Slayer - Reign in Blood (1986)

SOTA? ....Oh wacht ik heb hem..

Ik zou zeggen: Kopen om te luisteren. Doe ik ook. Want al die ceedeetjes kosten met gemak een RIB uit je lijf.

Inderdaad, gewoon kopen om te luisteren. Je kunt deze cd wel ergens redelijk goedkoop op de kop tikken, zelfs in de grote zaken als Free Record Shop of Fnac. Vinyl weet ik niet.

De vinyllen versies staan meestal garant staan duurdere grapjes. Op marktplaats staat ie doorgaans niet onder de 10 euro. En dan heb je nog maar een gewoon dingetje van iemand die niet weet wat ie vragen moet. Prijzen tussen de 20 en 80 euro zijn niet ongewoon. De laatst uitgebrachte versie stamt uit 2010 en is overal uitverkocht.

SOTA? Met SITA en STTA zou ik wat kunnen... wat bedoelt Cured?

De box "Soundtrack to the Apocalypse?"

Edit: misschien een typefout.

Oh wacht, SO van 'Soundtrack' dan zeker?

Inderdaad een typfout: de bloemen gaan deze week naar de goede rader, Mr....eh Sir Spam A Lot

Iets met Seasons gokte ik. En dan of ipv in.

Damn it, is het nu "typefout" of "typfout"? Ik denk dat je je gaat amuseren met dit album! Houd de eerste keer wel de afstandsbediening en zeker de volumeknop bij de hand want dit album kan het gebouw doen daveren!

Ha, goeie idd (ik weet dat nooit precies). Bedankt voor je tip trouwens.

Typfout, of tikfout, snapt ook iedereen wat je bedoelt. Typen is toch een beetje huishoudschool of Scheidegger, jongens...

En waarom gaat het hier nou opeens over SOA's?

Jeff Hanneman RIP!

De punker in Slayer is niet meer...R.I.P. Jeff, dank voor de goddelijke majestueuze gemene riffs, gemene solo's en uitstraling van jouw bijdrage aan de vele, vele Slayer nummers en het onbeschrijfelijk keiharde "onverschillige" Slayer-imago, vooral in den beginne...dat zó overbrengen...dat in jullie concept zó doorvoeren...dat is knap! Menig journalist etc. ging op onderzoek uit, of over de zeik vanwege vermeende "foute" toestanden in een enkele tekst in een ver Slayer-verleden...zeker aanvankelijk niet allemaal begrijpend dat het ging om verzamelen van relieken en dus fascinatie en beschrijvingen van historische gebeurtenissen...en verder niks! De fascinatie voor het slechte in de mens wist men sterk, ijzersterk te transformeren tot Kunst dat Slayer heet/heette. Onze Hanneman drukte mijn inziens daar zwaar een stempel op; wist het sterk mede te smeden tot waanzinnige Kunst! Als de beste schilderijen! Een schok om te lezen dat hij niet meer onder ons is. De punker in Slayer is niet meer...Morgen maar weer gewoon keihard oude Slayer draaien...en daarna Dead Kennedys voor hem.

Ik ben zelf nogal voorzichtig als het gaat om het bestempelen van popmuziek als kunst, maar ik deel je enthousiasme. Relatief weinig artiesten hebben echt hun stempel gedrukt en de muziekgeschiedenis verandert. Slayer heeft daar zeker zijn steentje aan bijgedragen, ook wat betreft de houding van mensen tot extremere muziek en teksten. Ik denk dat we nu toch een stuk toleranter zijn geworden, al is Slayer natuurlijk maar één deeltje uit een groter geheel.

Nu alleen die 3,98 nog boven de 4 krijgen!

Ja, die 3,98 verbaast mij ook. Kan amper tot geen kritiek bedenken op het geniale Reign in Blood.

Jazeker, de eerste thrashbands als Metallica en Slayer hebben metal enorm vooruit geholpen, de boel beter op de kaart gezet en misschien metal zelfs gered van een soort van ondergang, (misschien waren er anders wel weer andere ontwikkelingen/bands geweest die weer hun draai gaven aan het genre), én Slayer heeft bovendien de sleutels aangedragen voor nóg extremere metal genres als bijv. death metal; zeker "gevaarlijke" en extreme thrashplaten als het donkere Hell Awaits en het explosieve Reign in Blood hebben invloed gehad op het genre death metal. En op South of Heaven liggen dingetjes waar later in mijn ogen het afschuwelijke genre/gedrocht: Nu-Metal wat aan gehad heeft.

