Slayer - Reign in Blood (1986)

Klopt (en meerdere).

Objectieve lijsten bestaan niet. Ik denk dat deze actie heeft aangetoond dat de top2000 lijst niet helemaal een programmadirectiedingetje is. Ik ben benieuwd hoe het verder gaat met het nummer. Ik verwacht niet dat Slayer een koffietijdgroepje wordt maar een eerste stap naar nog bredere acceptatie is nu wel gezet.

Wordt deze actie nu niet heel erg overschat? Ok, het is leuk om eens een echt metalnummer in zo'n lijst te hebben, maar 'een eerste stap naar nog bredere acceptatie' of 'een kleine revolutie' klinkt wel heel erg 'I had a dream'-achtig.

Als het allemaal sarcasme is, verwijder ik mijn bericht wel en doe ik mee.

Van mij mag je je bericht verwijderen, bennerd.

Kijk maar uit Bennerd. Voor je het weet heeft Slayer haar Nothing Else Matters geschreven en opgenomen. Klaar om echte terreur op je los te laten.

Ik heb net Tom even gemaild over hun brede acceptatie onder godvrezende Jan met de Pet hier en hij is al bezig een ballad te schrijven, de top40 kan zijn borst nat gaan maken!

Als het een breakdown heeft, luister ik ernaar.

brrrrr, the horror...... yikes.

Mee eens, punt . .(de grote meerderheid van het Top 2000 publiek en ik denk ik wel een heeeele grote vindt dit nummer ' ruk'.)

Come on, Ben. Niet ook hier hè?

Luister nog eens naar Raining Blood.

Awaiting the hour of reprisal, Your time slips away

Tuhduh tuhduh tuhduh

Iemand noemde dit ooit eens het eerste metalcore-album aller tijden. Het zal misschien raar klinken (en je moet wel weten wat 'metalcore' inhoudt), maar ik kon me daar nog goed in vinden.

Zo gek is dat allemaal niet. Slayer is zwaar beïnvloed door punkdingen als GBH en DRI. Hun eerste albums bevatten metal dat aansluiting zocht bij de Amerikaanse varianten op de NWOBHM. Op Reign In Blood werd de boel eens flink geherdefinieerd. Hoewel Slayer altijd als thrashband gemarkeerd zou blijven, zijn de core invloeden evident. Ook veel hardcorebands gingen ineens metal maken. Agnostic Front, DRI, Cro-Mags etcetera. Volgens mij allemaal vanwege de impact die Slayer had. Destijds werd het gewoon crossover genoemd. Maar soit, what's in a name?

Ik zag in documentaire over Thrash-metal dat vooral Suicidal Tendencies erg belangrijk was voor de cross-over toendertijd. Dat beaamde veel artiesten uit die periode in de film. Bovendien de stap van Hell Awaits naar Reign in Blood was toch niet zo groot?

Ik zei specifiek niet 'crossover', maar 'metalcore'. Crossover is veel te luchtig en speels. Reign in Blood is in principe wel thrash metal met een hardcore-gevoel (zoals crossover dat is), maar het heeft de brutaliteit die de metalcore-bands uit de jaren '90 (Earth Crisis, Chokehold, Unbroken etc) ook kenmerkten.

Maar voor de duidelijkheid: dit blijft thrash metal, he. Ik vond alleen de uitspraak dat dit in principe het eerste echte metalcore-album was erg treffend.

Voornamelijk productie! Die is echt retestrak op Reign In Blood, daarnaast is het het punkalbum onder de metalplaten natuurlijk.. daarvoor waren er weinig metalplaten die in zo'n korte tijd en dus razende vaart op je inhakten. Dat kun je van Hell Awaits minder zeggen, alhoewel dat ook een sublieme plaat is.

Dit is echt een pracht plaat. 1 en al brok energie vooral, al vind ik hem soms ook wel op sommige momenten een beetje over de top klinken. Weerhoud mij er niet van om hem toch een dikke 5 te geven. Platen als deze maken ze vandaag de dag niet meer.

Gewoon heerlijk half uurtje beuken, kun je er weer een half jaar tegen.

Wel beetje over de top met de gitaarsolo,s soms, maar ook zeker 1 van de beste metal albums aller tijden dat beslist. Al is het alleen maar vanwege die tomeloze energie die tentoon gespreid word.

