Iron Maiden - Piece of Mind (1983)

Dat is ook het mooie van maiden (vind ik) vaak kun je stellen dat wanneer je één of twee nummers van een maiden plaat goed vind dan kun je met een gerust hart de hele plaat kopen. Het is ook een veel gehoorde kritiek dat de verrassing daardoor wel een stuk minder is.

Hoor op de CD dingen die ik op cassette nooit gehoord heb (machinegun fire) .

Moeilijk is het om na zo'n album als The Number of the Beast een goed vervolgalbum te maken en dat ook nog eens 1 jaar later gelijk.
Maar ik vind dat redelijk gelukt.
The Trooper en Still Life zijn de beste songs.
3.0*

Ik vind die hoge tonen bij 'Quest for Fire' altijd leuk om te horen:)

Hier staan wel een viertal echte topnummers op van Maiden, zoals The Trooper, Where Eagles Dare, Revelations en Flight Of Icarus. De rest van dit album vind ik toch beduidend minder goed, en ook een stukje minder dan het album hiervoor of de 2 die hierna uitkwamen.

Kant A (in LP termen) is toch wel het sterkste, kant B kan me niet zo boeien( Still Life gaat nog wel). Het is over het geheel beslist een aardig album, maar ook niet meer.

eigenlijk is deze plaat heelmaal niet des maidens, men lijkt wat zoekende en het geheel overtuigd niet echt zoals een notb of een iron maiden

de meest zwakke uit de carriere denk ik

het is ze vergeven want ze maakten het later meer dan goed

Dit album klinkt inderdaad een beetje tam, maar om nou van het zwakste Maiden album te spreken gaat mij toch wat te ver.Ik vind dit toch wel een stuk beter dan wat tussen The Seventh Son of Seventh Son en Brave New World uitgebracht is.

Beste album van Iron Maiden, vind ik. Zeer goed geproduceerd, i.t.t. bijvoorbeeld The Number of the Beast wat een beetje iel klinkt.
Piece of Mind klinkt veel krachtiger, met name de drums en de gitaren klinken vetter. Ook vind ik de nummers veel beter, er zitten haast geen zwakke dingen bij.

Mijn alltime favoriete nummers: Revelations (lekker zwaar en groovy), Die with your Boots on (coole tweede "stem" op de gitaar aan het eind van het nummer + mooie solo), The Trooper (retegaaf met gitaren die het galop van de paarden nabootsen), Still Life (ik zie het helemaal voor me) en To Tame A Land (fantastisch gezongen door Bruce "Scream for Me!!!" Dickinson. Wat mij betreft was Iron Maiden hier op hun creatieve hoogtepunt. Dit was de magische bandsamenstelling.

Ik vindt dit samen met tnotb ook het beste maiden album,

powerslave zwaar overschat.

Ik vind dit de zwakste plaat van de platen Number Of The Beast tot en met Seventh Son, daarna vind ik kort daarna Seventh Son de zwakste uit de serie, Somewhere In Time vind ik verreweg de beste Maiden plaat gevolgd door Powerslave en daarna The Number Of The beast. Ik vind de laatste plaat van Maiden ook erg goed, alleen wel wat langdraderig.

Dit is gewoon een puike Maiden-plaat, met toppers als Where Eagles Dare, Revelations, The Trooper, Flight of Icarus, Die with your Boots On en Still Life. Goede opvolger van Number of the Beast en eerste album met Nicko McBrain op drums. Iedereen zit prima in zijn rol en Dickinson zingt werkelijk de longen uit zijn lijf.
Dit album bevat een paar echte all-time classics, waarvan The Trooper de kroon spant.

Ben ik helemaal mee eens

Naast de paar hoogtepunten, hier al vaak genoemd, heeft dit album erg weinig te bieden. Eerste Iron Maiden album (chronologisch gezien) wat me niet echt kan boeien.

uitermate zwak na number of the beast

gelukkig herpakte men zich snel

Nou nou nou dat valt toch ook wel mee, op Live After Death staan toch nog vier songs van Piece of Mind. Dus zo zwak zal deze wel niet wezen. Aleen nr. 7 & 8 zijn beduidend minder.

ok revelations en the trooper zijn ok
the trooper zelfs een ware klassieker

de rest vind ik zwak

Ik beleef hier wel veel Joy aan .

Where Eagles Dare vind ik erg goed. Die vaak herhaalde gitaarrif in het midden van de song, heerlijk. Gewoon ongegeneerd heavy metal muziek, voor de muziek.