Niet dat het veel helpt, maar ik verhoog mijn score van 4.5 naar 5.
Ach ja, alle kleine beetjes helpen

we zijn er bijna. Op 3.99 na verhogen van mijn stem.
RIP JEFF

Ik zal deze vanavond nog eens beluisteren, 1 luisterbeurt is natuurlijk veel te weinig wie weet gaat mijn 3* dan wel omhoog en misschien ook het gemiddelde.

Ah iedereen gooit de stem omhoog omdat er eentje dood is. Nu weet ik weer waarom ik nooit naar stemgemiddelden kijk.

http://media.tumblr.com/tumblr_l3vongGb4a1qaqbo7.jpg

Ik gaf al 5* voordat Jeff Hanneman dood was.

Dat is zeker mijn reden niet om hem terug te beluisteren, ik denk gewoon dat mijn stem nog wel eens omhoog kan gaan omdat dit toch wel wordt gezien als één van de klassiekers uit het genre.
Kan even goed zijn dat ik hem straks weer niks vind.

Hmm, ik zie dat ik niet eens gestemd heb. Dacht dat ik hem op 3,5* had staan. Binnenkort maar weer eens opzetten, heb ik ook wel zin in eigenlijk.

Ze zeggen niet alles, maar wel wat. Gewoon je hersens blijven gebruiken en kritisch naar de stemmen kijken - wie plaatst ze en op basis waarvan?

Als eerbetoon voor Jeff had ik dit album als één in mijn rotatielijst geplaatst, het is wel al veertien dagen geleden, dus ik mag een nieuwe invoeren . Belangrijk bij dit album is het ongebreideld doch gecontroleerd puur geweld en agressie op dit album. Voor mijn plechtige intrede op deze site was ik nooit een echte thrasher, ik heb veel bijgeleerd want dit album is lange tijd het hardste album uit mijn verzameling geweest. Nu niet meer, maar mij valt op dat ik nog volledig kan uit de bol gaan bij dit album, 27 jaartjes oud en nog zo fris als de dag waarop deze uitkwam. Wil ik het begrip "tijdloos" uitleggen aan een andersdenkende, neem ik onder andere dit album als voorbeeld. Machtig. Onverslaanbaar. Hels en Hemels tegelijk.

Dat niet, maar de dood van Hanneman is wel een gelegenheid om deze van Slayer nog eens op te zetten en wie weet positief verbaasd te worden met als gevolg een stemverhoging. Hoewel ik het helemaal niets vind dat Reign in Blood nog niet aan de 4* is geraakt, wat een pionieralbum vol agressie!

Nog slechter dan ik dacht. Eigenlijk zit deze plaat wel goed inelkaar, strakke riffs, straf drumwerk maar al na 2 tracks begin me te vervelen. Dat constant in 4/4 spelen wordt snel vervelend en de technisch wel sterke gitaarsolos doen me vrij weinig tot niks.
Dan hebben we nog de zang, die vind ik gewoon vreselijk irritant. Oke, dat hij probeert mee te schreeuwen in die 4/4e maaty, maar het klinkt gewoon nergens naar. Als hij dan dan nog eens de hoogte in gaat is het al zeker verknoeid.
Lichtpuntjes zijn toch nog de opener en vooral de afsluiter die nog een beetje de boel redden. Krappe 2,5*.

Ik snap dat niet goed. Veruit de meeste popmuziek is in 4/4. Het is toch niets nieuws dat je vaak 4/4 tegenkomt op een album? Als dat een probleem is, blijft er relatief weinig muziek over.

Je komt hier overigens meer maatsoorten tegen dan op het gemiddelde album. Voor hedendaagse metalbegrippen valt het allemaal wel mee, maar toch. Tel maar eens mee bij 'Piece by Piece'.

Slayer heeft wel een zekere basis gelegd. Op dit tempo spelen was vrij nieuw en dan wordt het lastig om er ook nog constant wisselende maatsoorten in te verwerken. De nieuwe metalgitaristen streven dit niveau na en degenen met heel veel talent leggen de lat weer hoger. Net zoals Alvin Lee en Jimi Hendrix beter konden spelen dan Chuck Berry en Slayer stukken harder klonk dan bijvoorbeeld Blue Cheer (al is dat een ontwikkeling die niet zozeer met instrumentbeheersing te maken heeft).

Ieder zijn smaak, en ieder zijn mening. Echter wat had je dan verwacht, gezien je top tien en de platen waar je hoge cijfers aan geeft had ik je van te voren al kunnen vertellen dat dit niet jou ding is.

Ik luister anders nog vrij veel Metal hoor.
Dus vind ik de klassiekers uit het genre eens beluisteren ook belangrijk, deze is me gewoon wat minder bevallen.

@Stijn: Klopt (al zijn ook heel wat popsongs in 2/4) maar hier wordt het op zo'n vervelende en eentonige manier gespeeld dat het me al snel verveelt.