Punk gaf eerder al, eind jaren zeventig, een nieuwe impuls aan heavy metal, de stroming die NWoBHM genoemd wordt. Maar Suicidal Tendencies, Bad Brains, Corrosion of Conformity en D.R.I. deden in de eerste helft van de jaren tachtig als eersten een aanzet om vanaf de andere kant over te steken.

De kruisbestuiving tussen (hardcore) punk en metal is toch wel zeer vruchtbaar gebleken, met zeer vele varianten tot gevolg.


Toch een heel ander album vind ik. In plaats van thrash metal die met hardcore punk flirt, strak gespeeld en met dynamische productie, heeft Hell Awaits dat rommeliger is, langere nummers heeft, meer een black metal gevoel in mijn beleving. Reign in Blood was bij tijd van verschijnen echt een bom en sloeg zo ook in, met alle gevolgen van dien, zoals metalcore.

Ik denk dat Slayer toen gewoon de extreemste band wilde zijn/blijven. Maar minder extreem en veel melodieuzer mag ook zeker Anthrax hier genoemd worden. Een jaar eerder, in '85, waren er al 'mosh parts' te horen op Spreading the Disease. Muzikaal gezien en los van de lolfactor zou een nummer als Gung-Ho met wat aanpassing niet eens misstaan op Reign in Blood.

Gung Ho! Briljant nummer trouwens!

Lekker trash metal plaatje van Slayer. Lekker om op af te reageren. Ik moet er wel voor in de stemming zijn om het te beluisteren...
Toppers vind ik Angel of death (alhoewel ik gemengde gevoelens heb over de tekstuele inhoud ervan), Piece by Piece en Raining Blood. Maar, de hele plaat is eigenlijk wel gaaf, er wordt strak gespeeld in een hoog tempo. De zang is natuurlijk niet super, maar past naadloos bij de muziek. Ik geef 4.5 sterren.

Als je iets frustrerends hebt meegemaakt zeker?

Yup, maar ook als ik gewoon lekker zin heb in wat hardere muziek....
Maar ook wel eens op mijn werk, daar staat vaak Slam FM op en dan hoor je de ergste bagger die je je kan voorstellen. Gelukkig werk ik in een aparte ruimte waar ook nog een radio+ cd speler staat hahaha...

Bruter en vooral energieker had ik het destijds als kleine manneke nog niet gehoord.
Deze plaat maakte destijds enorme impact op mij. Hoewel ik nu niet echt meer naar metal luister krijgt deze plaat wel een plaatsje in mijn persoonlijke top 10.

Angel of death is natuurlijk een super opener. Ik begrijp alleen de tekstuele bezwaren van een aantal mensen hier niet. Ze zingen inderdaad over Mengele maar geven hier geen mening over (ondanks de fascinatie over WO2 van sommige groepsleden)
Als er een nummer over Stalin of nog erger..Mao Zedong geschreven wordt vind ik het ook best. Zolang het maar geen persoonsverheerlijking wordt.

Toen ik met deze elpee aankwam in 1986 verklaarde iedereen me voor gek, paar weken later had bijna iedere metal fan deze elpee of je het nu goed vindt of niet deze cd staat als een huis, wat een power.

Ah, als ik het goed lees heeft Slayer het eigenlijk aan jouw volharding te danken dat ze groot geworden zijn in metalkringen in Nederland. Nog bedankt dan!!

Onzin, geen enkel album 'staat als een huis'. Of je moet ermee bedoelen populariteit en verkoop. Ik prefereer Master of Puppets in ieder geval.

Het blijft natuurlijk een waardeoordeel, dus het is inderdaad nogal krom om dat objectief te stellen. Hoewel je er inmiddels vanuit mag gaan dat de meeste metalfans Reign in Blood wel goed kunnen vinden.

Zonder enige vorm van airplay vloog Reign In Blood net als Master Of Puppets de Amerikaanse billboardlijsten in. Wat dat betreft werd Reign In Blood vanaf de eerste seconde na de release vrij breed gewaardeerd. En nog steeds. Natuurlijk kan het zijn dat je er geen zak aan vindt, maar er werd wel een soort van nieuwe standaard voor extremere metal neergezet.

Nog steeds niet in mijn bezit (wel SOTA), maar zal binnenkort weer eens poging wagen (ik ben een kritische koper; koop ik 'm om 'm te luisteren of om dat het een klassieker is, dus vnml. om de 'heb'?).