Slayer - Reign in Blood (1986)

Vrij goede metal plaat dit. Jammer alleen dat alle nummers zo kort zijn dat er weinig echte gitaarsolo's ingezet kunnen worden. Het is dan ook geen toeval dat ik het eerste en laatste nummer het beste vindt. En daarin ben ik niet de enige als ik de statistieken bekijk.

Vanavond heb ik nog eens de proef op de som genomen en mijn "maandag-gevoel" is verdwenen. Dijk van een therapeutische plaat.

AP is onder Rubin's vlag opnieuw opgenomen ten tijde van RIB. Volgens mij is het de b-kant van de single Seasons In The Abyss (die ik op vinyl heb, samen met een paar andere Slayer-singles).

Ach so. Maar eens pindakazen dan. Die versie is mij onbekend. Stamt het van de Seasons In The Abyss opnamen of van de Reign In Blood opnamen?

Reign in Blood is nog steeds een onvervalste klassieker. Super sterke tracks met voor mij als uitschieters Angel of Death en Post Mortem.

Niet echt mijn ding...

Maar dit is dan wel weer grappig...

In mijn optiek een behoorlijk overgewaardeerd album.

Goed, het is een mijlpaal geweest in de geschiedenis van het thrash genre, maar dat maakt het niet meteen automatisch een goede plaat.

De plaat opent met "Angel of Death" een nummer wat ontzettend goed in elkaar zit. Vanaf dat moment passeren er een aantal nummers die moeilijk uit elkaar te houden zijn met als dieptetepunt het irritante "Reborn". Met name het soleerwerk in deze nummers is ontiegelijk monotoon. De plaat sluit echter af met Raining Blood, een nummer wat me wel kan bekoren.

Ook als ik de plaat volledig beluister vind ik het maar vermoeiend om geboeid te blijven luisteren. Des te meer heb ik met een plaat als South of Heaven en Seasons in the Abyss waar veel meer afwisseling in zit.

En dit album blaast Master of Puppets omver? In de snelheid van de nummers misschien, in de diversiteit en compositie in de verste verte niet!

Blazen moet dan ook helemaal niet divers of ingewikkeld gebeuren, dat doe je gewoon op volle snelheid.

En toch nog maar even een lans breken voor de supercombo Altar of Sacrifice - Jesus Saves. Slayer heeft nooit meer zo ongenadig geklonken als op deze twee nummers: zieke riffs, zieke breaks (en-ter to the realm of sa-tan...) en zieke snelheden, dat heb ik Metallica überhaupt nog niet in die mate horen presteren.

Overigens zijn beide platen mij ongeveer even dierbaar, het zijn alleen twee volledig andere benaderingen.

Van dee snelheden heeft Metallica ook nooit gewild..Die echte extreme snelheden zoals Slayer ze hier laat horen. Al komen ze er soms wel in de buurt.

mwuah, kan wel wat nummers opnoemen van metuclucla die er qua snelheid niet om liegen

magoed, slayer speelt ook niet immer en alleen snel

ik hoor bij voorkeur ene plaat als south of heaven iig

Ik vertrouw niemand die deze plaat minder dan 5 sterren geeft.

Het is een meer dan uitstekend album maar met het predikaat beste "thrashplaat' ooit, heb ik nog altijd wat moeite.

Dus mensen die het een 4.5 geven ook niet? Wat een uitstekende score is uiteraard.

Net als dat ik Slayer nog nooit een nummer van het kaliber Orion, Welcome Home Sanitarium of Master of Puppets heb horen maken.

Allemaal diverse nummers waar bij bijvoorbeeld een nummer als Damage Inc. of Fight Fire with Fire ook een behoorlijke snelheid heeft.

Dat snelheid de enige leiddraad is in muziek is natuurlijk onzin.

Niet alles letterlijk nemen. Tja.. de kwaliteit van Reign in Blood ontgaat niemand, zeker niet als je dit in het juiste tijdsperspectief plaatst. Voor de beoordeling gaat het om de persoonlijke beleving. Ik prefereer zelf de latere albums, de ietswat 'slomerige', meer melodieuzer, boven dit album.