Ik geloof dat er destijds fans boos waren omdat Eddie geen haar meer had. Maar dat heeft er natuurlijk mee maken dat hij in een dwangbuis zat en dat z'n schedel is opengemaakt. Wel grappig dat die schroeven op z'n hoofd later nog steeds te zien waren.

Eet smakeloos .

Halfje erbij, mijn vorig commentaar was wat te hard. Het is eigenlijk gewoon een degelijk Maidenalbum. Tussen alle Maidentoppers ingepropt lijkt het wat slechter dan het is.

Het tweede album met mijn held Bruce Dickinson van Iron Maiden. Flight of Icarus is een echt topnummer (leuke clip ook) The Trooper is het beste nummer van deze plaat. Revelations en Where Eagles Dare
Eerste album waar drummer Nicko McBrain op meespeelt.
De opvolger is nog beter dan deze POWERSLAVE

'Piece Of Mind' zou ik een half sterretje minder geven dan 'The Number of the Beast', ware het niet dat 'The Trooper' op dit album is beland. Fantastisch nummer, geweldige riff. Staat eenzaam aan de top op dit album, geflankeerd door 'Flight Of Icarus' en 'Die With Your Boots On'. Het tweede deel van de plaat is van mindere kwaliteit.

4 sterren, vanwege 'The Trooper'

Dit album vind in een van de mindere albums van Iron Maiden

***
(The Trooper blijft de uitschieter van het album)

Ik vind van Maiden het mooie dat ze zichzelf niet zo serieus nemen als veel andere Metal bands.
Ze hebben vaak vrolijke, melodieuse riffs en je ziet gewoon dat ze plezier hebben.
Het is eigenlijk gewoon een huis, tuin en keuken Metalband die iedereen eens zou moeten beluisteren.

Ik vind ze vooral leuk en ze hebben niet zo'n stoer imago en dat siert ze als muzikant.
Maiden is de leukste Metalband die ik ken, en alleen daarom de beste

Is er trouwens iemand die mij even een berichtje kan sturen over hoe ik mijn top 10 kan veranderen want er klopt echt helemaal niets meer van, al een jaar of 2 niet meer geupdated
Bij voorbaat dank.


Lars

Vierde studio-album en tweede album met Bruce Dickinson. De titel is een woordspeling: peace of mind = gemoedsrust, piece of mind verklaart de foto met de groepsleden aan tafel. Tamelijk heavy album met logge gitaren en alomvattend geluid. Hier komt ook Iron Maiden meer op de proppen met melodieuzere nummers (de obligate single Flight of Icarus). Where Eagles Dare is het startschot en laat meteen horen van hun definitie is van epische nummers: geen gelul, kort drumpatroon en onmiddellijk valt iedereen met de riff van het nummer. Overigens is de break in het midden met de solo’s om van te smullen. Hoogtepunt van dit album vind ik Revelations, wat Iron Maiden toen al (1983!) liet zien in dit nummer is van het beste wat ze ooit gedaan: alles wat Iron Maiden kenmerkt, staat hierin: afwisseling troef. De eerste single destijds Flight of Icarus laat een donkere Maiden zien. Die with Your Boots On, met dit nummer heb ik een haat-liefde relatie: soms kan ik er prima naar luisteren en andere keren gaat het niet: wellicht ligt het aan de zanglijnen van de chorus, want met dit nummer is verder weinig mis. Wij draaien ons vinylexemplaar om en gaan er voor met The Trooper, geweldig samenspel en solo’s van Murray en Smith. Still Life is een heel melodieus nummer de typische gitaarlijnen en is een ietwat miskend nummer. Dan volgt een dip met Quest for Fire (met uitzondering van het geleverde gitaarwerk) en Sun and Steel. To Tame a Land is gebaseerd op de boeken van Frank Herbert, “Dune”, een opflakkering.
Mijn gevoel bij dit album: tot en met nummer vijf album van hoog niveau met daarna een dip tot To Tame a Land. Ik blijf bij mijn oorspronkelijk krappe vier.

In de geweldige reeks vanaf The Number of the Beast tot en met Seventh Son of a Seventh Son vind ik deze net ietsje minder dan de rest uit deze periode. Er staan genoeg sterke dingen op met nummers als Where Eagles Dare, Revelations, Flight of Icarus en the Trooper, maar met Die with Your Boots On en Quest for Fire is dit één van de weinige Maiden-platen waar ik meer dan één nummer flink onder de maat vind. Tel daarbij op dat op deze plaat geen nummers staan die écht tot mijn absolute favorieten behoren en ik kom niet hoger dan 3,5*.