Judas Priest - Painkiller (1990)

Ik zie het in je top 10 . Ik heb hem zelf ook redelijk hoog staan maar de eerste plaats die blijft gewoon gereserveerd voor Seventh Son . Nu ik er zo over denk... ik zet hem inderdaad wat hoger...

Dit is Priest op hun absolute hoogtepunt vind ik. Op deze plaat viel alles goed samen, en er staat ook geen enkel minder nummer op. Naar mijn mening samen met Sad Wings Of Destiny en het live album Unleast In The East hun 3 beste albums, en dat zijn ook de 3 albums van Priest die ik het meest afgespeelt heb.

Als ik het zo bedenk moet het titelnummer toch wel het minste zijn.

Het titelnummer het minste? Dat begrijp ik niet van jou, vooral omdat het samen met Nightcrawler 1 van de hoogtepunten van dit album is. Of bedoel je nadat je dit album hebt grijsgedraait, dat je van de titeltrack het minste kunt genieten, want das weer wat anders dan het minste nummer.

Voor mij is dat eerlijk gezegd hetzelfde. Voor mij zijn de goede nummers die nummers die goed blijven na het "grijsdraaien". Dat heb ik niet bij het titelnummer maar wel bij de andere nummers. Ik heb m net nog even helemaal gedraaid, en ik vind ieder nummer beter als Painkiller zelf. Vooral het te heftige gedrum en gekrijs van halford gaan me wat vervelen.

Ik heb nu de cd ook een aantal malen geluisterd en painkiller begint mij ook een beetje te vervelen...
Maar alsnog is Painkiller een heel goed nummer

Painkiller is van het zeldzame soort nummers wat nooit gaat vervelen!

Heel de plaat niet... NEVER!

Painkiller is een fantastische plaat. Het nummer is ook ijzersterk maar ik prefereer toch het gitaarwerk van de andere nummers boven het opgefokte alles van Painkiller.

Berichten verplaatst naar Judas Priest - Unleashed in the East (1979)

Geweldig album.
Sommige nummers heb je na een poosje wel weer even genoeg van maar alsnog zijn alle nummers onwijs goed.
Alleen Battl Hymm doet me niks, maar ach, dat liedje duurt toch maar een minuut.

Slowchat en onnodige qoutes verwijderd

Battle Hymn is ook niet echt een liedje, eerder een intro.

Ze konden het evengoed op dezelfde track van 'one shot at glory' zetten. (zodat die 7:47 lang zou zijn)
Das wel de gewoonte bij Judas Priest, zoals bij de 2 tracks 'The Hellion' en 'Electric Eye'

Wow, ik neem net even de re-masters onder handen en vanaf de drum-intro van het titelnummer hoor ik al een radicale verbetering in geluidskwaliteit! Nu kan Painkiller (het album) nog harder door mijn boxen knallen dan voorheen!

Ik hou niet van re-masters.
Het originele geluid vind ik het leukst om naar te luisteren.
Er zijn natuurlijk uitzonderingen waarbij ik de re-master beter vind maar dat is bij deze cd niet het geval.

En dat zegt een user die op de N na allemaal dezelfde letters in zijn user name gebruikt. Misschien dat het beter re-master-rens had moeten heten voor jou was het misschien wel ok geweest.

Dit is en blijft een klassiek Priest album met van begin tot eind allemaal topnummers. Ook de geremasterde versie blijft natuurlijk super. Onbetwist hoogtepunt voor mij op dit album is en blijft Night Crawler.

Hahaha *kuch kuch*
Oke de geremasterde versie blijft inderdaad super

Bij platen als British Steel lijkt me een gewone originele sound beter, maar bij zulk album klinkt de remaster allemaal wat frisser en heftiger.

Battle Hymm is een soort van Intro voor het volgende nummer, maar je hebt gelijk had ook van mij niet gehoeven;)

Lekker album, goede nummers.

-0.5 voor het feit dat het eerste nummer meteen het hoogtepunt is en daarna steeds (net) niet wordt geevenaard.

Hmm voor mij is het juist het tegenovergestelde. One Shot at Glory is voor mij de ultieme climax van deze plaat.

Het niveau blijft op Painkiller over de gehele linie juist onverminderd hoog, Geen zwakke songs hier. En One Shot At Glory is een geweldige meeslepende afsluiter.

Painkiller behoort tot hun allerbeste songs, Hell patrol is me net iets te melodieus, All guns blazing is precies zoals het klinken moet. Wat een onvoorstelbare supersolo zit hierin!, Leather rebel bevat iets te veel standaard riff. Complete waanzin breekt uit als het intro van Metal meltdown door de speakers scheurt. Dit nummer haalt het niveau van Exciter / Freewheel burning wel. Night crawler is ook altijd een plezier om te horen. Between the hammer & the anvil speelden ze in de Ijsselhal te Zwolle, A touch of evil valt ook te beluisteren op Metal works, Een titel als Battle hymn vraagt wel om vergelijking met Manowar, En met One shot at glory als afsluiter heeft Painkiller geen enkel nummer. Opvallend is de wisseling van producer. Het geluid is veel beter dan op Ram it down. Scott Travis levert uitmuntend werk op Painkiller. Vijf sterren.

En met OSAT als afsluiter heeft PK geen enkel minder nummer.

^One Shot at Tlory? Je had je bericht ook nog kunnen wijzigen, weet je.

Het enige minpunt dat ik bij dit album kan bedenken is dat het bijna vijf jaar te laat verscheen. Eigenlijk had dit in '86 de opvolger kunnen zijn van het al even sublieme Defenders of the Faith. 1986 was een schitterend metaljaar. Dit album zou mooi gepast hebben in het rijtje van Reign in Blood, Peace Sells...But Who's Buying, Master of Puppets, Pleasure to Kill en Rage for Order. Maar Judas Priest kwam met het slappe Turbo.

Van Judas Priest heb ik al heel lang een verzamelaar in de kast staan, en ik heb British Steel een tijdje in de kast gehad. Dat laatste album heb ik nooit echt kunnen waarderen. Er staan wat teveel stomme meebrulsongs op (Metal Gods, United) en ik mis een beetje agressie. Verder zag ik in een docu ooit hoe dit album gemaakt is, en sinds die tijd had ik elke keer als ik BS draaide het beeld in mijn hoofd van stoere mannen die staan te rammelen met de besteklade van John Lennon.

Desondanks onlangs Painkiller een kans gegeven. Daarvan kende ik het (fantastische) titelnummer, Nightcrawler en A Touch of Evil. Alle 3 goede songs, maar wat blijkt? De andere nummers doen er niks voor onder . Vanaf de eerste furieuze drumroffels van het openingsnummer tot One Shot at Glory blijft dit album maar doordenderen. Superstrak gitaarwerk, die geweldige krijs van Halford: heerlijk.

Ik begin bescheiden: 4.0*

Dat effect is dan ook alleen te horen in het door jou zo verfoeide Metal Gods.

Ik vind United overigens wel een leuk en goed nummer.

Dat mag , ik ben niet zo van het opleggen van mijn mening aan anderen.