Inside the hole you're in") naar beter zo lijkt het. Op het einde wordt er gesproken van een "golden boy".. wat opzich toch een stuk positiever klinkt dan al het voorgaande Het verraderlijke van The Shins is wel dat de nummers vrijwel altijd vrolijk klinken terwijl ze dit zeker niet hoeven te zijn.

In het openingsnummer kun je dromen over ”a thousand diffirent versions of yourself”. Positivisme viert hoogtij. Olé! Wanneer je in het tweede nummer ”Your nightmares only need a year or two to unfold” hoort geeft dat toch weer goede vooruitzichten.. althans.. voor de komende twee jaar

En zo staat er nog veel meer op deze plaat waar je lekker bij weg kunt dagdromen. Heerlijk. Als de platen van The Shins dit niveau blijven behouden mogen ze wat mij betreft nog wel een aantal jaartjes doorgaan

Stem verhoogd naar 4,5*

Couldn't agree more, toen ik exact die passage hoorde was verloren. Wat een prachtstem..

Zwaar relaxte cd, ook om tijdens de studie op te zetten.

Prachtig. Bloei- en groei-plaatje.

Turn on me! geweldig: springt er voor mij uit op deze plaat.

grappig, ik lees op musicmeter en 3voor12 allerhande vergelijkingen (R.E.M., Beach Boys, zelfs Beatles).

En ik hoor in the Shins vooral Suede en zelfs Jayhawks, vooral op hun voorgaande platen.

Spilt Needles is echt briljant! Ik heb zelden iets gehoord wat zo verschrikkelijk goed was! En inderdaad die zang is geweldig.
Zo staan er dan nog meer nummers op deze plaat...
The Shins, wat een ontdekking!
4,5*

Wat wordt er nou eigenlijk aan het begin van Australia geroepen. Bij elke lyric die ik op internet zie staat er:

"time to put the earphones on, no!"

maar ik haal dat er echt niet uit.

Gisteren 3 cd's gekregen van een vriend van me:

1° The Shins - Wincing the Night Away
2° The Arcade Fire - Funeral
3° Queen Of the Stone Age - R

Ik dacht: welke slechte cd's heeft hij me nu gegeven?
Toch maar eens luisteren gisteren avond in mijn bed, het zij me niets.
Deze morgen loopt mijn radio af met de CD van The Shins!
Hemel want vond ik dit prachtig!
Van niets naar, tja...alles?

Ik ben er helemaal weg van:
Persoonlijke favorieten: Australia, Phantom Limb & Red Rabbits.

Ik begin bij 4*

@ SiSsY bOY: Het klopt wel degelijk wat in die lyrics beschreven staat bij het begin van Australia.
Gewoon eventjes aandachtig luisteren.
Ik geef toe dat het wel wat naar het Duitse Engels uitgaat.

ik had zo iets dat ik de reviews en scores voor bij zag komen: jaaa tuurlijk zal wel!
zo als public enemy ooit zei: don't believe the hype!
maar werd vanochtend wakker, pc aan en muziekie op (met de koptelefoon op het koppie , we willen geen ruzie met de Mrs. )
in twijfel wat ik nu zou opzetten, dus de lijst maar weer eens doorspitten, zo komende bij the shins.
Na de verassende opbouw van sleeping lessons helemaal in de cd gezogen.
DAMN! wat een lekkere plaat en begin nu net aan Red Rabbits, dus heb de hele plaat nog geen eens gehoord.
ik kan alleen maar concluderen dat ik mijzelf te kort heb gedaan om deze cd niet meteen te luisteren.

dit word waarschijnlijk een koop cd.
en das goed......

om nog ff terug te komen op mijn post hierboven.
ik heb de cd nu al een keer of 5 gehoord.
en hij word alleen maar beter.
split needles is duidelijk mijn favo track, gevolgd door girl sailor.

Echt een uitstekende plaat met duidelijke Beatles-invloeden. Fris en misschien hier en daar een beetje glad maar niet zo glad dat het stoort. Favorieten zijn Sleeping Lessons, Australia, Phantom Limb en A Comet Appears maar dat betekent dat ik die nummers net wat fraaier vind dan het toch al hoogstaande niveau van de andere. Potentiële kandidaat voor eindlijst 2007 (Huh? Nu al?)

Australia is zo mooi, zo aanstekelijk :´)

Waar vind ik toch meer van zulke nummers!? Bombardeer me met pm´s!

Ik heb het echt geprobeerd met dit album, maar het kwartje wil maar niet vallen. Het is niet slecht, maar het red het gewoon niet bij Oh, Inverted World en al helemaal niet bij Chutes too Narrow. Jammer. Australia red het album nog van een lagere score, wat een geweldig nummer weer. Zo wil ik The Shins graag horen.

3*

Australia is inderdaad een mooi nummer, maar Red Rabbits, Turn On Me en A Comet Appears zijn toch ook niet te versmaden. Vooral die laatste afsluitende zin in het couplet van Red Rabbits, als z'n stem omhoog gaat vind ik prachtig: "And they're all standing up for their rights."
New Slang en Saint Simon blijven mijn favoriete nummers, maar dit album als geheel vind ik het beste tot nu toe.

Met deze muziek heb ik maar erg weinig.
Een collega was erg enthousiast. Ik had er nog nooit van gehoord. De hoes komt me wel bekend voor, maar daar houdt het wel mee op.
De muziek ken ik nu dus ook, maar het is me allemaal wat te gladjes. Te vrijblijvend.

Het doet me wat denken aan Johan, maar de interesse voor die band ben ik na hun debuutplaat ook verloren. Maar ja, vind je die goed, dan is dit wellicht iets, of andersom natuurlijk.

2,5 *

[/quote]


De muziek ken ik nu dus ook, maar het is me allemaal wat te gladjes. Te vrijblijvend.

Zou toch nog even blijven luisteren!
Begon ook met een magere 3 maar dit plaatje blijft groeien, gebeurde bij mij pas na 5-6 keer luisteren!

Nou, ik ben het eigenlijk wel eens met dat 'gladjes'. Dat is het ook, maar ik vind het bijna allemaal goeie liedjes, en ik ben nu eenmaal 'a sucker for a melody'.
Halfje erbij!