Gelukkig niet zeg.

Dit lees ik nu pas. Ik ben het hier gruwelijk hard mee eens. Zie mijn post van een pagina terug.
Dit is zoveel krachtiger, vuiler en kwaadaardiger dan het ook al niet misselijke Angel Of Death.

Maar Seasons in the Abyss (nr, niet de CD) komt (vooral met het lang uitgesponnen intro) haast in de buurt

Die CD vind ik dan ook een stuk sterker dan deze, waar de nadruk voor mij te veel op snelheid legt. Iets anders waar ik me bij slayer vaak aan stoor, en op deze plaat helemaal, is de lyrical content. De satanische/blood&gore lyrics zijn m.i. alleen bedoeld om te shockeren. Nu kan ik best wat hebben, maar om dr. Mengele te gebruiken als horrorshow op je semi-deathmetal plaat gaat me te ver.

En met die teksten over al die geflipte Amerikaanse seriemoordenaars wil Slayer niet shockeren? Tegenwoordig worden de Slayer teksten gelardeerd met meer shits en fucks dan een willekeurig gangsta rapalbum. Geef mij dan maar de gestoorde satanische en de serial killerteksten die de eerdere albums zo kleurrijk maakten.

Jawel, die shockeren net zo goed (naja, shits en fucks getuigen meer van smakeloosheid dan dat ze shockeren, magoed...). De nieuwe Slayer albums ken ik niet. Op Seasons staat Dead Skin Mask (daar doel je op, volgens mij?), wat ook best ver gaat, maar bijvoorbeeld ook Blood Red, waar wel over de songteksten nagedacht lijkt te zijn. Ik zei ook, slayer in het algemeen, dit album in het bijzonder.

Ahja, mensen kijken toch ook horrors? Dat zit toch ook doorspekt met bloed, gore en ranzigheden? Waarom mag het in film wel, en in muziek dan niet? Zie dit als de horror, maar dan in muziekvorm.

het kan mij in ieder geval niet snel en satanisch genoeg zijn

Zoals ik al zei, twee verschillende benaderingen, maar dat quote je dan weer niet. Verder heb je gezien je laatste opmerking ook een groot probleem met lezen.

Mja, dat is misschien ook wel zo. Maar toch denk ik dat als er een horrorfilm gemaakt wordt over dr. Mengele, waar alle gruwelijke details in geuren en kleuren getoond worden, het ook een hoop stof op zal doen waaien.

Zo'n films bestaan hoor. Kan alleen niet op titels komen, herinner me allesinds nog een film over Mengele's leven.

Vind U het erg dat ik daarom "Reign in Blood (1986)" maar niet beluister

Als je wat evils wil horen, dan is Hell Awaits of Show No Mercy toch een stuk duisterder

Hei tai Yang 731 (1988) - MovieMeter.nl

Handelt niet over Mengele, wel proeven op mensen in een Japans concentratiekamp. Shockeren blijft een goede zet voor wat succes. Dat is wat Slayer ook gedaan heeft, en met verve.

Destijds was Slayer misschien shockerend, maar tegenwoordig zie ik het bijna niet meer mogelijk zodanig een groot publiek te shockeren door middel van dergelijk gebruik van geweld en gore in teksten of snelle/harde muziek, op een manier zoals een film als Men Behind the Sun (veel over gelezen, niet gezien) dat kan. Tegenwoordig is het meest shockerende wat een band kan bedenken blijkbaar een pornofilm als videoclip. En daar ben ik ook niet bijzonder weg van.

Als jij zegt:

"Blazen moet dan ook helemaal niet divers of ingewikkeld gebeuren, dat doe je gewoon op volle snelheid."

Is het niet raar als ik denk dat jij doelt op de snelheid.
Dan heb ik je verkeerd begrepen, je had het over 2 verschillende benaderingen.

Ik vind dat Metallica er beter in slaagt om die 2 elementen te combineren op bijvoorbeeld MOPdan Slayer (betreffende het album RIB). De nadruk ligt imo teveel op de snelheid, waar het nummer Reborn een voorbeeld van is.